Lucas 14
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús veꞌe ñii ta̱káꞌno no̱o̱ nafariseo kuxu ra xíꞌin na. Ta veꞌe yóꞌo ndóo inka̱ nafariseo, xíto naní na ta̱Jesús.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Saá chi yóo ñii ta̱a ta̱ ndeé ndóꞌo xíꞌin kue̱ꞌe̱ kuiño.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra nafariseo xíꞌin sava namaestro na xíni̱ va̱ꞌa nda̱yí Ndios, káchí ra saá:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ta o̱n vása ní‑ndakuii̱n na yuꞌu̱ ra. Ta ta̱Jesús, chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sa̱ta̱ ta̱ ndeé ndóꞌo, ta sa̱ndaꞌa ñaꞌá ra. Ta saá ti̱ꞌví ñaꞌá ra kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ra.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ta tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús nafariseo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ta o̱n vása ní‑naníꞌi na to̱ꞌon ña ndakuii̱n na.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Tá ki̱xaa̱ ni̱vi kuxu na, ta xi̱ni ta̱Jesús kútoo na koo na no̱o̱ táyi̱ tón to̱ꞌó ní ka̱. Ta saá nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Tá ko̱ꞌo̱n ndó ñii viko̱ tonda̱ꞌa̱, ta o̱n ndukú ndó koo ndó táyi̱ tón to̱ꞌó ní, chi kivi kixaa̱ inka̱ ni̱vi na náꞌno ka̱ no̱o̱ ndóꞌó.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ta saá ta̱a ta̱ káꞌa̱n viko̱ tonda̱ꞌa̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó: “Taxi ndó táyi̱ ndó ná koo inka̱ nanáꞌno yóꞌo”, kachí ra xíꞌin ndó. Ta saá kukaꞌan no̱o̱ ndó chi ndu̱xa̱ ko̱ꞌo̱n ndó koo ndó inka̱ táyi̱ tón yóo sa̱ta̱.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ñayóꞌo kúu ñava̱ꞌa keꞌé ndó tá kua̱ꞌa̱n ndó viko̱ tonda̱ꞌa̱: koo ndó no̱o̱ táyi̱ tón yóo sa̱ta̱. Ta saá ta̱a ta̱ káꞌa̱n viko̱ kixaa̱ ra ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó: “Ñani yó, naꞌa ndó koo ndó no̱o̱ táyi̱ tón to̱ꞌó yóꞌo”, kachí ra xíꞌin ndó. Ta saá kanóo va̱ꞌa ní ñato̱ꞌó ndó no̱o̱ ndiꞌi inka̱ na xíxi no̱o̱ mesa xíꞌin ndó.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Saá chi ndiꞌi ni̱vi na kísa káꞌno xíꞌin mi̱i, ñii ki̱vi̱ kukaꞌan no̱o̱ na. Ta ni̱vi na kísa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i nduu na nanáꞌno na to̱ꞌó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Tá xáki̱n ún viko̱ veꞌe ún, ta va̱ꞌa ka̱ kana ún ni̱vi nandáꞌví, na o̱n ko̱ó ña kómí, xíꞌin ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka, xíꞌin ni̱vi na ni̱chiꞌña, xíꞌin inka̱ ni̱vi nakuáá.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ná ko̱ꞌo̱n nayóꞌo kuxu na xíꞌin ún, ta saá kunakaa̱ ñasi̱i̱ ini ún. Saá chi nayóꞌo o̱n kuchiño na taxaꞌvi na yóꞌó xíꞌin inka̱ viko̱. Ta Ndios taxaꞌvi ra yóꞌó ki̱vi̱ nataku̱ na ni̱xiꞌi̱ na xi̱kuu na va̱ꞌa ini ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñii ta̱a ta̱ yóo no̱o̱ mesa xíꞌin ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús, káchí ra saá:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Tá ki̱xaa̱ hora kuxu na, ta ti̱ꞌví ra ñii mozo ra ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi kixi na viko̱, chi xa ki̱sa ndivi ndiꞌi ra ña kuxu na.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Saá ke̱e ta̱mozo, kua̱ꞌa̱n ra ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñii ñii ni̱vi ná ko̱ꞌo̱n kuxu viko̱ yóꞌo. Ta nani̱vi yóꞌo ki̱xáꞌá na ndúkú na no̱o̱ ra ña kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ na, chi o̱n kúchiño ko̱ꞌo̱n na viko̱. Ñii ra ni̱ka̱ꞌa̱n: “Sa̱kán sa̱ta i̱ loꞌo ñoꞌo̱ ta ndu̱xa̱ ko̱ꞌo̱n i̱ koto i̱ ña. Ta saá xáku ndáꞌví i̱ no̱o̱ ún ña kasa káꞌno ini ún, o̱n kunaꞌa i̱ ko̱ꞌo̱n i̱ xíꞌin ún viko̱”, káchí ra.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ta inka̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n: “Sa̱kán sa̱ta i̱ o̱ꞌo̱n yunta si̱ndi̱ki̱, ta kóni ko̱ꞌo̱n loꞌo i̱ koto ndoso i̱ rí. Xáku ndáꞌví i̱ no̱o̱ ún ña kasa káꞌno ini ún, chi o̱n kunaꞌa i̱ ko̱ꞌo̱n i̱ xíꞌin ún”, káchí ra.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ta inka̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n: “Sa̱kán to̱nda̱ꞌa̱ i̱, ta saá o̱n ki̱ví ko̱ꞌo̱n i̱ viko̱ veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ ún”, káchí ra.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ta saá ndi̱kó ta̱mozo, ta na̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ ra, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ra: “Nda̱ ñii na ka̱na ún ni̱‑xiin kixi”, káchí ra. Ta ta̱káꞌno yóꞌo ni̱saa̱ ní ini ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ta̱mozo ra: “Kua̱ꞌa̱n ún ndiꞌi saá yichi̱ náꞌno, ndiꞌi saá yichi̱ válí ñoo yóꞌo, ta nakaya ún ni̱vi nandáꞌví, na o̱n ko̱ó ña kómí, xíꞌin ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka, xíꞌin ni̱vi na ni̱chiꞌña, xíꞌin ni̱vi nakuáá, ta kixi na xíꞌin ún ña kuxu na viko̱ yóꞌo”, káchí ta̱káꞌno xíꞌin ta̱mozo ra.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ta saá ke̱e ta̱mozo ni̱xa̱ꞌa̱n ra na̱kaya ra ni̱vi yóꞌo. Tá ndi̱kó ra na̱xaa̱ ra, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ ra: “Xa ni̱kisa ndivi i̱ ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin i̱, ta saá ni, yóo ka̱ no̱o̱ kundo̱o ni̱vi na kivi kuxu viko̱ yóꞌo”, káchí ra.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱káꞌno, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá: “Tuku ko̱ꞌo̱n ún yichi̱ náꞌno xíꞌin yichi̱ válí kasa ndu̱xa̱ ún xíꞌin ni̱vi ná kixi ndiꞌi na, ta̱nda̱ chútú nda̱a̱ na veꞌe i̱.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Chi ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, ndiꞌi nano̱ó na ka̱na i̱ kuxu veꞌe i̱, ni̱‑xiin na kixi na. Ta nda̱ ñii nayóꞌo o̱n vása kuxu ka̱ na viko̱ i̱”, káchí ta̱káꞌno xíꞌin ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ñii ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ñii tiꞌvi ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús yichi̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Ndiꞌi ni̱vi na kóni ko̱ꞌo̱n yichi̱ i̱ xíni̱ ñóꞌó kukiꞌvi ní ka̱ ini na koni na yi̱ꞌi̱ no̱o̱ yivá na, án no̱o̱ siꞌí na, án no̱o̱ sa̱ꞌya na, án no̱o̱ ñásíꞌí na, án no̱o̱ ñani na xíꞌin ki̱ꞌva̱ na. Ta saá tuku xíni̱ ñóꞌó kukiꞌvi ka̱ ini na koni na yi̱ꞌi̱ no̱o̱ mi̱i na. Tá o̱n xi̱in na kasa ndivi na saá, ta o̱n kúchiño na kundiko̱n na yi̱ꞌi̱.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ndiꞌi ni̱vi na o̱n xi̱in kuso̱kó tón cruz mi̱i na, ta o̱n xi̱in na kasa ndivi na to̱ꞌon i̱, ta nayóꞌo o̱n kúchiño na kundiko̱n na sa̱ta̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na o̱vi̱ cuento válí ña sanáꞌa ra na, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Saá chi tá kixáꞌá ndó loꞌo kuiti xa̱ꞌa̱ veꞌe, ta ndi̱ꞌi si̱ꞌún ndó, ta ndiꞌi nani̱vi kuaku̱ ndaa na ndóꞌó, ta ka̱ꞌa̱n na saá xa̱ꞌa̱ ndó:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 “Nakíꞌví kúu ni̱vi yóꞌo, ki̱xáꞌá na kísa va̱ꞌa na veꞌe, ta ni̱‑kundeé na xi̱no̱ ña”, kachí na xa̱ꞌa̱ ndó. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra inka̱ cuento xíꞌin na, káchí ra saá:
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Tá xáni si̱ni̱ ra o̱n vása kúndeé natropa kómí ra, tá xíká ka̱ loꞌo va̱xi inka̱ ta̱rey ta̱ kani táꞌan xíꞌin ra, ta saá va̱ꞌa ka̱ tiꞌví ra na xíka chiño no̱o̱ ra ko̱ꞌo̱n na no̱o̱ ta̱rey yóꞌo ña kasa nani na kua̱chi xíꞌin ra. Ta saá kuchiño va̱ꞌa kutaku̱ ndiꞌi na. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo ―káchí ta̱Jesús.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra:
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Saá nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ñi̱i̱ ña o̱n vása yo̱ꞌva̱ ka̱, o̱n vása va̱ꞌa ka̱ ña nasa̱ka̱ ña xíꞌin ñoꞌo̱, ni o̱n vása va̱ꞌa nasaka yó ña xíꞌin abono. Ta o̱n vása ndáya̱ꞌví ka̱ ñi̱i̱ ña o̱n váꞌa yóꞌo, ta va̱ꞌa ka̱ ná kui̱ta̱ ña. Ndiꞌi ndóꞌó ni̱vi na yóo so̱ꞌo, xíni̱ ñóꞌó chikaa̱ so̱ꞌo ndó ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.