2 Coríntios 3
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs BKJ
1 Te cuěi duha càháⁿ‑ndɨ́ núú‑ndó dico ñá túú xìni ñuhu‑xi sá cǔñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo sǎ cúú‑ndɨ̌ cue tée quìde váha, te ni ñà túú xìni ñuhu‑xi cacanehe‑ndɨ́ ɨɨⁿ tutú núú càháⁿ‑xi sá cúú‑ndɨ̌ cue tée váha danèhé ñáhá xìi‑ndo datná xǐquide dava‑gá‑güedé, te ni ñà túú xìni ñuhu‑xi sá nchòhó taxi‑ndo ɨ̀ɨⁿ tutú núú càháⁿ‑ndó sǎ nchǔhú cúú‑ndɨ̌ cue tée quìde váha.
1 Começamos novamente a elogiar a nós mesmos? Ou nós precisamos, como alguns outros, de cartas de recomendação para vós, ou cartas de recomendação de vós?
2 Te ñá túú xìni ñuhu‑xi ducaⁿ cada‑ndɨ́. Te cùtnuní ndáá iní‑ndɨ́ sá nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ tutú sá ǐo váha càháⁿ cuèndá‑ndɨ́. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo chi nchaa ñáyiu nìhí‑yu tnúhu nàcuáa quìde‑ndo ndecu‑ndo, te xíǎⁿ cútnùní iní‑yu sá nchǔhú cúú‑ndɨ̌ cue tée quìde váha.
2 Vós sois a nossa carta escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens;
3 Te nchòhó cúú‑ndó cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑ndo datná tutú‑gá te tutú‑áⁿ nǐ táúchíúⁿ‑gǎ xii‑ndɨ́ ní cadúha‑ndɨ́, te mee‑ni ndɨ̀hɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní ngúndeé tnúhu‑áⁿ te ñá dɨ́ú ndɨ̀hɨ tindá ní ngúndeé. Te ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ núú yǔú ní ngǔndeé chi iní‑ndó cùu‑xi núú dúcáⁿ nǐ ngúndeé tnúhu‑áⁿ te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo.
3 porquanto vós sois manifestamente declarados para ser a carta de Cristo, ministrada por nós e escrita, não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo; não em tábuas de pedra, mas nas tábuas de carne do coração.
4 Te duha càháⁿ‑ndɨ́ chi cùtnuní ndáá iní‑ndɨ́ sá Yǎ Ndiǒxí quídé vǎha ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́, chi ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ Xítohó Jesucrìstú.
4 E tal confiança nós temos através de Cristo em Deus;
5 Te nchúhú chi ndàcu‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ sá vǎha dico ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ ducaⁿ ndàcu‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌, chi mee Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xii‑ndɨ́ nǔu ndàcu‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ sá vǎha.
5 não que sejamos suficientes por nós mesmos para pensar alguma coisa como de nós mesmos; mas a nossa suficiência é de Deus,
6 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchǔhú ndacu‑ndɨ́ cunu cuechi‑ndɨ̌ núú‑gǎ cáháⁿ‑ndɨ́ núú ñǎyiu cuèndá ɨngá núú sǎ vǎha ní cachí‑gá cada ñaha‑gǎ xií‑yu. Te sá vǎha ní cachí‑gá cada ñaha‑gǎ xií‑yu‑áⁿ ñà túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi ndɨhɨ nchaa tnúhu sá nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Moìsés ní chídó tnùní ndíi, te ducaⁿ chi espíritú Yǎ Ndiǒxí néhé chìuⁿ‑xi nchaa tnúhu sá càháⁿ cuèndá nchaa sá vǎha‑áⁿ. Te nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, dándìxi túu‑xi iní nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ tnúhu‑áⁿ sǎ cuǐta nihnú‑yu cuèndá nchaa cuéchi‑yu, dico cue ñáyiu ndècu ndɨhɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí ñáyiu‑áⁿ ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu tnúhu ndee ìní sá cǎcu nihnú‑yu.
6 o qual também nos fez capazes de ser ministros do novo testamento, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito dá vida.
7 Te tnúhu sá nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ndéé díhna nàcuáa cada ñáyiu ní ngúndeé‑xi ɨɨⁿ núú yǔú quèhéⁿ. Te òré ní dátǔu ndíi Moìsés nàcuáa càháⁿ tnúhu sá nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ndèé núú yǔú‑ǎⁿ nǔú cuè ñáyiu isràél, te súúní nǐ tásaⁿ núú ndǐi te ñá túú‑gǎ ní cùu cundehé‑yu núú ndǐi, te ducaⁿ‑gǎ ducaⁿ‑gǎ quídé‑xí dàtásaⁿ‑xi núú ndǐi ni cùu ñá túú‑gǎ ducaⁿ ni quìde‑xi. Te tnúhu ndèé núú yǔú‑ǎⁿ dándìxi túu‑xi iní cue ñáyiu sá cuǐta nihnú‑yu sá cuèndá nchaa cuéchi‑yu, te ío váha ní quide‑xi cútnàhá ní ngúndecu ndɨhɨ cue ñáyiu isràél tnúhu‑áⁿ.
7 Mas se a ministração da morte, escrita e gravada em pedras, era gloriosa, de maneira que os filhos de Israel não podiam contemplar firmemente a face de Moisés, por causa da glória do seu semblante; cuja glória estava se acabando,
8 Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑xi xíáⁿ cútnùní sá tnǔhu càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí vitna uuⁿ‑gá ducaⁿ ǐo‑gá váha quìde‑xi.
8 como não será a ministração do Espírito mais gloriosa?
9 Te núu ducaⁿ ǐo váha ní quide‑xi cútnàhá ní ngúndecu ndɨhɨ cue ñáyiu isràél tnúhu sá dándìxi túu iní‑yu sá cuǐta nihnú‑yu sá cuèndá nchaa cuéchi‑yu, te uuⁿ‑gá ducaⁿ vǎha quìde‑xi vitna ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí cuèndá sá vǎ cúndècu‑gá cuéchi ñáyiu núú‑gǎ.
9 Porque, se a ministração da condenação for gloriosa, muito mais a ministração da justiça excederá em glória.
10 Te vá càchí‑ó sǎ cǔtnàhá ní ngúndecu ndɨhɨ cue ñáyiu isràél tnúhu ndèé núú yǔú‑ǎⁿ ǐo‑gá váha ní quide‑xi, te ñáhá chi uuⁿ‑gá váha quìde‑xi vitna cuendá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí.
10 Porque até o que foi feito glorioso, a este respeito não tinha glória, em razão da glória que excede.
11 Te núu ducaⁿ ǐo váha ní quide‑xi cútnàhá ní ngúndecu ndɨhɨ ñáyiu isràél tnúhu sá ñà túú ní cùdíi, te uuⁿ‑gá ducaⁿ ǐo váha quìde‑xi vitna ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá vǎ ndɨ́hɨ́ nìhnu tnahí‑gá.
11 Porque, se o que era transitório foi glorioso, muito mais o que permanece é glorioso.
12 Te cùtnuní iní‑ndɨ́ sá vǎ ndɨ́hɨ́ nìhnu sá dúcáⁿ ǐo váha quìde‑xi, núu xíǎⁿ ío vii ío váha cùu iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu sá nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑o.
12 Vendo, então, que temos tal esperança, usamos de grande simplicidade no falar;
13 Te ñá túú quìde‑ndɨ́ dàtná ní xóo cada ndíi Moìsés, chi ndíi‑áⁿ nǐ xóo dàdáhu ndíi núú ndǐi òré dátǎsaⁿ‑xi núú ndǐi cuèndá sá vǎ quìní cue ñáyiu isràél òré ñá túú‑gǎ dátǎsaⁿ‑xi núú ndǐi.
13 e não como Moisés, o qual colocou um véu sobre a sua face, para que os filhos de Israel não pudessem olhar firmemente para o fim daquilo que é abolido;
14 Te cue ñáyiu isràél ñá túú ní tècú tnùní váha‑yu nàcuáa ní xóo danèhé ñáhá ndǐi Moìsés xií‑yu, te cuěi ndéé vitna ñá túú tècú tnùní‑yu òré dácuàhá‑yu tnúhu sá nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ndéé díhna nàcuáa cada‑gá, te cada iní‑ó sǎ dàtná sá nǐ xɨ́dáhu núú ndǐi Moìsés yɨ́dǎhu núǔ‑yu cuèndá sá vǎ cútnùní núǔ‑yu cundèhé‑yu te tecú tnùní‑yu, dico núu tnahá tnúhu‑yu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú te tecú tnùní‑yu.
14 mas suas mentes estavam cegas; porque até este dia permanece o mesmo véu encoberto na leitura do velho testamento; véu o qual está aniquilado em Cristo.
15 Te cuěi ndéé vitna òré dácuàhá‑yu nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés nchaa núú tùtú ndíi, te cada iní‑ó sǎ dàtná sá nǐ xɨ́dáhu núú ndǐi yɨ̀dáhu núǔ‑yu chi ñá túú tècú tnùní‑yu.
15 Mas até hoje, quando Moisés é lido, o véu está sobre o coração deles.
16 Dico cue ñáyiu na tùha ñaha xii Xítohó Jesucrìstú te tècú tnùní‑yu tnúhu‑gá.
16 Mesmo assim, quando se converterem ao Senhor, o véu será retirado.
17 Te Xítohó Jesucrìstú ɨɨⁿ‑ni cùu‑gá ndɨhɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ Espíritú‑gá ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nì ɨɨⁿ sá ñà túú vǎha xií‑yu.
17 Ora, o Senhor é o Espírito, e onde o Espírito do Senhor está, aí está a liberdade.
18 Te dàtná cúú ɨ̀ɨⁿ yutátá sǎ dánèhé núú ñáhá‑xí xìi ñáyiu ɨɨⁿ sá vǎha, ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑o chi quìde‑o nacuáa cáháⁿ ñáyiu sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ ùuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá cùndáá‑ó ndècu‑o ichi‑gá dàtná quídé mèe‑gá quídé ndǎá‑gá. Te Espíritú‑gá quídé‑xí dùcaⁿ ta cundáá‑ó nǔú‑gǎ cuáháⁿ.
18 Mas todos nós, com a face descoberta, contemplando como em um espelho a glória do Senhor, somos transformados na mesma imagem de glória em glória, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.