2 Coríntios 1
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Yi̱ꞌi̱, ta̱Pablo, kúu i̱ ñii ta̱apóstol ta̱ kísa chiño no̱o̱ Jesucristo, chi saá kóni Ndios, ta sa̱kuiso chiño ra yi̱ꞌi̱. Ta táa i̱ tutu yóꞌo xíꞌin ñani yó ta̱Timoteo, ta tíꞌví ndi̱ ña xaa̱ ña no̱o̱ ndóꞌó, ni̱vi na kúu naveꞌe Ndios xa̱ꞌa̱ ña kándixa ndó Jesucristo, ta kúu ndó ni̱vi na táku̱ ñoo Corinto, án kúu ndó ni̱vi na táku̱ kua̱ꞌa̱ ka̱ ñoo ña ñóꞌo estado Acaya.
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Ta Ndios Yivá yó xíꞌin Jesucristo Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó, ¡ná taxi ra ña koo ñava̱ꞌa ini ndó! Ta, ¡ná keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ndó!
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 ¡Na kasa káꞌno yó Ndios, ta̱a ta̱ kúu Yivá Jesucristo, Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó! Ta Yivá yó Ndios ndeé ní kúndáꞌví ini ra xíni ra mi̱i yó, ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ chíkaa̱ ra ndee̱ ini yó.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 Ta saá, tá yóo tondíni, án tá yóo ñayo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ yó, ta Ndios chíkaa̱ ra ndee̱ ini mi̱i yó. Ta Ndios kéꞌé ra saá xíꞌin yó xa̱ꞌa̱ ña kuchiño yó chikaa̱ yó ndee̱ ini ni̱vi tá kómí na tondíni, án tá yóo inka̱ ña xóꞌvi̱ na. Saá chi mi̱i ndee̱ ña chíkaa̱ Ndios ini yó, kúu ña kúchiño yó chikaa̱ yó ini ni̱vi na xóꞌvi̱.
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 Vará ndeé ní xóꞌvi̱ yó xa̱ꞌa̱ ña ñii yóo yó xíꞌin Jesucristo, ta saá tuku nákiꞌin yó kua̱ꞌa̱ ní ndee̱ va̱ꞌa ini yó xa̱ꞌa̱ ña ñii yóo yó xíꞌin ra.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 Ta saá mi̱i ndi̱, tá xóꞌvi̱ ndi̱, ta xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa mi̱i ndó kúu ña. Saá chi ña yo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ ndi̱ kúu xa̱ꞌa̱ ña Ndios chikaa̱ ra ndee̱ ini ndó ta chindeé ra ndóꞌó ka̱ku ndó no̱o̱ ña yo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ ndó. Ta tá Ndios chíkaa̱ ra ndee̱ ini ndi̱, ta xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa mi̱i ndó kúu ña, chi Ndios kéꞌé ra saá xíꞌin mi̱i ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña ñii ki̱ꞌva saá chikaa̱ ndi̱ ndee̱ ini ndóꞌó. Ta saá tá xóꞌvi̱ ndó ñii ki̱ꞌva nda̱tán xóꞌvi̱ mi̱i ndi̱, ta kúchiño ndó va̱ꞌa vivíi kundeé ini ndó xíꞌin ñayóꞌo.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 Ndixa ndáa ini ndi̱ ndóꞌó ña kútu̱ ndíko̱n ndó yichi̱ Jesucristo ta o̱n sandakoo ndó yichi̱ ra. Saá chi kúnda̱a̱ ini ndi̱ ñayóꞌo: tá yo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ ndó nda̱tán yo̱ꞌvi̱ xóꞌvi̱ ndi̱, ta saá Ndios chikaa̱ ra ndee̱ ini ndó nda̱tán chíkaa̱ ra ndee̱ ini ndi̱.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 Nañani yó xíꞌin náki̱ꞌva̱ yó, kóni ndi̱ ña kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ña ndeé ní ni̱xo̱ꞌvi̱ ndi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ndi̱ ñoo estado Asia. Yo̱ꞌvi̱ ní ni̱xi̱yo ña ni̱xo̱ꞌvi̱ ndi̱, ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a ndi̱ ña o̱n kundeé ka̱ ndi̱, níkúu, saá ví ni̱xo̱ꞌvi̱ ndi̱. Ta o̱n vása ní‑xani ka̱ si̱ni̱ ndi̱ ña kutaku̱ ndi̱ no̱o̱ ña ni̱xo̱ꞌvi̱ ndi̱.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 Xa nda̱ ku̱nda̱a̱ ini ndi̱ ña ndixa kivi̱ ndi̱, níkúu. Saá ni̱xo̱ꞌvi̱ ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña sakuáꞌá ndi̱ ña nda̱ loꞌo o̱n kundaa ini ndi̱ ndí xíꞌin ndee̱ mi̱i ndi̱ kuchiño saka̱ku xíꞌin mi̱i ndi̱, ta nda̱ víka̱, sa̱kuáꞌá ndi̱ ña va̱ꞌa ndáa ini ndi̱ Ndios, ta̱a ta̱ sánataku̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ndixa Ndios xa sa̱ka̱ku ra mi̱i ndi̱ no̱o̱ ña yi̱yo ni̱xi̱yo kivi̱ ndi̱, níkúu, ta vitin ndíko̱n ra sáka̱ku tuku ra ndi̱ꞌi̱. Ta ndáa ini ndi̱ ña saka̱ku ra ndi̱ꞌi̱ ñii ñii ki̱vi̱ ña va̱xi.
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 Ta ndóꞌó, tá ndíko̱n ka̱ ndó ndúkú ndó no̱o̱ Ndios ña chindeé ra ndi̱ꞌi̱, ta saá ñii ñii ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios saka̱ku ra ndi̱ꞌi̱ no̱o̱ ña yi̱yo kivi̱ ndi̱. Tá kua̱ꞌa̱ ní ndóꞌó ná koo ndó ndukú ndó no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ndi̱ꞌi̱, ta saá koo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi taxi na ña táxaꞌvi ñaꞌá ndaꞌa̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa keꞌé ra xíꞌin ndi̱.
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 Ta ña sákutú ini ndi̱ xíꞌin ñasi̱i̱ kúu ña xíni̱ ndi̱ ndí vivíi xi̱taku̱ ndi̱ xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ñoyívi, ta ndixa vivíi ka̱ xi̱taku̱ ndi̱ xíꞌin ndóꞌó, ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ Jesucristo. Ta o̱n si̱ví ñandíchí si̱ni̱ ni̱vi kúu ña ta̱xi xi̱taku̱ ndi̱ saá, ta ñava̱ꞌa ña sa̱níꞌi Ndios ndaꞌa̱ ndi̱ kúu ña ta̱xi vivíi xi̱taku̱ ndi̱ no̱o̱ ndóꞌó ta no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
13 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, no̱o̱ ndiꞌi tutu ña táa ndi̱ ta tíꞌví ndi̱ xaa̱ ña ndaꞌa̱ ndó, ta o̱n vása táa ndi̱ to̱ꞌon ña o̱n kúchiño ndó kaꞌvi ndó, ni o̱n kúchiño ndó kunda̱a̱ ini ndó. Ta vará, vitin kúma̱ni̱ loꞌo ña kunda̱a̱ ini ndó, ta ndáti i̱ ndí ki̱vi̱ ña va̱xi to̱nda̱a ndó ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ndó ndí ndixa kúu ndi̱ ni̱vi na nda̱a̱ ta na ndinoꞌo ini.
13 — ausente —
14 Ta saá ki̱vi̱ ndikó Jesucristo ñoyívi yóꞌo, ta ndóꞌó xa to̱nda̱a ndó ña ndixa kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ndó ndí yóo xa̱ꞌa̱ ña kanóo síkón ñato̱ꞌó ndó no̱o̱ ndi̱ꞌi̱, ta ñii ki̱ꞌva saá yóo xa̱ꞌa̱ ña kanóo síkón ñato̱ꞌó ndi̱ no̱o̱ ndóꞌó.
14 — ausente —
15 Ta yi̱ꞌi̱, xa̱ꞌa̱ ña ndáa ini i̱ ndí ndixa saá ná kundivi ndiꞌi ñayóꞌo, ña ndixa xa̱ni si̱ni̱ i̱ kúu ña ko̱ꞌo̱n i̱ koto i̱ ndóꞌó o̱vi̱ yichi̱, níkúu. Ta saá nda̱ o̱vi̱ yichi̱ nakiꞌin ndó ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña ndato̱ꞌon i̱ to̱ꞌon ra xíꞌin ndó, níkúu.
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 Saá chi ñano̱ó xa̱ni si̱ni̱ i̱ ndí ki̱vi̱ kee i̱ ko̱ꞌo̱n i̱ nda̱ ñoo estado Macedonia, ta ko̱ꞌo̱n i̱ chí yichi̱ ña yáꞌa ñoo Corinto xa̱ꞌa̱ ña xaa̱ i̱ koto i̱ ndóꞌó ta kindo̱o i̱ loꞌo ki̱vi̱ xíꞌin ndó. Ta saá ki̱vi̱ kee i̱ ñoo Macedonia ta ndikó i̱, ta saá yaꞌa tuku i̱ chí ñoo Corinto xa̱ꞌa̱ ña koto tuku i̱ ndóꞌó, níkúu. Chi xa̱ni si̱ni̱ i̱ ndí ndóꞌó kuchiño ndó chindeé ndó yi̱ꞌi̱ xa̱ꞌa̱ ña ndikó i̱ noꞌo̱ i̱ estado Judea, níkúu. Saá xa̱ni si̱ni̱ i̱ keꞌé i̱, ta o̱n vása ní‑kuchiño kasa ndivi i̱ ña.
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 Ta saá ni, ¿án xáni si̱ni̱ ndó ndí o̱n si̱ví ña ndinoꞌo ini i̱ kúu ña xa̱ni si̱ni̱ i̱ xaa̱ i̱ ñoo ndó koto i̱ ndóꞌó? ¿Án xáni si̱ni̱ ndó ndí nda̱tán yóo ñii ta̱a ta̱ o̱vi̱ yuꞌu̱, ta̱ ndíko̱n yichi̱ ñoyívi yóꞌo, saá yóo i̱ no̱o̱ ndó? Chi ta̱ o̱vi̱ yuꞌu̱ yóꞌo káꞌa̱n ra: “Ndixa keꞌé i̱ saá”, ta yáꞌa ñii káni̱ loꞌo ta kama násama ini ra, ta tuku káꞌa̱n ra: “Óꞌon, o̱n keꞌé i̱ saá”, ta ta̱a yóꞌo o̱n si̱ví ta̱a ta̱nda̱a̱ kúu ra chi o̱n vása kísa ndivi ra to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra.
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 Ndixa Ndios kúu ta̱a ta̱nda̱a̱, ta mi̱i Ndios yóꞌo ndákuii̱n ra xa̱ꞌa̱ ndi̱ ndí o̱n si̱ví ni̱vi na o̱vi̱ yuꞌu̱ kúu ndi̱. Ta nda̱ víka̱, ndixa kúu ndi̱ ni̱vi nanda̱a̱ na kísa ndivi to̱ꞌon káꞌa̱n.
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 Saá chi nañani yó ta̱Timoteo xíꞌin ta̱Silvano ta xíꞌin yi̱ꞌi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ndi̱ no̱o̱ ndó xa̱ꞌa̱ Jesucristo, ta̱a ta̱ kúu Sa̱ꞌya Ndios. Ta o̱n si̱ví ta̱a ta̱ o̱vi̱ yuꞌu̱ kúu Jesucristo. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ káꞌa̱n ra ñanda̱a̱, ta ndixa kísa ndivi ra to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé Jesucristo, xa ku̱ndivi ndiꞌi saá to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ni̱vi kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá. Ta vitin xa̱ꞌa̱ ña táku̱ ndi̱ ini Jesucristo, ndixa yóo yuꞌú ndi̱ xíꞌin Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo chínóo síkón ndi̱ ñato̱ꞌó Ndios.
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Ta Ndios ta̱xi ra ndí ndóꞌó xíꞌin mi̱i ndi̱ ñii yóo yó xíꞌin Jesucristo ta kútu̱ ndíko̱n ndiꞌi yó yichi̱ ra. Ta Ndios xíꞌin Níma̱ ra sa̱kuiso chiño ra mi̱i yó ña kasa ndivi yó chiño ra.
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 Ta nda̱tán yóo toni̱ ña kómí kiti̱, ña sánáꞌa káxín no̱o̱ ni̱vi yu kúu xitoꞌo rí, saá yóo Níma̱ Ndios xíꞌin yó. Saá chi ña táku̱ Níma̱ Ndios ini yó kúu ña sánáꞌa káxín ndí mi̱i yó kúu yó sa̱ꞌya Ndios. Ta ña táku̱ Níma̱ Ndios ini yó kúu ña kísa nda̱a̱ ndí ndixa nakiꞌin yó ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ki̱ndo̱o Ndios taxi ra ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ra.
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 Ta ndúkú i̱ no̱o̱ Ndios ña ndakuii̱n ra xa̱ꞌa̱ i̱ ndí ndixa kúu to̱ꞌon ña káchí i̱ saá: xa̱ꞌa̱ ña kíꞌvi ní ini i̱ xíni i̱ ndóꞌó kúu xa̱ꞌa̱ ña o̱n vása ní‑xaa̱ i̱ koto i̱ ndóꞌó ñoo Corinto ki̱vi̱ saá. Saá chi ndixa ni̱‑xiin i̱ ka̱ꞌa̱n i̱ to̱ꞌon ña satakuéꞌe̱ ini ndó.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 Ta mi̱i ndi̱, o̱n vása yóo ini ndi̱ kuu ndi̱ ni̱vi na ndasaá kuiti kaꞌnda chiño no̱o̱ ndó ndasaá xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi ndó ñii ñii chiño xa̱ꞌa̱ Jesucristo. Ta nda̱ víka̱, ñii káchí ndíko̱n ndi̱ kísa chiño ndi̱ xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ña ná koo ñasi̱i̱ ini ndó. Saá chi xa̱ꞌa̱ ña ndinoꞌo ini ndó kándixa ndó Jesucristo kúu ña kútu̱ ndíko̱n ndó yichi̱ ra, ta o̱n sandakoo ndó ña.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.