Mateus 19
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te sátá nǐ yáha ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní ndee‑gá distrìtú Galìleá cuáháⁿ‑gá ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán yucu distrìtú Jùdeá.
1 Tendo Jesus concluído estas palavras, partiu da Galiléia, e foi para os confins da Judéia, além do Jordão;
2 Te ío cuéhé ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te yàcáⁿ ní quide tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú.
2 e seguiram-no grandes multidões, e curou-os ali.
3 Te ní quexìo ɨɨⁿ úú cue tée cùu fariséú núú ndécú Jèsús xító ndèé ñáhá‑güedě xii‑gá nǔu nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
3 Aproximaram-se dele alguns fariseus que o experimentavam, dizendo: É lícito ao homem repudiar sua mulher por qualquer motivo?
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
4 Respondeu-lhe Jesus: Não tendes lido que o Criador os fez desde o princípio homem e mulher,
5 Te duha càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní cáháⁿ‑gá: “Cue tée na nìhí ñadɨ̀hɨ́‑xi te dɨ̀ɨⁿ‑ná cada‑güedé tǎtá‑güedě ndɨhɨ nǎná‑güedě, chi ñadɨ̀hɨ́‑nǎ‑güedé cuu cuu ndɨhɨ‑güedé, te cada iní‑ndó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ‑nǎ yɨquɨ cùñú cuú‑yu cundecú‑yu”, duha càchí Yǎ Ndiǒxí núú tùtú‑gá.
5 e que ordenou: Por isso deixará o homem pai e mãe, e unir-se-á a sua mulher; e serão os dois uma só carne?
6 Te xíǎⁿ nǔu cada iní‑ndó sǎ cuè ñáyiu úú‑áⁿ ɨɨⁿ‑nǎ yɨquɨ cùñú cúǔ‑yu, te ñá túú‑gǎ ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ yɨ̀quɨ cuñú cúǔ‑yu. Núu xíǎⁿ ñá túú ndùu váha‑xi daña cuè tée ñadɨ̀hɨ́‑güedé, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúú ǔú‑yu cundecú‑yu —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
6 Assim já não são mais dois, mas um só carne. Portanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
7 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
7 Responderam-lhe: Então por que mandou Moisés dar-lhe carta de divórcio e repudiá-la?
8 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
8 Disse-lhes ele: Pela dureza de vossos corações Moisés vos permitiu repudiar vossas mulheres; mas não foi assim desde o princípio.
9 Dico yúhú càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu ɨɨⁿ tée na dàña‑dé ñadɨ̀hɨ́‑dé te naqueheⁿ‑dé ɨngá ñadɨ̀hɨ́ te ío nèhé quídé‑dě, te núu ñá dɨ́ú cuèndá sá càháⁿ ndɨhɨ‑aⁿ ɨngá tée ducaⁿ na dàña ñaha‑dé. Te sá dúcáⁿ cuèndá‑ni na dàña ɨɨⁿ tée ñadɨ̀hɨ́‑dé, te ɨɨⁿ‑ni cuěchi cùu‑xi ndɨhɨ cuéchi quìde tée ndèca ñadɨhɨ́ te càháⁿ ndɨhɨ‑dé ɨngá ñadɨ̀hɨ́ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Eu vos digo porém, que qualquer que repudiar sua mulher, a não ser por causa de infidelidade, e casar com outra, comete adultério; {e o que casar com a repudiada também comete adultério.}
10 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
10 Disseram-lhe os discípulos: Se tal é a condição do homem relativamente à mulher, não convém casar.
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
11 Ele, porém, lhes disse: Nem todos podem aceitar esta palavra, mas somente aqueles a quem é dado.
12 Te ìó cue tée ducaⁿ tnàhí ní nduu táhú‑güedě ndéé òré ní cacu‑güedé sá vǎ cándèca‑güedé ñadɨ̀hɨ́. Te ìó cue tée ñá ndácú‑güedě candeca‑güedé ñadɨ̀hɨ́ cuèndá sá nǐ quide ñaha dàva‑gá cue tnàha tée‑güedé xii‑güedé. Te dava‑güedé ñá túú cǎndeca‑güedé ñadɨ̀hɨ́ chi cuìní‑güedé sá vǎ dáñá ndèé‑güedé cunu cuechi‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí. Te nchaa cue tée ducaⁿ nǐ nduu táhú nǔú Yǎ Ndiǒxí cundecu mee, te váha‑ni te núu na cùndecu mee‑güedé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Porque há eunucos que nasceram assim; e há eunucos que pelos homens foram feitos tais; e outros há que a si mesmos se fizeram eunucos por causa do reino dos céus. Quem pode aceitar isso, aceite-o.
13 Te ɨɨⁿ ǔú ñáyiu ndècá‑yu landú lǐhli cuáháⁿ núú Jèsús, chi cuìní‑yu sá téndàha ñaha‑gá xii‑güexi, te cácáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑güexi. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní ngüíta‑güedé ténàá ñáhá‑güedě xií‑yu, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ dúcáⁿ càdá‑yu.
13 Então lhe trouxeram algumas crianças para que lhes impusesse as mãos, e orasse; mas os discípulos os repreenderam.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
14 Jesus, porém, disse: Deixai as crianças e não as impeçais de virem a mim, porque de tais é o reino dos céus.
15 Te ní tendaha ñàha‑gá xii‑güexi, te ní xícáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑güexi, te sátá dúcáⁿ nǐ quide‑gá te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá.
15 E, depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Te ɨɨⁿ tée cuechi nǐ quexìo‑dé núú ndécú Jèsús, te xìcáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
16 E eis que se aproximou dele um jovem, e lhe disse: Mestre, que bem farei para conseguir a vida eterna?
17 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
17 Respondeu-lhe ele: Por que me perguntas sobre o que é bom? Um só é bom; mas se é que queres entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Te tée cuechi‑ǎⁿ ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
18 Perguntou-lhe ele: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho;
19 Te canehe‑ndo sǎ yɨ́ñùhu núú tǎtá‑ndó ndɨ̀hɨ núú nǎná‑ndó, te cundàhú iní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo dàtná cúndàhú iní‑ndó mèe‑ndo”, duha ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada ñáyiu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
19 honra a teu pai e a tua mãe; e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Te tée cuechi‑ǎⁿ ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
20 Disse-lhe o jovem: Tudo isso tenho guardado; que me falta ainda?
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii‑dé te ío ní cundɨ̀yɨ́‑dé, chi ío cuica‑dě, te ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé.
22 Mas o jovem, ouvindo essa palavra, retirou-se triste; porque possuía muitos bens.
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
23 Disse então Jesus aos seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ yǎchí‑gá yáha ɨɨⁿ càméyu yaú ɨɨⁿ yɨquɨ tɨ̀cú dàcúúxí sǎ quɨ̀ndáá iní ɨɨⁿ ñáyiu cuica Yǎ Ndiǒxí cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 E outra vez vos digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, xíǎⁿ ío ní cuñúhu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
25 Quando os seus discípulos ouviram isso, ficaram grandemente maravilhados, e perguntaram: Quem pode, então, ser salvo?
26 Te Jèsús ní ndacoto‑gá núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
26 Jesus, fixando neles o olhar, respondeu: Aos homens é isso impossível, mas a Deus tudo é possível.
27 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos; que recompensa, pois, teremos nós?
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
28 Ao que lhe disse Jesus: Em verdade vos digo a vós que me seguistes, que na regeneração, quando o Filho do homem se assentar no trono da sua glória, sentar-vos-eis também vós sobre doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 Te nchaa ñáyiu na dàndóo vehe‑xi, àdi ñaní‑xi, àdi cúha‑xi, àdi tátá‑xi, àdi náná‑xi, àdi ñadɨhɨ́‑xi, àdi déhe‑xi, àdi ñuhu‑xi, te núu ducaⁿ na càdá‑yu sá cuèndá‑í te ío‑gá cuéhé sǎ cuǎñaha Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu, te ñá dɨ́ú‑ní xǐǎⁿ chi tnàhá nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
29 E todo o que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras, por amor do meu nome, receberá cem vezes tanto, e herdará a vida eterna.
30 Te dava ñáyiu cùnuu ndecu ichi Yá Ndiǒxí vitna, ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te vá ǐo‑gá cunùú‑yu dàtná cúnùú‑yu vitna, te dava ñáyiu nchìcúⁿ ñá túú cùnuu vitna, ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te ío cunùú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 Entretanto, muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.