Apocalipse 6
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI
1 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í sá Yàá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ xócání‑gǎ ɨɨⁿ tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ quɨtɨ cúmí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te níhi ní cáháⁿ‑dɨ dàtná càháⁿ ñúhu, te càchí‑dɨ: —¡Taquìxi cundehe‑n! —cachí‑dɨ.
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní‑í ɨɨⁿ cuàyú cuìxíⁿ yódó ñàha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ néhé‑xí ɨ̀ɨⁿ arcú sá cúú tnùxií‑xi, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ coròná, te ní ndacu‑xi ní cunuu‑xi te ducaⁿ‑ni ta cùnuu‑xi cuáháⁿ.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Te òré ní xócání‑gǎ tutú lǐhli cùu uú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu uú xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ: —¡Taquìxi cundehe‑n! —cachí‑dɨ.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú tɨ́cuèhé ní quee‑dɨ cuáháⁿ‑dɨ, te yòdo ñaha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní sá dátɨ̀cánuu‑xi ñáyiu vá cúndècu ndɨhɨ tnaha váha‑gá‑yu, te ngüíta ñáyiu cahni tnàhá‑yu, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ yuchí cáhnú vìhi.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ ɨngá tutú lǐhli cùu uní ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ quɨtɨ cùu uní xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ, te càchí‑dɨ: —¡Taquìxi cundehe‑n! —cachí‑dɨ. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú tnúú te yòdo ñaha tucu ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha‑áⁿ núndàha‑xi úú yaxiⁿ lìbré.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ tnuú cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑xi: —Ɨɨⁿ cuàrtú‑nǎ trìú níhí‑ndó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ dǐhúⁿ denàriú, te úní cuàrtú‑nǎ cebàdá níhí‑ndó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ tùcu díhúⁿ denàriú, dico acìtí ndɨhɨ ndudí ndéhé yoho yàha stilé chi vá ndɨ́hɨ́ nìhnu —duha càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu cumí ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú tucu dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu cumí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ: —¡Taquìxi cundehe‑n! —cachí‑dɨ.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú yàhá, te yòdo ñaha tucu ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nání‑xí Sǎ xìhí, te xíǎⁿ sáhní‑xí ñǎyiu, te sátá xǐǎⁿ nchìcúⁿ sá nèhé núú ndécú ñǎyiu ní xíhí. Te cúmí xichi cùu ñuyíú, te sá sáhní ñàha xii ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní danàa‑xi ñáyiu ɨɨⁿ xichi ñuyíú, te davá‑yu cahni ñaha‑xi ndɨ̀hɨ yuchí, te cada‑xi sá cóó tnàmá te cuú‑yu, te cada tucu‑xi sá cóó cuěhé cahni‑xi ñáyiu, te dɨu‑ni tucu‑xi cada sá ncháá quɨ̀tɨ dééⁿ cahni‑dɨ ñáyiu.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu uhúⁿ ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿnuu‑áⁿ, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te ndàa caha xíǎⁿ ní xiní‑í xǐndecu nchaa àlmá ñáyiu ní sahni‑güedé núú ñùyíú sǎ cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ sá cuèndá sá nǐ cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑gá.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Te nchaa àlmá‑áⁿ nǐhi xǐcáháⁿ‑xi, te xǎhaⁿ‑xi xìi Yá Ndiǒxí: —Yòhó Dútú Ndiǒxí cúú‑n Yàá ñá túú tnàhí cuéchi‑xi, te ñá túú tnàhí quée cáva‑n quìde‑n ɨɨⁿ sá càháⁿ‑n. ¿Te ná ndéé ama dandòho‑n ñáyiu ndècu ñuyíú nachinaa‑n cuèndá sá nǐ quide ñàhá‑yu xii‑ndɨ́‑i? —càchí cue àlmá‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Te sátá dúcáⁿ te nchaa cue àlmá ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi dóó cuìxíⁿ ní quée cuíhnu‑xi, te ní xítnǔhu ñaha xìi‑xi sá ná ndètatú‑xi te cundetu tnaa‑xi ndéé ná xǐnu cava cuú ñáyiu nàcuáa ndèé tnuní dàtná ní xíhí cue ñáyiu dii àlmá‑xi cùu‑xi. Te ñáyiu sa ní xíhí‑áⁿ ɨɨⁿ‑ni cùú‑yu ndɨhɨ ñáyiu vitna cuú‑áⁿ chi mee‑ni chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú quídě‑yu, te dɨu‑ni ichi‑gá ndécǔ‑yu.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu iñú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní xiní‑í súúní nǐhi ní quɨdɨ‑xi ñuyíú, te ní cutnuu nɨ̀hií núú nchǐcanchii dàtná ɨɨⁿ dóó tnúú, te ní cuu tɨcuèhé nɨ́ñɨ́ nɨhìí núú yǒó.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Te ní xiní‑í ní ngoyo chódíní ñuyíú‑a dàtná ngóyó ngǔxí yɨ́hɨ́ òré quéné tǎchí nǐhi.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Te ní xiní‑í ní nadúcúⁿnuu andɨu dàtná nádǔcúⁿnuu ɨɨⁿ tutú te ní ndóñúhú‑xí, te nchaa tɨndúú nǐ xica ndehe‑xi núú ndécú‑xí, te ducaⁿ nǐ xica ndehe tucu nchaa tɨndúú yìchí ndécú xɨ̀tɨ́ ndute làmár.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Te nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu ní nguɨ́vǎha‑güedé, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ío tàxi tnuní, ndɨhɨ nchaa ñáyiu cuica, ndɨhɨ nchaa cue tée tàxi tnuní sandàdú, ndɨhɨ cue sandàdú cue tée ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi nàcuáa cada‑güedé nàá‑güedé, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu dàñá quéé nǔú chìuⁿ patróóⁿ‑xi. Te dava ñáyiu‑áⁿ nǐ nguɨ́vǎha‑yu xɨtɨ́ yaú, te davá‑yu ní nguɨ́vǎha‑yu nchaa tnuú cava.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Te xǎhǎⁿ‑yu nchaa tɨndúú ndɨhɨ nchaa cava: —Chí tácùuⁿ chiváha ñaha‑ndo xìi‑ndɨ́ cuèndá sá vǎ quìní ñáhá Yàá ío tàxi tnuní núcǒo núú xìlé váha, ndɨhɨ cuèndá sá vǎ dándòho ñaha Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé, chi Yaá‑áⁿ ǐo cùdééⁿ‑gǎ núú‑ndɨ̌ —duha càchí nchaa ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii nchaa tɨndúú‑ǎⁿ ndɨhɨ nchaa cava‑áⁿ.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Te vitna ní sáá nduu ío cùu cahnu nduu tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá yǒo ɨɨⁿ cundee ìní‑xi yáha nchaa tnúndòho‑a.
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.