Apocalipse 16
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon ña ndeé ní ni̱ka̱ꞌa̱n. To̱ꞌon yóꞌo ki̱xi ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin u̱xa̱ naángel, káchí ña saá:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ta saá ñaángel ñano̱ó ke̱e ña kua̱ꞌa̱n ña, ta na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ ñoꞌo̱ ñoyívi. Ta saá ndiꞌi ni̱vi na kómí sello tíkiti̱ yi̱yo ní káa, na kúu na ki̱sa káꞌno na̱ꞌná tíkiti̱ yóꞌo ña ñíndichi, ta ñii ñii ni̱vi yóꞌo, ka̱ku ñii ndi̱ꞌi táꞌyí no̱o̱ ko̱ñu na. Ta ndi̱ꞌi táꞌyí yóꞌo kíꞌvi̱ ní ña, ta kini ní káa ña. Apocalipsis 16:1-21|src="OK.angels.bowls.5.27.9.BB.tif" size="col" loc="16:2 #4" ref="16:1-21"
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ta saá ñaángel ñao̱vi̱ na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ takuií mi̱ni. Ta saá takuií yóꞌo ndu̱u rá nina ni̱i̱ kuáꞌá. Nda̱tán yóo ni̱i̱ ni̱vi na xa̱ꞌni na xíꞌin ña kini ní sa̱takuéꞌe̱ na nayóꞌo, saá yóo ña. Ta saá ni̱xiꞌi̱ ndiꞌi tia̱ká xíꞌin ndiꞌi kiti̱ tí táku̱ ini takuií mi̱ni.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ta saá ñaángel ñau̱ni̱ na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ takuií yu̱ta xíꞌin ndiꞌi xiiña no̱o̱ káku takuií, ta takuií yóꞌo ndu̱u rá nina ni̱i̱ kuáꞌá.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel ña kúu ña ndíso chiño xíꞌin takuií, ta káchí ña saá xíꞌin Ndios:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Saá chi ni̱vi o̱n váꞌa yóꞌo, xa̱ta na ni̱i̱ ni̱vi na kándixa yóꞌó Ndios, ta xa̱ꞌni ñaꞌá na. Ta ñii ki̱ꞌva saá xa̱ta na ni̱i̱ naprofeta na ki̱sa chiño no̱o̱ mi̱i ún, ta xa̱ꞌni na nayóꞌo. Ta vitin mi̱i ún táxi ún ña xo̱ꞌvi̱ ní na xa̱ꞌa̱ ni̱i̱ ni̱vi yóꞌo ña xa̱ta na, chi ña xo̱ꞌvi̱ na saá kúu yaꞌvi na xa̱ꞌa̱ ña xa̱ꞌni na ni̱vi na xi̱ndiko̱n yóꞌó ―káchí ñaángel xíꞌin Ndios.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ inka̱ to̱ꞌon ña va̱xi no̱o̱ ñíndichi na̱ma̱ yi̱i̱ ña yóo ini veꞌe ño̱ꞌo Ndios ñoyívi ni̱no. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña káchí ña saá:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ta saá ñaángel ñako̱mi̱ na̱ndiso ndee ña copa ña níꞌi ña sa̱ta̱ ño̱ꞌo káꞌno ña yéꞌe ndiví. Ta Ndios ta̱xi ra ña kukomí ño̱ꞌo yéꞌe yóꞌo ndee̱ ña ndeé ní yeꞌe ña, ta sandi̱i̱ ña ni̱vi xíꞌin kaꞌni̱ ña.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ndiꞌi ni̱vi kini ní ndi̱i̱ ko̱ñu na xíꞌin kaꞌni̱ ño̱ꞌo yóꞌo. Ta saá ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon ndiva̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios, ta̱a ta̱ kómí nda̱yí no̱o̱ ña xóꞌvi̱ na. Ta ni̱vi yóꞌo nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑xiin na nandikó ini na no̱o̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, ni o̱n vása ní‑xiin na kasa káꞌno na Ndios.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ta saá ñaángel ñao̱ꞌo̱n na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ táyi̱ káꞌno no̱o̱ xáꞌnda chiño kiti̱ tí yi̱yo ní káa. Ta ndiꞌi xiiña no̱o̱ xáꞌnda chiño rí ki̱xaa̱ ña ku̱naa ndiꞌi, ni o̱n vása ka̱ loꞌo tívi kuchiño koto ni̱vi. Ta ni̱vi na yóo no̱o̱ xáꞌnda chiño rí, ndeé ní xóꞌvi̱ na xíꞌin ña káꞌu̱n ní ko̱ñu na, ta̱nda̱ ki̱xáꞌá na xáxi ndoso na no̱o̱ yáa̱ mi̱i na xíꞌin ña xóꞌvi̱ na, chi o̱n vása kúndeé na xíꞌin ña káꞌu̱n ní ko̱ñu na.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ na to̱ꞌon ndiva̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios, chi ndeé ní yo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ na xíꞌin ña káꞌu̱n ní no̱o̱ ni̱ndi̱i̱ ko̱ñu na, ta ndeé ní ndóꞌo na xíꞌin no̱o̱ ka̱na ndi̱ꞌi táꞌyí ko̱ñu na. Ta saá ni, o̱n vása ní‑xiin na nandikó ini na, ni o̱n vása ní‑xiin na sandakoo na ña o̱n váꞌa kéꞌé na.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ta ñaángel ñai̱ño̱ na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ takuií yu̱ta káꞌno, na̱ní Éufrates, ta xa̱ndi̱ko̱n ni̱yi̱chi̱ ndiꞌi takuií yu̱ta yóꞌo. Ta saá na̱koo ndíka̱ ñii yichi̱ ña kuchiño yaꞌa narey, na ki̱xi chí no̱o̱ kána ño̱ꞌo.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ta xi̱ni i̱ ke̱e ñii kiti̱ yuꞌu̱ tíko̱o̱ naꞌá, ta ke̱e ñii kiti̱ yuꞌu̱ kiti̱ tí yi̱yo ní káa, ta ke̱e ñii kiti̱ yuꞌu̱ ta̱a ta̱profeta vatá. Ta nda̱tán náꞌa tísaꞌva̱, saá náꞌa ñii ñii u̱ni̱ kiti̱ yóꞌo. Ta kiti̱ yóꞌo kúu u̱ni̱ níma̱ ndiva̱ꞌa.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ta u̱ni̱ níma̱ ndiva̱ꞌa yóꞌo kómí ña ndee̱ ña keꞌé ña seña náꞌno ní ña koni kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi. Ta ñaníma̱ ndiva̱ꞌa yóꞌo, ke̱e ña kua̱ꞌa̱n ña ña kana ña ndiꞌi narey ñoyívi, ña nakutáꞌan na koo tiꞌva na xa̱ꞌa̱ ña kani táꞌan na no̱o̱ koo kua̱chi káꞌno. Saá chi xa va̱xi ki̱vi̱ káꞌno ña chi̱ndúꞌu̱ Ndios ña kundeé ra no̱o̱ ndiꞌi ña o̱n váꞌa. Saá chi Ndios kúu Ta̱a ta̱ kómí ndiꞌi ndee̱.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo xíni̱ ñóꞌó nakáꞌán ndó to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Jesucristo xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá, káchí ra saá xíꞌin na: “¡Koto ndó ví! Nda̱tán kixaa̱ ñii ta̱kuíꞌná ñii ki̱vi̱ ña o̱n vása ndáti ndó, saá koo ki̱vi̱ ndikó i̱ ñoyívi no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta ni̱vi na ndíto koo tiꞌva na ña nakiꞌin na yi̱ꞌi̱, ta ndixa Ndios taxi ra ña kunakaa̱ ñasi̱i̱ ní ini nayóꞌo. Ta ni̱vi na ndíto yóꞌo xíni̱ ñóꞌó koo tiꞌva tiko̱to̱ na ña kundixin na, ña o̱n kukaꞌan no̱o̱ na yálá na ki̱vi̱ ndikó i̱”, káchí Jesucristo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ta u̱ni̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa sa̱nakutáꞌan ña ndiꞌi narey ña kani táꞌan na ñii xiiña ña na̱ní Armagedón, to̱ꞌon hebreo.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ta saá ñaángel ñau̱xa̱ na̱ndiso ndee ña copa níꞌi ña no̱o̱ ndáchí ta̱chi̱ kua̱ꞌa̱n ña. Ta veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoyívi ni̱no no̱o̱ ñíndichi táyi̱ yi̱i̱ tón to̱ꞌó káꞌno, ke̱e to̱ꞌon ña ndeé ní káꞌa̱n, káchí ña saá:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ta xa̱ndi̱ko̱n ke̱e kua̱ꞌa̱ ní ña náyeꞌe ta̱xa̱, ta ndeé ní ndáꞌyi sa̱vi̱, ta ndeé ní síso̱ nda̱tán kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi káꞌa̱n, saá kúu. Ta ndeé ní kini yi̱yo táan no̱o̱ ñoꞌo̱ ñoyívi, ta nda̱ ñii yichi̱ o̱n ta̱ꞌán ta̱an saá nda̱ ki̱vi̱ no̱ó ña ku̱va̱ꞌa ñoyívi ta̱nda̱ ki̱vi̱ vitin.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ta ñoo Babilonia ña sa̱kunaní ni̱vi “ñoo káꞌno” ni̱ta̱ꞌvi̱ ña u̱ni̱ xiiña xíꞌin ña ni̱ndiva no̱o̱ ñoꞌo̱ xa̱ꞌa̱ ña ni̱ta̱an ní. Ta ndiꞌi ñoo náꞌno ña yóo ñoyívi ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña. Ta Ndios o̱n vása ní‑nandoso ra ña yóo kua̱ꞌa̱ ní ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ni̱vi ñoo káꞌno Babilonia, ta sáa̱ ní ini ra xíni ra ña o̱n váꞌa yóꞌo. Ta saá Ndios ta̱xi ra ña ndeé ní xo̱ꞌvi̱ ni̱vi nañoo yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé na.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ta saá ndiꞌi xiiña ñoꞌo̱ yi̱chí ña na̱ní isla, o̱n ko̱ó ka̱ ña. Ta saá tuku ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ ndiꞌi yuku̱ náꞌno xíꞌin yuku̱ válí, na̱ko̱yo ndiꞌi ñayóꞌo, ta o̱n ko̱ó ka̱ ña.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ta nda̱ ñoyívi ni̱no ko̱on ní ñíí kaxin ña náꞌno ta veé ní, ta ñii ñii ñayóꞌo veé ña o̱vi̱ si̱ko̱ kilo án yáꞌa ka̱. Ta ni̱ko̱yo ña sa̱ta̱ ni̱vi, ta ni̱vi na ni̱ka̱ku no̱o̱ ñayóꞌo, sa̱ta̱vi̱ chiꞌña na Ndios chi ndeé ní ni̱xo̱ꞌvi̱ na xíꞌin ñayo̱ꞌvi̱ yóꞌo.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.