Mateus 9

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús cuándee‑gá bàrcú cuáháⁿ‑gá ní natehndé‑gá ndàa ɨngá xio yuhu làgúná. Te xíáⁿ nǐ ndexìo‑gá ñuú núú quídé ñùú‑gá.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo cue tée nchìdo‑güedé ɨɨⁿ tée cùhú ñá cúú‑gǎ candá nihnu ñùhu‑dé xíto, te Jèsús ní cutnùní iní‑gá sá sàndáá ndisa iní ñáhá‑güedě xii‑gá nǔu ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú‑áⁿ:
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá nǔu xíǎⁿ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní sani iní‑güedé: “Tée‑a càháⁿ cuèhé‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí”, duha ní sani iní‑güedé.
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa sàni iní‑güedé nǔu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Te sá dúhá nǐ xáhaⁿ‑ǐ xii tée cùhú‑a sá nǐ quide càhnu iní‑í nchaa yícá cuěchi‑dé, te xíǎⁿ nchòhó ñá túú cùtnuní iní‑ndó nǔu ndáá càháⁿ‑í àdi ñá ndàá. Dico núu cúu‑í‑dé sá ndácǒo‑dé te caca‑dé, te cutnùní ndáá iní‑ndó nǔu ndáá càháⁿ‑í àdi ñá ndàá, chi cundehe nǔú‑ndó nàcuáa cada‑í.
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Te vitna na càda‑í nàcuáa cutnùní iní‑ndó nchàa‑ndo sá yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ndecu ndɨhɨ‑í tnúhu ndee ìní ñuyíú‑a sá cádá càhnu iní‑í nchaa cuéchi ñáyiu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha tée cùhú‑áⁿ te ní ndacóo‑dé te ní ndocani‑dé xíto ñùhu‑dé ní quexìo‑áⁿ te ní xica‑dé cuánuhú‑dé vehe‑dé.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu sá dúcáⁿ nǐ quide Jèsús ní xiní‑yu, te ní cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá sá nǐ sáñaha‑gǎ xii Jèsús tnúhu ndee ìní cada‑gá nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Te Jèsús ní nucúhuⁿ tucu‑gá ichi cuáháⁿ‑gá, te ichi ñùhu‑gá ní xiní‑gá núcǒo ɨɨⁿ tée nàni Mateú quídé còbrá‑dé ñáyiu chi cobràdór impuèstú cúú‑dě, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Te ɨɨⁿ xito ndècu Jesús ɨɨⁿ vehe, te yɨ̀hɨ‑gá mèsá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá xéxí ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑güedé. Te tnàhá cue tée cuihna ìní‑xi quìde cobrá ñáhá xìi ñáyiu cuèndá impuèstú yɨ́hɨ́ ndɨ̀hɨ‑gá mèsá, te tnàhá tucu dava‑gá cue tée ndècu ichi cuehé ichi duha yɨ̀hɨ ndɨhɨ‑gá mèsá.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Te sá nǐ xiní cue tée cùu fariséú xéxí Jèsús ndɨhɨ nchaa cue tée‑áⁿ, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 — ausente —
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 — ausente —
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ té Juàá tée dàcuandute ñaha xii ñáyiu ní sáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús, te xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě:
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
15 Jesus respondeu:
16 ’Te ni vǎ yǒo dàndée luha dóó sáá ɨ̀ɨⁿ dóó sa ní cuu tùhú víhí, chi dóó sáá‑ǎⁿ nàndɨyɨ‑xi te uuⁿ‑gá ndata‑xi dǒó sǎ nǐ cuu tùhú‑áⁿ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Te ni vǎ yǒo chìhi ndidí sáá xɨ̀tɨ́ ɨɨⁿ lamba sa ní cuu tùhú víhí, chi núu yoo ducaⁿ na càda te ndava lamba sa ní cuu tùhú‑áⁿ chi ío níhi yócó ndìdí‑áⁿ, te cuíta‑ni ndidí‑áⁿ te cuíta‑ni lamba‑áⁿ te núu ducaⁿ na càdá‑yu, núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi quée ndidí sáá‑ǎⁿ xɨtɨ́ ɨɨⁿ lamba saa cuèndá ducaⁿ ñà túú nǎ cuu cováha‑xi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo ɨɨⁿ tée cùnuu núú ndécú‑gǎ, ɨɨⁿ tée tàxi tnuní veñúhu, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ càháⁿ ndàhú‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑dé ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Te ichi ñùhu‑gá cuáháⁿ‑gá ní sáháⁿ ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ní tnándeé‑aⁿ yuhu dǒó‑gǎ ndàa sátá‑gǎ, te ñaha‑áⁿ sa ní cuu úxúú cuíá sǎ cùhú‑aⁿ ngòyo ñaha nɨ́ñɨ́ xii‑aⁿ.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Te ducaⁿ nǐ quide‑aⁿ chi ní sani iní‑aⁿ sá nǔu ndacu‑aⁿ tnándeé‑aⁿ cuědìcó luha yuhu dǒó Jèsús te ndúha‑aⁿ ní sani iní‑aⁿ.
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Te Jèsús ní nchócótó‑gǎ ndàa sátá‑gǎ te ní xiní‑gá ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Te òré ní quexìo Jesús vehe tée cùnuu taxi tnuní veñúhu‑áⁿ, te ní xiní‑gá xǐndáhí víhí ñǎyiu, te xǐndecu mǔsicú.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Te ñáyiu‑áⁿ nǐ queé‑yu te cuánguɨhu Jèsús núú cándòdo xíchí nǐ xíhí‑áⁿ, te ní tnɨɨ‑gá ndaha‑xi te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndacóo‑xi.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Te nchaa ñuú cáá yàtni xíáⁿ nǐ níhí ñǎyiu tnúhu nàcuáa ní quide Jèsús.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te ní xica Jèsús cuánuhú‑gá, te ichi ñùhu‑gá ní chinchícúⁿ ñáhá ǔú tnàhá cue tée cuàá xii‑gá, te níhi càháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Te òré ní nasáá Jèsús núú quídé vèhe‑gá, te cue tée cuàá‑áⁿ nǐ quexìo‑güedé ndéé núú‑gǎ, te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Te Jèsús ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha‑gǎ núú‑güedě, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha núú‑güedě, te Jèsús ní cáháⁿ víhí‑gǎ dóho‑güedé cuèndá sá vǎ càháⁿ‑güedé nàcuáa ní cuu ní ndúha núú‑güedě.
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Te cue tée‑áⁿ òré ní ndee‑güedé núú ndécú Jèsús, te ní ngüíta‑ni‑güedé ní cani‑güedé cuèndú núú ñǎyiu nàcuáa ní quide ñaha‑gǎ xii‑güedé. Te nchaa dava‑gá ñuú cáá yàtni xíáⁿ nǐ sáháⁿ‑güedé ní cani‑güedé cuèndú núú ñǎyiu nàcuáa ní quide ñaha Jèsús xii‑güedé.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Te íchí nǐ ndee cue tée ní ndúha núú‑xi‑áⁿ nǔú ndécú Jèsús, te ní quexìo ɨɨⁿ úú ñáyiu ndècá‑yu ɨɨⁿ tée ñɨ̀hɨ́ yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Te Jèsús ní queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii tée‑áⁿ, te òré‑ni‑áⁿ nǐ cuu ní nacáháⁿ‑dé. Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Te cue tée cùu fariséú ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá nchaa ñuú náhnú ndɨ̀hɨ nchaa ñuú lǐhli, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñuú sàá‑gá te ducaⁿ cuǎnguɨhu‑gá ɨɨⁿ ɨɨⁿ veñúhu càa nchaa ñuú‑áⁿ dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu váha, tnúhu sá sánú ìchi ñaha xií‑yu nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu. Te ducaⁿ‑ni ta quìde tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú cuáháⁿ cuěi ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú cuěhé tnàhá‑yu ɨɨⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Te sá nǐ xiní Jèsús sá ǐo vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá, te ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu chi ío ndɨ̀hú iní‑yu, te vá yǒo nèhe cuendá ñáhá xìí‑yu, te cùú‑yu dàtná cue mběé cue quɨtɨ ñá túú tòli‑xi.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi cácáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí Yaá cúú Xǐtohó‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu cuèndá sá ná dàcaháⁿ‑gá iní‑yu cáháⁿ‑yu tnúhu‑gá núú nchàa dava‑gá tnàha ñáyiú‑yu cùmání cundedóho tnúhu‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.