Hebreus 11

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi̱i yó ndáa ini yó Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo xíni̱ yó ndí Ndios ndixa taxi ra ndaꞌa̱ yó ña ki̱ndo̱o ra, ña kúu ña ndáti yó nakiꞌin yó; ta ndinoꞌo ndáa ini yó ndí ñanda̱a̱ kúu ña ndáti yó, vará o̱n ta̱ꞌán kuchiño koni yó ña.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Chi naxi̱i̱ síkuá yó xi̱ndaa ini na Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo Ndios kúsii̱ ní ini ra xíni ra na.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Xa̱ꞌa̱ ña ndáa ini yó Ndios, kúnda̱a̱ ini yó ndí xíꞌin to̱ꞌon ra ña xa̱ꞌnda chiño ra ki̱sa va̱ꞌa ra ñoyívi yóꞌo ta xíꞌin ñoyívi ni̱no. Ta saá ndiꞌi ña yóo vitin ña xíto yó xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ yó ni̱kuva̱ꞌa ña xíꞌin ña o̱n vása kúchiño koto ni̱vi xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ na.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ta ta̱Abel, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, ni̱so̱ko̱ ra ña va̱ꞌa ní ka̱ no̱o̱ ña ni̱so̱ko̱ ñani ra ta̱Caín ndaꞌa̱ Ndios, ta saá Ndios ku̱sii̱ ní ini ra xi̱ni ra ña ni̱so̱ko̱ ta̱Abel, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ ta̱yóꞌo ndí kúu ra ta̱a ta̱ ndii no̱o̱ ra. Vará xa ni̱xiꞌi̱ ta̱Abel, ta saá ni, ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ra yóꞌo sánáꞌa ka̱ ña mi̱i yó ndasaá xíni̱ ñóꞌó kundaa ini yó Ndios.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ta ta̱Enoc, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, o̱n vása ní‑xiꞌi̱ ra. Ta nda̱ víka̱, mi̱i Ndios na̱kiꞌin táku̱ ñaꞌá ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra ñoyívi ni̱no; ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ní‑naníꞌi na yi̱kí ko̱ñu ra. Ta to̱ꞌon Ndios káchí ña ndí ki̱vi̱ o̱n ta̱ꞌán ka̱ nakiꞌin Ndios ta̱Enoc ñoyívi ni̱no, ta̱Enoc yóꞌo xi̱taku̱ ra sa̱kusii̱ ra ini Ndios.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ta o̱n kúchiño sakusii̱ yó ini Ndios tá o̱n vása ndinoꞌo ndáa ini yó ra. Tá kóni yó kuyatin yó no̱o̱ Ndios, siꞌna xíni̱ ñóꞌó kandixa yó ndí ndixa táku̱ ra, ta xíni̱ ñóꞌó kandixa yó ndí ndixa taxi ra ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ ni̱vi na kúyatin no̱o̱ ra.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá Ndios nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱Noé yukía̱ kundoꞌo ni̱vi ñoyívi. Ta ta̱Noé, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, ta vará nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ta̱ꞌán koon sa̱vi̱, ta ki̱sa va̱ꞌa ra ñii tón barco káꞌno xa̱ꞌa̱ ña saka̱ku ra naveꞌe ra ini tón barco yóꞌo. Ta xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios saá, ta̱Noé ki̱sa ndivi ra ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ra, ta xíꞌin ña ke̱ꞌé ra saá, sa̱náꞌa ra ndí ni̱vi na o̱n vása kándixa Ndios, ndiꞌi xa̱ꞌa̱ nayóꞌo. Ta ni̱vi na kándixa Ndios, nakiꞌin na ñava̱ꞌa nda̱tán ta̱Noé na̱kiꞌin ra ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ Ndios, chi xi̱kuu ra ta̱a ta̱ ndii no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ñaꞌá ra.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Ta ta̱Abraham, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, chi̱kaa̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ra ki̱vi̱ ka̱na ñaꞌá ra. Vará o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini ra mí ndixa kúu xiiña no̱o̱ ko̱ꞌo̱n ra, ta sa̱ndakoo ra ñoo mi̱i ra, ta kua̱ꞌa̱n ra nda̱ ni̱xaa̱ ra no̱o̱ ñoꞌo̱ no̱o̱ ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ra taxi ra ndaꞌa̱ ra ta ndaꞌa̱ nasa̱ꞌya ñani síkuá ra.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Ta xa̱ꞌa̱ ña ndixa xi̱ndaa ini ra Ndios, ni̱xi̱yo ra xi̱taku̱ ra ini veꞌe mandiado, nda̱tán xi̱taku̱ ta̱a ta̱ inka̱ ñoo xíká, saá xi̱taku̱ ra no̱o̱ ñoꞌo̱ ki̱ndo̱o Ndios taxi ra ndaꞌa̱ ra. Ñii ki̱ꞌva saá xi̱taku̱ sa̱ꞌya ra ta̱Isaac, ta ñii ki̱ꞌva saá xi̱taku̱ sa̱ꞌya ñani ra ta̱Jacob, vará nayóꞌo kúu ni̱vi na xa ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin taxi ra ñoꞌo̱ yóꞌo ndaꞌa̱ na.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Saá ke̱ꞌé ta̱Abraham chi xi̱ndati ra ndí ndixa Ndios taxi ra ña kutaku̱ ra ñoo ña va̱ꞌa ndinoꞌo ña o̱n vása ndiꞌi xa̱ꞌa̱ nda̱ ñii ki̱vi̱, ñoo ña kúu ña chi̱tóni̱ Ndios ndasaá koo ña, ta Ndios ki̱sa va̱ꞌa ra ñoo yóꞌo.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Ta xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ñáSara Ndios, vará xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ xi̱komí ñá, ta xi̱kuu ñáñaꞌa̱ ñá ni̱‑kuchiño koo sa̱ꞌya, Ndios ta̱xi ra ndee̱ ña kukomí ñá ñii sa̱ꞌya ñá. Ta saá ku̱ndivi xíꞌin ñá chi ndixa xi̱ndaa ini ñá ndí Ndios kasa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ñá.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Vará ta̱Abraham ta̱a ta̱ xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ xi̱kuu ra, ta o̱n ko̱ó ka̱ ndee̱ xi̱komí yi̱kí ko̱ñu ra ña kuchiño kukomí ra sa̱ꞌya ra, ta saá ni, ka̱ku sa̱ꞌya ra, ta ni̱to̱nda̱a ra xi̱kuu ra xi̱i̱ síkuá ndiꞌi ni̱vi naIsrael. Ta ni̱xi̱na̱ kua̱ꞌa̱ ní sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ní‑kuchiño kaꞌvi na ndasaá kúu nasa̱ꞌya ra chi víꞌí ní ni̱vi kúu na. Nayóꞌo yóo na nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní ki̱mi ñoyívi ni̱no, yóo na nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní yo̱tí ña yóo yuꞌu̱ mi̱ni, saá yóo sa̱ꞌya ñani síkuá ra.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ndiꞌi ni̱vi na nda̱to̱ꞌon i̱ xa̱ꞌa̱ yóꞌo, xa ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ña ni̱xiꞌi̱ na. Ta ki̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ na, o̱n ta̱ꞌán nakiꞌin na ña xi̱ndati na taxi Ndios ndaꞌa̱ na, ta saá ni, nda̱tán ni̱xi̱yo ña xi̱yita na xi̱to na nda̱ ñii no̱o̱ xíká ní yóo ñava̱ꞌa yóꞌo, saá ni̱xi̱yo ña, ta xi̱kusii̱ ini na xíꞌin ñayóꞌo. Ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑sandakoo na ña xi̱ndaa ini na Ndios ña ndixa kundivi ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin na. Chi ni̱vi yóꞌo ku̱nda̱a̱ ini na ndí ñoyívi yóꞌo o̱n si̱ví ñoo na xi̱kuu ña, chi ni̱vi na yáꞌa kua̱ꞌa̱n kuiti xi̱kuu na.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ta ni̱vi na xáni si̱ni̱ saá, sánáꞌa na ndí xíka na nándukú na ndixa ña kúu ñoo ndinoꞌo mi̱i na.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ta ni̱vi yóꞌo, tá níxi̱yo na nándukú na mi̱i ñoo ña sa̱ndakoo na, níkúu, ta saá kuchiño ndikó na noꞌo̱ na ñoo no̱o̱ ke̱e na, níkúu.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ta ni̱vi yóꞌo ndixa o̱n vása ní‑keꞌé na saá, chi xi̱ndati na xaa̱ na kutaku̱ na ñii ñoo ña va̱ꞌa ní ka̱ ña yóo ñoyívi ni̱no. Ndios xa ki̱sa ndivi ra ñoo va̱ꞌa yóꞌo no̱o̱ kutaku̱ na, ta saá ni̱vi yóꞌo káꞌa̱n na, káchí na xíꞌin ra: “Yóꞌó kúu Ndios mi̱i ndi̱.” Ta Ndios o̱n vása kúkaꞌan no̱o̱ ra xa̱ꞌa̱ ña káꞌa̱n na saá xíꞌin ra.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Ta ki̱vi̱ Ndios xi̱to ndoso ra ta̱Abraham án ndixa va̱ꞌa kasa ndivi ra ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ra, ta ta̱Abraham, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, ni̱xi̱yo tiꞌva ra taxi ra sa̱ꞌya ra ta̱Isaac ña so̱ko̱ ra ta̱yóꞌo no̱o̱ Ndios, vará sa̱ꞌya ra yóꞌo xi̱kuu ra ta̱ ñii la̱á no̱o̱ ra.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Ta xa ku̱nda̱a̱ ini ra ndí Ndios xa ki̱ndo̱o ra xa̱ꞌa̱ ta̱yóꞌo, ki̱vi̱ ka̱chí ra saá: “Xíꞌin sa̱ꞌya ún ta̱Isaac kaku kua̱ꞌa̱ ní sa̱ꞌya ñani síkuá ún, saá kundivi ña ki̱ndo̱o i̱ xíꞌin ún”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Abraham.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ta̱Abraham ndixa ni̱xi̱yo tiꞌva ra ña so̱ko̱ ra sa̱ꞌya ra ndaꞌa̱ Ndios, chi kúnda̱a̱ ini ra ndí Ndios kómí ra ndee̱ sanataku̱ ra ni̱vi na ni̱xiꞌi̱. Vará ta̱Abraham o̱n vása ní‑xaꞌni ra sa̱ꞌya ra ta̱Isaac, ta ta̱Isaac nda̱tán yóo ta̱ ni̱xiꞌi̱ no̱o̱ ta̱Abraham, saá ni̱xi̱yo ra, ta nda̱tán yóo ta̱ sa̱nataku̱ Ndios, saá ni̱xi̱yo ta̱Isaac.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Ta ta̱Isaac, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin o̱vi̱ sa̱ꞌya ra ta̱Jacob ta ta̱Esaú ndí ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin o̱vi̱ ta̱yóꞌo.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Ta ta̱Jacob, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, tá xa yatin ki̱xaa̱ ki̱vi̱ ña kivi̱ ra, nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin sa̱ꞌya ñani ra, na kúu sa̱ꞌya ta̱José, ndí Ndios keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin nayóꞌo. Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta saá ni̱tavi ndaa ra ta̱to̱n ra ta ki̱sa to̱ꞌó ra Ndios.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Ta ta̱José, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, táꞌan ya̱chi̱ ka̱ ña o̱n ta̱ꞌán kivi̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ nañoo ra naIsrael ña ndasaá kee na ñoo Egipto ta ndikó na ñoo mi̱i na ki̱vi̱ ña va̱xi. Ta saá xa̱ꞌnda chiño ra ña kuniꞌi na yi̱kí ko̱ñu ra noꞌo̱ ña xíꞌin na ta sandúxu̱n na ña ñoo mi̱i na.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ta ta̱Moisés sa̱kán ni̱yaꞌa loꞌo ka̱ku ra, ta nayivá siꞌí ra, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini na Ndios, chi̱kaa̱ seꞌé na ra ini veꞌe na ti̱xin ña u̱ni̱ yo̱o̱. Saá ke̱ꞌé na xíꞌin ra, chi xi̱ni na ndí ta̱a loꞌo ta̱ livi ní kúu ra, ta o̱n vása ní‑yiꞌví na no̱o̱ ña xa̱ꞌnda chiño ta̱rey Faraón ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ndiꞌi nata̱a válí sa̱ꞌya naIsrael.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Ta ta̱Moisés, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, ki̱vi̱ ni̱to̱nda̱a ra ndu̱u ra ñii ta̱a, ni̱‑xiin ra kutaku̱ ka̱ ra nda̱tán ñii ta̱a sa̱ꞌya ñaꞌa̱ ñása̱ꞌya ta̱rey Faraón.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ta nda̱ víka̱, chi̱kaa̱ ini ra nakutáꞌan ra ñii nduu ra xíꞌin nañoo mi̱i ra naIsrael, na kúu nañoo Ndios. Na̱ka̱xin ra xo̱ꞌvi̱ ra xíꞌin nayóꞌo no̱o̱ ña kutaku̱ ra sakusii̱ ra ini mi̱i ra xíꞌin ña o̱n váꞌa ña kútoo ni̱vi kéꞌé na ñoyívi yóꞌo.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ta xa̱ni si̱ni̱ ra va̱ꞌa ka̱ ná xo̱ꞌvi̱ ra no̱o̱ ña va̱ꞌa kutaku̱ ra ta kukomí ra kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká ñoo Egipto. Chi chi̱kaa̱ ini ra xo̱ꞌvi̱ ra ta sakukaꞌan na no̱o̱ ra nda̱tán saxo̱ꞌvi̱ na ta sakukaꞌan na no̱o̱ ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ni̱vi, saá chi ta̱Moisés xi̱ndati ra ñava̱ꞌa taxi Ndios ndaꞌa̱ ra ki̱vi̱ ña va̱xi.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ta̱Moisés Ndios, o̱n vása ní‑yiꞌví ra no̱o̱ ña sáa̱ ní ini ta̱rey xíni ñaꞌá ra. Ta ke̱e ra ñoo Egipto, ta xi̱nakaa̱ ndee̱ Ndios ini ra ta o̱n vása ní‑sandakoo ra ki̱sa ndivi ra ña kóni Ndios, chi nda̱tán yóo ta̱a ta̱ xíto xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ ra Ndios, saá ni̱xi̱yo ra.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ra Ndios, xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi nañoo Israel ña sakana na viko̱ Pascua. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na ña kaꞌni na tíndikachi, ta saá xíꞌin ni̱i̱ rí sakuchu niꞌni na tón yéꞌé veꞌe na. Ta xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi na saá, o̱n vása ní‑xiꞌi̱ nda̱ ñii ta̱a sa̱ꞌya no̱ó naIsrael, ki̱vi̱ ni̱yaꞌa ñaángel Ndios xa̱ꞌni ña nata̱a sa̱ꞌya no̱ó nañoo Egipto.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ni̱vi naIsrael Ndios, ni̱yaꞌa nayóꞌo takuií tá na̱ní Mi̱ni Kuáꞌá, saá chi Ndios na̱taꞌví ra takuií yóꞌo ña na̱no̱na̱ rá, ta saá ki̱ndo̱o no̱o̱ ñoꞌo̱ yi̱chí no̱o̱ ni̱yaꞌa xa̱ꞌa̱ na. Tá nata̱a naEgipto xi̱ndiko̱n na sa̱ta̱ nayóꞌo ta ni̱ki̱ꞌvi na kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yi̱chí yóꞌo, ta saá Ndios ta̱xi ra ña ndi̱kó takuií na̱koꞌon rá, ta ni̱ka̱ꞌa̱ ndiꞌi nata̱a naEgipto ini takuií yóꞌo.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini naIsrael Ndios, ni̱xika na xi̱no nduu na ke̱ꞌe sa̱ta̱ na̱ma̱ ñoo Jericó u̱xa̱ ki̱vi̱, ta saá ki̱vi̱ u̱xa̱ na̱ko̱yo ndiꞌi na̱ma̱ yóꞌo.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Ta ñáRahab, ñá ni̱ki̱ꞌvi kua̱chi xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ta̱a ñoo Jericó, ta saá ni, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini ñá Ndios, ta xíꞌin ñato̱ꞌó va̱ꞌa na̱kiꞌin ñá nata̱a naIsrael ki̱vi̱ ki̱xi na xi̱to naní na ñoo Jericó yóꞌo. Ta xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ñá saá, Ndios sa̱ka̱ku ra ñáyóꞌo, ta o̱n vása ní‑xiꞌi̱ ñá ñii káchí xíꞌin ni̱vi nañoo ñá, na ni̱‑xiin kasa ndivi ña kóni Ndios.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ta o̱n vása xíni̱ ñóꞌó ní ka̱ ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ni̱vi na va̱ꞌa xi̱ndaa ini na Ndios. O̱n nani ka̱ no̱o̱ i̱ ndato̱ꞌon i̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Gedeón, ta̱Barac, ta̱Sansón, ta̱Jefté, ta̱David, ta̱Samuel, ta xa̱ꞌa̱ ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ta xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini na Ndios, sava nayóꞌo ku̱ndeé na no̱o̱ ni̱vi na inka̱ ñoo na ka̱ni táꞌan xíꞌin na. Ta sava ni̱vi yóꞌo ki̱sa nani na xíꞌin ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi. Ta ki̱vi̱ xi̱taku̱ ka̱ na ñoyívi yóꞌo, sava ni̱vi yóꞌo na̱kiꞌin na sava ñava̱ꞌa ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin na taxi ra ndaꞌa̱ na. Sava ni̱vi yóꞌo, Ndios ta̱xi ra ndee̱ ndaꞌa̱ na ña na̱kasi na yuꞌu̱ tíleón ña ni̱‑xaꞌni ñaꞌá rí.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Ta sava nayóꞌo nda̱ꞌva na ñoꞌo̱ ña ndeé ní xíxi̱. Sava nayóꞌo ni̱ka̱ku na no̱o̱ ni̱vi na kóni kaꞌni ñaꞌá xíꞌin espada. Vará sava nayóꞌo xi̱kuu na ni̱vi na loꞌo ndee̱ xi̱komí, ta Ndios ta̱xi ra ndee̱ ndaꞌa̱ na ña ku̱ndeé na ka̱ni táꞌan na ta ku̱chiño na no̱o̱ natropa na inka̱ ñoo.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ta sava náñaꞌa̱, ni̱xiꞌi̱ naveꞌe ná, ta Ndios sa̱nataku̱ ra nayóꞌo ta xi̱taku̱ tuku na xíꞌin ná.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ta sava nayóꞌo yo̱ꞌvi̱ ní ni̱ndoꞌo na, kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱kusiki ñaꞌá ta ka̱ni ní ñaꞌá na xíꞌin kuártá. Sava nayóꞌo xi̱noꞌni na xíꞌin cadena ta xi̱ñoꞌo na ini veꞌe ka̱a.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ta sava nayóꞌo yo̱ꞌvi̱ ní ni̱xiꞌi̱ na xíꞌin yu̱u̱ ña ko̱on ni̱vi na. Sava nayóꞌo kini ní ni̱xiꞌi̱ na, chi xíꞌin sierra si̱i̱n xa̱ꞌnda ma̱ꞌñó ñaꞌá na, inka̱ nayóꞌo xa̱ꞌni ñaꞌá na xíꞌin espada si̱i̱n. Ta sava nayóꞌo xi̱ndixin na ñii̱ tíndikachi, ta sava nayóꞌo xi̱ndixin na ñii̱ títi̱súꞌu̱, saá xi̱taku̱ ndáꞌví na, ta ni̱xi̱yo ní ña sándiꞌi ini na, ta ni̱vi na o̱n vása kándixa Ndios ndeé ní sa̱xo̱ꞌvi̱ na nayóꞌo.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ta ni̱vi ñoyívi yóꞌo o̱n vása ndáya̱ꞌví kutaku̱ na xíꞌin ni̱vi yóꞌo na kúu na yo̱ꞌvi̱ ní ni̱xo̱ꞌvi̱ xa̱ꞌa̱ ña xi̱ndaa ini na Ndios. Ni̱vi na ni̱xo̱ꞌvi̱ ní yóꞌo ni̱xika na yuku̱ yi̱chí ta ni̱xika na yuku̱ yúyú, xi̱taku̱ na ti̱xin kavua̱, xi̱ñoꞌo na ti̱xin yavi̱, saá xi̱taku̱ na, chi o̱n ko̱ó veꞌe na ní‑xiyo.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Vará Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon va̱ꞌa ní xa̱ꞌa̱ ni̱vi yóꞌo chi ndixa xi̱ndaa ini na ra, ta nda̱ ñii ni̱vi yóꞌo, ki̱vi̱ xi̱taku̱ na ñoyívi yóꞌo, o̱n vása ní‑nakiꞌin na ña ki̱ndo̱o Ndios taxi ra ndaꞌa̱ na.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa káꞌno chi̱tóni̱ Ndios taxi ra ndaꞌa̱ yó, ni̱vi yóꞌo xíni̱ ñóꞌó kundati na nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ ña ñii káchí nakiꞌin na ñava̱ꞌa káꞌno yóꞌo xíꞌin yó, chi ki̱vi̱ saá ni̱vi yóꞌo ta xíꞌin mi̱i yó, to̱nda̱a yó nduu yó ni̱vi na ni̱xi̱no̱ ndinoꞌo no̱o̱ Ndios.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.