Marcos 15
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱ xita̱a̱n ní, ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kutáꞌan na xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin ndiꞌi inka̱ nachiño na kúu Junta Suprema, ta na̱koo yuꞌú na yukía̱ keꞌé na xíꞌin ta̱Jesús. Ta saá ka̱tón na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta ni̱xaa̱ na na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ta̱gobernador Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin ra:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ta̱xi na kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ta ta̱Pilato tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ta ta̱Jesús nda̱ ñii to̱ꞌon ni̱‑ndakuii̱n ra. Ta na̱kaꞌnda ní ini ta̱Pilato xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ñii ñii viko̱ Pascua ta̱gobernador sáña ra ñii ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. Ta najudío káxin na yu kúu ta̱yóꞌo.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ta yóo ñii ta̱a na̱ní ra Barrabás, nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a xíꞌin natáꞌan ra, chi ki̱sa toon na ta ka̱ni táꞌan na xíꞌin nanáꞌno na xáꞌnda chiño no̱o̱ na, ta xa̱ꞌni na ni̱vi.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na no̱o̱ ta̱gobernador, ta ki̱xáꞌá na ndúkú na no̱o̱ ra ña saña ra ñii ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a, chi saá kéꞌé ta̱gobernador ñii ñii kui̱ya̱.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi yóꞌo, káchí ra saá:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Saá chi ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato ndí nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na kísa kuíni̱ ini xíni ta̱Jesús kúu na, ña̱kán na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ra.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ yóꞌo chúꞌu na ni̱vi ña ndukú na ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ta̱Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ta ta̱Pilato tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Pilato na:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ta ta̱Pilato kóni ra kasa ndivi ra ña kóni ni̱vi, ta saá sa̱ña ra ta̱Barrabás, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña kani na ta̱Jesús xíꞌin kuártá ña nóꞌni ka̱a si̱i̱n no̱o̱, ta katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ta natropa, kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na veꞌe chiño káꞌno, ta ni̱xaa̱ na ta na̱kaya na ndiꞌi ka̱ natropa.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ta ki̱ndaa na tiko̱to̱ ndíxin ta̱Jesús ta sa̱kundixin na ra ñii tiko̱to̱ ndíꞌí, nda̱tán yóo tiko̱to̱ ndíxin ta̱rey, ta ki̱sa va̱ꞌa na ñii corona ñiño̱ ta chi̱nóo na ña si̱ni̱ ra.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na siꞌa xíꞌin ra:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ta su̱ku na tón yito̱n si̱ni̱ ra, ta ku̱ndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta xi̱kuxítí na no̱o̱ ra ña kusiki na kísa to̱ꞌó na ra.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Tá ndi̱ꞌi ña kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, ta saá ki̱ndaa na tiko̱to̱ ndíꞌí ndíxin ra, ta tuku sa̱kundixin na ra tiko̱to̱ mi̱i ra. Ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ña katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Cirene na̱ní ra Simón, ta̱yóꞌo kúu yivá ta̱Alejandro xíꞌin ta̱Rufo, ta nde̱e ra yuku̱ kua̱noꞌo̱ ra yichi̱ ñoo Jerusalén. Ta natropa ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ta̱yóꞌo ña kuiso ra tón cruz ta̱Jesús. San Marcos 15:21|src="CN01835BMrk15.21.TIF" size="col" loc="Mrk15.21" ref="15:21"
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña na̱ní ña Gólgota, ña kóni kachí Leke Si̱ni̱ Ndi̱í.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ta natropa ta̱xi na nduta̱ vino tá na̱sa̱ka̱ xíꞌin nduta̱ mirra koꞌo ra, ta ta̱Jesús ni̱‑xiin ra koꞌo ra nduta̱ yóꞌo.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ta saá ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta natropa na̱taꞌví na tiko̱to̱ ra. Chi̱kaa̱ na ndati̱ ña koto na yukú ñii ñii nayóꞌo nakiꞌin ñii ñii loꞌo tiko̱to̱ ta̱Jesús.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ni̱to̱nda̱a ka̱a i̱i̱n xita̱a̱n, ta ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ta chi̱nóo kútu̱ na ñii tón vi̱ti̱ loꞌo si̱ni̱ tón cruz, ta no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo na̱ka̱ꞌyi̱ to̱ꞌon ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra, ta káchí ña saá: “Ta̱yóꞌo kúu ta̱Rey no̱o̱ najudío.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ta ka̱takaa̱ ndaa na o̱vi̱ ta̱kuíꞌná sii̱n ta̱Jesús, ñii ta̱kuíꞌná tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá ra, ta inka̱ ra tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n yitin ra.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Saá ku̱ndivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra na ñoyívi yóꞌo, káchí ña saá: “Kani si̱ni̱ ni̱vi ñii kúu ra xíꞌin ni̱vi na o̱n váꞌa, na toon ní ini”, káchí ña.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ta nani̱vi yáꞌa yichi̱ no̱o̱ tákaa̱ ndaa ta̱Jesús kándiva̱ꞌa ní na xíꞌin ra, ta káva na si̱ni̱ na, káchí na saá xíꞌin ra:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ta vitin, ¡saka̱ku xíꞌin mi̱i ún, ta sanoo xíꞌin mi̱i ún ndaꞌa̱ tón cruz! ―káchí na xíꞌin ra.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ta ñii ki̱ꞌva saá na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tá ndixa kúu ra Cristo, ta̱Rey ñoo yó Israel, ta ná sanoo xíꞌin mi̱i ra ndaꞌa̱ tón cruz vitin ña koto yó, ta saá kandixa yó ra ―káchí na.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ta ni̱to̱nda̱a ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ma̱ꞌñó ndiví, ta ki̱xáꞌá kúnaa ndiꞌi ñoyívi a̱nda̱ ka̱a u̱ni̱ xikuaa.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ta ka̱a u̱ni̱ kúu ña, ta saá ndeé va̱ꞌa ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ta sava ni̱vi na yíta yatin yóꞌo, xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta káchí na saá:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ta ñii ta̱yóꞌo xíno ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sa̱chii ra ñii tiko̱to̱ kuíkon xíꞌin vino yiyá, ta chi̱nóo ra ñayóꞌo no̱o̱ yito̱n, ta ndi̱kó ra taxi ra koꞌo ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo xíꞌin ni̱vi:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ta saá ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xiꞌi̱ ra.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Tá mií saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱nda̱ta̱ ma̱ꞌñó tiko̱to̱ tákaa̱ Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ña ni̱nda̱ta̱ ña chí ni̱no ta no̱o ña nda̱ ni̱no̱.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ta ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa, yóo yatin ra no̱o̱ tákaa̱ ndaa ta̱Jesús, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñii ndeé ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta ta̱ ndíso chiño yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ta nda̱ xíká yíta kua̱ꞌa̱ ní násíꞌí xíto ná. Ñii ñáyóꞌo kúu ñáMaría Magdalena, inka̱ ñá kúu ñáMaría, siꞌí ta̱José xíꞌin ta̱Jacobo ta̱loꞌo, ta inka̱ ñá kúu ñáSalomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Náyóꞌo kúu ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, chi̱ndeé ná ra, ki̱sa chiño ná no̱o̱ ra estado Galilea. Ta yíta kua̱ꞌa̱ ní inka̱ násíꞌí ná ndíko̱n sa̱ta̱ ra, ná ki̱xaa̱ xíꞌin ra ñoo Jerusalén yóꞌo kúu ná.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ta ki̱vi̱ viernes kúu ña, ta ki̱vi̱ yóꞌo kísa ndivi na ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó na xa̱ꞌa̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée na. Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa kúu ña, xa yatin ní to̱nda̱a hora ña kixáꞌá ki̱vi̱ ña nakindée na.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ta ki̱xaa̱ ta̱José, ta̱ ki̱xi ñoo Arimatea, ta kúu ra ta̱chiño káꞌno ta̱táꞌan naJunta Suprema. Ta ndáti ra ki̱vi̱ kixáꞌá kaꞌnda chiño Ndios ñoyívi yóꞌo. Ta o̱n vása ní‑yiꞌví ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Pilato ndu̱kú ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ña sandúxu̱n ra ña.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ta na̱kaꞌnda ní ini ta̱Pilato xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña kama ní ni̱xiꞌi̱ ta̱Jesús, ta ka̱na ra ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa va̱xi ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ta ta̱ ndíso chiño yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra:
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ta ta̱José sa̱ta ra ñii tiko̱to̱ va̱ꞌa, ta ni̱xaa̱ ra ta sa̱noo ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ndaꞌa̱ tón cruz, ta xíꞌin tiko̱to̱ va̱ꞌa yóꞌo chi̱súku ndaa ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús. Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta chi̱kaa̱ va̱ꞌa ñaꞌá ra ini kavua̱, ta na̱kasi ra yéꞌé kavua̱ yóꞌo xíꞌin ñii yu̱u̱ káꞌno.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ta ñáMaría Magdalena xíꞌin ñáMaría siꞌí ta̱José xi̱to ná míkía̱ chi̱nóo na yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.