Apocalipse 18
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI
1 Te ducaⁿ te dǎtnùní ní xiní tucu‑í ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndéé andɨu nì dátǎsaⁿ‑xi te ní dáyèhé‑xi ñuyíú, te espíritú‑áⁿ ǐo cùnuu‑xi.
1 Depois disso vi outro anjo que descia do céu. Tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada por seu esplendor.
2 Te níhi ní cáháⁿ‑xi, te càchí‑xi: —Ní sáá nduu nàa ñuú cáhnú ñùú cúnùu nani Babiloniá, te xíáⁿ‑nǎ natacá nchaa núú espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha cundecu‑xi, te vá quéé‑gǎ‑xi xíáⁿ, te dɨu‑ni xíáⁿ natacá nchaa quɨtɨ ndàva núú tàchí nchaa quɨtɨ ndehe quìde, quɨtɨ ñá túú tnàhá iní ñáyiu te xíáⁿ‑nǎ cundecu‑güedɨ.
2 E ele bradou com voz poderosa: "Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou habitação de demônios e antro de todo espírito imundo antro de toda ave impura e detestável,
3 Te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sánú ìchí‑yu nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú ichi cuèhé ichi duha, te ducaⁿ‑ni xǐnchícúⁿ nihnu nchaa ñáyiu ñuyíú xǐquidé‑yu, te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu, cue tée‑áⁿ cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑güedé ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ quídé‑güedě ndɨhɨ́‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá. Te nchaa ñáyiu dìco nándɨ sá dícó quèheⁿ ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo cùu cuicá‑yu, te ducaⁿ quèheⁿ nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ nchaa sá dícó ñǎyiu‑áⁿ cuèndá xíǎⁿ cǎnehé‑yu ndècú‑yu ichi cuèhé ichi duha —duha càchí espíritú‑áⁿ.
3 pois todas as nações beberam do vinho da fúria da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela; à custa do seu luxo excessivo os negociantes da terra se enriqueceram".
4 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi: —Nchaa nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑í quee‑ndo ñùú Babìloniá cuèndá sá vǎ cúndècu‑ndo tnahá‑ndó ìchi cuehé ichi duha dàtná ndécú ñǎyiu ñuú‑áⁿ, te ducaⁿ te vá quìní‑ndó tnǔndòho tnúhu ndàhú sá quíxí cùu xii ñáyiu‑áⁿ.
4 Então ouvi outra voz do céu que dizia: "Saiam dela, vocês, povo meu, para que vocês não participem dos seus pecados, para que as pragas que vão cair sobre ela não os atinjam!
5 Chi ío cuéhé cuěchi‑yu ní cuu ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te mee‑gǎ náhá‑gǎ nàcuáa ndùu nchaa sá quídě‑yu.
5 Pois os pecados da Babilônia acumularam-se até o céu, e Deus se lembrou dos seus crimes.
6 Te nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑í, chí nánchòcáva dandòho‑ndo ñáyiu‑áⁿ dàtná quídé mèé‑yu dàndohó‑yu cue ñáyiu, te úú xito nanchòcáva‑ndo dàndoho‑ndó‑yu, te ducaⁿ càda‑ndo cuendá ío‑gá ndohó‑yu.
6 Retribuam-lhe na mesma moeda; paguem-lhe em dobro pelo que fez; misturem para ela uma porção dupla no seu próprio cálice.
7 Te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá, te sá dúcáⁿ xìdó‑yu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá nǔu xíǎⁿ nchòhó ío dandòho‑ndó‑yu, te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sání ìní‑yu, te càchí‑yu: “Nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñá túú quèé, ñaha ío cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi nchaa‑ni nduu ío váha cùu iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌, te ni vǎ sàá ɨɨⁿ nduu te ndɨ́hú iní‑ndɨ́”, duha càchí ñáyiu ñuú‑áⁿ.
7 Façam-lhe sofrer tanto tormento e tanta aflição como a glória e o luxo a que ela se entregou. Em seu coração ela se vangloriava: ‘Estou sentada como rainha; não sou viúva e jamais terei tristeza’.
8 Te sá cuèndá nchaa sá quídě‑yu‑áⁿ nǔu xíǎⁿ ɨɨⁿ‑ni ndùu sáá tnúndòho sá cúú‑xǐ‑yu, te ío ndohó‑yu chi ñuú‑yu coo tnamá, te coo cuéhé cahni ñaha‑xi xìí‑yu, te ío ndɨ̀hú iní‑yu, te cáyú ñuú‑yu, te ducaⁿ ndòhó‑yu chi Dútú Ndiǒxí ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá ducaⁿ dàndoho ñaha‑gá xií‑yu —duha càchí sá nǐ cáháⁿ àndɨu‑áⁿ.
8 Por isso num só dia as suas pragas a alcançarão: morte, tristeza e fome, e o fogo a consumirá, pois poderoso é o Senhor Deus que a julga.
9 Te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu ío ndáhyú‑güedé sá ndɨ̀hú iní‑güedé òré ná quìní‑güedé quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, chi dɨu cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée cùu ɨɨⁿnuu ndɨhɨ́‑yu quìde‑güedé nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá ndɨ̀hɨ́‑yu, te ducaⁿ chi ío tnàhá iní‑güedé cundecu‑güedé ndɨhɨ́‑yu ichi dɨ́ɨ́ ìní.
9 "Quando os reis da terra, que se prostituíram com ela e participaram do seu luxo, virem a fumaça do seu incêndio, chorarão e se lamentarão por ela.
10 Te cue tée‑áⁿ xica‑nǎ cundecu‑güedé cundehe‑güedě nàcuáa ndoho nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ sǎ yùhú‑güedé nchaa tnúndòho‑áⁿ, te cachí‑güedé: —¡Ndàhú nchòhó ñáyiu ñuú cáhnú ñùú cúnùu nani Babiloniá! Chi uuⁿni ní sáá nchaa tnúndòho tnúhu ndàhú sá cúú‑xí‑ndó —duha cachí‑güedé.
10 Amedrontados por causa do tormento dela, ficarão de longe e gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Babilônia, cidade poderosa! Em apenas uma hora chegou a sua condenação! ’
11 Te nchaa ñáyiu dìco nchaa sá nándɨ̌hɨ ñáyiu ñuú Babìloniá tnàhá‑yu ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu chi vá yǒo‑gá cuaaⁿ nchaa sá dícǒ‑yu.
11 "Os negociantes da terra chorarão e se lamentarão por causa dela, porque ninguém mais compra a sua mercadoria:
12 Te dìcó‑yu nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, ndɨhɨ nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuìxíⁿ, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání pěrlá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá nǐ cuáha dava‑gá yúú vǎha, te dìcó‑yu tnàhá dóó sèdá, ndɨhɨ ɨngá núú dǒó vǎha sá nání lǐnú, ndɨhɨ dóó muràdú, ndɨhɨ dóó tɨ́cuèhé te mee‑ni dǒó vǎha cùu‑xi, te dìco tucú‑yu tnàhá yutnu sá sàháⁿ tnámí, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha sá nání màrfíl, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yùtnu váha sá ǐo ndèyáhu, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni càá, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni sǎ nání bròncé, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání mǎrmól.
12 artigos como ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; todo tipo de madeira de cedro e peças de marfim, madeira preciosa, bronze, ferro e mármore;
13 Te dìco tucú‑yu canèlá, ndɨhɨ yúcú sǎ sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ dúsa sá sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ yúcú sǎ nání mìrrá, te dìco tucú‑yu ɨngá núú dǔsa sá sàháⁿ tnámí nàni olivánú, te dìco tucú‑yu ndudí ndéhé yoho yàha stilé, ndɨhɨ acìtí yutnu nàni olívú, ndɨhɨ yuchi trìú váha, te dìco tucú‑yu nchaa dava‑gá núú trìú, te dìcó‑yu tnàhá mběé, ndɨhɨ cuàyú, ndɨhɨ nchaa dava‑gá quɨtɨ tatá, te dìco tucú‑yu tnàhá carrètá, te dìco tucú‑yu tnàhá ñáyiu xìnu cuechi, ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi.
13 canela e outras especiarias, incenso, mirra e perfumes, vinho e azeite de oliva; farinha fina e trigo, bois e ovelhas, cavalos e carruagens, e corpos e almas de seres humanos.
14 Te nchaa ñáyiu dìco‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii ñáyiu ñuú Babìloniá: —¡Nchaa sá ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu ndɨhɨ‑ndo ni cuu vá ndácú‑gǎ‑ndó nǐhí‑ndó vìtna, te nchaa sá sání ìní‑ndó sǎ ǐo váha càa ndecu ndɨhɨ‑ndo ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo ní ndɨhɨ nihnu‑xi vitna, te ni ɨ̀ɨⁿ nduu‑gá vá nìhí‑ndó nì ɨɨⁿ xíǎⁿ cundecu ndɨhɨ‑ndo! —duha cúñaha ñǎyiu‑áⁿ xií‑yu.
14 "Eles dirão: ‘Foram-se as frutas que tanto lhe apeteciam! Todas as suas riquezas e todo o seu esplendor se desvaneceram; nunca mais serão recuperados’.
15 Te nchaa ñáyiu ní cuu cuica nǐ xóo dico nándɨ nchaa sá nǐ xóo dico nǐ queheⁿ cue ñáyiu ñuú Babìloniá, nchaa ñáyiu‑áⁿ xica‑nǎ cundecú‑yu cundèhé‑yu sá yùhú‑yu cuèndá nchaa tnúndòho sá yǎha cue ñáyiu ñuú‑áⁿ, te ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu sá dúcáⁿ ndòho ñáyiu‑áⁿ.
15 Os negociantes dessas coisas, que enriqueceram à custa dela, ficarão de longe, amedrontados com o tormento dela, e chorarão e se lamentarão,
16 Te cúñaha tùcú‑yu: —¡Ndàhú nchòhó ñáyiu xǐndecu ñuú cáhnú ñùú nání Bàbiloniá! Chi nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñaha nìhnu dóó vǎha dóó muràdú, ndɨhɨ dóó tɨ́cuèhé, te mee‑ni sǎ nǐ cuáha díhúⁿ cuàáⁿ, ndɨhɨ mee‑ni sǎ nǐ cuáha yúú vǎha yúú nání pěrlá, ndɨhɨ sá nǐ cuáha dava‑gá yúú vǎha sá ǐo vii ndǎa mee‑ni nchàa xíǎⁿ ní cuáha sá yɨ́hɨ́ lǒho‑aⁿ, ndɨhɨ sá ñúhú dǔcúⁿ‑aⁿ, ndɨhɨ sá ñúhú dǔcúⁿ ndáhá‑áⁿ.
16 gritando: ‘Ai! A grande cidade, vestida de linho fino, de roupas de púrpura e vestes vermelhas, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 ¡Te uuⁿni ní ndɨhɨ nihnu nchaandɨ túhú sá ndécú ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑áⁿ, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó ní cùu! —duha cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu ñuú Babìloniá. Te nchaa cue tée dàcaca barcú ndɨhɨ nchaa cue tée tàxi tnuní bàrcú‑áⁿ, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñùhu xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée nándɨ chìuⁿ quide ndecu lamár, nchaa ñáyiu‑áⁿ xica cùndecú‑yu
17 Em apenas uma hora, tamanha riqueza foi arruinada! ’ "Todos os pilotos, todos os passageiros e marinheiros dos navios e todos os que ganham a vida no mar ficarão de longe.
18 te quiní‑yu òré quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí‑yu: —Ni ɨ̀ɨⁿ ñuú ñá túú nǔtnahá‑xi ñuú Babìloniá —duha cáháⁿ‑yu.
18 Ao verem a fumaça do incêndio dela, exclamarão: ‘Que outra cidade jamais se igualou a esta grande cidade? ’
19 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ chìdó‑yu ñuhu dɨ́quɨ̌‑yu, te ngüíta‑yu ndáhí‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí tucú‑yu: —¡Ndàhú nchòhó ñáyiu xǐndecu ñuú cáhnú ñùú nání Bàbiloniá! Chi ío cuica‑ndo ni cùu, te dɨu‑ndo nǐ quide ní cuu cuica nchàa ñáyiu ndècu ndɨhɨ barcú, te vitna uuⁿni ní naa‑ndo ndɨ̀hɨ ñuú‑ndó —duha cachí‑yu.
19 Lançarão pó sobre a cabeça, e lamentando-se e chorando, gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Graças à sua riqueza, nela prosperaram todos os que tinham navios no mar! Em apenas uma hora ela ficou em ruínas!
20 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu andɨu ío chí cúdɨ̌ɨ́ ìní sá dúcáⁿ dàndoho Yá Ndiǒxí nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée ní cachí Xítohó Jesucrìstú cáháⁿ tnúhu‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí nàcuáa dàcahu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa dava‑gá nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑gá cuèndá sá dúcáⁿ dàndoho‑gá nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ. Te ducaⁿ càda ñaha‑gá xii cue ñáyiu‑áⁿ cuèndá nchaa sá quídé ñàhá‑yu xii‑ndo.
20 Celebre o que se deu com ela, ó céus! Celebrem, ó santos, apóstolos e profetas! Deus a julgou, retribuindo-lhe o que ela fez a vocês ’ ".
21 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te espíritú‑áⁿ ǐo ndee‑xi te ní queheⁿ‑xi ɨɨⁿ yúú cáhnú dàtná càhnu yódó te ní dáquěe‑xi xɨtɨ́ ndute làmár, te càchí‑xi: —Dàtná ní quide‑í ní dáquěe‑í yúú xɨtɨ́ ndute ducaⁿ càda‑xi ñuú cáhnú ñùú Babìloniá, chi ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo ndɨ̌hɨ naá‑yu ndɨhɨ ñuú‑yu, te vá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu ɨɨⁿ quɨ́ú‑gǎ quiní ñáhá ñǎyiu xií‑yu.
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho, lançou-a ao mar e disse: "Com igual violência será lançada por terra a grande cidade da Babilônia, para nunca mais ser encontrada.
22 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu càni arpá, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú vǐlu, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú cútú, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá yaá vá cóó ñùú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá cue ñáyiu xìní cada ɨɨⁿ núú chìuⁿ vá cóó‑gǎ, te ni vǎ yǒo‑gá canehe chìuⁿ yúú cúú yǒdó mulìnú.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpistas, dos músicos, dos flautistas e dos tocadores de trombeta. Nunca mais se achará dentro de seus muros artífice algum, de qualquer profissão. Nunca mais se ouvirá em seu meio o ruído das pedras de moinho.
23 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñuhú vá cúndècu ñuú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ nduu‑gá vá cóó vìco tnándaha, te ñáyiu ñuú‑áⁿ ñǎyiu quìde ndáhú cúǔ‑yu ñáyiu ío‑gá cuìcá‑yu dàcúúxí ñǎyiu quìde ndáhú xǐndecu nɨhìí ñuyíú, dico nchaá‑yu naá‑yu chi quìde nduú‑yu te ío dàndahú‑yu cue ñáyiu ñuyíú sǎ dúcáⁿ quìdé‑yu.
23 Nunca mais brilhará dentro de seus muros a luz da candeia. Nunca mais se ouvirá ali a voz do noivo e da noiva. Seus mercadores eram os grandes do mundo. Todas as nações foram seduzidas por suas feitiçarias.
24 ’Te dɨu‑ni ñuú‑áⁿ nǐ dácácǎ‑yu nɨ́ñɨ́ cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quidé‑yu nchaa dava‑gá cue ñáyiu cùu cuendá‑gá, te dɨu‑ní‑yu quìde xísahni tnàha ñáyiu ñuyíú —duha càchí espíritú‑áⁿ.
24 Nela foi encontrado sangue de profetas e de santos, e de todos os que foram assassinados na terra".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.