Atos 24
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ACF
1 Tá ni̱yaꞌa o̱ꞌo̱n ki̱vi̱, ta ki̱xaa̱ ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱Ananías xíꞌin sava naxi̱kua̱ꞌa̱ náꞌno no̱o̱ najudío, ta xíꞌin ta̱abogado mi̱i najudío yóꞌo, ta ta̱yóꞌo na̱ní ra Tértulo. Najudío yóꞌo ki̱xaa̱ na ña taxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo no̱o̱ ta̱gobernador Félix.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Ta saá ta̱gobernador yóꞌo xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na kísa chiño no̱o̱ ra ña ko̱ꞌo̱n na kiꞌin na ta̱Pablo kixaa̱ ra no̱o̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Pablo, ta ta̱Tértulo ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra táxi ra kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo yóꞌo, ta káchí ra saá:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ndiꞌi saá ki̱vi̱, ta ndiꞌi saá xiiña kúsii̱ ní ini ndi̱ na̱kiꞌin ndi̱ ñava̱ꞌa ta̱xi ún ndaꞌa̱ ndi̱, ta vitin kóni ndi̱ ka̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ún saá: “Táxaꞌvi ní ún, tata, xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa yóꞌo.”
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ta vitin o̱n vása kóni ndi̱ sandiꞌi ka̱ ndi̱ yóꞌó ña naꞌá ní ka̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ún. Ta ndasaá kuiti xáku ndáꞌví ndi̱ no̱o̱ ún ña koni̱ so̱ꞌo loꞌo ún ña ndato̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ún xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo ta̱ ñíndichi yóꞌo.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Saá chi xíni̱ káxín ndi̱ ta̱yóꞌo kúu ra ñii ta̱a ta̱ o̱n váꞌa, ta nda̱tán yóo ñii kue̱ꞌe̱ xíkón saá yóo ra, chi ñii ñii ñoo no̱o̱ táku̱ najudío, ta̱yóꞌo xáa̱ ra ta ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi ña sasaa̱ ra ini na xa̱ꞌa̱ ña nakuita na kani táꞌan na xíꞌin nagobierno. Ta ta̱yóꞌo kúu ra ñii ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ni̱vi na kúu na ndíko̱n yichi̱ vatá ña na̱ní yichi̱ nanazareno.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ta ñii ki̱vi̱ ñoo Jerusalén xi̱ni ndi̱ ta̱yóꞌo, yóo ra ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta kéꞌé ra ña o̱n váꞌa ña kúu ña kísa kini ñayi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ti̱in ndi̱ ra xa̱ꞌa̱ ña kasa nani ndi̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra,
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ta ni̱‑kuchiño ndi̱, chi ni̱xaa̱ ta̱Lisias ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní natropa, ta xíꞌin ndee̱ ndiꞌi natropa, ki̱ndaa ra ta̱Pablo yóꞌo ndaꞌa̱ ndi̱.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Ta saá ta̱Lisias xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱ ña taxi ndi̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo no̱o̱ yóꞌó, tata gobernador. Ta vitin táná nda̱ka̱ to̱ꞌon mi̱i ún ta̱yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ún ndí ñanda̱a̱ kúu to̱ꞌon káꞌa̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ra xíꞌin ún ―káchí ta̱Tértulo xíꞌin ta̱gobernador Félix.
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Ta ndiꞌi najudío na ndóo yóꞌo ñii yóo yuꞌú na xíꞌin to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Tértulo, ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Ta saá ta̱gobernador nda̱níꞌi ra ndaꞌa̱ ra no̱o̱ ta̱Pablo ña ndakuii̱n ra ka̱ꞌa̱n ra. Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Pablo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon yóꞌo:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Sa̱kán u̱xu̱ o̱vi̱ ki̱vi̱ kúu ña ki̱xaa̱ i̱ ñoo Jerusalén xa̱ꞌa̱ ña kasa káꞌno i̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Táná nda̱ka̱ to̱ꞌon ún xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ta o̱n vása yo̱ꞌvi̱ kunda̱a̱ ini ún ndí ñandixa kúu ña káꞌa̱n i̱.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ta o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu to̱ꞌon ña káꞌa̱n nayóꞌo, táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ i̱. Saá chi ki̱vi̱ xi̱ni na yi̱ꞌi̱ yóo i̱ yoso̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, o̱n vása yóo i̱ náa i̱ xíꞌin nda̱ ñii ni̱vi, ni o̱n vása yóo i̱ sásaa̱ i̱ ini ni̱vi. Nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑keꞌé i̱ saá veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ni ni̱‑keꞌé i̱ saá veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ni nda̱ ñii xiiña ñoo Jerusalén ni̱‑keꞌé i̱ saá.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Ta nata̱a na táxi kua̱chi xa̱ꞌa̱ i̱ nda̱ loꞌo o̱n kúchiño na kasa nda̱a̱ na xa̱ꞌa̱ kua̱chi ña káchí na sákuiso na yi̱ꞌi̱.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Ta to̱ꞌon ña nda̱a̱ kúu ñayóꞌo: yi̱ꞌi̱ kúu ñii ta̱a ta̱ ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta nata̱a yóꞌo xáni si̱ni̱ na ndí yichi̱ vatá kúu ña. Ta yi̱ꞌi̱ kísa káꞌno i̱ Ndios nda̱tán ki̱sa káꞌno naxi̱i̱ síkuá ndi̱ ra xi̱na̱ꞌá. Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán ka̱ndixa na, saá kándixa i̱ to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xíꞌin ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa inka̱ naprofeta xi̱na̱ꞌá.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Ta yi̱ꞌi̱ ta xíꞌin nata̱a yóꞌo na táxi kua̱chi xa̱ꞌa̱ i̱, ñii ki̱ꞌva kándixa ndi̱ ndí ñii ki̱vi̱ Ndios sanataku̱ ra ni̱vi na ni̱xiꞌi̱, án ni̱vi na va̱ꞌa xi̱kuu na, án ni̱vi na o̱n váꞌa xi̱kuu na, ta kuita na no̱o̱ Ndios ña kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Ta xa̱ꞌa̱ ña kándixa i̱ ñayóꞌo, ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ chíkaa̱ i̱ ndee̱ keꞌé i̱ ñava̱ꞌa ña kóni Ndios xa̱ꞌa̱ ña o̱n kóo nda̱ loꞌo ña sandiꞌi ini i̱ no̱o̱ Ndios ta no̱o̱ ni̱vi.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’Xa yóo o̱vi̱ án u̱ni̱ kui̱ya̱ o̱n vása xáꞌa̱n i̱ ñoo Jerusalén, ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ ñoo yóꞌo, chi níꞌi i̱ si̱ꞌún ña xa na̱kaya i̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi nandáꞌví na táku̱ ñoo Jerusalén, ta kóni i̱ taxi i̱ ña ndaꞌa̱ na. Ta saá tuku mi̱i i̱ kóni i̱ so̱ko̱ i̱ loꞌo ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ta xa̱ꞌa̱ ña kuchiño ki̱ꞌvi i̱ ini veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi i̱ nda̱yí ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ ndasaá nduu i̱ ta̱a ta̱ ndii. Tá ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi i̱ ndiꞌi ñayóꞌo, ta ni̱xi̱yo i̱ yoso̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo, ta sava najudío na ke̱e ñoo estado Asia na̱kutáꞌan na xíꞌin i̱. Ta o̱n vása ní‑xiyo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin i̱, ni o̱n vása ní‑sasaa̱ i̱ ini ni̱vi ña si̱so̱ na nda̱ꞌyi na kani táꞌan na.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Tá najudío na ke̱e ñoo estado Asia káchí na xi̱ni na yi̱ꞌi̱ kéꞌé i̱ ña o̱n váꞌa, ta mi̱i nayóꞌo xíni̱ ñóꞌó kixaa̱ na no̱o̱ ún ña chikaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ i̱.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Táná ka̱ꞌa̱n najudío estado Asia o̱n xi̱in na kixi na, ta va̱ꞌa ni̱vi na yóo yóꞌo vitin ná ka̱ꞌa̱n na ndato̱ꞌon na xíꞌin ún ndá kua̱chi kúu ña ni̱ki̱ꞌvi i̱. Saá chi naJunta Suprema najudío xa xi̱to ndoso na yi̱ꞌi̱, ta ni̱vi na yóo yóꞌo xa kúnda̱a̱ ini na ña ni̱ka̱ꞌa̱n naJunta Suprema xa̱ꞌa̱ i̱. Ta vitin ná ndato̱ꞌon na xíꞌin ún ndá kua̱chi kúu ña na̱níꞌi na ndíso i̱.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Chi yi̱ꞌi̱ kúnda̱a̱ ini i̱ ndí ñii la̱á kua̱chi kuchiño sakuiso na sa̱ta̱ i̱ kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ no̱o̱ nachiño, ka̱chí i̱ saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ kándixa ndí ndixa nataku̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱. Ta xa̱ꞌa̱ ña kándixa i̱ saá, táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ i̱”, saá ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin nafariseo ta xíꞌin nasaduceo na kúu naJunta Suprema najudío ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱gobernador.
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Ta ta̱gobernador Félix, ta̱a ta̱ xíni̱ va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ta saá ta̱Félix xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ mi̱i ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa ña chikaa̱ tuku na ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a, ta ta̱xi ra nda̱yí ña kaka ndíka̱ ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a, ta ta̱xi ra nda̱yí ña ki̱ꞌvi natáꞌan ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a xa̱ꞌa̱ ña koto na ra ta xa̱ꞌa̱ ña taxi na ña xíni̱ ñóꞌó ndaꞌa̱ ra.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ta̱Félix xíꞌin ñásíꞌí ra, ñá na̱ní Drusila, ñájudía kúu ñá, ki̱xaa̱ na veꞌe chiño. Ta saá ta̱Félix xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ndí tava na ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a ña kixaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱Félix ta no̱o̱ ñásíꞌí ra. Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Pablo no̱o̱ na, ta ta̱gobernador Félix yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo va̱ꞌa ra to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, ña nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱gobernador ndasaá kuchiño kandixa ra Jesucristo ta kundiko̱n ra yichi̱ ra.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ta ta̱Pablo, ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra nándaxin ra to̱ꞌon, káchí ra saá xíꞌin na:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Ta̱gobernador Félix yóꞌo ndáti ra ña ta̱Pablo taxi seꞌé ra loꞌo si̱ꞌún ndaꞌa̱ ra xa̱ꞌa̱ ña saña ñaꞌá ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. Ta xa̱ꞌa̱ ña ndáti ra nakiꞌin ra si̱ꞌún, kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ ka̱na ra ta̱Pablo kixi ra no̱o̱ ra ña ndato̱ꞌon ra xíꞌin ra.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Ta saá ni̱yaꞌa o̱vi̱ kui̱ya̱, ta ta̱Félix o̱n vása kúu ka̱ ra gobernador, ta ni̱ki̱ꞌvi inka̱ ta̱gobernador ta̱ na̱ní Porcio Festo. Ta xa̱ꞌa̱ ña kóni ta̱Félix kindo̱o va̱ꞌa ra no̱o̱ najudío, ni̱‑xiin ra saña ra ta̱Pablo ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. Ta saá nákaa̱ ka̱ ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a ki̱vi̱ ni̱ki̱ꞌvi ta̱Porcio Festo kuu ra ta̱gobernador ñoo yóꞌo.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.