Lucas 24
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs BKJ
1 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱; ñayóꞌo kúu ki̱vi̱ no̱ó semana ña kúu domingo, ta náñaꞌa̱ yóꞌo níꞌi ná ta̱ta̱n ña xáꞌan támi ki̱sa va̱ꞌa ná, ta kua̱ꞌa̱n ná no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Jesús.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ta ni̱xaa̱ yatin ná no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ra, ta na̱koto ná o̱n vása ndási̱ ka̱ yéꞌé kavua̱ xíꞌin yu̱u̱ káꞌno.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ta ni̱ki̱ꞌvi ná ini kavua̱, ta o̱n ko̱ó ka̱ yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ní‑xini ná.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta ndíꞌi ní ini ná, ta xíka si̱ni̱ ná yukía̱ koo keꞌé ná. Ta xa̱ndi̱ko̱n xi̱ni ná o̱vi̱ ta̱a yíta yatin ra no̱o̱ ná, ndíxin ra tiko̱to̱ yaa ña náyeꞌe táxa.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ta ni̱yi̱ꞌví ní náñaꞌa̱ yóꞌo, ta xi̱kuxítí ná nda̱ ni̱to̱nda̱a ta̱ꞌya̱ ná nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱a ta̱ ndíxin tiko̱to̱ yaa ña náyeꞌe táxa xíꞌin ná:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 O̱n ko̱ó ka̱ ra yóꞌo. ¡Xa na̱taku̱ ra! Nakáꞌán ini ndó ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ra estado Galilea,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 chi ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá: “Xíni̱ ñóꞌó tiin na yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ta nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ ni̱vi na o̱n váꞌa, ta katakaa̱ ndaa na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ tón cruz, ta kivi̱ i̱. Tá to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱, ta nataku̱ i̱”, káchí ta̱Jesús xíꞌin ndó ―káchí naángel xíꞌin náñaꞌa̱ yóꞌo.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Saá na̱káꞌán ini ná to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ná,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ta ndi̱kó ná kua̱ꞌa̱n ná, ta nda̱to̱ꞌon ná xíꞌin mi̱i na u̱xu̱ ñii ni̱xika xíꞌin ta̱Jesús, ta nda̱to̱ꞌon ná xíꞌin inka̱ na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Náñaꞌa̱ yóꞌo na̱ní ná: María Magdalena, Juana, xíꞌin inka̱ ñáMaría, ñá kúu siꞌí ta̱Jacobo. Ta ni̱xi̱yo inka̱ ka̱ náñaꞌa̱ xíꞌin ná.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña káꞌa̱n náñaꞌa̱ yóꞌo, ni o̱n vása kándixa na ña káꞌa̱n ná, chi nda̱tán yóo to̱ꞌon ña o̱n vása ndáya̱ꞌví, saá yóo ña no̱o̱ ni̱vi yóꞌo.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ta ta̱Pedro xa̱ndi̱ko̱n na̱kundichi ra, ta xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra nda̱ ni̱xaa̱ ra no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Jesús. Ta xi̱kundee ra, xi̱to ra no̱o̱ xi̱nakaa̱ yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús, ta o̱n ko̱ó ka̱ ña ní‑xini ra. Nda̱ tiko̱to̱ ra kuiti ndóo no̱o̱ xi̱ndúꞌu̱ yi̱kí ko̱ñu ra. Saá na̱kaꞌnda ini ra, kua̱noꞌo̱ ra, chi o̱n vása kúnda̱a̱ ini ra yukía̱ ndo̱ꞌo yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo o̱vi̱ ni̱vi na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na ñoo Emaús. Nda̱ ñoo Jerusalén ta̱nda̱ ñoo Emaús kómí ña u̱xu̱ ñii kilómetro.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ta ndio̱vi̱ na saá káꞌa̱n táꞌan na xa̱ꞌa̱ ña ndo̱ꞌo ta̱Jesús ñoo Jerusalén.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Tá ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n táꞌan na kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús na̱kutáꞌan ra xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ta ni̱‑kuchiño na nakoni na ta̱Jesús, chi Ndios ke̱ꞌé ra ña o̱n nakoni na ra.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ta ñii nayóꞌo na̱ní Cleofas, nda̱kuii̱n ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin inka̱ na xáꞌnda chiño no̱o̱ yó, ti̱in na ra, ta ta̱xi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ nagobierno, ta ña̱kán xa̱ꞌni na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ta ndi̱ꞌi̱, xi̱ndati ndi̱ ta̱Jesús yóꞌo kúu ta̱a ta̱ va̱xi saka̱ku nañoo mi̱i yó naIsrael. Ta ki̱vi̱ vitin ni̱xi̱no̱ u̱ni̱ ki̱vi̱ ña ni̱xiꞌi̱ ra.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ta saá ni, sava náñaꞌa̱ nátáꞌan ndi̱ nda̱to̱ꞌon ná xíꞌin ndi̱ to̱ꞌon ña ta̱xi na̱kaꞌnda ní ini ndi̱ vitin, chi xita̱a̱n ní ki̱vi̱ vitin ni̱xa̱ꞌa̱n náyóꞌo no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Jesús,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ta ni̱‑naníꞌi ka̱ ná yi̱kí ko̱ñu ra. Ta ndi̱kó ná kua̱noꞌo̱ ná, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ná xíꞌin ndi̱ꞌi̱, ta xíꞌin inka̱ na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús ndí xi̱ni ná naángel na ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin ná xa na̱taku̱ ta̱Jesús.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ta sava natáꞌan ndi̱ ni̱xa̱ꞌa̱n na no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Jesús. Nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n náñaꞌa̱ xíꞌin na, ta saá ndixa yóo ña, ta o̱n vása ní‑xini ka̱ na ta̱Jesús ―káchí nayóꞌo xíꞌin ta̱Jesús.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Án o̱n ndixa naprofeta ka̱chí na ndí Cristo ta̱ tiꞌví Ndios xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ní ra, ta ki̱vi̱ kundivi ñayóꞌo, ta ki̱ꞌvi ra no̱o̱ kaꞌnda chiño ra, ta kasa káꞌno ní na ra? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ta saá ki̱xáꞌá ta̱Jesús xíꞌin to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta sa̱náꞌa ra xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña ni̱taa ndiꞌi inka̱ naprofeta. Nda̱to̱ꞌon káxín ra xíꞌin na yukía̱ káchí ndiꞌi to̱ꞌon Ndios yóꞌo xa̱ꞌa̱ mi̱i ra.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Emaús, ta ta̱Jesús xi̱to yaꞌa ra ko̱ꞌo̱n ra.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ta ndóo ndiꞌi na no̱o̱ mesa, ta ta̱Jesús ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé ta̱Jesús saá, Ndios ta̱xi ra ña na̱koni na ta̱Jesús kúu ra. Ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱ñóꞌó ra no̱o̱ na.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n na̱kuita na, ta ndi̱kó na kua̱ꞌa̱n tuku na ñoo Jerusalén. Ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ndóo u̱xu̱ ñii naapóstol xíꞌin naxíka xíꞌin na.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin na o̱vi̱ ki̱xaa̱ yóꞌo:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ta saá na o̱vi̱ ni̱vi ki̱xaa̱ yóꞌo, nda̱to̱ꞌon na xíꞌin na ndóo ndí na̱kutáꞌan na xíꞌin ta̱Jesús ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n na yichi̱ ñoo Emaús. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na tá mi̱i xíni na táꞌví ta̱Jesús si̱ta̱ va̱ꞌa ña taxi ra ndaꞌa̱ na kuxu na, ta saá na̱koni na ra.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ta ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ndato̱ꞌon na, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús xi̱kundichi ra ma̱ꞌñó na, ta káchí ra saá:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ta ni̱yi̱ꞌví ní na xi̱ni na ta̱Jesús, chi kuiti káꞌán na ndí níma̱ ra kúu ña.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Koto ndó ndaꞌa̱ i̱ yóꞌo, koto ndó xa̱ꞌa̱ i̱ yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ndó yi̱ꞌi̱ kúu ta̱Jesús. To̱nda̱a ndaꞌa̱ ndó yi̱ꞌi̱, ta saá kunda̱a̱ ini ndó, chi níma̱ o̱n ko̱ó ko̱ñu ña, ni leke ña o̱n ko̱ó; ta yi̱ꞌi̱, kúchiño koto ndó leke i̱ xíꞌin ko̱ñu i̱ ―káchí ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ta saá sa̱náꞌa ra ndaꞌa̱ ra xíꞌin xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ xi̱ñoꞌo clavo.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Vará nda̱ kúsii̱ ní ini na, ta o̱n ki̱ví kandixa na ta̱Jesús kúu ra, ta na̱kaꞌnda ní ini na. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ta ta̱xi na ño̱ño̱ tíyóko̱ xíꞌin ñii ñáꞌño tia̱ká tí yatan ndaꞌa̱ ra.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ta ki̱ꞌin ra ña, ta xa̱xi ra ña no̱o̱ ndiꞌi na.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Saá vivíi nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús xíꞌin na ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ini na to̱ꞌon Ndios yóꞌo ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Saá na kándixa ra kixáꞌá na ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra no̱o̱ ni̱vi nañoo Jerusalén, ta ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi nañoo ñoyívi yóꞌo. Ta xíꞌin nda̱yí mi̱i ra, ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi ndí xíni̱ ñóꞌó ndikó ini na ta sandakoo na ña o̱n váꞌa, ta saá Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndóꞌó kúu na xíni̱ va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñayóꞌo, ta kúchiño ndó ndakuii̱n ndó xa̱ꞌa̱ ña.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Va̱xi ki̱vi̱ tiꞌví i̱ ñava̱ꞌa ña ni̱ka̱ꞌa̱n Yivá i̱ Ndios ndixa kixaa̱ ña no̱o̱ ndó. Ta xíni̱ ñóꞌó kundati ndó ñoo Jerusalén nda̱ ki̱vi̱ nakiꞌin ndó ndee̱ ña kixi ñoyívi ni̱no ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ta saá kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na ndíko̱n sa̱ta̱ ra, ta ni̱xaa̱ na yatin no̱o̱ ñoo Betania. Ta ta̱Jesús nda̱níꞌi ra ndaꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra ñayóꞌo, ta nda̱a ra kua̱noꞌo̱ ra ñoyívi ni̱no.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ta saá na ndíko̱n ta̱Jesús ki̱sa káꞌno na ra, ta ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na ñoo Jerusalén, ta kúsii̱ ní ini na.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ndóo na veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, kísa káꞌno na Ndios. Saá yóo ña.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.