Atos 21

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta ndi̱ꞌi ni̱nda̱yi ndi̱ naxi̱kua̱ꞌa̱ na kúu na ndíso chiño xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo Éfeso, ta saá nda̱a ndi̱ tón barco ta kua̱ꞌa̱n ndi̱, ta ni̱xaa̱ ndi̱ isla ña na̱ní Cos. Ta saá inka̱ ki̱vi̱ ke̱e ndi̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin tón barco ta ni̱xaa̱ ndi̱ inka̱ isla ña na̱ní Rodas. Ta saá ke̱e tuku ndi̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin tón barco ta ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo ña na̱ní Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ta ñoo yóꞌo na̱níꞌi ndi̱ ñii tón barco, tón kua̱ꞌa̱n nda̱ ñoo estado Fenicia, ta saá nda̱a ndi̱ tón barco yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱n ndi̱.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ta saá ni̱yaꞌa yatin ndi̱ isla na̱ní Chipre, ña kíndo̱o chí sii̱n yitin tón barco no̱o̱ ñóꞌo ndi̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱. Ta saá kua̱ꞌa̱n ndi̱, ta ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Tiro ña ndáꞌvi ndaa estado Siria. Ta no̱o ndi̱ tón barco, ta xíni̱ ñóꞌó kundati ndi̱ ñoo yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña sanoo na ñakíaꞌvi ndíso tón barco.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tá mií sánoo na ña ndíso tón barco, ta kua̱ꞌa̱n ndi̱ ni̱ki̱ꞌvi ndi̱ ñoo Tiro, ta na̱kutáꞌan ndi̱ xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo yóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ndi̱ ña kundo̱o ndi̱ xíꞌin na, ta saá ki̱ndo̱o ndi̱ xíꞌin nayóꞌo u̱xa̱ ki̱vi̱. Ta Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo ña nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ta̱Pablo ndí o̱n ko̱ꞌo̱n ra ñoo Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ta saá ni, ta̱Pablo o̱n vása ní‑ndikó ini ra. Ta saá tá ni̱xi̱no̱ u̱xa̱ ki̱vi̱, ta ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Tiro yóꞌo, na kúu nata̱a xíꞌin náñaꞌa̱, ta xíꞌin nakuálí, ndiꞌi nayóꞌo ni̱xa̱ꞌa̱n na xíꞌin ndi̱ nda̱ yuꞌu̱ takuií mi̱ni. Ta saá xi̱kuxítí na xíꞌin ndi̱ no̱o̱ yo̱tí yuꞌu̱ takuií yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndiꞌi ndi̱ xíꞌin Ndios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ta saá ni̱nda̱yi ndi̱ ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús yóꞌo, ta ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na veꞌe na. Ta mi̱i ndi̱ nda̱a tuku ndi̱ tón barco ta kua̱ꞌa̱n ndi̱.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ta saá kua̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin tón barco ta ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Tolemaida. Ta no̱o ndi̱ tón barco yóꞌo, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ndi̱ na̱kutáꞌan ndi̱ xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo, ta ki̱ndo̱o ndi̱ ni̱xi̱yo ndi̱ xíꞌin na ñii ki̱vi̱.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta ke̱e tuku ndi̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin tón barco, ta ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Cesarea. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ndi̱ veꞌe ta̱Felipe, ta̱ kúu ta̱a ta̱ káꞌa̱n ndoso to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta ki̱ndo̱o ndi̱ veꞌe ra xíꞌin ra. Ta̱Felipe yóꞌo kúu ñii ta̱táꞌan na u̱xa̱ ta̱a na kísa ndivi chiño xa̱ꞌa̱ ña chindeé na naapóstol, chi sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa, ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén sa̱kuiso chiño ñaꞌá na ña keꞌé na saá.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ta yóo ko̱mi̱ náñaꞌa̱ sa̱ꞌya ta̱Felipe yóꞌo, ta nda̱ ñii náñaꞌa̱ yóꞌo o̱n ta̱ꞌán tonda̱ꞌa̱ ná, ta ndiꞌi náyóꞌo kúu ná náprofeta.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ta xa o̱vi̱ án u̱ni̱ ki̱vi̱ ndóo ndi̱ veꞌe ta̱Felipe, ta saá ki̱xaa̱ ñii ta̱a na̱ní ra Agabo, ta̱ ke̱e ñoo estado Judea kúu ra, ta̱profeta kúu ra. Tá ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndi̱,
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 ta ti̱in ra tiko̱to̱ káni̱ loꞌo ña xi̱noꞌni to̱ko̱ ta̱Pablo, ta ka̱tón ra ndaꞌa̱ mi̱i ra xíꞌin ña, ta ka̱tón ra si̱ko̱n xa̱ꞌa̱ mi̱i ra xíꞌin ña. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndi̱, káchí ra:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ña nda̱to̱ꞌon ta̱Agabo yóꞌo, ta saá mi̱i ndi̱ na kúu na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Pablo ta xíꞌin ndiꞌi inka̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo, xa̱ku ndáꞌví ndi̱ no̱o̱ ta̱Pablo ña ndukú ndi̱ no̱o̱ ra ña o̱n ko̱ꞌo̱n ra ñoo Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Tá kúnda̱a̱ ini ndi̱ ndí ni̱‑kuchiño ndi̱ sanoo ndi̱ ini ra ña o̱n ko̱ꞌo̱n ra, ta saá o̱n vása ní‑kaꞌa̱n ka̱ ndi̱ xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ña. Ta ndá ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱, káchí ndi̱:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ta ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, tá xa ki̱sa ndivi ndi̱ ña xíni̱ ñóꞌó ndi̱ ko̱ꞌo̱n ndi̱, ta saá ke̱e ndi̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱, ta ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ta sava ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Cesarea xa ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ndi̱ nda̱ ñoo Jerusalén. Ta ni̱vi yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na ka̱na na ndi̱ꞌi̱ ña ko̱ꞌo̱n ndi̱ xíꞌin na ña kindo̱o ndi̱ veꞌe ñii ta̱a ta̱ na̱ní Mnasón. Ta ta̱Mnasón yóꞌo ka̱ku ra ñoo isla Chipre, ta kúu ra ta̱a ta̱ xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ kándixa ta̱Jesús.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tá ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Jerusalén, ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo yóꞌo na̱kiꞌin va̱ꞌa ní na ndi̱ꞌi̱ xíꞌin ñasi̱i̱ ní ini na.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ta saá inka̱ ki̱vi̱ ni̱xa̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin ndi̱ ña koto ndi̱ ta̱Santiago, ta̱a ta̱ kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén yóꞌo. Ta ni̱xaa̱ ndi̱ ta xi̱ni ndi̱ ta̱Santiago xíꞌin ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ na kúu ni̱vi na ndíso chiño xíꞌin na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ta saá ndiꞌi mi̱i ndi̱ chi̱ndeé ndi̱ nanáꞌno yóꞌo, ta ta̱Pablo ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé Ndios xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, saá chi Ndios ta̱xi ra ndee̱ ra ndaꞌa̱ ta̱Pablo ña kísa ndivi ra chiño va̱ꞌa yóꞌo.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tá ndiꞌi na ndóo yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, ta kúsii̱ ní ini na, ta ki̱sa káꞌno ní na Ndios. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n naxi̱kua̱ꞌa̱ yóꞌo xíꞌin ta̱Pablo, káchí na saá:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ta najudío yóꞌo xa xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ún, chi sava ni̱vi káchí na ndí yóꞌó sánáꞌa ún ndáto̱ꞌon ún xíꞌin najudío na táku̱ ñoo xíyo ña o̱n kasa ndivi ka̱ na nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta sánáꞌa ún na ña o̱n kasa ndivi ka̱ na costumbre ña na̱ní circuncisión xíꞌin nata̱a sa̱ꞌya na, ta sánáꞌa ún na ña sandakoo va̱ꞌa na ndiꞌi costumbre ña kísa ndivi mi̱i yó najudío, saá ndáto̱ꞌon ún, káchí ni̱vi yóꞌo xa̱ꞌa̱ ún.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ta vitin, ¿yukía̱ koo keꞌé yó?, chi ni̱vi koni̱ so̱ꞌo na ndí xa ki̱xaa̱ ún ñoo Jerusalén yóꞌo.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ta saá va̱ꞌa keꞌé ún ña káꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ún vitin, chi yóo ña xíni̱ ñóꞌó keꞌé ún xa̱ꞌa̱ ña kunda̱a̱ ini ni̱vi ndí o̱n si̱ví ta̱a ta̱ o̱n vása kísa to̱ꞌó nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés kúu ún. Yóꞌo yóo ko̱mi̱ ta̱a natáꞌan ndi̱, ta nayóꞌo xa ki̱ndo̱o na xíꞌin Ndios ña kasa ndivi na ñii chiño va̱ꞌa.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ta saá va̱ꞌa ná ko̱ꞌo̱n na ko̱mi̱ ta̱a yóꞌo xíꞌin ún, ta ndiꞌi ndó ná kasa ndivi ndó ña xáꞌnda chiño Ndios no̱o̱ nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés xa̱ꞌa̱ ña nduu ndó nandii no̱o̱ Ndios. Ta saá chaꞌvi ún xa̱ꞌa̱ ña xa̱tá na yisi̱ si̱ni̱ nata̱a yóꞌo. Tá ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi ún chiño yóꞌo, ta saá ndiꞌi ni̱vi kunda̱a̱ ini na ndí ñavatá kúu to̱ꞌon ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na káꞌa̱n ni̱vi xa̱ꞌa̱ ún, chi ndixa yóꞌó kúu ta̱a ta̱ kísa to̱ꞌó nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ta ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, na kúu na kándixa ta̱Jesús, xa kúnda̱a̱ ini na yu kúu ña xíni̱ ñóꞌó keꞌé na, saá chi xa ni̱taa ndi̱ ñii tutu ña ti̱ꞌví ndi̱ ni̱xaa̱ ndaꞌa̱ na. Ta no̱o̱ tutu yóꞌo nda̱to̱ꞌon ndi̱ xíꞌin na ndí ndasaá kuiti nda̱yí yóꞌo xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi na: “O̱n váꞌa kuxu na ña̱ꞌa ña ni̱so̱ko̱ ni̱vi no̱o̱ ndios vatá ña kúu ñaídolo án ñaimagen, ni o̱n váꞌa kuxu na ni̱i̱ kiti̱, ni o̱n váꞌa kuxu na kiti̱ tí sa̱kuáꞌna na xa̱ꞌni na, ni o̱n váꞌa ku̱su̱n ta̱a xíꞌin ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví ñásíꞌí ra kúu, ni o̱n váꞌa ku̱su̱n ñaꞌa̱ xíꞌin ta̱a ta̱ o̱n si̱ví yii̱ ñá kúu”, saá ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱, xa̱ꞌnda chiño ndi̱ no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, na kándixa ta̱Jesús ―káchí naxi̱kua̱ꞌa̱ xíꞌin ta̱Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ta saá ta̱Pablo chi̱kaa̱ ini ra ña kasa ndivi ra ña kóni naxi̱kua̱ꞌa̱ yóꞌo. Tá ki̱xaa̱ inka̱ ki̱vi̱, ta na ko̱mi̱ ta̱a najudío yóꞌo kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ki̱sa ndivi na nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ña nduu na nandii no̱o̱ Ndios. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá, ta ta̱Pablo ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña ndato̱ꞌon ra xíꞌin ta̱su̱tu̱ ndá ki̱vi̱ kuu ña to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ña taxi na ña xíni̱ ñóꞌó so̱ko̱ na no̱o̱ Ndios, chi xíꞌin ña keꞌé na saá saxi̱no̱ na ña ki̱ndo̱o na xíꞌin Ndios.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Tá xa ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱xa̱ ña xa yatin kasa ndivi na chiño ña saxi̱no̱ na ña ki̱ndo̱o na xíꞌin Ndios, ta saá ki̱xaa̱ sava najudío na ke̱e ñoo estado Asia, ta xi̱ni na ta̱Pablo veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo. Ta ki̱xáꞌá na sásaa̱ na ini ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo, xa̱ꞌa̱ ña síso̱ na, ndáꞌyi na. Ta najudío na ki̱xaa̱ yóꞌo kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ta̱Pablo ña kani na ra.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ta ñii ndeé síso̱ na ndáꞌyi na, káchí na saá:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Saá káꞌa̱n na chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Pablo, chi sa̱kán xi̱ni na ra kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ñoo Jerusalén xíꞌin ñii ta̱griego ta̱ na̱ní Trófimo, ta̱a ta̱ ke̱e ñoo Éfeso kúu ra. Ta xáni si̱ni̱ na ndí ta̱Trófimo yóꞌo ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ño̱ꞌo xíꞌin ta̱Pablo.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ta ndiꞌi ni̱vi ñoo yóꞌo ñii síso̱ na ndáꞌyi na xíꞌin ña sáa̱ ní ini na. Ta xíno na ni̱xa̱ꞌa̱n na ti̱in na ta̱Pablo, ta ñóo na ra no̱o̱ ñoꞌo̱, ta̱va na ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta kama ní na̱kasi na yéꞌé na̱ma̱ yóꞌo.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóꞌo káni ní na ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ra. Ta saá ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa na ndáa ñoo yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ndí ndiꞌi ni̱vi nañoo Jerusalén yóꞌo ñii síso̱ na ndáꞌyi na káni táꞌan na.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n ka̱na ra natropa xíꞌin na ndíso chiño xíꞌin na, ña ko̱ꞌo̱n na xíꞌin ra no̱o̱ nákutáꞌan ni̱vi na síso̱ káni táꞌan. Ta ni̱vi yóꞌo xi̱ni na va̱xi natropa, ta saá sa̱ndakoo na, o̱n vása káni ka̱ na ta̱Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ta ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ni̱xaa̱ ra no̱o̱ na̱kutáꞌan ni̱vi yóꞌo, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña tiin na ta̱Pablo ta katón na ndaꞌa̱ ra xíꞌin o̱vi̱ cadena. Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo, káchí ra saá xíꞌin na:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ta saá ñii síso̱ nda̱kuii̱n na ndáꞌyi na, xa síín síín no̱o̱ kua̱chi káꞌa̱n ni̱vi yóꞌo ña sákuiso na sa̱ta̱ ta̱Pablo. Ta ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ni̱‑kuchiño kunda̱a̱ ini ra yo xa̱ꞌa̱ kúu ña sáa̱ ini ni̱vi yóꞌo ña síso̱ na ndáꞌyi na. Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo xa̱ꞌnda chiño ra ña ko̱ꞌo̱n ta̱Pablo xíꞌin natropa nda̱ cuartel no̱o̱ kunda̱si̱ ndaa ra.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ta ta̱Pablo kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natropa ta ni̱xaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ yóo escalera ña kua̱ꞌa̱n ndaa no̱o̱ ki̱ꞌvi na yéꞌé cuartel. Ta natropa xíni̱ ñóꞌó na kuiso na ta̱Pablo ña kuchiño ndaa ra xíꞌin na, saá chi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na sáa̱ ini, ndíko̱n na sa̱ta̱ ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ra.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ta ni̱vi yóꞌo xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na síso̱ na, ndáꞌyi na, káchí na saá:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ta natropa kua̱ꞌa̱n ndaa na escalera, ndíso na ta̱Pablo, ta xa yatin xaa̱ na ña chikaa̱ na ra ini cuartel, ta saá ta̱Pablo ni̱ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon griego xíꞌin mi̱i ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ natropa, káchí ra saá xíꞌin ra:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Án o̱n si̱ví yóꞌó kúu ñii ta̱ñoo Egipto, ta̱a ta̱ sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa sa̱kaku kua̱chi xíꞌin ña kísa toon ra no̱o̱ nagobierno? Chi ta̱yóꞌo ka̱na ra ta sa̱nakutáꞌan ra ko̱mi̱ mil ta̱a na xi̱koo yuꞌú xíꞌin ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na xíꞌin ra nda̱ yuku̱ yi̱chí, no̱o̱ ke̱e na ña kani táꞌan na xíꞌin nagobierno ―káchí ra xíꞌin ta̱Pablo.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ta ta̱káꞌno yóꞌo ta̱xi ra nda̱yí ña ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin ni̱vi.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.