Atos 8
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ACF
1 Tá ta̱Saulo xi̱ni ra ña xa̱ꞌni na ta̱Esteban, ta yóo yuꞌú ra xíꞌin ni̱vi na xa̱ꞌni ta̱yóꞌo.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Ta sava nata̱a na kúu na ndinoꞌo ini kísa to̱ꞌó Ndios, ni̱xa̱ꞌa̱n na ta na̱kiꞌin na yi̱kí ko̱ñu ta̱Esteban ta sa̱ndúxu̱n na ña, ta saá ndeé ní xáku na xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ra.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Ta ta̱Saulo ki̱xáꞌá ra ndeé ní sáxo̱ꞌvi̱ ra ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús. Kíꞌvi ra ñii ñii veꞌe no̱o̱ táku̱ ni̱vi yóꞌo, án ta̱a kúu na, án ñaꞌa̱ kúu ná, ta táva ra na veꞌe na, ta yo̱ꞌvi̱ ñóo ra na, ta táan ra na ini veꞌe ka̱a. Hechos 8:1-3|src="CN01924BActs8.3.TIF" size="col" loc="Acts8.3" ref="8:3"
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na kúu na ni̱xi̱ta̱ níꞌnó, tá kua̱ꞌa̱n nayóꞌo inka̱ xiiña, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi na táku̱ ñoo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Ta saá tuku ta̱Felipe ke̱e ra ñoo Jerusalén ta kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra ñoo Samaria. Ta saá ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon va̱ꞌa no̱o̱ ni̱vi ñoo yóꞌo, káchí ra ndí ta̱Jesús kúu Cristo ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios ki̱xaa̱ ra saka̱ku ra ni̱vi.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ini na xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Felipe xíꞌin na, saá chi xa xi̱ni na kua̱ꞌa̱ ní milagro ke̱ꞌé ta̱Felipe no̱o̱ na xíꞌin ndee̱ Ndios.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Ta̱Felipe ta̱va ra níma̱ ndiva̱ꞌa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta ki̱vi̱ kée ñaníma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ni̱vi, ta ndáꞌyi ní ña kée ña. Ta saá tuku ta̱Felipe sa̱ndaꞌa ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta sava nayóꞌo xi̱kuu ni̱vi na o̱n ki̱ví kanda, ta sava na xi̱kuu ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka xáꞌá.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Ta xa̱ꞌa̱ ña kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa kéꞌé ta̱Felipe, kúsii̱ ní ini ni̱vi ñoo yóꞌo.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Ta ñoo yóꞌo táku̱ ñii ta̱a na̱ní ra Simón, ta̱a ta̱ kísa chiño xíꞌin magia kúu ra, ta xa̱ꞌa̱ ñanáꞌno ña ke̱ꞌé ra no̱o̱ ni̱vi nañoo Samaria, na̱kaꞌnda ini na xíni na ña. Ta xíꞌin ñayóꞌo sa̱ndáꞌví ra ni̱vi, chi xáni si̱ni̱ ni̱vi yóꞌo ndí ta̱Simón yóꞌo kúu ñii ta̱a ta̱ káꞌno ní.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Ndiꞌi ni̱vi nañoo yóꞌo, án nakuíká kúu na, án nandáꞌví kúu na, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ini na xíni̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon ta̱Simón yóꞌo xíꞌin na. Ta ni̱vi yóꞌo nda̱ ni̱to̱nda̱a na ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ta xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ ni̱vi yóꞌo kándixa na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Simón chi na̱kaꞌnda ini ndiꞌi na xíni na ñanáꞌno ke̱ꞌé ra ña kúu ña sa̱ndáꞌví ra na.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ta ki̱vi̱ ki̱xaa̱ ta̱Felipe ñoo yóꞌo, ta ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ Jesucristo. Ta saá kua̱ꞌa̱ ní nata̱a, ta kua̱ꞌa̱ ní náñaꞌa̱, ka̱ndixa na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Felipe xíꞌin na, ta saá sa̱kuchu ra ndiꞌi ni̱vi yóꞌo.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Ta̱nda̱ mi̱i ta̱Simón ka̱ndixa ra to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ Jesucristo, ta ta̱Felipe sa̱kuchu ra ta̱yóꞌo. Ta saá ta̱Simón nda̱ mí xiiña kua̱ꞌa̱n ta̱Felipe, ta saá ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, ta nákaꞌnda ní ini ra xíni ra milagro náꞌno kéꞌé ta̱Felipe xíꞌin ndee̱ Ndios.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Tá naapóstol na ndóo ñoo Jerusalén xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí xa na̱kiꞌin va̱ꞌa ni̱vi nañoo Samaria to̱ꞌon Ndios, ta saá ti̱ꞌví na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, ta kua̱ꞌa̱n nayóꞌo ñoo Samaria.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Tá ni̱xaa̱ ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan ñoo yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n o̱vi̱ nata̱a yóꞌo xíꞌin Ndios, ndu̱kú na no̱o̱ ra ña tiꞌví ra Níma̱ ra kixaa̱ ña kutaku̱ ña ini ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Saá chi ni̱vi yóꞌo o̱n ta̱ꞌán nakiꞌin na Níma̱ Ndios, ta ndasaá kuiti chi̱chi na xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan chi̱so ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ ñii ñii ni̱vi yóꞌo na ka̱ndixa ta̱Jesús, ta saá na̱kiꞌin na Níma̱ Ndios kutaku̱ ña ini ñii ñii na.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Ta ta̱Simón xi̱ni ra ña chi̱so naapóstol ndaꞌa̱ na si̱ni̱ ñii ñii ni̱vi yóꞌo, ta saá Ndios ta̱xi ra Níma̱ ra kutaku̱ ña ini na.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Simón xíꞌin naapóstol, káchí ra saá:
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Ta yóꞌó, nda̱ loꞌo o̱n vása kómí ún nda̱yí ña kasa chiño ún xíꞌin ndi̱ no̱o̱ Ndios, chi o̱n váꞌa yóo níma̱ ún no̱o̱ Ndios.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Ta vitin nandikó ini ún, ta sandakoo ún ña o̱n váꞌa kéꞌé ún, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ini ún kuaku ndáꞌví ún no̱o̱ Ndios, ta saá ndásana kuiti kuchiño Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa ní xa̱ni ini ún.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Chi xíto i̱ no̱o̱ ún ndí kónó ní nákaa̱ ña sáa̱ ini ún, ta nákaa̱ ña kuíni̱ ini ún, ta ña o̱n váꞌa kúu ña xáꞌnda chiño no̱o̱ ún, ta nda̱ loꞌo o̱n vása yóo ndee̱ mi̱i ún ña sandakoo ún kéꞌé ún ña o̱n váꞌa ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Simón yóꞌo.
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Ta nda̱kuii̱n ta̱Simón, káchí ra saá:
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Ta saá naapóstol yóꞌo nda̱to̱ꞌon ka̱ na to̱ꞌon ña ndákuii̱n ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta̱a ta̱ kúu Cristo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios yóꞌo no̱o̱ ni̱vi nañoo Samaria yóꞌo. Ta ke̱e naapóstol kua̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní ñoo válí ña ñóꞌo yatin ñoo Samaria, ta ñii ki̱ꞌva saá ki̱sa ndivi na chiño ña ndáto̱ꞌon na ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi. Ta ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi na chiño yóꞌo, ta naapóstol tuku ndi̱kó na kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ na ñoo Jerusalén.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Ñii ki̱vi̱ ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios ni̱xaa̱ ña, ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Felipe, káchí ña saá:
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Ta saá na̱kundichi ta̱Felipe, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra. Ta mi̱i yichi̱ no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra yóꞌo, na̱kutáꞌan ra xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñii xiiña ña na̱ní Etiopía. Ta̱yóꞌo kúu ra ñii ta̱káꞌno, chi ndíso chiño ra xíꞌin ndiꞌi si̱ꞌún ñáreina ñá na̱ní Candace, ñá xáꞌnda chiño no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na táku̱ ndiꞌi ñoo ña yóo Etiopía yóꞌo. Ta ta̱a ta̱káꞌno yóꞌo xa ni̱xa̱ꞌa̱n ra ñoo Jerusalén ña ki̱sa káꞌno ra Ndios,
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 ta vitin ndi̱kó ra kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ ra ñoo ra. Ta yóo ra ini ñii tón carreta, tón síta kuáyí kua̱ꞌa̱n rí. Ta ta̱a ta̱Etiopía yóꞌo káꞌvi ra ñii tutu ña kúu to̱ꞌon Ndios, ta mi̱i no̱o̱ káꞌvi ra kúu to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱profeta Isaías xi̱na̱ꞌá.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱Felipe, káchí ña saá:
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Ta ta̱Felipe xíno ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra na̱kutáꞌan ra xíꞌin tón carreta, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱profeta Isaías ña káꞌvi ta̱Etiopía yóꞌo. Ta ta̱Felipe ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱ káꞌvi yóꞌo, káchí ra saá xíꞌin ra:
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Ta nda̱kuii̱n ta̱Etiopía, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Ta mi̱i xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña káꞌvi ta̱Etiopía kúu ña káchí saá:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Ta sa̱kukaꞌan na no̱o̱ ra, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑kisa ndivi na ñanda̱a̱ xíꞌin ra.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Felipe, káchí ra saá:
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Ta saá ta̱Felipe ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ta̱Etiopía yóꞌo, ña nandaxin ra yukía̱ kóni kachí to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱profeta Isaías ña kúu ña káꞌvi ra yóꞌo, ta sánáꞌa ra ña nandaxin ra yukía̱ kóni kachí kua̱ꞌa̱ ní inka̱ to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, ta̱nda̱ ni̱xaa̱ ra ndáto̱ꞌon ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Ta saá kua̱ꞌa̱n ka̱ na yichi̱ xíꞌin tón carreta, ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña no̱o̱ ñóꞌo takuií. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Etiopía, káchí ra saá:
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Felipe:
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ kuáyí ña nakundichi tón carreta. Ta saá xi̱kuiin tón carreta, ta no̱o ta̱Felipe xíꞌin ta̱Etiopía, ta ni̱ki̱ꞌvi na ini takuií. Ta saá ta̱Felipe sa̱kuchu ra ta̱yóꞌo.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Tá ndi̱ꞌi ku̱ndivi ñayóꞌo, ta ke̱e na ini takuií, ta xa̱ndi̱ko̱n saá Níma̱ Ndios na̱kiꞌin ña ta̱Felipe kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ña inka̱ xiiña. Ta ta̱Etiopía yóꞌo ni̱‑xini ka̱ ra ta̱Felipe, ta saá na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ ra, ta chútú ñasi̱i̱ ini ra.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Ta saá ni̱ti̱vi ta̱Felipe ñii ñoo na̱ní Azoto. Ta ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi ñoo yóꞌo, ta ñii ki̱ꞌva saá nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi ndiꞌi saá ñoo no̱o̱ yáꞌa ra, kua̱ꞌa̱n ra, ta̱nda̱ ni̱xaa̱ ra nda̱ ñoo Cesarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.