Atos 19
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ki̱vi̱ yóo ka̱ ta̱Apolos ñoo Corinto, ta saá ta̱Pablo xíka ra kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ña yáꞌa no̱o̱ yóo kua̱ꞌa̱ ní yuku̱, ta saá ni̱xaa̱ ra ñoo Éfeso, no̱o̱ na̱kutáꞌan ra xíꞌin sava ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Ta saá ta̱Pablo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá:
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ta ta̱Pablo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, káchí ra saá:
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Tá ni̱vi yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, ta saá tuku chi̱chi na xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ta saá chi̱so ta̱Pablo ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ ñii ñii ni̱vi yóꞌo na ka̱ndixa ta̱Jesús, ta Níma̱ Ndios ki̱xaa̱ ña kutaku̱ ña ini ñii ñii ni̱vi yóꞌo. Ta saá xíꞌin ndee̱ Níma̱ Ndios, ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na inka̱ no̱o̱ to̱ꞌon ña o̱n vása ní‑sakuáꞌá na, ta káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ta va yóo yatin u̱xu̱ o̱vi̱ kúu nata̱a na na̱kiꞌin Níma̱ Ndios ki̱vi̱ yóꞌo.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Ta saá u̱ni̱ yo̱o̱ ni̱xi̱yo ta̱Pablo ñoo yóꞌo, ta xi̱xa̱ꞌa̱n ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta xi̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo. Ta o̱n vása ní‑yiꞌví ini ra ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi to̱ꞌon nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta xíꞌin ña kísa nda̱a̱ ra to̱ꞌon yóꞌo no̱o̱ ni̱vi, ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o ini na, ta ka̱ndixa na to̱ꞌon yóꞌo.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ta sava ni̱vi na ñóꞌo ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo o̱n vása ní‑xiin na kandixa na ña ndáto̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na. Ta nda̱ víka̱, ni̱vi yóꞌo ki̱sa sóꞌó xíꞌin mi̱i na, ta no̱o̱ nákutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíni̱ so̱ꞌo na, ni̱vi yóꞌo ki̱xáꞌá na kándiva̱ꞌa na xa̱ꞌa̱ yichi̱ ta̱Jesús. Ta saá ta̱Pablo ke̱e ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, ta ka̱na ra ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ ndiꞌi na ñii veꞌe no̱o̱ sákuáꞌá ni̱vi. Ta ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin veꞌe yóꞌo kúu ñii ta̱a ta̱ na̱ní Tiranno. Ta saá ñii ñii ki̱vi̱ ta̱Pablo ta xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús nákutáꞌan na ini veꞌe yóꞌo, ta ta̱Pablo sánáꞌa ka̱ ra na to̱ꞌon Ndios.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Ta saá o̱vi̱ kui̱ya̱ ka̱ ni̱xi̱yo ta̱Pablo ñoo yóꞌo sánáꞌa ra ni̱vi. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé ra saá, ndiꞌi najudío xíꞌin ndiꞌi nagriego na kúu na táku̱ ñoo estado Asia xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Jesucristo.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ndios ta̱xi ra ndee̱ ra ndaꞌa̱ ta̱Pablo ña ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní milagro va̱ꞌa xíꞌin ni̱vi.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Saá chi sava ni̱vi xáa̱ na no̱o̱ ta̱Pablo, ta nákiꞌin na ñii tiko̱to̱ loꞌo ña kúu ña xi̱noꞌni si̱ni̱ ta̱Pablo, án nákiꞌin na ñii tiko̱to̱ loꞌo ña kúu ña xi̱noꞌni to̱ko̱ ra ki̱vi̱ ki̱sa chiño ra, ta níꞌi na tiko̱to̱ yóꞌo, ta kua̱noꞌo̱ na, ta xáa̱ na chínóo ndaa na ñii tiko̱to̱ ta̱Pablo yóꞌo no̱o̱ yi̱kí ko̱ñu ni̱vi na ndeé ndóꞌo, ta ni̱vi yóꞌo ndu̱va̱ꞌa ndiꞌi na. Ta ñii ki̱ꞌva saá, tá chínóo ndaa na ñii tiko̱to̱ yóꞌo no̱o̱ yi̱kí ko̱ñu ni̱vi na kómí níma̱ ndiva̱ꞌa, ta xa̱ndi̱ko̱n ke̱e níma̱ ndiva̱ꞌa ini ni̱vi yóꞌo, ta ndu̱va̱ꞌa na.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ta ni̱xi̱yo sava ni̱vi najudío na kúu na nákuati xa̱ꞌa̱ ña táva na níma̱ ndiva̱ꞌa. Vará na nákuati yóꞌo o̱n vása kándixa na ta̱Jesús, ta káꞌa̱n na tava na níma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin ki̱vi̱ ta̱Jesús. Káꞌa̱n na xíꞌin níma̱ ndiva̱ꞌa, káchí na saá:
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Ta sava nata̱a na nákuati yóꞌo kúu u̱xa̱ sa̱ꞌya ñii ta̱a ta̱ na̱ní Esceva, ta̱a ta̱judío kúu ra, ta kúu ra ñii ta̱su̱tu̱ káꞌno.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ta ñii ki̱vi̱ nata̱a sa̱ꞌya ta̱Esceva yóꞌo ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ñii ta̱a ta̱ kómí níma̱ ndiva̱ꞌa, ta xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ níma̱ ndiva̱ꞌa yóꞌo xíꞌin ki̱vi̱ ta̱Jesús, ta nda̱kuii̱n níma̱ ndiva̱ꞌa, káchí ña xíꞌin nayóꞌo saá:
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ta saá ta̱a ta̱ kómí níma̱ ndiva̱ꞌa ka̱ni ní ra ndiꞌi nasa̱ꞌya ta̱Esceva yóꞌo, ta ku̱ndeé ra no̱o̱ na, ta sa̱takuéꞌe̱ ní ra na. Ta saá ndiꞌi na u̱xa̱ ta̱a yóꞌo xi̱no na ke̱e na yálá ndiꞌi na, kua̱ꞌa̱n na, ta ta̱kuéꞌe̱ ní yi̱kí ko̱ñu na.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ta saá ndiꞌi ni̱vi na táku̱ ñoo Éfeso, na kúu najudío xíꞌin nagriego, tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ndo̱ꞌo u̱xa̱ nata̱a yóꞌo, ta ni̱yi̱ꞌví ní na, ta kísa to̱ꞌó ní na nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ki̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra, ta ni̱vi na ki̱xaa̱ yóꞌo na̱ꞌma na xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, nda̱to̱ꞌon na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé na xi̱na̱ꞌá.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Saá chi tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kandixa na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi nañoo Éfeso yóꞌo xi̱kuu ni̱vi na nákuati tásín, ta xi̱komí na kua̱ꞌa̱ ní tutu ña sánáꞌa xa̱ꞌa̱ ndee̱ ñatásín, án xa̱ꞌa̱ ndiꞌi no̱o̱ ña nákuati. Ta saá na̱kaya na ndiꞌi tutu yóꞌo ta níꞌi na ña ki̱xaa̱ na, ta saá xa̱ꞌmi na ndiꞌi tutu yóꞌo no̱o̱ na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, chi xíꞌin ña ke̱ꞌé na saá, sa̱náꞌa na ndí sa̱ndakoo na yichi̱ yatá ta vitin ndíko̱n na yichi̱ ta̱Jesús. Ndiꞌi tutu yóꞌo ña xa̱ꞌmi na, yáꞌví ní ña, nda̱tán yóo si̱ꞌún ña koo yaꞌvi o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ta̱a, na kísa chiño ñii mil ki̱vi̱, saá kúu yaꞌvi ndiꞌi tutu yóꞌo.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ta saá xíta̱ níꞌnó ní ka̱ to̱ꞌon Ndios ñii ñii ñoo, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ka̱ndixa na to̱ꞌon yóꞌo, ta ku̱nda̱a̱ ini na ndí káꞌno ní ndee̱ kómí to̱ꞌon Ndios.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Tá ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo, ta saá ta̱Pablo chi̱kaa̱ ini ra ko̱ꞌo̱n tuku ra koto ra ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo estado Macedonia xíꞌin ñoo estado Acaya, ta saá ko̱ꞌo̱n ra ta xaa̱ ra nda̱ ñoo Jerusalén. Ta xáni ka̱ si̱ni̱ ra, káchí ra saá:
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Ta saá ta̱Pablo ti̱ꞌví ra ta̱Timoteo xíꞌin inka̱ ta̱a ta̱ kándixa ta̱Jesús na̱ní ra Erasto ña ko̱ꞌo̱n siꞌna nayóꞌo ñoo estado Macedonia. O̱vi̱ nata̱a yóꞌo kúu na chíndeé ta̱Pablo xíꞌin chiño ra. Tá ke̱e nayóꞌo kua̱ꞌa̱n na, ta ta̱Pablo ki̱ndo̱o ra loꞌo ka̱ ki̱vi̱ ñoo estado Asia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ñii ki̱vi̱ ña kíndo̱o ka̱ ta̱Pablo ñoo Éfeso, ta ka̱ku ñii kua̱chi káꞌno, ña kúu ña ñii ni̱si̱so̱, ni̱nda̱ꞌyi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi ni̱saa̱ ní ini na xíni na yichi̱ ta̱Jesús.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Saá chi ñoo Éfeso ni̱xi̱yo ñii veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, no̱o̱ ñíndichi ñii na̱ꞌná na̱ní ña Diana, ña kúu ndios ña kísa to̱ꞌó kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ñoo yóꞌo. Ta ñoo Éfeso yóꞌo táku̱ ñii ta̱a na̱ní ra Demetrio, ta tiꞌva ní ra kasa va̱ꞌa ra na̱ꞌná ñaplata, ta kísa va̱ꞌa ra kua̱ꞌa̱ ní na̱ꞌná válí mi̱i veꞌe ño̱ꞌo no̱o̱ ñíndichi ñaDiana. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi sáta na na̱ꞌná yóꞌo, ta víꞌí ní si̱ꞌún táva ta̱Demetrio xíꞌin chiño yóꞌo, ta víꞌí ní si̱ꞌún táva natáꞌan ra na kísa chiño xíꞌin ra.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Ta saá ta̱Demetrio ka̱na ra ndiꞌi na kísa chiño xíꞌin ra ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na kéꞌé chiño nda̱tán yóo ña kéꞌé ra. Tá na̱kutáꞌan ndiꞌi nayóꞌo, ta ta̱Demetrio ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Ta ndóꞌó, xa xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo ta̱ kúu ta̱a ta̱ xa sa̱noo ini kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na táku̱ ñoo Éfeso yóꞌo, xíꞌin ni̱vi na táku̱ ndiꞌi saá ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Asia. Sa̱ndáꞌví ra na, ndáto̱ꞌon ra xíꞌin na ndí ndiꞌi ndios ña ki̱sa va̱ꞌa ni̱vi o̱n si̱ví ndios ndinoꞌo kúu ñayóꞌo, káchí ra xíꞌin na, ta sa̱noo ra ini kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ta saá yi̱yo ní o̱n kasa to̱ꞌó ka̱ ni̱vi chiño ña kéꞌé yó, ta yi̱yo ní chikaa̱ ni̱no̱ na ñato̱ꞌó veꞌe ño̱ꞌo no̱o̱ ñíndichi ñandios káꞌno Diana, chi kani si̱ni̱ na ndí ña o̱n vása ndáya̱ꞌví ka̱ kúu ña. Ta saá chikaa̱ ni̱no̱ na ñato̱ꞌó káꞌno ñaDiana, vará kúu ñandios ña kísa káꞌno ni̱vi na táku̱ ndiꞌi ñoo estado Asia yóꞌo, ta̱nda̱ ni̱vi na táku̱ ndiꞌi ñoo ñoyívi yóꞌo kísa káꞌno na ñaDiana yóꞌo ―káchí ta̱Demetrio xíꞌin nata̱a na na̱kutáꞌan xíꞌin ra.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta ki̱xáꞌá na ni̱saa̱ ní ini na, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na, ni̱si̱so̱ na, ndáꞌyi na, káchí na saá:
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ta xa̱ndi̱ko̱n ndiꞌi ni̱vi nañoo yóꞌo na̱kundiko̱n na xíꞌin nayóꞌo, ta ñii síso̱ na káꞌa̱n na, ndáꞌyi na. Ta sava ni̱vi yóꞌo kama ni̱xaa̱ na, ta xíꞌin ña sáa̱ ini na, ti̱in na o̱vi̱ ta̱táꞌan ta̱Pablo, ta ño̱o ñaꞌá na ña kua̱ꞌa̱n nayóꞌo xíꞌin na ñii xiiña ña na̱ní teatro, ña kúu no̱o̱ ndíka̱ káꞌno no̱o̱ nákutáꞌan ni̱vi. Ta o̱vi̱ ta̱táꞌan ta̱Pablo yóꞌo, ñii ra na̱ní Gayo, ta inka̱ ra na̱ní Aristarco, ta nayóꞌo kúu na nañoo estado Macedonia.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ta ta̱Pablo kóni ra ki̱ꞌvi ra no̱o̱ chútú ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo, chi kóni ra ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ni̱‑taxi na ki̱ꞌvi ta̱Pablo no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ní ini na̱kutáꞌan yóꞌo.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ta saá tuku sava nachiño náꞌno no̱o̱ nañoo estado Asia, kúu na ni̱vi na va̱ꞌa nátaꞌan xíꞌin ta̱Pablo. Ta nachiño yóꞌo ti̱ꞌví na ñii ta̱a ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ ta̱Pablo ña kuaku ndáꞌví ra no̱o̱ ra ña o̱n ki̱ꞌvi ra no̱o̱ chútú ní ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Ta ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ñii síso̱ na ndáꞌyi na, káꞌa̱n na. Xa síín káꞌa̱n sava na, ta xa síín ka̱ káꞌa̱n inka̱ na. Ta ñii násaka na ña káꞌa̱n na ta ndáꞌyi na, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóꞌo o̱n vása kúnda̱a̱ ini na nda̱chun na̱kutáꞌan na yóꞌo.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ta sava ni̱vi najudío yóꞌo ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ñoo na, ta̱ na̱ní Alejandro, xa̱ꞌa̱ ña kundichi ra ka̱ꞌa̱n ra no̱o̱ chútú ní ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo. Ta saá ta̱Alejandro nda̱níꞌi ra ndaꞌa̱ ra ta sa̱kanda ra ña ña ndúkú ra no̱o̱ ni̱vi ña saya̱a̱ na, o̱n nda̱ꞌyi ka̱ na, chi kóni ra ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon ña ndakuii̱n ra xa̱ꞌa̱ najudío ndí o̱n si̱ví najudío kúu na ndíso kua̱chi xa̱ꞌa̱ ña ndáꞌyi ní ni̱vi yóꞌo.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ta saá ki̱xáꞌá káꞌa̱n ta̱Alejandro yóꞌo, ta kúnda̱a̱ ini ni̱vi yóꞌo ndí ñii ta̱judío kúu ra, ta ni̱‑xiin na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon káꞌa̱n ra, ta ndeé ka̱ síso̱ ndáꞌyi na káꞌa̱n na, káchí na saá:
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ta saá ñii ta̱chiño ta̱ kúu secretario ñoo yóꞌo, ku̱ndeé ra no̱o̱ ña o̱n ndáꞌyi ka̱ ni̱vi yóꞌo, ta saá sa̱ya̱a̱ na. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ta kúnda̱a̱ ini yó ndí o̱n ko̱ó ni̱vi na kúchiño ka̱ꞌa̱n, kachí na ndí o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu to̱ꞌon yóꞌo. Ta saá va̱ꞌa saya̱a̱ ndó, o̱n nda̱ꞌyi ka̱ ndó. Ta xa̱ꞌa̱ ña o̱n keꞌé ndó ña o̱n váꞌa, siꞌna xíni̱ ñóꞌó kani si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ ndá yu kúu ña kóni ndó keꞌé ndó.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Saá chi ndóꞌó, xa ti̱in ndó nata̱a yóꞌo ki̱xaa̱ na xíꞌin ndó, vará nata̱a yóꞌo o̱n vása ní‑kisa kuíꞌná na nda̱ ñii ña yóo ini veꞌe ño̱ꞌo yó, ni o̱n vása ní‑kaꞌa̱n na to̱ꞌon ndiva̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ndios mi̱i yó ñaDiana.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Ta saá tá ta̱Demetrio xíꞌin na nátaꞌan xíꞌin ra kóni na taxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ nata̱a yóꞌo, ta va̱ꞌa ná ko̱ꞌo̱n na veꞌe chiño ñoo yó, chi yóꞌo yóo nachiño na kúchiño kasa nani xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi. Saá chi no̱o̱ nachiño yóꞌo ñii ñii ni̱vi kómí na nda̱yí ña ndakuii̱n na xa̱ꞌa̱ mi̱i na.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Tá yóo inka̱ kua̱chi ña kóni ndó ka̱ꞌa̱n ndó xa̱ꞌa̱, ta xíni̱ ñóꞌó ko̱ꞌo̱n ndó no̱o̱ nachiño ñoo yó, ta ndukú ndó no̱o̱ na ña kasa nani na xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Saá chi vitin yi̱yo ní ko̱to̱ nachiño náꞌno ñoo Roma chikaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ yó, chi kani si̱ni̱ na ndí mi̱i yó sa̱saa̱ yó ni̱vi ña nakuita na nda̱ꞌyi na ta̱nda̱ xaa̱ na kani táꞌan na xíꞌin nagobierno. Táná taxi nachiño kua̱chi xa̱ꞌa̱ yó, ta o̱n kuchiño ndi̱ ndakuii̱n ndi̱, chi o̱n ko̱ó xa̱ꞌa̱ ña na̱kuita ndó ta síso̱ ndó ndáꞌyi ndó ki̱vi̱ vitin ―káchí ta̱secretario xíꞌin ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱secretario to̱ꞌon yóꞌo, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra ni̱nda̱yi ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.