Lucas 10

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní cáxi tucu Xítohó Jesucrìstú únídico úxí cue tée codonùu‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá nchaa ñuú, ndɨhɨ nchaa dava‑gá xichi núú quɨ̌hɨ́ⁿ‑gá, te ndɨ ndúú ndɨ ndúú‑güedě tendaha ñàha‑gá xii‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Te cùmání‑gǎ caca‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Te nchòhó cúú‑ndó dàtná cue mběé cue quɨtɨ cuáháⁿ núú yɨ́hɨ́ cuè quɨtɨ dééⁿ. Chi tendaha ñaha‑ǐ xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú xǐndecu nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Te vá cánèhe‑ndo ñunu cuhuⁿ ndachiuⁿ‑ndo, ni nǔú cúhúⁿ dǐhúⁿ‑ndó, te ni vǎ cádá tǔha‑gá‑ndó chàú‑ndó chi dɨu‑ni chàú yɨ́hɨ́‑ndó‑ǎⁿ xíǎⁿ‑ni quɨhɨ‑ndo, te vá ǐo cuyaa‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo ñǎyiu ñùhu ichi.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Te òré ná quèxio‑ndo ɨɨⁿ vehe, te duha cúñaha‑ndo xìi ñáyiu dii vèhe‑xi‑áⁿ: “Yá Ndiǒxí chindee ñàha‑gá xii‑ndo ǐo váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Te núu ñáyiu‑áⁿ nǐ nduu táhǔ‑yu sá cúndècu váha iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, te cuu‑xi sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu tnúhu cúñaha‑ndo‑ǎⁿ, dico núu ñá túú ní càháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cúñaha‑ndo sǎ vǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu. Dico núu ní cáháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo,
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 te dɨu‑ni vehe‑áⁿ cada vehe tnaa‑ndo, te ñá túú‑gǎ ndèé nducu‑ndo vèhe cundecu‑ndo, te caxi‑ndo nchàa sá ná tàxí‑yu, chi nchaa cue tée quìde chiuⁿ dacuɨtɨ́í tàú‑güedé sá nìhí‑güedé sá cáxí‑güedě cuèndá nchaa chìuⁿ quide‑güedé.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Te núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú núú nǐ queheⁿ cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo, te caxi‑ndo nchàa sá ná tàxí‑yu.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Te cada tátna‑ndo cuè ñáyiu cùhú xǐndecu ñuú‑áⁿ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Dico núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú núú ñà túú ní quèheⁿ cuendá ñáhǎ‑yu xii‑ndo, te tnɨɨ‑ndo ìchi cuita cáháⁿ‑ndó cuǎháⁿ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 “Ndéé tɨ́cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑ndɨ̌ ñuú‑ndó nàquɨdɨ‑ndɨ́, te duha quìde‑ndɨ́ cuèndá cutnùní iní‑ndó sǎ ñà túú quìde váha‑ndo ndècu‑ndo. Dico cunaha‑ndo sǎ sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo ni cùu”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ná sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu, te ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo‑gá ndohó‑yu dàvá‑áⁿ dàcúúxí ñǎyiu ñuú Sòdomá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Te Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu dava ñuú ñá túú sàndáá iní tnúhu‑gá:
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Dico sáá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Tìrú, ndɨhɨ ñáyiu ñuú Sìdón.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Te nchòhó ñáyiu ñuú Capèrnaúm quìde iní‑ndó sǎ sà cuándaa‑ndo àndɨu, dico ñáhá chi núú ùhú núú ndàhú cundecu‑ndo —duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii cue tée tendaha‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ cáháⁿ tnúhu‑gá‑áⁿ:
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Te cue tée únídico úxí‑áⁿ nǐ nasáá‑güedé te súúní cùdɨ́ɨ́ ìní‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Te dàtná quídé‑ndó òré xěnihnu‑ndo ɨ̀ɨⁿ cóó, àdi ɨɨⁿ nchacua ducaⁿ cada‑ndo daquee tɨ́hú‑ndó yùcu ñávǎha, te ñá túú nǎ cada ñaha‑xi xìi‑ndo, chi ní taxi‑í tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Dico vá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ndó cuèndá sá sàndáá iní ñáhá cuè espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑ndo, chi cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cuèndá sá sà yodo tnuní‑ndó nǔú tùtú Yǎ Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Te òré‑áⁿ sǔúní nǐ quide dɨ́ɨ́ ìní ñáhá Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii Jèsús, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii Yá Ndiǒxí:
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii cue tée ní nasáá‑áⁿ:
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Te ní nchócótó‑gǎ núú xǐndecu mee‑ni cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Chi ío cuéhé cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, ndɨhɨ cue tée ní xɨ́ndaha ñàha xii ñáyiu ní cuiní‑güedé cundehe‑güedě nchaa sá ndéhé‑ndó quìde‑í vitna, te ñá túú ní xìní‑güedé, te ní cuiní‑güedé cundedóho‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ‑í ndèdóho‑ndo vìtna, te ñá túú ní xǐndedóho‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Te ɨɨⁿ tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé xító ndèé‑dé Jèsús nǔu nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii‑dé nǔu ndùcu‑dé nàcuáa cada‑dé cácu nihnu‑dé núú tnǔhu ní cáháⁿ‑dé, te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě:
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Te Jèsús ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑dě nàcuáa tecú tnùní‑dé tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ:
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Te mei òré cátùu‑dé‑áⁿ ñúhú ɨ̀ɨⁿ dútú ichi‑áⁿ, te òré ní xiní ñáhá dǔtú‑ǎⁿ xii‑dé, te ɨɨⁿ xio‑ni ní xócǒo ndee‑dé ní yáha‑dé.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Te ñùhu tucu ɨɨⁿ tée cùu levítá ichi‑áⁿ, te òré ní xiní‑dé tée‑áⁿ cátùu‑dé, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑dé ɨɨⁿ xio‑ni ní xócǒo ndee‑dé ní yáha‑dé.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Dico ɨɨⁿ tée distrìtú Sàmariá ñúhú tùcu‑dé ichi‑áⁿ te òré ní xiní‑dé tée‑áⁿ cátùu‑dé, te ní cundàhú iní ñáhá‑dě.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Te ní sáháⁿ‑dé núú cátùu tée‑áⁿ, te ní quide tátna‑dé nchaa núú nǐ nícuèhé xii tée‑áⁿ nǐ chihi‑dé yúcú, te ní dácútú‑dě. Te dǎtnùní ní dácáá ñàha‑dé sátá quɨtɨ‑dé, te ndèca ñaha‑dé cuáháⁿ ɨɨⁿ vehe núú sácǒo cue ñáyiu sàcúhuⁿ ichi, te yàcáⁿ ní xito ñaha‑dě.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Te ɨngá nduu òré ní nucúhuⁿ tée Samaritànú‑áⁿ ichi, te ní tava‑dé úú díhúⁿ denàriú, te ní sáha‑dé tée cùu xítohó vehe‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě: “Coto saú‑n těe‑a, te núu ñá ní tnàhá díhúⁿ sǎ nǐ taxi‑í, te cuěi na dàndoñuhu‑gá‑n dǐhúⁿ‑n cuèndá‑dé, te òré ná quìxi tucu‑í te nacháhu‑í”, duha ní xáhaⁿ těe Samaritànú‑áⁿ xii tée dii vèhe xíáⁿ.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Te vitna cáháⁿ, te núu ndědacàa cue tée úní‑áⁿ cúú‑güedě tée váha cùu iní‑güedé tnàha ñáyiu‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii tée dàcuaha ñaha xii‑í ñáyiu‑áⁿ nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Te Jèsús ñúhú‑ni‑gǎ ichi cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní sáá‑gá ɨɨⁿ ñuú lǐhli, te xíáⁿ nǐ quee ɨɨⁿ xíchí nání Mǎrta ní cáháⁿ ñáhá‑xí xìi‑gá vehe‑xi.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Te tá Mǎrta ndècu ɨɨⁿ cúhú‑xi nàni‑xi Mariá, te xíchí‑ǎⁿ nǐ ngóo‑xi núú Jèsús ndèdóho‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Te tá Mǎrta‑áⁿ ndɨ̌hɨ vìhi‑ni iní‑xi quìde‑xi chiuⁿ‑xi, te ní sáháⁿ‑xi núú Jèsús, te ní xáhaⁿ‑xi:
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Dico Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 dico xìni ñuhu vihi‑gá‑xi cundedóho‑n tnǔhu càháⁿ‑í, chi tá Màriá‑a sa ndèdóho‑xi tnúhu‑í, te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu xocàni tnúhu‑í sá nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑xi —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.