Romanos 9

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñiyɨvɨ ra Cristo cui, ta quehin sa ndisa. Ña vatye. Ta tyindyee Tatyi Ii ra Ndyoo sii sa siñi tuñi sii, ta site vatyi (tandɨhɨ sa tyei ihya ta) sa ndisa cuu si.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Cuihya xaan cuñi añime. Ta yaha xaan ndahvi cuñi si. (Sa cuenda ñu hebreo, ñiyɨvɨ sii.)
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ta ndya cuhva cuñi sa cua tyaa siyo ra Ndyoo sii, sii ra Cristo ta zacuhun ra sii nu xaan tatu zacacu zuhva ra sii ñu hebreo, ñiyɨvɨ sii. Tatu sa vatyi cuu tacuan, zoco ma cuu sa tacuan.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Quehin sa cuenda ñiyɨvɨ hebreo vatyi i casi ra Ndyoo sii ñu vatyi cuñi ra zañaha ra vatyi cuñi xaan ra sii ñu. Zuun ñi sii maa ñu i zañaha ra Ndyoo cuhva caa ra sa ndisi xaan ra. Ta sihin maa ñu i catyi ra Ndyoo cuhva cua zavaha ra sa vaha xaan sihin ñu. Ta i saha ra tuhun sa i saha ra sii ra Moisés sii ñu, ta i catyi ra sihin ñu yozo caa cua zavaha ra sa vaha sihin ñu ityi nuu ca. Ta i zañaha ra sii ñu cuhva cuñi ra sa cua zacahnu ñu sii ra.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Ra hebreo i cuu tandɨhɨ ñiyɨvɨ sahnu sii yo, ta i sino xaan iñi ra sii ra Ndyoo (tañi maa ra Abraham, ra Isaac, ta ra Jacob). Ta zuun ñi ñiyɨvɨ hebreo cuu ra Cristo. Ndyaca ñaha ra zɨquɨ tandɨhɨ cuii sa iyo. Nazacahnu yo sii maa ra Ndyoo tandɨhɨ cuii tyiemvu. Ta nacuu si tacuan.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ña catyi sa ñá zavaha ra Ndyoo cuhva i catyi ra ta sa naha, cuhva cua zavaha ra sihin ñiyɨvɨ hebreo vatyi ña tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo ta cuu ñu ñiyɨvɨ ra Ndyoo sa ndisa.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ña tandɨhɨ ñiyɨvɨ ra Abraham ta cuu ñu ñiyɨvɨ sii ra Ndyoo vatyi catyi Tuhun ra Ndyoo nu cahan ra sihin ra Abraham ta catyi ra: “Maa ñi sa cuenda ra Isaac ta cua coo ñiyɨvɨ suun.” (Tacuan i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham yoo cuu sa cua cuu ñiyɨvɨ sii ra sa ndisa cuii.)
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Cuñi si catyi si vatyi tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ i zacacu zɨhɨ sii cuhva iyo ñuu ñiyɨvɨ ya, yɨvɨ ñiyɨvɨ ra Ndyoo cuu sii ñu. Zoco tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ sa cua càcù cuhva cuñi ra Ndyoo, yucuan ñu cuu zehe ra sa ndisa cuii.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ta ihya cuu cuhva i saha ra Ndyoo tuhun ra sii ra Abraham: “Cua quisi nu ndyaa ndo cuhva i catyi, ta cua coo zehe ña Sara”, catyi ra. (Ihya cuu cuhva i cacu ra Isaac, cuhva i catyi maa ra Ndyoo.)
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ta ña tacuan ñi, vatyi ña Rebeca tindaha ña sihin ra Isaac yɨɨ ña, zehe ña Sara. Maa ra cuu minoo ñiyɨvɨ sahnu sii yo. Ta sicoo zehe ñu. (Tinɨhɨ ra i cacu ra.)
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Tañi i catyi ra Ndyoo: “I cuñi que sii ra Jacob, zoco ñá cuñi sii ra Esaú.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Tacuan i zavaha ra Ndyoo, zoco ma cuu catyi yo vatyi ña vaha cuhva zavaha ra.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 I catyi ra Ndyoo sihin ra Moisés: “Cua cundahvi iñi sii ñiyɨvɨ, zoco zuun ñi mi cua catyi yoo sii cua cundahvi iñi.” Catyi ra.
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ta tacuan cuu cuhva sito yo vatyi ma cundahvi iñi ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ sa cuhva cuñi ñi maa ñu ta nducu xaan ñu cuhva. Zoco cua cuu si cuhva cuñi maa ra Ndyoo vatyi maa ra cuu ra cundahvi iñi yoo sii cuñi maa ra.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Catyi Tuhun Ndyoo cuhva i cahan ra sihin ra Faraón rey ñuu Egipto ta sa naha. (Vatyi ñihi xaan iñi rey cuan), ta i catyi ra Ndyoo sihin ra: “I sehi sa cundyaca ñohon ta cua zañehi vatyi iyo xaan cuhva sii. Ta nacahnu ñuu ñiyɨvɨ cua zacahnu ñiyɨvɨ sii.” Catyi ra.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Tacuan iyo maa ra Ndyoo. Cundahvi iñi ra sii yoo ra cuñi ra cundahvi iñi ra. Ta saha ra sa nduñihi iñi inga ñiyɨvɨ cuhva cuñi maa ra.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Ta yucuan cuenda cua catyi ndo sihin: “¿Ta ñaa cuenda tyaa ra Ndyoo cuatyi sata ñiyɨvɨ? ¿Ta yoo cuu sa ña zavaha cuhva cuñi ra?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Zoco ña vaha cuhva sica iñun vatyi ¿yoo ra cuun ta cohon nu cahan ra Ndyoo? Vatyi minoo quɨyɨ cuan, ña catyi si sihin ñiyɨvɨ i zavaha sii si: “Ña vaha cuhva i zavohon sii. ¿Ñaa cuenda i zavohon sii tyehen?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Tucuñun minoo ñiyɨvɨ zatyiño sihin ndyahyu ta zavaha ñu ndaha tyiño sa cua cutyiño ñu sisi vehe, ta cuu zavaha ñu ñaa sa cuñi maa ñu sihin zuun ñi maa ndyahyu cuan tu cuu si minoo ndaha tyiño vaha ca a cuu si minoo sa ndahvi ñi caa.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 I cuñi ra Ndyoo zañaha ra sii ñiyɨvɨ cuhva tahan si zandoho ra sii ñu tatu zavaha ñu sa ña vaha. Ta cuñi tucu ra zañaha ra vatyi cuaha xaan cuhva iyo sii ra. Yucuan cuenda zandyee xaan ra iñi ra sihin ñiyɨvɨ ña vaha. Maa ñu cuu ñiyɨvɨ tahan si ndoho. Ta cuéé ca ta cua zanaa ra sii ñu.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Ta inga tucu cuhva. I cuñi ra zañaha ra cuhva vaha xaan sa zavaha ra sihin inga ñiyɨvɨ, ñu i saha maa ra tumañi iñi sii. Maa ñu cuu ñu i casi ra vatyi cua ñihi ñu tandɨhɨ cuii sa vaha xaan ta cua cundito ñu sihin ra.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Ta zuun ñi maa yo cuu ñiyɨvɨ cuan. Iyo yo cuu yo ñiyɨvɨ hebreo. Ta iyo yo yɨvɨ. Zoco i casi ra Ndyoo sii tandɨhɨ yo.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Tañi i catyi maa ra Ndyoo nuu tutu i tyaa ra Oseas ta sa naha:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ta zuun ñi nu i catyi sihin ñu: “Yɨvɨ ñiyɨvɨ sii mi cuu sii ndo”, zuun ñi yucuan cua nduu ñu ñiyɨvɨ sii mi, ra Ndyoo ndito.
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ta i catyi ra Isaías sa cuenda ñiyɨvɨ hebreo: “Vazu cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo tañi ñiyɨtɨ yuhu tyañuhu, zoco zuhva cuii ñi ñu cua cacu.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Vatyi yatyi xaan ta cua zavaha ra Ndyoo tandɨhɨ cuii cuhva catyi ra ihya ñuu ñiyɨvɨ.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Tañi i catyi tucu maa ra Isaías:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 ¿Ta ñaa cua catyi yo vityi? Ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñá nanducu maa ñu cuhva coo vaha ñu ityi nuu ra Ndyoo. Zoco vityi nañihi ñu cuhva cuan sihin sa sino ñi iñi ñu.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Ta ñiyɨvɨ hebreo i zavaha xaan ñu cuhva sa sica iñi maa ñu vatyi cua nduvaha ñu ityi nuu ra Ndyoo. Zoco ñá cuu. Ñá cuu zavaha ñu tandɨhɨ cuii cuhva vaha tañi catyi tuhun i saha ra Ndyoo sii ra Moisés.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Ta ñaa cuenda ñá ñihi ñu cuhva catyi ra Ndyoo sihin ñu vatyi ñahñi ca cuatyi ñu? Ñá ñihi ñu cuhva cuan vatyi ñá sino iñi ñu vatyi cua càcù ñu maa ñi sihin tumañi iñi sa saha maa ra Ndyoo. Sica iñi ñu vatyi cua càcù ñu sa cuenda sa vaha i zavaha ñu. Ta i cuu si tañi minoo cuhva tatu catyihi saha ñiyɨvɨ sihin minoo yuu.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Tañi catyi si nuu tutu ra Ndyoo:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.