Apocalipse 10

Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mänítøc̈hä Diosmoonsä tuꞌug nhijxy jaanc̈h tehm̱ miäjaamøød. Jim̱ hänajty miänacy tsajpootyp. Jocjooty hänajty miänacy. Jim̱ä hiꞌinc̈h hänajty miøødä quiuhduum. Jaduhṉä wyiin jiøjp hänajty jiajy nebiä xøøjän. Jaduhṉä tiecy hänajty quiähxøꞌpä nebiä toobiän.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Jim̱ä nocyhuung hänajty quiøꞌøbøc‑haty jaꞌa haxädsajtstuꞌudypä. Mänitä yhahoodiecy piädaacy mejywyiing. Mänitä yhanajytiecy piädaacy tøꞌødstuum.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Mänit møc yaax̱y nebiä leóngän. Mänitä hänee jaꞌa juxtujcpä yaax̱wiimbijty. Capx hajxy jaduhṉ.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Mänítøch nja tägøꞌøwaaṉ̃ cujahbiä waam̱bä häneehajxy quiapxy. Mänítøc̈hä jäyaꞌay tuꞌug xñämaayy jim̱ tsajpootyp: ―Cab jaduhṉ mgujáayät nebiä häneehajxy quiapxiän. Ni pøṉ jaduhṉ mgaꞌa yajmøødmädiáꞌagät.
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Haa jaꞌa Diosmoonsä hänajty jim̱ tänaabiä mejywyiing møød jim̱ tøꞌødstuum, mänit yhahooguiøꞌø chajxajy.
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 Mänit miänaaṉ̃: ―Cøjxtaꞌaxiøø jaꞌa Dios ñäꞌägädä hity. Cøx̱iä quiunuuꞌxy møødä tsajt, møødä naax̱wiin, møødä mejy, hotyehm̱ miädyiijatiä. Jaꞌa Dios jaduhṉ mänaam̱b cooc tøø yhabaatnä.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Coo yhabáadät coo jaꞌa miäjuxtujcpä Diosmoonsä xiuꞌuxaꞌañ, tøø jaꞌa Dios hänajty yajtøjiaty nebiä quiuguex̱yhajxy hänajty jecy tøø yhawaaṉän. Cabä wiinghänaꞌc yhawaaṉä; jaꞌa quiuguex̱iähajtiä yhawaaṉä.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Mänítøc̈hä jäyaꞌay jim̱ tuꞌug xñämáaguiombä tsajpootyp: ―Nøcx jaꞌa nocyhuung pøjtsow̱ jaꞌa haxädsajtstuꞌudypä, jaꞌa Diosmoonsä quiøꞌøbøc‑hajpiä.
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Mänítøc̈hä Diosmoonsä jaꞌa nocyhuung hoy nmäyujwaꞌañ cooc̈h xmióꞌowät. Mänítøch xñämaayy: ―Pøc; puꞌuy. Paꞌag mhaawjooty mjuøꞌøwaꞌañ nebiä møjtsiinnøøjän. Pero coo jiiby quiädaꞌagaꞌañ maa mjøøꞌxytiøjcän, mänit mjuøꞌøwaꞌañ coo tiahm̱ä.
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Mänítøc̈hä nocyhuung hoy njaanc̈h pøjtsoy. Mänítøch njaanc̈h puhy. Páꞌaghøch jaduhṉ njaanc̈h juøøyy nhaawjooty nebiä møjtsiinnøøjän. Pero coo jiiby jiaanc̈h cädaacy maac̈h njøøꞌxytiøjcän, mänítøch njaanc̈h juøøyy coo tiahm̱ä.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Mänítøch hajxy xñämaayy: ―Tsipcøxp mnägapxtägátsät nebiä jäyaꞌayhajxy jiadaꞌañ yhabetaꞌañän, jaꞌa hajxy jim̱ tsänaabiä wiinduhm̱yñaax̱wiin, jaꞌa hajxy wiinduhm̱yhayuuc mädiaacpä, møødä gobiernähajxy.
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.