Atos 15
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta saá sava nata̱a najudío na kándixa ta̱Jesús ke̱e na estado Judea, ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo Antioquía, ta ki̱xáꞌá na ndáto̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na o̱n si̱ví najudío kúu, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ta ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xáꞌá na náa na xíꞌin nata̱a yóꞌo na ke̱e estado Judea, chi xáni si̱ni̱ na ndí o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu ña sánáꞌa nata̱a na ke̱e estado Judea yóꞌo. Ta ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé o̱n vása ní‑kivi koo yuꞌú na xíꞌin nata̱a yóꞌo. Ta saá ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Antioquía yóꞌo chi̱kaa̱ ini na tiꞌví na ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ta xíꞌin inka̱ nata̱a ko̱ꞌo̱n na nda̱ ñoo Jerusalén ña nakutáꞌan na xíꞌin inka̱ naapóstol, ta xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ na ndíso chiño, chi kóni na ndí nayóꞌo kasa nda̱a̱ na xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ta saá ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo Antioquía ti̱ꞌví na nata̱a yóꞌo ña ko̱ꞌo̱n na ñoo Jerusalén. Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱yaꞌa na ma̱ꞌñó ñoꞌo̱ estado Fenicia, ta ni̱yaꞌa na ma̱ꞌñó ñoꞌo̱ estado Samaria. Ta ñii ñii ñoo no̱o̱ ni̱yaꞌa na, na̱kutáꞌan na xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús. Ta kúsii̱ ní ini ni̱vi yóꞌo ña xíni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n naapóstol xíꞌin na, chi naapóstol yóꞌo nda̱to̱ꞌon na ndasaá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na o̱n vása kúu najudío xa na̱ndikó ini na ta vitin kándixa na ta̱Jesús ta ndíko̱n na yichi̱ ra.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé xíꞌin nata̱a na kua̱ꞌa̱n xíꞌin na ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta ndiꞌi naapóstol xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ na ndíso chiño ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo, na̱kiꞌin va̱ꞌa na ndiꞌi nayóꞌo, na kúu na ki̱xaa̱ no̱o̱ na. Ta saá na̱kutáꞌan ndiꞌi na, ta nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo xíꞌin na xa̱ꞌa̱ kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa ke̱ꞌé Ndios ki̱vi̱ ni̱xa̱ꞌa̱n na ñii ñii ñoo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ta ndóo sava nafariseo, na kúu na kándixa ta̱Jesús, ta na̱kuita na ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ta saá na̱kutáꞌan naapóstol xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱, na kúu na ndíso chiño xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo Jerusalén, ña ka̱ꞌa̱n táꞌan na yu kúu ñava̱ꞌa xíni̱ ñóꞌó keꞌé na xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ta naꞌá ní káꞌa̱n táꞌan na, ta saá na̱kundichi ta̱Pedro ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ta Ndios, ta̱a ta̱ xíni̱ va̱ꞌa ini ndiꞌi ni̱vi, sa̱náꞌa káxín ra no̱o̱ ndi̱ ña na̱kiꞌin va̱ꞌa ra ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, na kúu na kándixa ta̱Jesús. Saá chi ñii ki̱ꞌva nda̱tán Ndios ta̱xi ra Níma̱ ra ña kutaku̱ ña ini mi̱i yó, ni̱vi na kúu najudío, saá ta̱xi ra Níma̱ ra ña kutaku̱ ña ini ni̱vi yóꞌo na o̱n vása kúu najudío.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Saá chi ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta Ndios kísa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na ta ndása ndii ra ini nayóꞌo. Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán kéꞌé ra xíꞌin mi̱i yó najudío, saá kéꞌé ra xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ta vitin, ¿nda̱chun kéꞌé ndó ña sasaa̱ ini Ndios?, chi o̱n xi̱in ndó nakiꞌin va̱ꞌa ndó ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ñii ki̱ꞌva nda̱tán Ndios nákiꞌin va̱ꞌa ra na. Nda̱ víka̱, xáꞌnda chiño ndó ndí ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi na ndiꞌi nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá. Ta ña kasa ndivi na saá, yóo ña nda̱tán yóo ñii ñaveé ní kuiso na. Ta ni mi̱i yó, ta ni naxi̱i̱ síkuá yó, o̱n vása ní‑kundeé yó kuiso yó ñaveé yóꞌo. Ta saá, ¿nda̱chun kóni ndó sakuiso ndó ñaveé yóꞌo sa̱ta̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ndiꞌi mi̱i yó na kándixa ta̱Jesús, ndixa kúnda̱a̱ ini yó ndí Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin yó ña sa̱ka̱ku ra mi̱i yó chi ta̱a ta̱ káꞌno ini kúu Ndios, ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ chiño va̱ꞌa ke̱ꞌé yó kúu ña sa̱ka̱ku ra yó. Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán sáka̱ku Ndios mi̱i yó najudío, saá sáka̱ku ra ni̱vi na o̱n vása kúu najudío ―káchí ta̱Pedro xíꞌin na.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ta ndá tási̱ín ndóo ndiꞌi ni̱vi ña xíni̱ so̱ꞌo na. Ta ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé na̱kuita na, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na, nda̱to̱ꞌon na xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé Ndios xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío. Saá chi Ndios ta̱xi ra ndee̱ ra ndaꞌa̱ ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ña ke̱ꞌé na kua̱ꞌa̱ ní milagro xíꞌin ñava̱ꞌa náꞌno no̱o̱ ni̱vi yóꞌo.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ta̱Santiago ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo, ta káchí ra saá:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Xa xi̱ni̱ ndó to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Simón Pedro xíꞌin yó ña ndasaá ki̱xáꞌá Ndios kéꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, chi na̱ka̱xin ra kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ña kundiko̱n na ra ta nduu na nañoo ra.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ta ña ke̱ꞌé Ndios saá, ñii yóo yuꞌú ña xíꞌin to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios ña ni̱taa naprofeta kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ka̱chí Ndios saá:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ñii ki̱vi̱ va̱xi ndikó i̱ ñoo no̱o̱ xa̱ꞌnda chiño ta̱rey David xi̱na̱ꞌá,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Saá keꞌé i̱ chi kóni i̱ ndí ña ni̱vi na o̱n vása kúu naIsrael ná nandukú na yi̱ꞌi̱ ta kixaa̱ na no̱o̱ i̱.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 ka̱chí Ndios, ta̱ kúu ta̱a ta̱ nda̱ kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ta̱xi ña kunda̱a̱ ini ni̱vi to̱ꞌon yóꞌo
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ta káꞌa̱n ka̱ ta̱Santiago xíꞌin na, káchí ra saá:
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 chi o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi na ndiꞌi nda̱yí na ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá. Ta kuiti xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi na ña káchí saá: O̱n váꞌa kuxu na ña ni̱so̱ko̱ ni̱vi no̱o̱ ñaídolo án ñaimagen, chi ndios vatá kúu ndiꞌi ña. Ta ni o̱n váꞌa nda̱ ñii ta̱a ki̱ꞌvi ra kua̱chi xíꞌin ñii ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví ñásíꞌí ra kúu, ta ni o̱n váꞌa nda̱ ñii ñaꞌa̱ ki̱ꞌvi ñá kua̱chi xíꞌin ñii ta̱a ta̱ o̱n si̱ví yii̱ ñá kúu. Ta o̱n váꞌa kuxu na kiti̱ tí sa̱kuáꞌna na xa̱ꞌni na, chi ni̱ndo̱o ni̱i̱ rí ko̱ñu rí, ta o̱n váꞌa kuxu na ni̱i̱. To̱ꞌon yóꞌo kúu ña xíni̱ ñóꞌó taa yó no̱o̱ tutu ña ko̱ꞌo̱n ndaꞌa̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na o̱n vása kúu najudío.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Saá ka̱ꞌa̱n yó xíꞌin na, chi xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ ñii ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée mi̱i yó najudío, ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga xíni̱ so̱ꞌo ni̱vi ña káꞌa̱n nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Santiago xíꞌin ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ta saá naapóstol xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ ta xíꞌin ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na nákutáꞌan yóꞌo ni̱xi̱yo yuꞌú na, ta chi̱kaa̱ ini na ña tiꞌví na sava natáꞌan na ko̱ꞌo̱n na xíꞌin ta̱Pablo ta xíꞌin ta̱Bernabé ña kuniꞌi na tutu taxi na ndaꞌa̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na o̱n vása kúu najudío, na kúu na táku̱ ñoo Antioquía ña ndáꞌvi ndaa estado Siria. Ta saá na̱ka̱xin na o̱vi̱ ta̱a nanáꞌno no̱o̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta ti̱ꞌví na nayóꞌo ña ko̱ꞌo̱n na xíꞌin ta̱Pablo ta xíꞌin ta̱Bernabé. Ta ñii ta̱a yóꞌo na̱ní ra Judas, ta inka̱ ki̱vi̱ ra kúu Barsabás. Ta inka̱ ta̱a ta̱ ti̱ꞌví na ko̱ꞌo̱n na̱ní ra Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ta tutu ña kuniꞌi na ko̱ꞌo̱n ndaꞌa̱ ni̱vi káchí ña saá:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ndí sava ni̱vi na ke̱e ñoo Jerusalén yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ndó ta ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon ña sa̱ndiꞌi na ini ndóꞌó. Ta mi̱i ndi̱ o̱n vása ní‑taxi ndi̱ nda̱yí ndaꞌa̱ nayóꞌo ña ka̱ꞌa̱n na saá, ta to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n na kuiti si̱ni̱ mi̱i na ka̱ku ña.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo na̱kutáꞌan ndi̱ ta ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan ndi̱ ndasaá koo keꞌé ndi̱. Ta saá ni̱xi̱yo yuꞌú ndi̱, ta na̱ka̱xin ndi̱ sava nata̱a táꞌan ndi̱ ña xaa̱ na xíꞌin nañani yó ta̱Pablo ta xíꞌin ta̱Bernabé koto na ndóꞌó. Nañani yó ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé kúu na kíꞌvi ní ini ndi̱ xíni ndi̱,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 ta ndixa nañani yó yóꞌo xa ta̱xi xíꞌin mi̱i na ña kasa chiño na no̱o̱ Jesucristo, Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó, ta̱nda̱ táxi xíꞌin mi̱i na ña kivi̱ na xa̱ꞌa̱ ra.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta xíꞌin nañani yó yóꞌo ti̱ꞌví ndi̱ nañani yó ta̱Judas xíꞌin ta̱Silas ña xaa̱ na no̱o̱ ndó ta kasa nda̱a̱ na ña káꞌa̱n tutu ña tíꞌví ndi̱ xaa̱ ndaꞌa̱ ndó.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Mi̱i Níma̱ Ndios ta̱xi ra ña yóo yuꞌú ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña keꞌé ndi̱. O̱n váꞌa sakuiso ndi̱ ndóꞌó kua̱ꞌa̱ ní ñayo̱ꞌvi̱, ta saá o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi ndó inka̱ nda̱yí, ta vitin ndasaá kuiti xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi ndó to̱ꞌon ña káchí saá:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 O̱n váꞌa kuxu ndó ña ni̱so̱ko̱ ni̱vi ndaꞌa̱ ñaídolo án ñaimagen, chi ndios vatá kúu ndiꞌi ñayóꞌo. O̱n váꞌa kuxu ndó ni̱i̱ kiti̱, ta o̱n váꞌa kuxu ndó kiti̱ tí sa̱kuáꞌna na xa̱ꞌni na. Ta ñii ñii ta̱a, o̱n váꞌa ki̱ꞌvi ra kua̱chi xíꞌin ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví ñásíꞌí ra kúu. Ta ñii ñii ñaꞌa̱, o̱n váꞌa ki̱ꞌvi ñá kua̱chi xíꞌin ta̱a ta̱ o̱n si̱ví yii̱ ñá kúu. Tá kasa ndivi ndó nda̱yí yóꞌo, saá va̱ꞌa keꞌé ndó, ta o̱n ko̱ó ka̱ inka̱ to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ndó vitin. Ta saá ná koo Ndios xíꞌin ndó ta taxi ra ña va̱ꞌa koo ini ndó”, káchí tutu ña xaa̱ ndaꞌa̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, na o̱n vása najudío kúu.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ta saá ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén ti̱ꞌví na nata̱a na xa na̱ka̱xin na ko̱ꞌo̱n xíꞌin tutu yóꞌo, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ña taxi na ña ndaꞌa̱ inka̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío. Tá ni̱xaa̱ nata̱a yóꞌo ñoo Antioquía, ta saá ka̱na na ni̱vi na kúu na kándixa ta̱Jesús ña nakutáꞌan na koni̱ so̱ꞌo na ña ndáto̱ꞌon tutu yóꞌo.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n tutu yóꞌo, ta kúsii̱ ní ini na chi to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon tutu yóꞌo xíꞌin na, chi̱kaa̱ ka̱ ña ndee̱ ini na.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ta ta̱Judas xíꞌin ta̱Silas, naprofeta kúu na, ta nata̱a yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon ña nda̱sa va̱ꞌa ini ni̱vi ta chi̱kaa̱ ka̱ ña ndee̱ ini ni̱vi yóꞌo.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ta saá ki̱ndo̱o na loꞌo ka̱ ki̱vi̱ ñoo Antioquía, ta saá ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ñoo yóꞌo ndu̱kú na no̱o̱ Ndios ña keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ni̱vi na ki̱xaa̱ no̱o̱ na xíꞌin tutu, ta ni̱nda̱yi na nata̱a yóꞌo. Ta saá na̱kiꞌin na kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ na, ta na̱xaa̱ na no̱o̱ ni̱vi na ti̱ꞌví ñaꞌá.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ta ta̱Silas ki̱ndo̱o ra ñoo Antioquía chi saá chi̱kaa̱ ini ra.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ta ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱ndo̱o ka̱ na ñoo Antioquía. Ta naapóstol yóꞌo xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, sánáꞌa na to̱ꞌon Ndios, ta káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi ñoo yóꞌo.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé, káchí ra saá:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Ta ta̱Bernabé kóni ra ña ko̱ꞌo̱n tuku ta̱Juan Marcos xíꞌin na.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ta ta̱Pablo ni̱‑xiin ra ko̱ꞌo̱n tuku ta̱yóꞌo, saá chi yichi̱ no̱ó ni̱xa̱ꞌa̱n na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi kua̱ꞌa̱ ní ñoo, ta ki̱vi̱ ni̱xaa̱ na ñoo estado Panfilia, ta̱Juan Marcos sa̱ndakoo ra na ta ndi̱kó ra kua̱noꞌo̱ ra.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xáꞌá na náa na xa̱ꞌa̱ ta̱Juan Marcos, ta ni̱‑kuchiño koo yuꞌú na ña ko̱ꞌo̱n án o̱n ko̱ꞌo̱n ta̱Juan Marcos xíꞌin na. Ta saá chi̱kaa̱ ini ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Pablo ña ta̱ꞌvi̱ táꞌan na. Ta saá xíꞌin ta̱Bernabé kua̱ꞌa̱n ta̱Juan Marcos. Ta nda̱a na ñii tón barco ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo isla Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Ta ta̱Pablo na̱ka̱xin ra ta̱Silas ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra. Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kee na ko̱ꞌo̱n na, ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na̱kutáꞌan na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin Ndios xa̱ꞌa̱ ña taxi na ta̱Pablo xíꞌin ta̱Silas ndaꞌa̱ Ndios ña chindeé ra nayóꞌo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta kua̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Siria, ta kua̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Cilicia. Ta ñii ñii ñoo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na, nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon ña chi̱kaa̱ ndee̱ ini ni̱vi yóꞌo ña ndinoꞌo ka̱ ini na kandixa na ta̱Jesús, ta vivíi ka̱ kundiko̱n na yichi̱ ra.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.