Romanos 4
Tutu chaa cha iyo cuenda ra hahnu Jesucristo (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo) (MIONT) vs VC
1 Cua cucuhun ini ndo yoso cuhva ni chacoo ra Abraham ra cuu ñivi yo iti chata tiempu chahnu.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tu cha ndicha chacoso vaha anima ra, vati sacuinu ra cuhva cati ley, cua cuu ndurai ra, soco ña ni cuu ndurai ra iti nuun ra Ndioo. [Chacan cuu cha cati yu ti ni chacoso vaha anima ra, vati chinu ini ra chi ra Ndioo,]
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 vati cati tutu Ndioo ti chinu ini ra Abraham chi ra Ndioo. Chacan cuu cha cati ra Ndioo ti cha ni chacoso vaha anima ra, cati tutu Ndioo.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Iyo ñivi sacuinu cuhva cati ley can, ta saxini ñi ti ñavi tu manini cuu cha cua cunda yahvi ñi chi ra Ndioo. Saxini ñi ti iin cha cua savaha nini xaan ra Ndioo chi ñi cuu chi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Iyo inga ñivi ña saxini cuenda ley can, soco chinu ini ñi chi ra Ndioo, vati maan ra cuu ra tiso vaha anima ñivi ni savaha ndavaha ni. Cati ra Ndioo ti ñican cuu ñivi chacoso vaha anima, vati cha ni chinu ini ñi chi ra.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ta ni cuhva cati ra David ti cua cusii ini ñivi, vati ñahni cha ni savaha ñi, ta tiso vaha ra Ndioo anima ñi.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Cati ra David can iti chata ti:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Sii cuni ñi,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Cua cusii ini ndihi ñivi cuhva ni cati ra David. Masi ni vii sacahnu ñi costumbre chahnu, ta tahnda ñiin xini xuu ñi, masi ña sacahnu ñi costumbre can, soco cua cusii ini ñi, vati chaha ndi cuenda ti ni chacoso vaha anima ra Abraham sutu yo, vati chinu ini ra chi ra Ndioo.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Chacan cati ndi, vati ña ta sacahnu ra Abraham costumbre can, ta ni chacoso vaha anima ra chi ra Ndioo. Ñavi ti cha ni sacuinu xihna ra costumbre, ta quechaha iyo vaha ra chi ra Ndioo.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Iin cuhva ni cuu costumbre can. Ni chacoso vaha anima ra chi ra Ndioo, vati chinu ini ra chi ra. [Chacan cuu cha sacuinu ra costumbre can, vati cua coto ñivi ti chacoso vaha anima ra chi Ndioo.] Chacan cuu cha cuu ra sava ni ta cua sutu ndihi ñivi chinu ini chi ra Ndioo―masi ña sacuinu ñi costumbre can, soco chacoso vaha anima ñi cha cuenda ra Ndioo.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ta ni cuhva cuu ra sava ta cua sutu ñivi sacuinu costumbre can, soco chinu tahan ini ñi chi ra Ndioo cuhva ni chinu ini maan ra Abraham chi ra Ndioo, ta ña ta sacahnu ra costumbre can.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Iti chata cati ra Ndioo chi ra Abraham chi ndihi ñivi ra ti cua coo vaha ñi, ta cua coo vii ñi nini cahnu nu ñuhun ñuñivi. Tacan cati ra Ndioo chi ra, vati cha ni chacoso vaha anima ra Abraham chi ra Ndioo, vati chinu ini ra chi ra. Ñavi cuenda cha sacuinu ra ley chahnu can cuu chi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tu cua coo vaha ñivi, vati sacuinu ñi costumbre ni cuhva ni cati ra Ndioo iti chata, cua cati yo ti ñahni yavi ndaa cha chinu ini yo chi ra, ta ña ndicha ra cuhva cati ra.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Nu iyo ley chito ñivi ti cuati ndacu ñi, ta cua cutuni ñi, vati cua cuxaan ra Ndioo chi ñi, soco ñahni cuati cua coo chi ñivi, tu ñahni ley iyo.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Chacan cuu cha iyo cuiti vaha anima ñivi, vati chinu ini ñi chi ra Ndioo. Tu manini cuu chi. Chacan cuu cha cha ndicha cuu cha cati ra Ndioo cuenda ndihi ñivi cuu ñivi ra Abraham iti chata. Tacan ni cua coo ñivi sacahnu chi ley can, ta tacan ni cua coo tahan ñi chinu ini chi ra Ndioo cuhva ni chinu ini ra Abraham, ta ndihi maan yo cuu ñivi ra.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Cati tutu Ndioo cuenda ra Abraham ti cua savaha ra Ndioo cha cua coo xaan ñivi ra Abraham can, cati chi. Vaha xaan cuhva ni chinu ini ra Abraham chi ra Ndioo, vati maan ra cuu ra chaha tu ndee ini, ta nandoto ndico ñivi ndii, ta maan ra cuu ra cua savaha ndihi cha ni cua coo iti nuun.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Cha ni yaha quivi cha cua coo sehe ra Abraham, soco ñahni cha ni saxini ra, vati chinu ini ra ti cua coo sehe ra, ta tuvi xaan ñivi ra cua coo. Chacan chinu ini ra, vati cha ni cati ra Ndioo chi ra ti tuvi xaan ñivi ra Abraham cua coo iti nuun, cati ra.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Chito ra ti ñahni ca tu ndee ini iyo chi maan ra, vati cha chahnu xaan ra, vati cha ni queta ra iin ciendu cuiya ra. Chito ra ti chahnu tahan ña Sara, ta ñahni sehe ña chacoo, soco ni chinu ini ra chi ra Ndioo.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ña ni saxini ra ti ña cua cuu coo sehe ñi, vati chinu ini ra cuhva ni cati ra Ndioo chi ra. Nihin ca chinu ini ra chi ra Ndioo, ta sacahnu vaha xaan ra chi ra.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Chito vaha ra ti cua cuu savaha ra Ndioo cuhva ni cati ra chi ra.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Chacan cuu cha cati ra Ndioo ti ni chacoso vaha anima ra Abraham, vati chinu ini ra chi ra.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Chacan ni cati ra Ndioo cuenda ra Abraham,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 soco cati tahan ra tuhun can cha cuenda maan yo. Ta ni cuhva cua cati ra Ndioo ti cha iyo cuiti vaha anima yo, vati chinu ini yo ti chaha ra tu ndee ini chi ra chahnu Jesuu, ta natacu ndico ra tañu ñivi ndii.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ni chihi ra, vati cua sanaan ra cuati savaha yo, ta ni natacu ndico ra, vati cua coso vaha anima yo.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.