Romanos 7
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ARC
1 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú sa nàha‑ndo nacuáa càháⁿ tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, chi tnúhu‑áⁿ càháⁿ‑xi dóho nchaa ñáyiu xǐndecu vǐvú ñuyíú‑a.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?
2 Te nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ sa ndècu yɨɨ‑xi, te dɨu tnúhu‑áⁿ dánèhé ñáhá‑xí xìí‑yu sá vǎ dáñǎ‑yu yɨɨ́‑yu, dico núu na cùú yɨɨ́‑yu te ñá túú‑gǎ ná càháⁿ tnúhu‑áⁿ cuèndá‑yu.
2 Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.
3 Dico núu vátá cùú‑gá yɨɨ́‑yu te ñá túú ndùu váha‑xi naquehéⁿ‑yu ɨngá tée, dico núu na cùú yɨɨ́‑yu te quendóo mèé‑yu, te ñá túú nǎgá càháⁿ tnúhu sá dánèhé ñáhá xìí‑yu nàcuáa cadá‑yu te ducaⁿ te cuu naquehéⁿ‑yu ɨngá tée, te ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ cuéchi.
3 De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for doutro marido; mas, morto o marido, livre está da lei e assim não será adúltera se for doutro marido.
4 Te nchòhó cue ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú cúú‑ndó dàtná ñáyiu ní xíhí dàtná ní xíhí‑gá. Te xíǎⁿ ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nchàa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xii‑ndo. Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá nchòhó ngúndecu‑ndo ndɨ̀hɨ Xítohó Jesucrìstú Yaá ní xíhí ní cùu te ní ndoto‑gá. Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu ndècu ichi‑gá cada‑o nchàa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais doutro, daquele que ressuscitou de entre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.
5 Te nchoo nǐ xíndecu‑o ìchi cuehé ichi duha, te tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cachí‑xi sá ñà túú vǎha cundecu‑o ìchi‑áⁿ, te nchoo dà uuⁿ‑gá ní quide‑o nchàa sá cuèhé sá dúhá sǎ dúcáⁿ càháⁿ tnúhu‑áⁿ, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑o te ta xǐta nihnu‑o cuǎháⁿ ní cùu.
5 Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Te vitna cada iní‑ó sǎ cúú‑ó dàtná ñáyiu ní xíhí sá cúú‑xí tnǔhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, chi ñá túú‑gǎ cúnùu‑xi, te vitna mee‑nǎ Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑o xinu cuechi‑o núú‑gǎ, te ñá dɨ́ú cuèndá nchaa tnúhu sá nǐ ngúndeé ndéé díhna cada ñáyiu xìnu cuechi‑o núú‑gǎ vitna.
6 Mas, agora, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Te cuěi duha càháⁿ‑í dico vá cúú tnàhí cáháⁿ‑ó sǎ tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ñá dɨ́ú tnǔhu váha cùu‑xi. Te yúhú ñá túú cùtnuní iní‑í ná cúú nchàa sá cuèhé sá dúhá ní cùu te núu ñá túú tnǔhu‑áⁿ ní càchí tnúhu‑xi xii‑í, te ni ñà túú cùtnuní tucu iní‑í nǔu váha àdi ñá túú vǎha sá nchídó ìní‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑o ni cùu te núu ñá túú tnǔhu‑áⁿ ní càchí‑xi sá vǎ cúú cùu iní‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Te tnúhu‑áⁿ nǐ dánèhé ñáhá‑xí xìi‑í sá vǎ cúú càda‑í ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, dico sá cuèndá tnúhu‑áⁿ uuⁿ‑gá ducaⁿ nǐ sani iní‑í ní quide‑í. Te núu ñá túú tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ña, te ñá túú cùtnuní iní‑í sá quídè‑í nándɨ sá cuèhé sá dúhá ní cùu.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda a concupiscência: porquanto, sem a lei, estava morto o pecado.
9 Te cútnàhá vátá nìhí‑gá‑í tnúhu‑áⁿ te ñá túú tnàhí ná sání ìní‑í ndécù‑í ni cùu, dico sátá nì níhì‑í tnúhu‑áⁿ te ní cutnùní iní‑í sá ndécú cuěchi‑í, te ta xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu.
9 E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Te núu ni quìde‑í nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ te sa ndéé ama‑gá naníhí tàhú‑í ní cùu, dico ñá túú ní quìde‑í nǔu ní cutnùní iní‑í sá tá xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu.
10 e o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.
11 Te sá xíí tnǔhu‑áⁿ xíǎⁿ uuⁿ‑gá ní cunuu nchàa sá cuèhé sá dúhá nǐ dándàhú ñáhá‑xí xìi‑í te ní quide‑í, te ta dàcuíta nihnu ñaha‑xi xìi‑í cuáháⁿ ní cùu.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou e, por ele, me matou.
12 Te tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cuu‑xi tnúhu ío yɨñùhu ní taxi Yá Ndiǒxí, te ɨɨⁿ ɨɨⁿ tnúhu‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni tnúhu váha, te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu cuèhé tnúhu duha ñá túú ñùhu tnahá.
12 Assim, a lei é santa; e o mandamento, santo, justo e bom.
13 Te vá cúú càchí‑í sá tnǔhu váha‑áⁿ nǐ quide‑xi ta xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu, chi nchaa sá cuèhé sá dúhá nǐ quide‑í, xíǎⁿ tá dàcuíta nihnu ñaha‑xi xìi‑í cuáháⁿ ní cùu, te sá cuèndá tnúhu váha‑áⁿ nǐ cutnùní iní‑í sá quídè‑í nchaa sá cuèhé sá dúhá, te xíǎⁿ tá xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu. Te sá cuèndá nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ní cutnùní iní‑í sá xìdó ndécú cuěchi‑í ní cùu.
13 Logo, tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem, a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.
14 Te tnúhu‑áⁿ nǐ taxi Espíritú Yǎ Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o cachí tnúhu‑xi nàcuáa cada váha‑o. Te nchoo cùu‑o mee‑ni ñáyiu yícá cuěchi, te tàxi tnuní ñáhá nchàa sá cuèhé sá dúhá xìi‑o ni cuu.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Dico nchoo tnàhá iní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá túú quìde‑o, te da nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó càda‑o quìde‑o, te ñá túú cùtnuní iní‑ó nǎ cuèndá ducaⁿ quìde‑o.
15 Porque o que faço, não o aprovo, pois o que quero, isso não faço; mas o que aborreço, isso faço.
16 Te sá dúcáⁿ quìde‑o nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó, te xíǎⁿ ndíxí tǔu iní‑ó sǎ tnǔhu sá dúcáⁿ sànu ichi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cuu‑xi tnúhu ío váha.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Te cùtnuní iní‑ó sǎ nchàa sá cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó, xíǎⁿ quídé‑xí dùcaⁿ quide‑o sá ñà túú vǎha, te ñá dɨ́ú sǎ cáhú ìní méé‑ó dùcaⁿ quide‑o.
17 De maneira que, agora, já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Te cùu‑o cue ñáyiu sàni cuehé sání dùha iní‑xi, te cuìní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá túú nìhí ndéé‑ó càda‑o.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e, com efeito, o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.
19 Te cuìní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá ndácú‑ó, te ñá túú cuìní‑ó càda‑o datná quídé nchàa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi ñáyiu‑áⁿ mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, dico dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ quídé‑ó tnàhá‑ó.
19 Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Te sá dúcáⁿ quìde‑o nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó càda‑o te ñá dɨ́ú mèe‑o ducaⁿ cahu iní‑ó quìde‑o, chi nchaa sá cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó xíǎⁿ quídé‑xí dùcaⁿ quide‑o.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Te ducaⁿ tnàhí yáha‑o òré cuìní‑ó càda‑o sá vǎha, chi da mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑o.
21 Acho, então, esta lei em mim: que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.
22 Te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó càda‑o nchaa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 te dìcó‑ni sá ncháá sǎ cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó, xíǎⁿ quídé‑xí ngàni ñaha‑xi xii‑o ñá túú quìde‑o sá vǎha sàni iní‑ó càda‑o, te ducaⁿ yǎha‑o chi nchaa sá cuèhé sá dúhá‑ǎⁿ cúnùu‑xi taxi tnuní ñáhá‑xí xìi‑o.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que batalha contra a lei do meu entendimento e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Te ndàhú ní cuu nchoo! Chi vá yǒo ɨɨⁿ ni ndàcu cada nacuáa vá táxí tnùní ñáhá‑gǎ nchaa sá cuèhé sá dúhá xìi‑o sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu.
24 Miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Te táxǎhu xii Yá Ndiǒxí sá Xǐtohó Jesucrìstú ní quide‑gá cuèndá sá vǎ táxí tnùní ñáhá‑gǎ ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑o, sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu. Te mee‑o sàni iní‑ó càda‑o nchaa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, dico núu nchaa sá cuèhé sá dúhá ná cùnuu‑xi taxi tnuní ñáhá‑xí xìi‑o, te dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ cada‑o.
25 Dou graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. Assim que eu mesmo, com o entendimento, sirvo à lei de Deus, mas, com a carne, à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.