Atos 28
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Tá ni̱xaa̱ ndiꞌi ndi̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ yi̱chí ña nákaa̱ yuꞌu̱ takuií mi̱ni yóꞌo, ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ndí ñoꞌo̱ yóꞌo na̱ní ña isla Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ta ni̱vi na táku̱ yóꞌo, va̱ꞌa ní na̱kiꞌin na ndi̱ꞌi̱. Ta kama xa̱ꞌmi na ñii ñoꞌo̱ xa̱ꞌa̱ ña nasaa̱ loꞌo ndi̱, chi kóon ní sa̱vi̱, ta vi̱xin ní.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Ta ta̱Pablo ni̱xa̱ꞌa̱n ra ka̱ya ra ñii nomi tito̱n, ta ta̱an ra tito̱n yóꞌo no̱o̱ ñoꞌo̱ xíxi̱. Ta xa̱ꞌa̱ ña ñiꞌní ní ñoꞌo̱ xíxi̱ yóꞌo, ta ñii tíko̱o̱ tíxati̱ ke̱ta rí ti̱xin tito̱n yóꞌo, ta ti̱in rí ndaꞌa̱ ta̱Pablo, ta tákaa̱ ndaa rí ndaꞌa̱ ra.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Tá xi̱ni ni̱vi ña ti̱in tíko̱o̱ xati̱ yóꞌo ndaꞌa̱ ta̱Pablo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: Hechos 28:1-6|src="CN02048BActs28.4.TIF" size="col" loc="Acts28.4" ref="28:4"
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ta ta̱Pablo sa̱kisin ra ndaꞌa̱ ra no̱o̱ tákaa̱ ndaa tíko̱o̱ xati̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ xíxi̱, ta tíko̱o̱ yóꞌo na̱kava rí no̱o̱ ñoꞌo̱, ta nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó ña ní‑ndoꞌo ta̱Pablo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ta saá ni̱vi na̱kutáꞌan yóꞌo xíto na yu kúu ña kundoꞌo ta̱Pablo, chi ndáti na ama kixáꞌá kaa kuiño ndiꞌi yi̱kí ko̱ñu ra, án ñii kama nakava ra kivi̱ ra. Ta saá naꞌá ní xi̱ndati na, ta nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó ña o̱n váꞌa ní‑ndoꞌo ta̱Pablo. Ta saá na̱sama na ña xáni si̱ni̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Ta yatin no̱o̱ ni̱xaa̱ ndi̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ yi̱chí yóꞌo, yóo veꞌe ñii ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na táku̱ ñoo yóꞌo, ta na̱ní ra Publio. Ta ta̱yóꞌo va̱ꞌa ní na̱kiꞌin ra ndi̱ꞌi̱, ta ka̱na ra ndi̱ꞌi̱ ko̱ꞌo̱n ndi̱ xíꞌin ra veꞌe ra. Ta ni̱xaa̱ ndi̱ ta ki̱ndo̱o ndi̱ xíꞌin ra veꞌe ra u̱ni̱ ki̱vi̱.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Ta yivá ta̱Publio yóꞌo ndeé ní ndóꞌo ra, kómí ra kue̱ꞌe̱ kaꞌni̱, ta kóon ní ini ra ni̱i̱. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ta̱Pablo no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱ ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta chi̱so ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ ta̱yóꞌo, ta ndu̱kú ra no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ra, ta saá ndu̱va̱ꞌa ra.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ta saá ndiꞌi ni̱vi na ndeé ndóꞌo, na táku̱ ñoo isla Malta yóꞌo, ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Pablo, ta xíꞌin ndee̱ Ndios sa̱ndúva̱ꞌa ndiꞌi ra na.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ni̱vi nañoo yóꞌo ki̱sa to̱ꞌó ní na ndi̱ꞌi̱, ta ta̱xi na ña xíni̱ ñóꞌó ndaꞌa̱ ndi̱. Tá xa yatin kixaa̱ ki̱vi̱ ña kee ndi̱ ñoo yóꞌo, ta sa̱níꞌi na ndi̱ꞌi̱ kua̱ꞌa̱ ní ña xíni̱ ñóꞌó no̱o̱ ndi̱ ko̱ꞌo̱n xíꞌin ndi̱ ñoo Roma.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Xi̱ndo̱o ndi̱ ñoo isla Malta u̱ni̱ yo̱o̱, ta saá nda̱a ndi̱ inka̱ tón barco, tón xi̱ndichi ñoo isla Malta ndiꞌi yo̱o̱ vi̱xin. Tón barco yóꞌo ke̱e nó ñoo Alejandría, ta no̱o̱ nó, yíta o̱vi̱ na̱ꞌná nandios vatá na kísa to̱ꞌó ni̱vi na kúu nagriego, ta nandios yóꞌo na̱ní Cástor xíꞌin Pólux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ta nda̱a ndi̱ tón barco yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱n ndi̱ ñoo Siracusa xíꞌin nó. Tá ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo yóꞌo, ta ki̱ndo̱o ndi̱ u̱ni̱ ki̱vi̱.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ta saá ke̱e tuku ndi̱ ta kua̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin tón barco, ta ni̱xaa̱ ndi̱ nda̱ ñoo Regio. Tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ki̱xáꞌá xíka loꞌo ta̱chi̱ ña ki̱xi chí sur, ta̱chi̱ va̱ꞌa xi̱kuu ña, chi chi̱ndeé ña ndi̱ꞌi̱ ña kama ka̱ kua̱ꞌa̱n tón barco xíꞌin ndi̱. Ta saá inka̱ ki̱vi̱ ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ta ñoo yóꞌo na̱kutáꞌan ndi̱ xíꞌin sava ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, na táku̱ ñoo yóꞌo. Ta nayóꞌo ndu̱kú na no̱o̱ ndi̱ ña kindo̱o ndi̱ xíꞌin na u̱xa̱ ki̱vi̱. Ta ki̱ndo̱o ndi̱ xíꞌin na, ta saá ni̱yaꞌa u̱xa̱ ki̱vi̱, ta ke̱e ndi̱, ta kua̱ꞌa̱n xáꞌá ndi̱ ta ni̱xaa̱ ndi̱ nda̱ ñoo Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ta sava ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Roma, xa xi̱ni̱ so̱ꞌo nayóꞌo ña va̱xi ndi̱ yichi̱. Ta saá ke̱e na ñoo Roma, ta kua̱ꞌa̱n na ña nakutáꞌan na xíꞌin ndi̱ yichi̱. Ta sava ni̱vi na kándixa ta̱Jesús yóꞌo na̱kutáꞌan na xíꞌin ndi̱ ñoo ña na̱ní Foro de Apio, ta inka̱ sava nayóꞌo na̱kutáꞌan na xíꞌin ndi̱ ñii xiiña ña na̱ní Tres Tabernas. Tá na̱kutáꞌan ta̱Pablo xíꞌin ndiꞌi nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta̱xi ra ña táxaꞌvi ñaꞌá, ta na̱kiꞌin ini ra ndee̱.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Tá ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Roma, ta saá ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin natropa na̱taxi ra ndiꞌi napreso ndaꞌa̱ ñii ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ñoo Roma. Ta nachiño ñoo Roma ta̱xi na nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Pablo ña kutaku̱ ra ñii veꞌe, vará ndiví ñoó xíni̱ ñóꞌó koo ñii ta̱tropa xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ña kundaa ñaꞌá ra.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ta saá ni̱yaꞌa u̱ni̱ ki̱vi̱, ta ta̱Pablo ka̱na ra nata̱a na kúu nanáꞌno no̱o̱ najudío na táku̱ ñoo Roma xa̱ꞌa̱ ña kixaa̱ na no̱o̱ ra. Tá ki̱xaa̱ na na̱kutáꞌan na veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Pablo, ta saá ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra xíꞌin na, káchí ra saá:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ta nachiño yóꞌo, kua̱ꞌa̱ ní ña ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na yi̱ꞌi̱, ta ni̱‑naníꞌi na nda̱ ñii kua̱chi ndíso i̱ xa̱ꞌa̱ ña xíni̱ ñóꞌó kivi̱ i̱. Ta nachiño yóꞌo ka̱chí ini na saña na yi̱ꞌi̱ ña ko̱ꞌo̱n ndíka̱ i̱.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ta saá ni, nanáꞌno no̱o̱ najudío o̱n vása ní‑xiin na ña sa̱ña̱ i̱ ko̱ꞌo̱n ndíka̱ i̱. Ta saá o̱n vása ní‑xiyo inka̱ ña kuchiño keꞌé i̱, ta va̱ꞌa ka̱ ndu̱kú i̱ ko̱ꞌo̱n i̱ no̱o̱ ta̱rey César xa̱ꞌa̱ ña kasa nani ra kua̱chi i̱. Saá ke̱ꞌé i̱, vará yi̱ꞌi̱ o̱n ko̱ó kua̱chi chíkaa̱ i̱ sa̱ta̱ nañoo yó najudío.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ta saá ka̱na i̱ ndóꞌó vitin nakutáꞌan ndó yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña ka̱ꞌa̱n táꞌan yó, chi kóni i̱ ña kunda̱a̱ ini ndó nda̱chun nóꞌni i̱ xíꞌin cadena yóꞌo vitin. Saá chi yi̱ꞌi̱ kúu i̱ ñii ta̱preso xa̱ꞌa̱ ña kándixa i̱ ndí xa ki̱xaa̱ ta̱a ta̱ xi̱ndati naxi̱i̱ síkuá yó. Ta ta̱a yóꞌo kúu ta̱a ta̱ ki̱ndo̱o Ndios tiꞌví ra ña saka̱ku ra mi̱i yó ―káchí ta̱Pablo xíꞌin najudío na na̱kutáꞌan yóꞌo.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá xíꞌin ra:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Ta vitin mi̱i ndi̱ kóni ndi̱ koni̱ so̱ꞌo ndi̱ ña ndato̱ꞌon ún xíꞌin ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña kándixa ún. Saá chi xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndiꞌi saá xiiña kándiva̱ꞌa na xa̱ꞌa̱ yichi̱ ña ndíko̱n ún, chi káꞌa̱n na káchí na ndí yichi̱ vatá kúu ña ―káchí najudío na̱kutáꞌan yóꞌo xíꞌin ta̱Pablo.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ta saá ki̱ndo̱o na ndá ki̱vi̱ kuu ña nakutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na. Tá ki̱xaa̱ ki̱vi̱ yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na veꞌe ta̱Pablo. Ta̱nda̱ xita̱a̱n ta̱nda̱ ñoó, nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin ni̱vi yóꞌo. Ta̱Pablo ni̱ka̱ꞌa̱n ra sa̱náꞌa káxín ra na xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na, chi kóni ra kunda̱a̱ ini na ndí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xíꞌin inka̱ naprofeta kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ñii yuꞌú káꞌa̱n ña ndí ta̱Jesús kúu Cristo, ta̱a ta̱ ki̱ndo̱o Ndios tiꞌví ra xa̱ꞌa̱ ña saka̱ku ra ni̱vi.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ta sava ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo ka̱ndixa na to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na, ta sava na o̱n vása ní‑xiin na kandixa na to̱ꞌon yóꞌo.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ta xa̱ꞌa̱ ña o̱n vása ní‑kuchiño koo yuꞌú na, ki̱xáꞌá na náa na xíꞌin táꞌan na xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na. Ta saá tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kee na noꞌo̱ na veꞌe na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, káchí ra saá:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Káchí Ndios xíꞌin yi̱ꞌi̱, ta̱Isaías, ña ko̱ꞌo̱n i̱ no̱o̱ nañoo i̱ naIsrael, ta ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin na, kachí i̱ saá:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Saá chi níma̱ ndó xa ku̱táꞌyá yu̱u̱ ña.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Ta saá, ndóꞌó natáꞌan yó najudío, kóni i̱ ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ndó ndí vitin Ndios táxi ra ña ni̱vi na o̱n vása kúu najudío kúchiño kuu na ni̱vi na saka̱ku Ndios no̱o̱ ña o̱n váꞌa. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na o̱n vása kúu najudío nakiꞌin na ñava̱ꞌa yóꞌo, chi ndixa chikaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios ―káchí ta̱Pablo xíꞌin na.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ta saá ke̱e najudío yóꞌo veꞌe ta̱Pablo, ta kua̱ꞌa̱n na, ta náa ní na xíꞌin táꞌan na no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na yichi̱.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Ta ta̱Pablo ni̱xi̱yo ra o̱vi̱ ka̱ kui̱ya̱ veꞌe no̱o̱ cháꞌvi ra kutaku̱ ra ñoo Roma. Ta ini veꞌe yóꞌo va̱ꞌa na̱kiꞌin ra ndiꞌi ni̱vi na ki̱xaa̱ no̱o̱ ra,
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑yiꞌví ini ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios, ta sa̱náꞌa ra ni̱vi xa̱ꞌa̱ Jesucristo, Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó. Ta nda̱ ñii ni̱vi ni̱‑sasi na no̱o̱ ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra nda̱to̱ꞌon ra to̱ꞌon yóꞌo.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.