Romanos 9
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ ta̱a ta̱ kándixa Jesucristo, ta to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó kúu ñanda̱a̱ ndinoꞌo. Ta Níma̱ Ndios ña táku̱ ini i̱, ndákuii̱n ña ndí to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó kúu ña ndixa nda̱a̱, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini i̱ káꞌa̱n i̱, káchí i̱ saá:
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Kúchuchú ní ini i̱, ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ táꞌvi̱ ní ini i̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo i̱ naIsrael.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Saá chi xíꞌin ña ndinoꞌo ini i̱ kóni ní i̱ ña nañoo i̱ naIsrael kandixa na Jesucristo, ta saá va̱ꞌa kutaku̱ na xíꞌin Ndios. Ndixa xáni si̱ni̱ i̱ tá xíꞌin ña taxi xíꞌin mi̱i i̱ ña kuxíká i̱ no̱o̱ Jesucristo kuchiño chindeé i̱ ni̱vi nañoo i̱ naIsrael ña kuyatin na no̱o̱ ra, ta xa yóo tiꞌva i̱ keꞌé i̱ saá, chi kíꞌvi ní ini i̱ xíni i̱ nañoo i̱ naIsrael.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Nañoo i̱ naIsrael yóꞌo kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱a ta̱Israel, ta Ndios na̱ka̱xin ra nayóꞌo ña kuu na sa̱ꞌya ra. Ta yóo Ndios xíꞌin naIsrael ndiꞌi saá ki̱vi̱, ta xa sa̱náꞌa ra no̱o̱ na ndasaá yóo ñava̱ꞌa káꞌno ña livi yéꞌe kómí ra. Ta xíꞌin to̱ꞌon ra, Ndios ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham, ta̱ kúu ta̱xi̱i̱ síkuá ndiꞌi ni̱vi nañoo i̱ naIsrael, ta Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí ndixa keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱yóꞌo, ta keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin sa̱ꞌya ñani síkuá ra. Ta ndaꞌa̱ nañoo i̱ Israel, Ndios ta̱xi ra nda̱yí ra ña sánáꞌa ra na ndasaá va̱ꞌa kutaku̱ na no̱o̱ ra, ta ndasaá va̱ꞌa kasa káꞌno na ra. Ta Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ki̱ndo̱o ra keꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa xíꞌin na, ni̱ka̱ꞌa̱n ra ña ndixa kasa ndivi ra ndiꞌi to̱ꞌon ra ña ki̱ndo̱o ra.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ta̱Abraham, ta̱Isaac xíꞌin ta̱Jacob, nayóꞌo kúu xi̱i̱ síkuá ndiꞌi ni̱vi na kúu nañoo i̱ naIsrael, ta saá tuku nata̱a yóꞌo kúu naxi̱i̱ síkuá Jesucristo, chi siꞌí ra kúu ñaꞌa̱ ñáñoo Israel. Ta mi̱i Jesucristo yóꞌo kúu ra Ndios ndinoꞌo, ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi saá ña ku̱va̱ꞌa. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi va̱ꞌa ná kanóo síkón ñato̱ꞌó ra. Saá ná koo ña.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Vará nda̱ vitin loꞌo ní ni̱vi nañoo i̱ naIsrael kúu na kándixa Jesucristo, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑ndiꞌi xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios ki̱vi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá na xi̱na̱ꞌá. Ta nda̱ víka̱, vitin ndáya̱ꞌví ka̱ to̱ꞌon yóꞌo ña ki̱ndo̱o Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Abraham xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa keꞌé ra xíꞌin sa̱ꞌya ñani síkuá ra. Ta saá ni, o̱n si̱ví ndiꞌi nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Israel kúu ni̱vi nañoo ndinoꞌo Ndios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ni o̱n si̱ví ndiꞌi saá nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham kúu nasa̱ꞌya ñani síkuá ndinoꞌo ra. Saá chi sava ni̱vi yóꞌo o̱n vása kómí na nda̱yí nakiꞌin na ñava̱ꞌa nda̱tán yóo to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, chi Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Abraham, ka̱chí ra saá: “Kuiti sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Isaac kuu sa̱ꞌya ñani síkuá ndinoꞌo ún”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Abraham.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 To̱ꞌon yóꞌo kóni kachí ña ndí o̱n si̱ví ndiꞌi sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham kuu nasa̱ꞌya Ndios. Ta kuiti ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Isaac kúu naveꞌe ndinoꞌo ta̱Abraham, chi ñayóꞌo kúu ña ki̱ndo̱o Ndios, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Saá chi kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá Ndios ni̱xaa̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Abraham, ka̱chí ra saá: “Tá yaꞌa ñii kui̱ya̱, ta ndikó i̱, ta ñásíꞌí ún ñáSara xa yóo sa̱ꞌya ñá, ñii ta̱loꞌo”, ka̱chí Ndios, saá ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ta saá ni, ña ka̱ku ta̱Isaac o̱n vása sánáꞌa káxín ña mi̱i yó yukú ni̱vi kukomí nda̱yí nakiꞌin ñava̱ꞌa nda̱tán yóo to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios, ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham. Saá chi xíni̱ yó yu kúu ña ke̱ꞌé Ndios xíꞌin ñáRebeca, ñá kuu ñásíꞌí ta̱Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Ki̱vi̱ ñóꞌo ka̱ sa̱ꞌya ñá, na kúu nakuátí, ta o̱n ta̱ꞌán ka̱ kaku o̱vi̱ nakuátí yóꞌo, ta ni o̱n ta̱ꞌán keꞌé na nda̱ ñii ñava̱ꞌa, ni nda̱ ñii ña o̱n váꞌa, ta Ndios na̱ka̱xin ra yukú ñii nakuátí yóꞌo kuu ta̱a ta̱ kundiko̱n ñaꞌá. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé Ndios saá, sa̱náꞌa ra no̱o̱ yó ndí o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa kéꞌé ni̱vi kúu ña Ndios náka̱xin ra ni̱vi, ta xa̱ꞌa̱ ña chi̱kaa̱ ini mi̱i Ndios kana ra ni̱vi yóꞌo kúu ña náka̱xin ra na.
11 — ausente —
12 Saá chi mi̱i ki̱vi̱ ñóꞌo ka̱ nakuátí ti̱xin siꞌí na, Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáRebeca, ka̱chí ra saá: “Sa̱ꞌya ún ta̱no̱ó kasa chiño ra no̱o̱ sa̱ꞌya ún ta̱o̱vi̱”, ka̱chí Ndios xíꞌin ñá xa̱ꞌa̱ sa̱ꞌya ñá na ñóꞌo ti̱xin ñá.
12 — ausente —
13 Ta yóo inka̱ to̱ꞌon Ndios ña yóo yuꞌú xíꞌin ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra yóꞌo, ka̱chí Ndios saá: “Kíꞌvi ní ka̱ ini i̱ xíni i̱ ta̱Jacob, no̱o̱ ña kíꞌvi ini i̱ xíni i̱ ta̱Esaú”, ka̱chí Ndios xa̱ꞌa̱ o̱vi̱ sa̱ꞌya ta̱Isaac xíꞌin ñáRebeca.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ yó xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé Ndios saá? ¿Án xáni si̱ni̱ yó ndí Ndios o̱n vása kúu ra ta̱nda̱a̱ xíꞌin ni̱vi? ¡O̱n vása saá!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Saá chi kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Moisés, ka̱chí ra saá: “Kasa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi na kúu na kóni i̱ kasa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱, ta kundáꞌví ini i̱ koni i̱ ni̱vi, na kúu na na̱ka̱xin i̱ keꞌé i̱ saá xíꞌin”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Moisés.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 To̱ꞌon yóꞌo sánáꞌa ña mi̱i yó ndí o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ chiño va̱ꞌa ña kísa ndivi ni̱vi, ni o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña kóni ni̱vi kúu ña Ndios náka̱xin ra ni̱vi ña nduu na sa̱ꞌya ndinoꞌo ra. Ta xa̱ꞌa̱ ña Ndios kúndáꞌví ini ra xíni ra ni̱vi, kúu ña náka̱xin ra na saá.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ñii xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, yóo to̱ꞌon Ndios ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱rey Faraón ñoo Egipto, ka̱chí Ndios saá xíꞌin ra: “Yi̱ꞌi̱, Ndios, ta̱xi i̱ nda̱yí ña kuu ún ta̱rey xa̱ꞌa̱ ña koni̱ ñóꞌó i̱ yóꞌó ña kuchiño sanáꞌa i̱ ndee̱ i̱ no̱o̱ ni̱vi ta kui̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ i̱ ndiꞌi saá ñoo ñoyívi”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Faraón.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Historia yóꞌo sánáꞌa ña mi̱i yó ndí Ndios kúu ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi, ta kúndáꞌví ini ra xíni ra ni̱vi na kúu na na̱ka̱xin ra keꞌé ra saá xíꞌin. Ta táxi ra ña kusóꞌó va̱ꞌa ni̱vi na kóni ra keꞌé ra saá xíꞌin.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ta ndásana sava ndóꞌó xáni si̱ni̱ ndó, ta nda̱ka̱ to̱ꞌon ndó yi̱ꞌi̱, kachí ndó saá: “Tá Ndios kéꞌé ra ña kóni ra xíꞌin ndiꞌi ni̱vi saá, ¿nda̱chun sákuiso Ndios kua̱chi sa̱ta̱ yó xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé yó?, saá chi ¿án ndá yóo ni̱vi na kuchiño kundeé no̱o̱ ña chi̱tóni̱ Ndios?”, saá kachí ndó xíꞌin i̱.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ta yi̱ꞌi̱ ndakuii̱n i̱, kachí i̱ saá xíꞌin ndó: Ta ndóꞌó, ¿yu kúu ndóꞌó? ¿Án xáni si̱ni̱ ndó ndí kúu ndó nanáꞌno no̱o̱ Ndios, ta saá kómí ndó nda̱yí ndukú ndó no̱o̱ Ndios ña taxi ra ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ndó nda̱chun chi̱tóni̱ ra saá keꞌé ra xíꞌin ni̱vi? O̱n vása kómí yó nda̱yí ka̱ꞌa̱n yó saá xíꞌin Ndios, chi nda̱tán yóo ki̱si ñoꞌo̱ ña ku̱va̱ꞌa, saá yóo ndiꞌi ni̱vi. Ta ñii ki̱si o̱n vása kómí ña nda̱yí ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱a ta̱ ki̱sa va̱ꞌa ñaꞌá, kachí ña saá: “¿Nda̱chun ki̱sa va̱ꞌa ún yi̱ꞌi̱ nda̱tán ndasaá yóo i̱ vitin?”, kachí ki̱si ñoꞌo̱ yóꞌo xíꞌin ta̱a ta̱ ki̱sa va̱ꞌa ñaꞌá.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Saá chi ta̱a ta̱ ki̱sa va̱ꞌa ki̱si kómí ra nda̱yí kasa va̱ꞌa ra xíꞌin ñoꞌo̱ kisín nda̱tán káchí ini mi̱i ra keꞌé ra. Kómí ra nda̱yí keꞌé ra ñii ki̱si ña xíni̱ ñóꞌó ní xa̱ꞌa̱ chiño káꞌno ñato̱ꞌó, ta kómí ra nda̱yí keꞌé ra inka̱ ki̱si ña xíni̱ ñóꞌó xa̱ꞌa̱ chiño ña kundivi ñii ñii ki̱vi̱.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ta Ndios kóni ra sanáꞌa ra no̱o̱ yó ña sáa̱ ini ra xíni ra ña o̱n váꞌa, ta kóni ra sanáꞌa ra no̱o̱ yó ndí ta̱a ta̱ndeé ní kúu ra. Ña̱kán kía̱ kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ Ndios kúndeé ini ra xíni ra kua̱ꞌa̱ ní ña o̱n váꞌa kéꞌé ni̱vi na yóo nda̱tán yóo ki̱si ñoꞌo̱ ña ku̱va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ña ta̱ꞌvi̱ ña. Vará Ndios xíni̱ ra ndí ni̱vi yóꞌo kua̱ꞌa̱n na yichi̱ o̱n váꞌa no̱o̱ ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na, ta saá ni, xíꞌin ña káꞌno ini ra ndáti ra ña nandikó ini ni̱vi yóꞌo.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ta no̱o̱ mi̱i yó, ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá, Ndios kóni ra sanáꞌa ra ndí kúu ra ta̱a ta̱ va̱ꞌa káꞌno ini, chi ku̱ndáꞌví ini ra xi̱ni ra mi̱i yó ta ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó. Saá chi nda̱ ñano̱ó Ndios na̱ka̱xin ra mi̱i yó ña kutaku̱ yó xíꞌin ra no̱o̱ yóo ñava̱ꞌa náꞌno ña livi.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ndios ka̱na ra mi̱i yó ña kundiko̱n yó ra, ta sava yó kúu najudío ta inka̱ yó o̱n vása kúu yó najudío.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo káꞌa̱n to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios ña ni̱taa ta̱profeta Oseas xi̱na̱ꞌá, ka̱chí Ndios saá:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ta mi̱i xiiña no̱o̱ ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, káchí i̱ saá:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ta inka̱ xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Isaías xi̱na̱ꞌá, káchí ña saá: “Vará naIsrael kúu kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní yo̱tí yuꞌu̱ takuií mi̱ni, ta ñii tiꞌvi kuiti ni̱vi yóꞌo kuu na saka̱ku Ndios.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Chi kama kixaa̱ ki̱vi̱ ña Ndios kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi”, káchí to̱ꞌon Ndios, ña ni̱taa ta̱Isaías xi̱na̱ꞌá.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ta tuku ni̱taa ta̱Isaías to̱ꞌon Ndios ña káchí saá:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ta saá, ¿yu kúu ña kúnda̱a̱ ini yó vitin? Kúnda̱a̱ ini yó ndí ni̱vi na o̱n vása kúu naIsrael, vará ni̱vi yóꞌo xi̱na̱ꞌá o̱n vása ní‑chikaa̱ na ndee̱ xa̱ꞌa̱ ña kuu na ni̱vi na ndii na o̱n vása ndíso kua̱chi no̱o̱ Ndios, ta vitin, xa̱ꞌa̱ ña kándixa na Jesucristo, Ndios sa̱nduu ra nayóꞌo ni̱vi na ndii no̱o̱ ra, ta va̱ꞌa yóo na xíꞌin ra.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ta ni̱vi naIsrael, vará chi̱kaa̱ na ndee̱ ña kasa ndivi na nda̱yí Ndios xa̱ꞌa̱ ña nduu na ni̱vi na ndii no̱o̱ Ndios, ta ni̱‑kuchiño na nduu na ni̱vi na ndii na o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ Ndios.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Nda̱chun o̱n vása ní‑kuchiño naIsrael nduu na ni̱vi na ndii no̱o̱ Ndios?, chi naIsrael yóꞌo, o̱n vása ní‑xiin na kandixa na Jesucristo, ta ndasaá kuiti kóni na nduu na ni̱vi na ndii no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi na nda̱yí ra. O̱n vása ní‑xiin na kandixa na Jesucristo, chi nda̱tán yóo yu̱u̱ ña káko̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ni̱vi, saá yóo Jesucristo no̱o̱ naIsrael.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 To̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Isaías xi̱na̱ꞌá, nda̱to̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo. Ka̱chí Ndios saá:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.