Gálatas 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ɨ̀ɨⁿ té lǐhli chi vátá nǎgá cuáñaha tǎtá‑dě cuu cuèndá‑dé chi lǐhli‑dé, te ɨɨⁿ‑ni cùu‑dé ndɨhɨ tée xìnu cuechi, dico na sàá nduu cuèhnu‑dé, te nduu táhú‑dě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ tátá‑dě.
1 Digo, porém, o seguinte: durante o tempo em que o herdeiro é menor de idade, em nada difere de um escravo, mesmo sendo senhor de tudo.
2 Te xìtó‑yu té lǐhli‑áⁿ sáhnú‑dě ndéé sàá nduu nǐ cachí tǎtá‑dě sá cuǎñaha‑dě sá ndúú tǎhú‑dě.
2 Mas está sob tutores e curadores até o tempo predeterminado pelo pai.
3 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchoo, chi nchìcúⁿ nihnu‑o nchàa nacuáa ní cáháⁿ cue tée ní xíndecu ndéé sanaha ni cùu.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos escravizados aos rudimentos do mundo.
4 Te ní sáá nduu nǐ quide Yá Ndiǒxí dàtná ní cachí‑gá, te ní tendaha‑gǎ Déhe‑gá Xítohó Jesucrìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a, ní dácácú ñàha ɨɨⁿ ñadɨhɨ́ te ní cuu‑gá ñáyiu, te ní quide‑gá nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
4 Mas, quando chegou a plenitude do tempo, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Te ducaⁿ nǐ tendaha Yǎ Ndiǒxí Déhe‑gá cuèndá sá vǎ cánchìcúⁿ nihnu‑gá‑ó nchàa nacuáa ní chídó tnùní ndíi Moìsés cuèndá ducaⁿ te cuu‑o děhe Yá Ndiǒxí.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Te Yá Ndiǒxí ní taxi‑gá Espíritú Déhe‑gá Xítohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo chi cùu‑ndo déhe‑gá, te Espíritú‑áⁿ chíndèe ñaha‑xi xii‑ndo te càchí‑ndó: “Yòhó Dútú Ndiǒxí cúú‑n Tǎtá méé‑ndɨ̌”, duha càchí‑ndó.
6 E, porque vocês são filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho ao nosso coração, e esse Espírito clama: “Aba, Pai!”
7 Te xíǎⁿ cútnùní iní‑ndó sǎ cúú‑ndó děhe Yá Ndiǒxí vitna, te ñá túú‑gǎ cúú‑ndó dàtná cue ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi. Te sá dúcáⁿ cùu‑ndo déhe‑gá, te Xítohó Jesucrìstú taxi‑gá nchaa sá vǎha ní cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ndó.
7 Assim, você já não é mais escravo, porém filho; e, sendo filho, também é herdeiro por Deus.
8 Te cútnàhá vátá quɨ̀ndáá‑gá iní‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí ní xinu cuechi‑ndo nǔú nchàa sá càchí‑yu cùu ndióxí te ñá ndàá sá ndiǒxí cúú‑xí.
8 Mas, no passado, quando não conheciam a Deus, vocês eram escravos de deuses que, por natureza, não são deuses.
9 Te vitna nchòhó càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí, te mee‑gǎ xìní ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te ñá túú ndùu váha‑xi nanchòcáva iní‑ndó càda tucu‑ndo nacuáa ní xóo cada‑ndo dǐhna, chi nchaa xíǎⁿ ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi.
9 Mas agora que vocês conhecem a Deus, ou melhor, agora que vocês são conhecidos por Deus, como é que estão voltando outra vez aos rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo querem servir como escravos?
10 Te nchòhó cǎnehe íí‑ni‑ndo ndùu cachí‑ndó ǐí, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndo dava yoó ndɨhɨ dava cuíá, te ndɨ tnahá nduu sàcóo vico dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndo cánehe íí‑ndó ndùu‑áⁿ.
10 Vocês guardam dias, meses, tempos e anos.
11 Te ío sàni iní‑í cuèndá‑ndó, chi na cuáháⁿ àúⁿ nǎ cuu ní dánèhé ñáhà‑í xii‑ndo tnǔhu Yá Ndiǒxí.
11 Receio que o meu trabalho por vocês tenha sido em vão.
12 Te càháⁿ ndàhú‑í núú nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú sá cádá‑ndó dàtná quídè‑í ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑í nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés, chi yúhú quídè‑í vitna dàtná ní quide nchòhó ñá túú ní cǎnchicúⁿ nihnu‑ndo nàcuáa ní cáháⁿ ndíi. Te cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo nǐ quide váha ñaha‑ndo xìi‑í.
12 Sejam como eu sou, porque também eu sou como vocês. Isto é o que lhes peço, irmãos. Vocês não me ofenderam em nada.
13 Te sa nàha‑ndo sá cǔtnàhá ní cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó ndèé díhna ní cuhú‑í, núu xíǎⁿ ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo nǐ cáháⁿ‑í tnúhu‑gá núú‑ndó.
13 E vocês sabem que eu lhes preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Te cuéhé sǎ nǐ tnahá‑í‑áⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ cuéhé sǎ vǎ yǒo tnàhí cundee ìní‑xi cundecu ndɨhɨ ñaha xìi‑í ní cùu, dico nchòhó chi ío váha ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑ndo xìi‑í, te ñá túú ní sàni cuehé ní sàni duha iní‑ndó cuèndá‑í, te ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑ndo xìi‑í dàtná tnúhu sá yǔhú cúù‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí àdi datná méé Xǐtohó Jesucrìstú.
14 E, por mais que a minha enfermidade na carne lhes tenha sido uma provação, vocês não me trataram com desprezo nem desgosto. Pelo contrário, me receberam como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Te ná ní tnahá‑ndó nǔu ñá túú‑gǎ sání vǎha iní‑ndó cuèndá‑í dàtná ní xóo cada‑ndo ndèé díhna ío váha ní xóo cani iní‑ndó cuèndá‑í? Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ǐo ní cuu iní ñáhá‑ndó xìi‑í cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo, te nándɨ sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo taxi‑ndo xii‑í ní cùu, te núu dìcó sá cúú te ndéé tɨnùu‑ndo tava‑ndo te taxi‑ndo xìi‑í ní cùu.
15 O que aconteceu com a felicidade que vocês tinham? Porque posso dar testemunho de que, se fosse possível, vocês teriam arrancado os próprios olhos para me dar!
16 ¿Te náa cùu úhú iní ñáhá‑ndó xìi‑í vitna cuèndá sá càháⁿ‑í tnúhu ndáá tnúhu Yá Ndiǒxí núú‑ndó‑ǎⁿ?
16 Será que, por dizer a verdade, me tornei inimigo de vocês?
17 Te ìó ñáyiu ío váha càháⁿ ndɨhɨ ñaha xìi‑ndo, dico ñáyiu‑áⁿ ñúhú cuèhé iní‑yu, chi cuìní‑yu sá vǎ cúú‑gǎ cáháⁿ ndɨhɨ tnàha‑o, chi mee‑nǎ‑yu cundecu ndɨhɨ‑ndo cuìní‑yu.
17 Esses que se mostram tão zelosos em relação a vocês não estão sendo sinceros. O que eles querem é afastar vocês de mim, para que vocês se interessem por eles.
18 Te váha quìde ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñaha xìi‑ndo ndɨhɨ tnúhu yɨñùhu, te núu cuìní‑yu cadá‑yu ɨɨⁿ sá vǎha sá cúú‑xí‑ndó. Te ducaⁿ‑ni na càdá‑yu cuěi òré ñá túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou com vocês,
19 Te nchòhó ñáyiu ní sanu ichi‑í ichi Xítohó Jesucrìstú càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ quídé‑xí ìní‑í dàtná quídé‑xí ìní ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñaha sa ní tnahá òré cacu déhe‑xi, te ducaⁿ quìde‑xi iní‑í, chi ío vài sani iní‑í cuèndá‑ndó dàtná ní xóo cada‑í ndéé díhna, te ducaⁿ‑ni càda‑í ndéé ná sàá nduu càda‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ Xítohó Jesucrìstú.
19 meus filhos, por quem, de novo, estou sofrendo as dores de parto, até que Cristo seja formado em vocês.
20 ¡Te ío váha cada‑xi te núu dìcó tnavíí sa ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo cuèndá cáháⁿ‑í núú‑ndó nàcuáa cada‑ndo, te ñá cútnùní iní‑í nása cada‑í cuèndá‑ndó!
20 Bem que eu gostaria de estar agora aí com vocês e falar em outro tom de voz, porque estou perplexo com vocês.
21 Te nchòhó ñáyiu cuìní canchicúⁿ nihnu nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés, ¿náa ñá túú tècú tnùní‑ndó nàcuáa càháⁿ‑xi tnúhu ní chídó tnùní ndíi?
21 Digam-me vocês, os que querem estar sob a lei: será que vocês não ouvem o que a lei diz?
22 Chi càchí tnúhu ní chídó tnùní ndíi‑áⁿ sǎ ndǐi Àbrahám ní xíndecu úú déhe ducuⁿ ndíi, te ɨɨⁿ‑dé ní cuu déhe ndíi ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́ méé ndǐi ndíi Sǎrá, te ɨngá‑dé ní cuu‑dé déhe ndíi ndɨhɨ ɨɨⁿ ndíi ní xinu cuechi nǔǔ‑yu ní xínani Àgár.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos: um da mulher escrava e outro da mulher livre.
23 Te sá dúcáⁿ nǐ cacu déhe ndíi Sǎrá, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑aⁿ, chi ducaⁿ nǐ cachí‑gá cada‑gá. Dico ndíi ní xinu cuechi‑ǎⁿ chi ducaⁿ tnàhí ní nduu táhú ndǐi‑áⁿ sǎ cóó děhe ndíi.
23 O filho da escrava nasceu segundo a carne; o filho da mulher livre nasceu mediante a promessa.
24 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo nǎ cúú sǎ nánèhé ndɨ ndùú cue ndíi dɨ̀hɨ́‑áⁿ. Te úú xito ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí nàcuáa cada‑gá, te ɨɨⁿ ndíi‑áⁿ nánèhé ndíi nàcuáa ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí xito díhna nuu, te ɨngá tucu ndíi‑áⁿ nánèhé ndíi nàcuáa ní cáháⁿ tucu‑gá xito cùu uú. Te ndíi Àgár‑áⁿ nánèhé ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Moìsés yucu Sinàí cada ñáyiu, te nchaa ñáyiu nchìcúⁿ nihnu nchaa tnúhu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná déhe ndíi Àgár tée ní xinu cuechi, chi tée‑áⁿ ñà túú tnàhí ni dàñá‑dé quee‑dé núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑dě, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu chi nchìcúⁿ nihnú‑yu nchaa nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Moìsés.
24 Estas coisas são alegóricas, porque essas mulheres são duas alianças. Uma se refere ao monte Sinai, que gera para a escravidão; esta é Agar.
25 Te tnúhu Àgár quéé‑xi: Yucu Sinàí, te yucu‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi nacióⁿ Àrabiá. Te ndíi Àgár‑áⁿ nánèhé tucu ndíi cue ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén, chi ñáyiu‑áⁿ ndécú‑nǐ‑yu dàtná ní xíndecu ndíi Àgár ndɨhɨ déhe ndíi, chi cue ndíi‑áⁿ nǐ cuu cue ndíi ñáyiu ñá túú tnàhí ni dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu‑áⁿ chi nchìcúⁿ nihnu‑ní‑yu nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com os seus filhos.
26 Dico nchoo nǐ nduu táhú‑ó cùndecu‑o ñuú Jerusàlén sáá nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí, te vitna chi ñá túú‑gǎ nchìcúⁿ nihnu‑o nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre e ela é a nossa mãe.
27 Te duha càháⁿ‑í, chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi:
27 Porque está escrito: “Alegre-se, ó estéril, você que não dá à luz; exulte e grite, você que não sente dores de parto; porque os filhos da mulher abandonada são mais numerosos do que os filhos da que tem marido.”
28 Te nchoo cuè ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú vitna cùu‑o datná ndíi Isàác, chi ndíi‑áⁿ nǐ cacu ndíi, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cácú ndǐi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchoo chi ní nduu‑o děhe‑gá vitna chi ducaⁿ nǐ cachí tucu‑gá cunduu.
28 Mas vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Te déhe ndíi Àgár ní nduu táhú tnàhí ndíi sá cácú ndǐi ñuyíú‑a, te ndíi‑áⁿ nǐ cuu úhú iní ndíi ndíi Isàác, te ndíi Isàác‑áⁿ chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní quide ní cacu ndíi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu vitna, chi nchaa nchoo ñǎyiu ndècu ndɨhɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúú ǔhú iní ñáhá ñǎyiu xii‑o.
29 Como, porém, no passado, aquele que nasceu segundo a carne perseguia o que nasceu segundo o Espírito, assim também acontece agora.
30 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Chí nácuǐcúⁿ xíchí xínú cuèchi ndɨhɨ déhe‑xi na nùhú‑yu, chi déhe xíchí xínú cuèchi‑áⁿ ñà túú nǎ níhí‑dě nduu táhú‑dě, chi mee‑ni děhe ñaha ndècu vehe‑xi nduu táhú‑dě sá cuǎñaha tǎtá‑dě”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
30 Mas o que diz a Escritura? Ela diz: “Mande embora a escrava e seu filho, porque de modo nenhum o filho da escrava será herdeiro com o filho da mulher livre.”
31 Te nchoo cuè ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú ñá túú‑gǎ cúú‑ó dàtná cúú děhe ndíi ní xinu cuechi‑ǎⁿ, chi ní cuu‑o vìtna datná cúú ndǐi ní nduu táhú nchaa sá nǐ sáñaha tǎtá‑xi‑áⁿ. Te ducaⁿ nǐ cuu, chi Yá Ndiǒxí ní dácǎcu ñaha‑gǎ xii‑o cuèndá sá vǎ cánchìcúⁿ nihnu‑gá‑ó nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
31 Portanto, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.