João 2
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te nduu úní sá dúcáⁿ nǐ cuu te ní xóo ɨɨⁿ vico tnǎndaha ñuú Cànaá, ɨɨⁿ ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá. Te yàcáⁿ ní xíndecu nǎná Jèsús.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Te tnàhá Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cáháⁿ‑yu cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé vico‑áⁿ.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Te òré ní ndɨhɨ vìnú, te ní xáhaⁿ nǎná Jèsús xii‑gá:
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑aⁿ:
4 Mas Jesus respondeu:
5 Te ní xáhaⁿ‑aⁿ xìi ñáyiu xìnu cuechi:
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Te yàcáⁿ nútnɨ̌ɨ íñú quɨ́dɨ yúú te quée dàtná ɨɨⁿ cièndú lǐtrú ndute ɨɨⁿ ɨɨⁿ quɨ́dɨ‑áⁿ. Te ndute‑áⁿ nándɨ̌hɨ ñáyiu isràél ndáhǎ‑yu te nàqueté‑yu cóhǒ‑yu chi ducaⁿ tnàhí quìdé‑yu nàcuáa sàndáá iní‑yu Yá Ndiǒxí.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii nchaa cue tée xìnu cuechi:
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Te ní xáhaⁿ‑gǎ:
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Te ní xito ndéé tée quìde vico‑áⁿ, te sa ní nduu‑xi vìnú, te ñá túú ní xìní‑dé ndèé véxi‑xi, dico mee cuè tée xìnu cuechi sa naha‑güedé núú nǐ tava‑güedé. Ducaⁿ te tée quìde vico‑áⁿ nǐ cana‑dé tée tnǎndaha.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Te ní xáhaⁿ‑dě:
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Te sá nǐ nadatɨ̀u Jesús ndute‑áⁿ nǐ nduu‑xi vìnú cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ chiuⁿ díhna nuu sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá ñuú Cànaá, ɨɨⁿ ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá, te chìuⁿ ní quide‑gá‑áⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ chiuⁿ cahnu vihi, núu xíǎⁿ ní cutnùní iní‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá, te ní sándáá iní ñáhá nchàa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Te sátá nǐ yáha vico, te ní xica Jèsús ndɨhɨ nǎná‑gǎ, ndɨhɨ cue ñaní‑gá, ndɨhɨ nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑yu ñuú Capèrnaúm. Te yàcáⁿ ní xíndecú‑yu ɨɨⁿ ǔú nduu ndɨhɨ‑gá.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Te ta cùyatni cada ñáyiu isràél vico pàscuá, te ní xica Jèsús cuáháⁿ‑gá ñuú Jerusàlén.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Te sátá nǐ sáá‑gá yàcáⁿ, te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ nǐ xiní‑gá ndécú ñǎyiu dìcó‑yu ndɨcutu, mběé ndɨhɨ lǒmá, te tnàhá ñáyiu dàma díhúⁿ núcǒo‑yu ní xiní‑gá.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Te ní queheⁿ‑gá ɨɨⁿ ǔú yoho, te ní cáunuu tnàha‑gá, te ní dáyùhu‑gá ñáyiu ní queé‑yu quehé veñúhu, ndɨhɨ ndɨcutú‑yu ndɨhɨ mběě‑yu. Te cue ñáyiu dàma díhúⁿ‑ǎⁿ ní dángǒyo‑gá díhǔⁿ‑yu, te ní dándùá‑gá mèsá‑yu.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñáyiu dìco lómá:
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Te xíǎⁿ ní ndacu iní cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá dúcáⁿ yòdo tnuní núú tùtú‑gá, te càchí‑xi: “Ío cùyica iní‑í chi ñá cuìní‑yu canehe íǐ‑yu vehe Tǎtà‑í”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Te ní xáhaⁿ cuè tée isràél xii‑gá:
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
19 Jesus lhes respondeu:
20 Te ní xáhaⁿ tùcu cue tée isràél:
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Dico sá nǐ cáháⁿ‑gá chi ñá dɨ́ú cuèndá veñúhu ni cǎháⁿ‑gá chi cuèndá yɨquɨ cùñú‑gá ní cáháⁿ‑gá.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Núu sátá nǐ xíhí‑gá, te ní ndoto‑gá, te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa ní cáháⁿ‑gá, núu xíǎⁿ ní sándáá iní‑güedé tnúhu yòdo tnuní núú tùtú‑gá. Te ducaⁿ te ní sándáá iní‑güedé tnúhu ní cáháⁿ‑gá.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Te òré ndécú Jèsús vico pàscuá, te ío vài ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá cuèndá ío tɨtnɨ́ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá ní xiní‑yu.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Dico Jèsús ñá ní cǎháⁿ‑gá nchaa tnúhu ñùhu iní‑gá, chi sa ní cutnùní iní‑gá sá ñà túú cùu váha iní‑yu.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Te ñá túú xìni ñuhu‑gá ɨɨⁿ ñáyiu cúñaha nàcuáa càa iní nchaa tnàha ñáyiú‑yu, chi mee‑gǎ sa nàha ndáá‑gá nàcuáa càa iní‑yu nchaá‑yu.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.