Atos 18
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo, ta saá ke̱e ta̱Pablo ñoo Atenas, ta kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra ñoo Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Ta saá na̱kutáꞌan ra xíꞌin ñii ta̱a ta̱ kándixa Jesucristo, ta̱judío kúu ra, ta na̱ní ra Aquila. Ta̱a ta̱ ka̱ku ñoo Ponto kúu ra, ta sa̱kán ke̱e ra ñoo Roma xíꞌin ñásíꞌí ra ñáPriscila ta ki̱xaa̱ na ñoo Corinto. Saá chi ta̱rey César Claudio xa xa̱ꞌnda chiño ra ña kee ndiꞌi najudío na táku̱ ñoo Roma.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ta̱Pablo veꞌe ta̱Aquila xíꞌin ñásíꞌí ra ñáPriscila, ta ni̱xi̱yo yuꞌú ra xíꞌin na ña ki̱ndo̱o ra veꞌe na, chi mi̱i chiño kísa ndivi na kúu chiño ña xíni̱ ta̱Pablo keꞌé ra. Ta chiño yóꞌo kúu ña kísa va̱ꞌa na veꞌe mandiado. Ta saá ñii káchí kísa chiño na, ta xíꞌin chiño yóꞌo táva na loꞌo si̱ꞌún ña xíni̱ ñóꞌó xíxi na.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Ta saá ndiꞌi ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta̱Pablo xáꞌa̱n ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta ndáto̱ꞌon ra xíꞌin najudío ta xíꞌin nagriego, ta kísa nda̱a̱ ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ na, ta chíkaa̱ ra ndee̱ ña noo ini na, ta kandixa na ta̱Jesús.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ta saá ta̱Silas xíꞌin ta̱Timoteo ke̱e na ñoo estado Macedonia ta kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Pablo ñoo Corinto. Ta saá ta̱Pablo sa̱ndakoo ra chiño ña kísa va̱ꞌa ra veꞌe mandiado, ta ta̱xi xíꞌin mi̱i ra ña káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi. Ta saá ñii ñii ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ra káꞌa̱n ra xíꞌin najudío, ndáto̱ꞌon ra ndí ta̱Jesús kúu Cristo, ta̱a ta̱ xi̱ndati na ña tiꞌví Ndios kixaa̱ ra saka̱ku ra na.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Ta ni̱vi yóꞌo, tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá na sásaa̱ na ini mi̱i na, ta na̱kuita na káꞌa̱n ndiva̱ꞌa na xíꞌin ra. Ta saá ta̱Pablo ta̱va ra capa ra, ta sa̱kisin ra ña ko̱yo yáka ña, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Ta saá ke̱e ta̱Pablo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ta kua̱ꞌa̱n ra veꞌe ñii ta̱a ta̱ na̱ní Justo, ña yóo yatin sii̱n veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo. Ta ta̱Justo yóꞌo kúu ra ñii ta̱griego, ta ta̱a ta̱ kísa to̱ꞌó Ndios kúu ra.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Yóo inka̱ ta̱a ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, ta ta̱yóꞌo na̱ní ra Crispo. Ta ta̱Crispo yóꞌo xíꞌin ndiꞌi naveꞌe ra xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo ta ka̱ndixa ndiꞌi na ta̱Jesús. Ta ñii ki̱ꞌva saá kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi nañoo Corinto yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo, ta ka̱ndixa na ta̱Jesús, ta saá chi̱chi na.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo, ta ñii ñoó tá kísi̱n ta̱Pablo, ta ni̱ti̱vi ta̱Jesús no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Saá chi yi̱ꞌi̱ yóo i̱ xíꞌin ún. Nda̱ ñii ni̱vi o̱n satakuéꞌe̱ na yóꞌó, chi yóo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndíko̱n yi̱ꞌi̱ ñoo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pablo ki̱vi̱ ni̱ti̱vi ra no̱o̱ ra.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ta saá ni̱ndo̱o ta̱Pablo ñoo Corinto ñii kui̱ya̱ sava, ta sánáꞌa ra ni̱vi ñoo yóꞌo to̱ꞌon Ndios.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ta ñoo Corinto yóꞌo kúu ñoo káꞌno ña ndáꞌvi ndaa estado Acaya. Ta ki̱vi̱ ñii ta̱a ta̱ na̱ní Galión kúu ta̱gobernador ta xáꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi na táku̱ ñoo estado Acaya yóꞌo, ta ñii ki̱vi̱ na̱kutáꞌan sava najudío, ta ti̱in na ta̱Pablo, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na veꞌe chiño káꞌno no̱o̱ yóo ta̱gobernador.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Ta no̱o̱ ta̱gobernador Galión yóꞌo, ta̱xi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Ta ta̱Pablo kóni ra ndakuii̱n ra ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱‑kuchiño, chi kama nda̱kuii̱n ta̱gobernador Galión, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin najudío, káchí ra saá xíꞌin na:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ta ñayóꞌo o̱n si̱ví kua̱chi xa̱ꞌa̱ gobierno Roma kúu ña, chi kuiti náa ndó xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon, ta xa̱ꞌa̱ ki̱vi̱ ni̱vi, ta xa̱ꞌa̱ nda̱yí mi̱i ndó najudío. Ta yi̱ꞌi̱ o̱n ki̱ví kasa nani i̱ xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo, saá chi kua̱chi mi̱i ndó kúu ña, ta mi̱i ndó xíni̱ ñóꞌó kasa nani ndó ña ―káchí ta̱Galión xíꞌin najudío.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Ta saá ta̱Galión xa̱ꞌnda chiño ra ña tava na ndiꞌi ni̱vi yóꞌo nda̱ ke̱ꞌe.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na ke̱ꞌe veꞌe chiño káꞌno, ta xa̱ndi̱ko̱n ti̱in na ñii ta̱judío na̱ní ra Sóstenes, ta̱a ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga kúu ra, ta ki̱xáꞌá na káni ní na ra. Ta ta̱gobernador xi̱ni ra ndiꞌi ña kéꞌé nayóꞌo, ta nda̱ loꞌo ni̱‑ndiꞌi ini ra xa̱ꞌa̱ ña kéꞌé na.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Ta saá ta̱Pablo ki̱ndo̱o ra, ni̱xi̱yo ra kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ki̱vi̱ ñoo Corinto yóꞌo xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús. Ta saá ki̱xaa̱ ñii ki̱vi̱, ta ni̱nda̱yi ra nayóꞌo, chi kóni ra ko̱ꞌo̱n ra estado Siria. Ta ñáPriscila xíꞌin ta̱Aquila, nayóꞌo ko̱ꞌo̱n na xíꞌin ra nda̱ ñoo estado Siria. Ta siꞌna ka̱, tá o̱n ta̱ꞌán ko̱ꞌo̱n na, ta ni̱xi̱yo ta̱Pablo ñoo Cencrea, ta ñoo yóꞌo ta̱Pablo ni̱xa̱tá ra yisi̱ si̱ni̱ ra, chi saá kéꞌé najudío ki̱vi̱ sa̱ndiꞌi na ki̱sa ndivi na ñii chiño ña ki̱ndo̱o na xíꞌin Ndios.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ta saá nda̱a na tón barco, ta kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na ñoo Éfeso, ta ñoo yóꞌo ni̱ta̱ꞌvi̱ táꞌan na, chi ñoo yóꞌo ni̱ndo̱o ñáPriscila xíꞌin ta̱Aquila. Ta saá ta̱Pablo na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo Éfeso yóꞌo, ta káꞌa̱n táꞌan ra xíꞌin najudío. Ta ta̱Pablo nda̱to̱ꞌon káxín ra xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Ta nayóꞌo ndu̱kú na no̱o̱ ra ña kindo̱o naꞌá ka̱ ra xíꞌin na, ta ni̱‑xiin ra kindo̱o ka̱ ra,
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 ta ni̱nda̱yi ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Tá ni̱xaa̱ ra, ta ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra nda̱ ñoo Jerusalén xa̱ꞌa̱ ña chi̱ndeé ra ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo yóꞌo. Ta saá ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra nda̱ ñoo Antioquía, ña ndáꞌvi ndaa estado Siria, ta ni̱xi̱yo ra ñoo yóꞌo loꞌo kuiti ki̱vi̱.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ta saá ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra kua̱ꞌa̱ ní ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Galacia ta kua̱ꞌa̱ ní ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Frigia. Ta ñii ñii ñoo no̱o̱ xáa̱ ra, ta káꞌa̱n ra to̱ꞌon ña chi̱kaa̱ ndee̱ ini ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ña vivíi ka̱ kundiko̱n na yichi̱ ta̱Jesús.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Tá xíka ta̱Pablo ñoo ña ñóꞌo inka̱ xiiña, ta ñoo Éfeso yóꞌo ki̱xaa̱ ñii ta̱a ta̱ na̱ní Apolos, ta ta̱judío kúu ra, ta ka̱ku ra ñii ñoo ña na̱ní Alejandría. Ta ñii ta̱a ta̱ tiꞌva ní ndáto̱ꞌon xíꞌin ni̱vi kúu ra, ta xa káꞌvi ní ra to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ta ta̱Apolos yóꞌo xa sa̱kuáꞌá va̱ꞌa ra ña sa̱náꞌa ni̱vi no̱o̱ ra xa̱ꞌa̱ yichi̱ ta̱Jesús, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini ra ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi. Vará ndasaá kuiti xíni̱ ra to̱ꞌon Ndios ña sa̱náꞌa ta̱Juan ta̱ xi̱kuu ta̱a ta̱ sa̱kuchu ni̱vi, ta ta̱Apolos yóꞌo sa̱náꞌa káxín ra ni̱vi to̱ꞌon ña nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ta nda̱ loꞌo o̱n vása yíꞌví ta̱Apolos káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi na nákutáꞌan veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta ñáPriscila xíꞌin ta̱Aquila xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Apolos sánáꞌa ra ni̱vi, ta saá ka̱na na ta̱Apolos, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi, ta nda̱to̱ꞌon káxín na xíꞌin ra ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ka̱ ini ra xa̱ꞌa̱ yichi̱ Ndios.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ta saá ta̱Apolos chi̱kaa̱ ini ra ko̱ꞌo̱n ra ña kasa ndivi ra chiño Ndios ñoo estado Acaya, ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Éfeso chi̱kaa̱ na ndee̱ ini ra ko̱ꞌo̱n ra kasa ndivi ra chiño yóꞌo. Ta saá ni̱taa na ñii tutu ña kuniꞌi ra ko̱ꞌo̱n ra. Ta xíꞌin tutu yóꞌo káꞌa̱n na xáku ndáꞌví na no̱o̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo estado Acaya ña vivíi nakiꞌin na ta̱Apolos yóꞌo. Ta saá ke̱e ta̱Apolos, kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra ñoo estado Acaya, ta ki̱sa ndivi ra chiño ña va̱ꞌa ní chi̱ndeé ni̱vi na xa ka̱ndixa ta̱Jesús. Ta ni̱vi yóꞌo xa ka̱ndixa na ta̱Jesús, chi Ndios xíꞌin ñava̱ꞌa ini ra ta̱xi ra ña ka̱ndixa na to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Apolos, ni̱ka̱ꞌa̱n káxín ra xíꞌin najudío ndí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá kísa nda̱a̱ ña ndí ta̱Jesús kúu Cristo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi. Vará sava najudío o̱n vása yóo yuꞌú na xíꞌin ra, ta káxín ní nda̱to̱ꞌon ta̱Apolos to̱ꞌon nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xíꞌin na, ta najudío yóꞌo o̱n vása ní‑naníꞌi na to̱ꞌon ña ndakuii̱n na yuꞌu̱ ra.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.