Mateus 25
Tutu chaa cha iyo cuenda ra hahnu Jesucristo (El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo) (MIONT) vs ARA
1 [Ni vii cahan ra Jesuu chi ra sacuaha chi ra:]
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Uhun tahan ñican ña vaha saxini ñi, ta inga uhun ñi saxini vaha ñi.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ta ñi ña saxini vaha―quihin ñi cha indi ñuhun ñi, soco ñahni ca nduta can ndiso tahan ñi,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 soco inga ñi―ñi saxini vaha ndiso tahan ñi suhva ca nduta cha cua cuindi lampara ñi.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ni nducuee ra cua tandaha can, ta ña cundee ca ñi ñumahna, ta quixi ndihi ñi.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Nda sava ñuun, ta quechaha cana chaa ñivi. Cati ñi ti: “Cha vachi ra cua tandaha. Cuahan ndo, vati cua satahan ndo chi ra,” cati ñi.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Tacan cuu, ta ndoyo ndihi ñi ñahan can, ta tiso vaha ñi ñuhun ñi,
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 ta quechaha cati ñi ña saxini vaha chi tahan ñi ti: “Cuhva ndo suhva nduta chi ndi, vati cha ndahva ñuhun ndi,” cati ñi,
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 ta cati ndico ñi saxini vaha chi ñi ti: “Ña cuu, coto ña cua queta chi chi maan ndi. Cuahan ndo nu quiyahvi nduta can, ta sata tahan ndo,” cati ñi.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Tacan cuahan ñi, vati cua sata ñi, soco suvi ni hora can quichi ra cua tandaha, ta ñivi cha iyo vaha―cuahan ñi chi ra nu cua nducahnu vico, ta chachi ñi. Tacan cuu, ta ni chacundasi yu vehe.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Inga hora, ta sa quichi tahan ndihi ca ñi ñahan can, ta quechaha cati ñi ti: “Yoho ra chahnu, nuna yu vehe na cua quihvi tahan ndi,” cati ñi,
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 ta cati ndico ra ti: “Cha ndicha ndicha ña nacote chi ndo,” cati ra chi ñican.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 ’Na cua saxini vaha ndo ndihi ni hora, vati ña chito ndo ñaan quivi cua quichi ra cuu sehe ñivi. Ña chito ndo ndaa hora cua quichi ra.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 [Ni vii cahan ra Jesuu chi ra sacuaha chi ra:]
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ’Chaha ra uhun mil chi iin ra, ta chaha ra uvi mil chi inga ra, ta chi inga ra chaha ra iin tuhun ni mil. Ta iin ta iin ra natahvi ra cuhva iyo tu ndee ini chi ra ta ra. Tacan cuu, ta quee ra cuahan ra.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Tacan, ta sa cuahan ra cha nihin uhun mil, ta satiñu ra chi chi, ta sacanaan ra inga uhun mil siqui chi.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ta ni cuhva satiñu ra cha nihin uvi mil, ta nihin ndico tucu ra inga uvi mil siqui chi,
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 soco ra cha nihin iin tuhun mil―quee ra cuahan ra, ta nañu ra tichi ñuhun, ta tixehe ra xuhun chitoho ra.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Yaha xaan quivi, ta quichi ndico chitoho ra ta ra, ta tiso vaha ra tiñu can chi ra ta ra.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Iti nuun chitoho ra tuhva ra cha nihin uhun mil, ta quichi ndaca ra inga uhun mil, ta quechaha cati ra chi chitoho ra ti: “Ra chahnu, ihya vachi nain uhun mil cha chahun chihin yu. Juhun. Ihya iyo inga uhun mil cha ni sacanain siqui chi,” cati ra,
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 ta cati ndico chitoho ra chi ra ti: “Vaha xaan cha savahun. Musu vaha ndicha cuun. Cha satiñu vaha cun―masi tiñu luhu cuu chi. Tiñu cahnu ndicha ndicha cua cuhve chihun. Na cua cusii ini tahun chihin yu icaa ni,” cati ra.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Tacan cuu, ta quichi tahan ra nihin uvi mil, ta quechaha cati ra ti: “Ra chahnu, cha chahun uvi mil chihin yu. Juhun. Ihya iyo inga uvi mil cha sacanain siqui chi,” cati ra,
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 ta cati ndico chitoho ra chi ra ti: “Vaha xaan cha savahun. Musu vaha ndicha cuun. Vaha xaan cha satiñu cun―masi tiñu luhu cuu chi. Cahnu ca tiñu cua cuhve chihun. Vitin na cua cusii ini tahun chihin yu icaa ni,” cati ra.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Tacan, ta sa quichi tahan ra cha nihin iin mil, ta quechaha cati ra chi chitoho ra ti: “Ra chahnu, chite ti rai xaan xaan cuun, ta quihin maun cha iyo chi inga ñivi.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Chacan cuu cha yuhvi yu, ta quei cuahin, ta ni tixehi xuhun cun tichi ñuhun. Juhun, xuhun cun,” cati racan,
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 ta cati ndico chitoho ra chi ra ti: “Ña vaha musu cuun. Sucha xaun. Chito cun ti quihin yu cha iyo chi inga ñivi.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Chacan cuu cha iyo cha nacoo cun xuhin chi ra satiñu chi xuhun. Tacan, ta quichi ndique, ta nihin ndique xuhin, ta nihin tahin suhva siqui chi.”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Cua quihin ndo xuhun ra, ta cua cuhva ndo chi chi chi ra iyo uchi mil can,
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 vati cuaha ca cua nihin ñivi satiñu vaha, ta cuaha suhva cua coo chi ñi, soco tu ña cua satiñu vaha ñivi, cua quenda ñivi cha iyo chi ñi.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Cua tava ndaa ndo chi ra musu ya nu naan, vati ñahni yavi ndaa ra. Ican nu naan cua coo xaan tu cuihya ini chi ñivi, ta ndahvi xaan cua coo anima ñi.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 [Ni vii cahan ra Jesuu chi ra sacuaha chi ra:]
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Cua nducuiti ñivi ndihi ñuun iyo nu ñuhun ñuñivi ya, ta cua natahvi ra chi ñi cuhva natahvi ñivi chi sana ñi, ta ndoo ri mbee can iin chiyo, ta ndoo ri chivu can inga chiyo.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Cua sayaha ra cuu sehe ñivi can chi ñivi vaha ndicha chiyo ndaha cuaha ra, ta cua sayaha ra chi ñivi ndavaha ni chiyo ndaha satin ra.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Tacan cuu, ta cua cati racan ti: “Nahan ndo. Maan ndo cuu ñivi cahan vaha cuenda ra suti. Cua coo vaha ndo nu ndaca ñahan ra, vati cha tiso vaha ra nu cua coo ndo nda ni tuvi ñuhun ñuñivi.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 [Tacan cati yu,] vati chisoco yu, ta chaha ndo cha cachi yu. Neti yu nduta, ta chaha ndo cha cohi. Toho cui chica cui, ta quihin cuenda ndo chihin yu.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Sahma lahnda chacunami yu, ta chaha ndo sahma vaha cua cunami yu. Cuhvi yu, ta tindee ndo chihin yu. Chacuindi yu ve caa, ta tuhva ndo nuun chacunde,” cua cati yu.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Tacan cuu, ta cua cati ndico ñi cha iyo vaha anima ti: “Ra chahnu, ña ndehe ndi ti cha chisoco cun, ta chaha ndi cha cachi cun. Ña ndehe ndi ti cha neti cun, ta chaha ndi cha cohun.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ña ndehe ndi ti toho cuun, ta quihin cuenda ndi chihun. Ña ndehe ndi cha sahma lahnda chica cuu cun, ta chaha ndi sahma vaha cunami cun.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ña ndehe ndi ti cha cuhvi cun, ta ni ña ndehe ndi chacuindi cun ve caa, ta tuhva ndi nuun cun,” cua cati ñi,
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 ta cua cati ndico ra ndaca ñahan can chi ñi ti: “Cati ndiche chi ndo ti cuhva cha ni savaha ndo chi ñivi ndahvi yu―masi ndahvi xaan ñi―cuhva can savaha tahan ndo chihin yu,” cua cati ra.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Tacan cuu, ta cua cati ra chi ñi iyo chiyo ndaha satin ra ti: “Cuahan ndo, vati cua cutuni ndo vitin. Cua quee ndo iti nuin, ta cua quihvi ndo nu cayu ñuhun ña ndahva. Cha iyo vaha chi chi run cuihna chi tatun run.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 [Tacan cati yu,] vati chisoco yu, ta ña chaha ndo cha cachi yu. Neti yu nduta, ta ña chaha ndo cha cohi.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Toho cui chica cui, ta ña quihin cuenda ndo chihin yu. Sahma lahnda chacunami yu, ta ña chaha ndo sahma chacunami yu. Cuhvi yu, ta chacuindi yu ve caa, ta ña ni tindee ndo chihin yu,” cua cati yu.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Tacan, ta cua cati ndico tahan ñi ti: “Ra chahnu, ña tuhva ndi ndehe ndi ti chisoco cun, ta neti cun nduta, ta toho cuun chica cuu cun, ta chacunami cun sahma lahnda, ta cuhvi cun, ta chacuindi cun ve caa, ta ña tindee tahan ndi chihun,” cua cati ñi.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Tacan cuu, ta cua cati ndico ra chi ñi ti: “Cati ndicha yu chihin ndo ti ña tindee ndo chihin yu, vati ña tindee tahan ndo chi ñivi ndahvi yu,” cua cati ra.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Tacan, ta cua quee ñi cuhun ñi nu cua cutuni ñi, ta ñivi cha iyo vaha anima cua coo ndito ñi chi ra Ndioo ndihi ni quivi ndihi ni tiempu ―cati ra Jesuu chi ra sacuaha chi ra.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.