1 Tessalonicenses 4
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ACF
1 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó sǎ cúndèdóho‑ndo na càháⁿ‑í nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ Xítohó Jesucrìstú, chi mee‑gǎ cuìní‑gá sá cádá‑ndó nàcuáa ní dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo cuèndá cuu váha iní Yǎ Ndiǒxí núú‑ndó, te ducaⁿ‑ni càda‑ndo ndéé núú cuàháⁿ núú věxi.
1 Finalmente, irmãos, vos rogamos e exortamos no Senhor Jesus, que assim como recebestes de nós, de que maneira convém andar e agradar a Deus, assim andai, para que possais progredir cada vez mais.
2 Te nchòhó sa nàha‑ndo nacuáa ní cáháⁿ‑ndɨ́ núú‑ndó, chi ní cáháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa ní táúchíúⁿ Xǐtohó Jesucrìstú te ní cachí‑gá sá
2 Porque vós bem sabeis que mandamentos vos temos dado pelo Senhor Jesus.
3 Yá Ndiǒxí cuìní‑gá sá cádá ndǎá‑ó cùndecu‑o ichi‑gá. Te nchoo cuè tée vá càháⁿ ndɨhɨ‑o ñǎyiu dɨ̀hɨ́ te núu ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑ó cùú‑yu, te ni cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ vá càháⁿ ndɨhɨ́‑yu tée núu ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé.
3 Porque esta é a vontade de Deus, a vossa santificação; que vos abstenhais da fornicação;
4 Te núu xíǎⁿ nchaa nchòhó tnàha tée‑í ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ cùndecu ñadɨhɨ́‑ndó, te dɨu‑ni ducaⁿ nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ cùndecu yɨɨ‑ndo, te mee‑ni tnǔhu yɨñùhu cáháⁿ ndɨhɨ tnàha‑ndo.
4 Que cada um de vós saiba possuir o seu vaso em santificação e honra;
5 Te vá cání cuèhé cani duha iní‑ndó dàtná quídé cuè ñáyiu ñá túú sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí.
5 Não na paixão da concupiscência, como os gentios, que não conhecem a Deus.
6 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑ndo vá cání ìní‑ndó dàndahú‑ndó tnàha tée‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo ñàdɨhɨ́‑güedé. Te ducaⁿ‑ni nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu vá cání ìní‑ndó dàndahú‑ndó tnàha dɨhɨ́‑ndó cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo yɨ̀ɨ́‑yu. Chi núu ducaⁿ na càda‑ndo, te Yá Ndiǒxí ío dandòho ñaha‑gá xii‑ndo dàtná ní cachí‑ndɨ́ ndéé díhna.
6 Ninguém oprima ou engane a seu irmão em negócio algum, porque o Senhor é vingador de todas estas coisas, como também antes vo-lo dissemos e testificamos.
7 Chi Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá sá cádá‑ó mèe‑ni sá vǎha, te ñá dɨ́ú sǎ cuèhé sá dúhá.
7 Porque não nos chamou Deus para a imundícia, mas para a santificação.
8 Te nchaa ñáyiu na càda sáá iní‑xi tnúhu càháⁿ‑ndɨ́, te quìde sáá iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, chi ñá dɨ́ú tnǔhu tée ñuyíú‑a cùu‑xi, chi tnúhu Yá Ndiǒxí, Yaá ní taxi Espíritú‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o cuu‑xi.
8 Portanto, quem despreza isto não despreza ao homem, mas sim a Deus, que nos deu também o seu Espírito Santo.
9 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi cachí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cúú ìní tnáhá‑ndó, chi Yá Ndiǒxí sa ní dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑ndo nàcuáa cuu iní tnáhá‑ndó, ndɨhɨ nàcuáa cuu iní‑ndó dàva‑gá tnàha ñáyiu‑ndo.
9 Quanto, porém, ao amor fraternal, não necessitais de que vos escreva, visto que vós mesmos estais instruídos por Deus que vos ameis uns aos outros;
10 Te ducaⁿ xǐquide‑ndo ndɨ̀hɨ nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndo ichi Xítohó Jesucrìstú ndécú dìstritú Macèdoniá. Te càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú‑ndó sǎ cádá ndǎá‑gá‑ndó, te cuita cuu iní‑gá‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ.
10 Porque também já assim o fazeis para com todos os irmãos que estão por toda a macedônia. Exortamo-vos, porém, a que ainda nisto aumenteis cada vez mais.
11 Te cada ndee ìní‑ndó cùndecu ñucaxi iní‑ndó, te cuhuⁿ iní‑ndó chìuⁿ mee‑ndo, te xíǎⁿ cada‑ndo dàtná ní dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo.
11 E procureis viver quietos, e tratar dos vossos próprios negócios, e trabalhar com vossas próprias mãos, como já vo-lo temos mandado;
12 Te ducaⁿ te tnàhá nchaa ñáyiu ñá túú sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑ndó, te ducaⁿ te ñá túú tnàhí‑gá ná cùmání xii‑ndo.
12 Para que andeis honestamente para com os que estão de fora, e não necessiteis de coisa alguma.
13 Te vitna na càchí tnúhu‑ndɨ́ xii nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú cuèndá nchaa ñáyiu sa ní xíhí, ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá sá vǎ ndɨ̀hú iní‑ndó cuèndá‑yu dàtná xǐquide nchaa ñáyiu ñá túú yɨ̀hɨ iní‑xi sá quíxí tùcu Xítohó Jesucrìstú ñuyíú‑a.
13 Não quero, porém, irmãos, que sejais ignorantes acerca dos que já dormem, para que não vos entristeçais, como os demais, que não têm esperança.
14 Te nchoo sàndáá iní‑ó sǎ nǐ xíhí Xítohó Jesucrìstú te ní ndoto‑gá ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí, te sàndáá tucu iní‑ó sǎ dàtná ní dándótó Yǎ Ndiǒxí Xítohó Jesucrìstú, ducaⁿ dàndoto‑gá nchaa ñáyiu ní xíhí ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá.
14 Porque, se cremos que Jesus morreu e ressuscitou, assim também aos que em Jesus dormem, Deus os tornará a trazer com ele.
15 Te na càchí tnúhu tucu‑ndɨ́ ɨngá tnúhu nàcuáa ní cáháⁿ Xítohó Jesucrìstú, chi ní cachí‑gá sá ná sàá nduu quìxi tucu‑gá te nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá ndécú vǐvú ñuyíú‑a vá códó nùú‑yu núú ñǎyiu ní xíhí ndaa andɨu, chi jùndú candeca ñaha‑gǎ xií‑yu ndaa.
15 Dizemo-vos, pois, isto, pela palavra do Senhor: que nós, os que ficarmos vivos para a vinda do Senhor, não precederemos os que dormem.
16 Chi Xítohó Jesucrìstú quee túu‑gá andɨu, te cana‑gá nchaa ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá, te òré‑áⁿ Yǎ Ndiǒxí cada‑gá te òré‑áⁿ, cáháⁿ ɨɨⁿ cútú te òré‑ni‑áⁿ ndoto nchaa ñáyiu ní xíhí, ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá.
16 Porque o mesmo Senhor descerá do céu com alarido, e com voz de arcanjo, e com a trombeta de Deus; e os que morreram em Cristo ressuscitarão primeiro.
17 Te dǎtnùní nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu vǐvú ñuyíú‑a naníhí tnáhá‑ó ndɨ̀hɨ́‑yu, te ndanchita‑o ndɨ̌hu‑o xɨ̀tɨ́ vícó naníhí tnáhá‑ó ndɨ̀hɨ Xítohó Jesucrìstú, te candeca ñaha‑gǎ xii‑o ndàa andɨu cundecu ndɨhɨ‑o‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Depois nós, os que ficarmos vivos, seremos arrebatados juntamente com eles nas nuvens, a encontrar o Senhor nos ares, e assim estaremos sempre com o Senhor.
18 Núu xíǎⁿ chí cuǎha tnàha tnúhu ndee ìní, te vá ndɨ̀hú iní‑ndó chi naníhí tàhú‑ndó nǔú‑gǎ.
18 Portanto, consolai-vos uns aos outros com estas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.