Atos 2
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Xa ni̱yaꞌa u̱xa̱ semana na̱taku̱ ta̱Jesús, ta ki̱xaa̱ ki̱vi̱ ña kána viko̱ ña na̱ní Pentecostés. Ta ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na̱kutáꞌan na ndóo na ini ñii veꞌe.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Ta xatiꞌva xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña níꞌi̱, va̱xi noo ña ñoyívi ni̱no. Ta nda̱tán níꞌi̱ ta̱chi̱ ndeé ní, saá níꞌi̱ ña. Tá ki̱xaa̱ ña, ta sa̱kutú ña xíꞌin ña níꞌi̱ yóꞌo ini veꞌe no̱o̱ ndóo ni̱vi yóꞌo.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ta saá xi̱ni na nda̱tán yóo yáa̱ ñoꞌo̱ xíxi̱, saá yóo ña xíto na. Ta ni̱ta̱ꞌvi̱ yáa̱ ñoꞌo̱ yóꞌo, xi̱kundoso ña ni̱no yatin si̱ni̱ ñii ñii ni̱vi na ndóo yóꞌo.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Ta saá Níma̱ Ndios, ni̱ki̱ꞌvi ña ta sa̱kutú ña ini ñii ñii ni̱vi yóꞌo, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ to̱ꞌon ña káꞌa̱n ni̱vi inka̱ ñoo xíká, to̱ꞌon ña o̱n vása ní‑sakuáꞌá na káꞌa̱n na, chi Níma̱ Ndios ta̱xi ña káꞌa̱n na to̱ꞌon yóꞌo. Hechos 2:1-13|src="CN01890BAct2.4.TIF" size="col" loc="Act2.4" ref="2:4"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, ñoo Jerusalén na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi najudío na kúu na ndíko̱n Ndios xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini na. Ni̱vi yóꞌo ki̱xi na ndiꞌi saá ñoo ña ndáꞌvi ndaa ñoo Roma, ta kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ to̱ꞌon káꞌa̱n na.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Tá nayóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ndeé ní níꞌi̱ ini veꞌe no̱o̱ nákutáꞌan ni̱vi na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta saá na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱n na koto na yu kúu ña ndeé ní níꞌi̱, chi o̱n vása kúnda̱a̱ ini na nda̱chun níꞌi̱ ña saá. Ta nákaꞌnda ní ini ndiꞌi nayóꞌo no̱o̱ to̱ꞌon ña xíni̱ so̱ꞌo na, saá chi ñii ñii ni̱vi yóꞌo xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n mi̱i nañoo na.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Ndixa nákaꞌnda ini na no̱o̱ ña xíni̱ so̱ꞌo na, ta káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 ¿Ndasaá va̱ꞌa kúchiño ka̱ꞌa̱n nayóꞌo kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ to̱ꞌon ña kúu to̱ꞌon ñii ñii ñoo no̱o̱ ki̱xi yó?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Saá chi ki̱xi yó kua̱ꞌa̱ ní ñoo ña ñóꞌo kua̱ꞌa̱ ní xiiña, ña na̱ní: Partia, Media, Elam, Mesopotamia, Judea, Capadocia, Ponto, Asia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frigia, Panfilia, xíꞌin Egipto. Ta inka̱ yó ki̱xi ñii xiiña ña na̱ní Libia, ke̱e yó ñoo ña nákaa̱ yatin ñoo Cirene. Ta inka̱ yó kúu ni̱vi na ki̱xi ñoo Roma. Sava yó kúu ni̱vi najudío, ta inka̱ yó kúu ni̱vi na xi̱ndiko̱n inka̱ yichi̱, ta chi̱kaa̱ ini yó ndíko̱n yó yichi̱ najudío, ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña kísa to̱ꞌó najudío Ndios, saá kéꞌé yó vitin.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Sava yó ki̱xi ñoo ña na̱ní isla Creta, ta sava yó ki̱xi yó ñii xiiña ña xíká na̱ní Arabia. Vará ni̱vi na ki̱xi kua̱ꞌa̱ ní ñoo xíká kúu yó, ta saá ni, vitin ñii ñii mi̱i yó va̱ꞌa xíni̱ so̱ꞌo yó to̱ꞌon ña káꞌa̱n nañoo mi̱i yó, ta kúnda̱a̱ ini yó to̱ꞌon ña káꞌa̱n ni̱vi yóꞌo xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa káꞌno ña livi xa ke̱ꞌé Ndios ―saá káchí ni̱vi na ki̱xi ndiꞌi saá ñoo ña yóo ndiꞌi xiiña ña ndáꞌvi ndaa ñoo Roma.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Tá na̱kaꞌnda ini na ndóo na, ta káꞌa̱n na ndáka̱ to̱ꞌon xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ta saá ni, sava ni̱vi yóꞌo xáku̱ ndaa na, xíto na ni̱vi na káꞌa̱n kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ to̱ꞌon, ta tuku káꞌa̱n na, káchí na saá:
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Ta saá ta̱Pedro na̱kundichi ra xíꞌin inka̱ u̱xu̱ ñii naapóstol, ta ki̱xáꞌá ra ndeé ní káꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na ndóo yóꞌo, ta káchí ra saá:
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 chi sava ndóꞌó xáni si̱ni̱ ndó ndí naxíini kúu ndi̱, ta o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu ña xáni si̱ni̱ ndó saá, chi xita̱a̱n ní kúu ña, ni o̱n ta̱ꞌán to̱nda̱a ka̱a i̱i̱n xita̱a̱n kúu ña.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ta ña xíto ndó yóꞌo kúu ña ku̱ndivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱profeta Joel, ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá. Ni̱taa ta̱Joel, ka̱chí ra saá:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Saá káꞌa̱n Ndios:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Ta ki̱vi̱ saá tiꞌví i̱ Níma̱ i̱ ko̱ꞌo̱n ña koo ña xíꞌin ndiꞌi ni̱vi na kúu na kísa chiño no̱o̱ i̱,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Ta keꞌé i̱ ñanáꞌno ñoyívi ni̱no ña koto ni̱vi,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Ta ño̱ꞌo káꞌno ña yéꞌe ndiví kunaa no̱o̱ ña.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Ta ki̱vi̱ saá ndiꞌi ni̱vi na ka̱ꞌa̱n ndukú no̱o̱ Ndios ña chindeé ra na,
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 ’Natáꞌan yó nañoo i̱ Israel, chikaa̱ so̱ꞌo ndó to̱ꞌon yóꞌo ña ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ta̱ xi̱taku̱ ñoo Nazaret. Mi̱i Ndios ti̱ꞌví ra ta̱Jesús, ta ta̱xi ra ndee̱ ndaꞌa̱ ra ña ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní chiño náꞌno, ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa ña chi̱ndeé ra ni̱vi, ta na̱kaꞌnda ini ni̱vi xi̱to na ñava̱ꞌa yóꞌo, ta ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa ña ki̱sa nda̱a̱ no̱o̱ ni̱vi ndixa kómí ra nda̱yí Ndios ke̱ꞌé ra saá.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ndios xa xi̱ni̱ ra yukía̱ kundoꞌo ta̱Jesús ñoyívi yóꞌo, ta nda̱tán chi̱tóni̱ Ndios, saá ku̱ndivi ña. Ta sava ndóꞌó, na kúu nañoo i̱ najudío ti̱in ndó ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ndó, ta na̱taxi ndó ra ndaꞌa̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni ñaꞌá. Ta ñii yuꞌú ni̱xi̱yo ndó xíꞌin ni̱vi na o̱n váꞌa yóꞌo ña xa̱ꞌni na ra xíꞌin ña ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ta Ndios ni̱‑taxi ra ña kindo̱o ta̱Jesús kuu ra ta̱ndi̱í ndiꞌi saá ki̱vi̱, ta saá Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra. Ndee̱ ña xáꞌni ni̱vi ni̱‑kuchiño kundeé ña no̱o̱ ta̱Jesús, saá chi loꞌo kuiti ki̱vi̱ xi̱kuu ra ta̱a ta̱ ni̱xiꞌi̱, ta saá na̱taku̱ ra.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Ñayóꞌo yóo yuꞌú ña xíꞌin to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey David kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, chi ka̱chí ra saá:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Ta saá kúsii̱ ní ini i̱ ta káꞌa̱n i̱ to̱ꞌon si̱i̱ ní.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Ña o̱n vása taxi ún koo níma̱ i̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱ no̱o̱ ndóo ni̱vi na ni̱xiꞌi̱,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Yóꞌó Tata Ndios, xa sa̱náꞌa ún yi̱ꞌi̱ yichi̱ va̱ꞌa no̱o̱ kúsii̱ ini ún kutaku̱ i̱.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Pedro xíꞌin na ña sanáꞌa ra na yukía̱ kóni kachí to̱ꞌon yóꞌo:
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Ta̱David xi̱kuu ta̱profeta, ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon ña ta̱xi Níma̱ Ndios ndaꞌa̱ ra ka̱ꞌa̱n ra. Ta ta̱David xíni̱ ra ndí ndixa ñii ki̱vi̱ kundivi to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ra, chi to̱ꞌon ña chi̱náꞌa mi̱i Ndios kasa ndivi ra kúu ña. Ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱David, ka̱chí ra saá: “Ndixa kía̱ ñii ki̱vi̱ keꞌé i̱ ña ñii sa̱ꞌya ñani síkuá ún kuu ra ta̱Rey ñoo Israel, nda̱tán yóo ún vitin saá koo ra”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱David xi̱na̱ꞌá.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Ta Ndios sa̱náꞌa ra saá no̱o̱ ta̱David ña ku̱nda̱a̱ ini ra ndasaá kundoꞌo Cristo, ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi ñii ki̱vi̱ va̱xi. Saá ni̱taa ta̱David to̱ꞌon ña káchí saá: Ndios o̱n vása taxi ra ña ndiꞌi saá ki̱vi̱ koo níma̱ ra no̱o̱ ndóo ni̱vi na ni̱xiꞌi̱, ni o̱n taxi ra ña ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra ti̱xin ñáñá yóꞌo, ka̱chí ta̱rey David.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Ta vitin xa ku̱ndivi to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱David xi̱na̱ꞌá, chi Ndios xa sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús, ta mi̱i ta̱Jesús yóꞌo kúu ta̱a ta̱ ni̱taa ta̱David xa̱ꞌa̱. Ta ndixa xa na̱taku̱ ta̱Jesús, saá chi mi̱i ndi̱, na ni̱xika xíꞌin ra ndákuii̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni ndi̱ ni̱xiꞌi̱ ra ta na̱taku̱ ra, ta xi̱ni ndi̱ ra táku̱ ra.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ta xi̱ni ndi̱ ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ndaa ra ta kua̱noꞌo̱ ra ñoyívi ni̱no, ta xi̱koo ra tón táyi̱ káꞌno, tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá Ndios. Ta saá na̱kiꞌin ra Níma̱ Ndios ña ta̱xi Yivá yó Ndios ndaꞌa̱ ra, ta ta̱Jesús ti̱ꞌví ra Níma̱ Ndios yóꞌo ki̱xaa̱ ña koo ña xíꞌin ndi̱ꞌi̱, ni̱vi na kándixa ñaꞌá, nda̱tán yóo ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ndi̱. Ta vitin ña xíni ndó xíꞌin ña xíni̱ so̱ꞌo ndó yóꞌo kúu ña ki̱sa ndivi ra to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ndi̱.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ta xíni̱ yó ndí o̱n si̱ví ta̱David xíꞌin yi̱kí ko̱ñu ra kúu ta̱a ta̱ nda̱a ñoyívi ni̱no. Saá chi ni̱taa ta̱rey David to̱ꞌon Ndios ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra mi̱i yó, ta ka̱chí ta̱David saá:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 ta̱nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ sako̱yo i̱ ti̱xin xa̱ꞌa̱ ún ndiꞌi na káni táꞌan xíꞌin ún”, saá ka̱chí Ndios,
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 ’Ta saá ndiꞌi ndóꞌó nañoo i̱ naIsrael, vará sava ndóꞌó xa̱ꞌni ndó ta̱Jesús, chi ka̱takaa̱ ndaa ndó ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta vitin xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ndó ndí Ndios xa ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ mi̱i ta̱Jesús yóꞌo ña kúu ra Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi yó, ta kúu ra Cristo, ta̱a ta̱ xi̱ndati yó tiꞌví Ndios ña saka̱ku ra mi̱i yó ―káchí ta̱Pedro, káꞌa̱n ra xíꞌin na.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Tá ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña káꞌa̱n ta̱Pedro yóꞌo, ki̱xáꞌá na ndíꞌi ní ini na, ta̱nda̱ ni̱ta̱ꞌvi̱ sava níma̱ na xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na káꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Pedro xíꞌin inka̱ naapóstol táꞌan ra, káchí na saá:
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 chi saá ki̱ndo̱o Ndios keꞌé ra xíꞌin ndó ta xíꞌin sa̱ꞌya ndó ta xíꞌin ni̱vi na ndóo kua̱ꞌa̱ ní ñoo xíká. Ndixa Ndios taxi ra Níma̱ ra kutaku̱ ña ini ndiꞌi ni̱vi na kúu na kana Ndios ña kundiko̱n na yichi̱ ra ―káchí ta̱Pedro xíꞌin na.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Siꞌa nda̱to̱ꞌon ta̱Pedro, ta káꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, ndúkú ra no̱o̱ na ña chikaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra. Ta káchí ra saá:
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Ta saá mi̱i ki̱vi̱ nda̱to̱ꞌon ta̱Pedro saá xíꞌin na, ta ñii u̱ni̱ mil ni̱vi ka̱ndixa na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta saá chi̱chi na xíꞌin takuií chi ka̱ndixa na ta̱Jesús, ta chi̱kaa̱ ini na kundiko̱n na yichi̱ ra. Ta xíꞌin ni̱vi yóꞌo, ndu̱u kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Ta saá ñii ñii ki̱vi̱ ndíko̱n ka̱ na sákuáꞌá na ta kísa ndivi na ña sánáꞌa naapóstol, ta táxi xíꞌin mi̱i na ña vivíi kutaku̱ xíꞌin táꞌan na, ta kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ nákutáꞌan na xíxi na, ta táꞌví na si̱ta̱ va̱ꞌa xíxi na ña nákáꞌán na ta̱Jesús ndasaá ni̱xiꞌi̱ ra xa̱ꞌa̱ na, ta táxi xíꞌin mi̱i na nakutáꞌan na ña ka̱ꞌa̱n na xíꞌin Ndios.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Ta ndiꞌi ni̱vi na̱kaꞌnda ini na xíto na ñava̱ꞌa náꞌno ke̱ꞌé naapóstol no̱o̱ na, chi xíꞌin ndee̱ Ndios naapóstol ke̱ꞌé na kua̱ꞌa̱ ní chiño va̱ꞌa xi̱to na.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ta ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñii yuꞌú yóo ndiꞌi nayóꞌo. Ta ñii ñii na ta̱xi na ña xi̱komí na xa̱ꞌa̱ ña koni̱ ñóꞌó ndiꞌi natáꞌan na, ta o̱n vása síꞌnda̱ ni̱xi̱yo ini na.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Tá xíto na ndí yóo natáꞌan na na kándixa ta̱Jesús, ta yóo ní ña kúma̱ni̱ no̱o̱ nayóꞌo, ta saá síkó na ña kómí na, ta nákiꞌin na si̱ꞌún, ta nátaꞌví na si̱ꞌún ndaꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ ñóꞌó ña. Ta táxi na ndaꞌa̱ ni̱vi yóꞌo ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña kúma̱ni̱ kuiti ndaꞌa̱ ñii ñii na.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Ta saá ndiꞌi saá ki̱vi̱ nákutáꞌan na veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña yóo ñoo Jerusalén no̱o̱ kísa káꞌno na Ndios. Ta saá tuku nákutáꞌan na sava veꞌe natáꞌan na, ta táꞌví na si̱ta̱ va̱ꞌa xíxi na xa̱ꞌa̱ ña nákáꞌán na ndasaá ni̱xiꞌi̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ na. Ta xíꞌin ñasi̱i̱ ní ini na, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini na nákutáꞌan na ta xíxi na xíꞌin táꞌan na.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Ñii ñii ki̱vi̱ nákutáꞌan na kísa káꞌno na Ndios, ta kánóo va̱ꞌa ní ñato̱ꞌó na no̱o̱ inka̱ ni̱vi. Ta ñii ñii ki̱vi̱ Ndios sáka̱ku ra ni̱vi na kúu na ka̱na ra ña kandixa na ta̱Jesús ta kundiko̱n na yichi̱ ra. Ta saá kua̱ꞌa̱ ka̱ ndu̱u ni̱vi na kándixa ta̱Jesús.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.