Mateus 9
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Ta saá ta̱Jesús nda̱a ra tón barco, ta ndi̱kó ra kua̱ꞌa̱n ra inka̱ xiiña no̱o̱ mi̱ni, ta na̱xaa̱ ra ñoo ra.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Ta saá sava ni̱vi va̱xi na xíꞌin ñii ta̱ ndeé ndóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, kánóo ra no̱o̱ xi̱to, ñíso̱kó na, chi o̱n ki̱ví kanda ra. Tá ta̱Jesús xi̱ni ra ña kándixa na ndí kúndeé ra sandaꞌa ra ta̱táꞌan na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra saá:
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Ta sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta xáni si̱ni̱ na saá: “¿Nda̱chun kándiva̱ꞌa ta̱yóꞌo xíꞌin Ndios? ¿Án xáni ini ra mi̱i ra kúu Ndios?”, káchí na, xáni si̱ni̱ na.
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Ta ta̱Jesús xíni̱ ra yukía̱ xáni si̱ni̱ nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 ¿Yukía̱ yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ta̱ o̱n ki̱ví kanda? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña ndoo kua̱chi ra? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña nakundichi ra, ta ko̱ꞌo̱n xáꞌá ra?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ta vitin sandaꞌa i̱ ta̱yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ndóꞌó ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ kómí nda̱yí Ndios ñoyívi yóꞌo ña nakata i̱ kua̱chi ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ta na̱kundichi ta̱yóꞌo, ta kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ra.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ndiꞌi na yíta yóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na xíto na ndasaá ke̱ta ra kua̱noꞌo̱ ra, ta ki̱sa káꞌno ní na Ndios, chi ta̱xi ra nda̱yí ra ndaꞌa̱ ni̱vi.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta xi̱ni ra ñii ta̱a na̱ní ra Mateo, yóo ra kísa chiño ra no̱o̱ káya ra si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Mateo, káchí ra saá:
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Tá ni̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra veꞌe ta̱Mateo, ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní inka̱ na kánóo to̱ꞌon ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱, ta xi̱kundo̱o na xíxi na xíꞌin ta̱Jesús.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ta nafariseo xi̱ni na yu kúu ni̱vi ndóo xíxi xíꞌin ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Jesús, káchí na saá:
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó yukía̱ ka̱chí Ndios no̱o̱ to̱ꞌon ra, ña káchí saá: “Kóni i̱ ña kundáꞌví ini ndó koni ndó inka̱ ni̱vi, ta keꞌé ndó ñava̱ꞌa xíꞌin na. Tá o̱n xi̱in ndó kundáꞌví ini ndó koni ndó nayóꞌo, ta saá o̱n vása kusii̱ ini i̱ ña so̱ko̱ ndó ndaꞌa̱ i̱”, ka̱chí Ndios. O̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ nani̱vi va̱ꞌa kúu ña ki̱xaa̱ i̱ ñoyívi yóꞌo. Ta xa̱ꞌa̱ nani̱vi o̱n váꞌa kúu ña ki̱xaa̱ i̱, ta kana i̱ na ña nandikó ini na ta kundiko̱n na yichi̱ Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nafariseo.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ta naxíka xíꞌin ta̱Juan ta̱ sa̱kuchu ni̱vi, ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 ’Tá yóo tiko̱to̱ ña yatá, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n sandaꞌa na ña xíꞌin tiko̱to̱ xa̱á, saá chi tá nakata na ña, ta nduu loꞌo ña xa̱á, ta nasita ña tiko̱to̱ yatá, ta kini ka̱ ta̱ꞌnda̱ tiko̱to̱ yatá yóꞌo.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Ta vino xa̱á, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása taan na rá ini ñii̱ yatá, saá chi ta̱ꞌnda̱ ñii̱ yóꞌo, ta kui̱ta̱ ndiꞌi távino ta ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ñii̱. Xíni̱ ñóꞌó taan na távino xa̱á ini ñii̱ xa̱á, ta saá kundeé rá koo rá, ta ñii̱ xa̱á yóꞌo o̱n ta̱ꞌnda̱ ña ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Tá káꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta saá ki̱xaa̱ ñii ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ nañoo judío, ta ki̱xaa̱ ra xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá xíꞌin ra:
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ta saá na̱kundichi ta̱Jesús, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱yóꞌo, ta naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra veꞌe ta̱yóꞌo.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Ta yóo ñii ñaꞌa̱ kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús. Ta xa u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱ ndeé ní ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱ xíta̱ ni̱i̱. Ta ki̱xaa̱ ñá sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra,
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 chi xáni ini ñá saá: “Tá loꞌo kuiti ná to̱nda̱a ndaꞌa̱ yó tiko̱to̱ ra, ta saá nduva̱ꞌa yó”, xáni si̱ni̱ ñá.
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Ta ndi̱kó koo ta̱Jesús ta xi̱ni ra ñá, ta káchí ra saá xíꞌin ñá:
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱ xáꞌnda chiño. Ta xi̱ni ra na tívi tila̱lí, ta xi̱ni ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndá síso̱ kúu na, xáku ní na xa̱ꞌa̱ ñáloꞌo ñá ni̱xiꞌi̱.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ta ti̱ꞌví ra ndiꞌi ni̱vi kua̱ꞌa̱n na ke̱ꞌe, ta ni̱ki̱ꞌvi ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ñáloꞌo, ta ti̱in ra ndaꞌa̱ ñá, ta nda̱koo ñá.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ta saá ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ña na̱taku̱ ñáloꞌo yóꞌo ndiꞌi saá ñoo.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta o̱vi̱ ta̱kuáá ndíko̱n ra sa̱ta̱ ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ndáꞌyi o̱vi̱ saá ta̱kuáá, káchí ra saá:
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Tá ni̱ki̱ꞌvi ta̱Jesús ñii veꞌe, ta ki̱xaa̱ o̱vi̱ ta̱kuáá yóꞌo no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra o̱vi̱ ta̱yóꞌo, káchí ra xíꞌin ra:
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ta saá ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra nduchu̱ no̱o̱ ta̱kuáá yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ta ndu̱va̱ꞌa o̱vi̱ ra saá, va̱ꞌa na̱koto nduchu̱ no̱o̱ ra. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Ta saá ni, ta̱yóꞌo ke̱e ra ta sa̱kui̱ta̱ níꞌnó ndiꞌi ra to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ yukía̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ra ndiꞌi saá ñoo yatin.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Tá ke̱e o̱vi̱ ta̱ xi̱kuu ta̱kuáá kua̱noꞌo̱ ra, ta inka̱ ni̱vi ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin ñii ta̱a ta̱ñíꞌí chi kómí ra níma̱ ndiva̱ꞌa.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Ta ta̱va ta̱Jesús níma̱ ndiva̱ꞌa ña kómí ta̱yóꞌo, ta saá kúchiño kixáꞌá ka̱ꞌa̱n ta̱ xi̱kuu ta̱ñíꞌí. Ta na̱kaꞌnda ní ini ni̱vi na yíta yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ta nafariseo na xi̱ni yukía̱ ni̱ndoꞌo ta̱ñíꞌí, káchí na saá:
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Ta saá kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndiꞌi saá ñoo náꞌno xíꞌin ñoo válí, ta sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios, ta saá sándaꞌa ra ni̱vi na xóꞌvi̱ ndiꞌi saá no̱o̱ kue̱ꞌe̱.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Tá xi̱to ra ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra, ta kúndáꞌví ní ini ra xíni ra na, chi ndeé ní xóꞌvi̱ na. Ta o̱n ki̱ví chindeé xíꞌin mi̱i na, ta ni o̱n ko̱ó ni̱vi na chindeé ñaꞌá. Nda̱tán yóo ndikachi tí o̱n ko̱ó ta̱a ta̱ ndáa rí, saá yóo ni̱vi yóꞌo.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ta saá kuaku ndáꞌví ndó ndukú ndó no̱o̱ Ndios ña tiꞌví ra inka̱ ni̱vi ña kasa ndivi na chiño ra ñoyívi yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.