Romanos 9
Tutu chaa cha iyo cuenda ra hahnu Jesucristo (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo) (MIONT) vs NVT
1 Cuenda ra Cristo cahin cha ndicha, ta ña sandahyu ñahin chi ndo. Tindee ra Tati Ndioo chihin yu, ta chito vahi chi anime ti cha ndicha cuu chi.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Chacan cuu cha chahi cuenda chihin ndo, vati ndahvi xaan cuni anime, ta ña ni chacuita cha cuihya cuni anime.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Cuni xain cha cua saxini vaha ñivi tahan yu chi ra Ndioo, ta ñahni tuhun―masi cua ndoyo ñuhin cuenda ra Cristo, tu tacan sa cua cuu saxini vaha ñi chi ra.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ñivi Israel cuu ñi, ta sehe Ndioo cuu ñi. Chi maan ñi iyo tu ndee ini ra Ndioo, ta chi maan ñi ni tiso vaha ra Ndioo tiñu iti chata, ta ni ndoo vaha tuhun. Chi maan ñi iyo ley chahnu, ta maan ñi cuu ñi satiñu chi ra Ndioo. Chi maan ñi ni cati ra yoso cuhva cua savaha ra nu cuahan iti nuun.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ñivi ñi cuu ra cuu sutu ñuun iti chata tiempu chahnu, ta suvi ni ñivi ñi cuu ra Cristo. Na cua sacahnu yo chi ra Ndioo ndihi ni quivi ndihi ni tiempu, vati maan ra cuu ra ndaca ñahan chi ndihi cuii cha iyo. Na cua cuu chi tacan ni.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ña cua cuu cati yo ti ña cua quee tuhun cuhva ni cati ra Ndioo iti chata. Ña ndihi ñivi cuu ñivi Israel cuu ñivi Israel ndicha.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ña ndihi ñivi ra Abraham cuu ñivi ra Ndioo, vati cati tutu Ndioo ti ndihi ñivi cua coo cuenda iin tuhun ni ra Isaac―ñican ni cua cuu ñivi Abraham, cati chi.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Chacan cuu cha ñavi cuenda cha ni cacu ñivi cuenda ra Abraham cuu ñi ñivi Ndioo, soco ñivi ndicha ra cuu ñivi chinu ini cuhva ni cati ra iti chata.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Tuhun ya cuu tuhun ni cati tuhun xihna ra Ndioo chi ra Abraham, vati cati ra ti cua quichi ra cuhva ni cati ra, ta sa cua coo iin sehe ña Sara, cati ra.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ni iyo inga tuhun, vati ni chacoo ña Rebeca chi ra Isaac ii ña―ra cuu ñivi yo tiempu chahnu, ta ni tuvi sehe ña tichi ña.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Tacan ni savaha ra Ndioo, soco ña cuu cati yo ti ña vaha savaha ra,
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 vati cati ra Moisee cuenda ra Ndioo iti chata ti cua cundahvi ini ra Ndioo chi ñivi, soco maan ra cua cati ndaa ñi cuu ñi cua cundahvi ini ra, cati ra.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Chacan cuu cha cati yu ti ña ndacu ra cuhva cuni ñivi. Ña ndacu ra cuhva sanini ñi. Ndacu ra cuhva cuni maan ra, vati cundahvi ini ra chi ñivi.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Iyo tutu Ndioo cuhva cati ra Ndioo chi ra ndaca ñahan chi ñivi Egipto iti chata. Cati ra Ndioo chi racan ti chaha ra tiñu chihin ra ndaca ñahan can, vati cuni ra sanahan ra chihin ra ti iyo tu ndee ini chihin ra Ndioo. Chacan cuu cha cua coto ndihi ñivi ñuñivi yoo rai cuu ra, cati ra Ndioo chi ra.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Chacan cuu cha ni nanducu ra ndaa ñi cuni ra, ta cundahvi ini ra chi ñi, ta ndaa ñi cuni ra―ndusoo ñi savaha ra.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Chacan cuu cha cua saxini ndo ti ña vaha cha cua tiso ra cuati chi yo, vati yoni cuu casi cuhva cuni ra.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Hombre, ña cua saxini ndo ti ñivi cahnu cuu ndo, ta cua cahan ndico ndo chi ra Ndioo. [Cua cati yu iin cuhva chi ndo.] Ña tuhva cahan quisi chi ra savaha chi chi. Ña cati chi ti ña vaha cuhva cha ni savaha ra chihin chi.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ta ra satiñu chi ndahyu―cuu savaha ra cuhva cuni maan ra chi ndahyu can. Cuu savaha ra iin cha taqui, ta cuu savaha ra inga cha ndahvi.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Chacan cuu cha cuu cundee ini ra Ndioo cha ndacu ñivi ndavaha ni. Ñican cuu ñi cua ndoyo ñuhun, vati cuenda chacan iyo ñi. Cundee ini ra, soco cuni ra sanahan ra chi yo yoso cuhva cua nduxaan ra chi ñivi, ta cuni ra cha cua ndehe ñivi ti iyo tu ndee ini chi ra, soco cundee ini ra chi ñi.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Chacan cuu cha cua sacoto ra chi yo ti cahnu xaan ñivi cua cuu ñivi cundahvi ini ra, vati cuenda chacan iyo ñi.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Tacan ni cha ni nacachi ra chi maan yo. Iyo yo―ñivi judío cuu yo, ta iyo tahan yo―ñivi cuu inga tucu ñivi cuu yo, soco chi ndihi yo cuni ra Ndioo.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Cuhva cati ra nu tutu ni taa ra Osea iti chata cuu chi, vati cati ra Ndioo cuenda ñivi cuu inga tucu ñivi ti:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Iyo nu ni cati xihna yu ti ñavi chi yuhu cuu ñi, cati yu,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ta cuenda ñivi Israel cati ra Isaía ti cuhva iyo yuti yu tañuhun iyo ñivi Israel, [vati tuvi xaan ñi iyo,] soco ña tuvi ñi cua cacu,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 vati yatin xaan cua sandihi ra chahnu tiñu nu ñuhun ñuñivi ya.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Cua savaha ra cuhva ni cati ra Isaía iti chata, vati cati ra cuenda ñivi Israel ti:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Chacan cuu cha cua cati yu ti ña nducu ñivi cuu inga tucu ñivi cuhva cha cua coso vaha anima ñi chi ra Ndioo, soco cha ni chacoso vaha anima ñi chi ra. Cundee chacoso vaha anima ñi chi ra, vati chinu ini ñi chi ra.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ta ñivi Israel―nducu ñi cuhva cha cua coso vaha anima ñi chi ra Ndioo cuenda ley chahnu, soco ña cundee sacuinu ñi cuhva cati ley can.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ña cundee ñi coso vaha anima ñi chi ra Ndioo, vati saxini ñi ti cua coso vaha anima ñi cuenda cha cua savaha ñi cha vaha. Ña chito ñi ti tu cua cuinu ini ñi chi ra, cua cundee coso vaha anima ñi. Ndoyo ñuhun ñi, vati ña nihin ñi cuhva. Cha cuu ñi sava ta cua iin ñivi, ta yani chaha ñi chata yuu, ta ndoyo ñuhun ñi.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Tacan cati tutu Ndioo, vati ra Cristo cuu sava ta cua iin yuu, ta cati tutu can ti:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.