Mateus 27

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta sa cundisi i zandoo ra tyiño, tandɨhɨ ra zutu nahnu ta ra mandoñi. Sa ndu‑ɨɨn ra minoo cuhva, cuhva cua cahñi ra sii ra Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ta i sihñi ra sii ra Jesús, ta i sindyaca ra sii ra nu ndyaa ra Poncio Pilato, ra cu gobernador.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ra Judas, ra i xico sii ra Jesús, i ndyehe ra vatyi cua cahñi ra sii ra Jesús, ta zɨquɨ i ndu‑uu iñi ra cuatyi ra, ta i nacuhva ra sa oco usi tahan xuhun cuisi sii ra zutu nahnu ta ra mandoñi,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 ta i catyi ra sihin ra: Cahnu xaan cuatyi i zavehi vatyi i saha cuende sii minoo ra ñahñi cuatyi, ta vityi cua cuu ra. Zoco i nacahan ra cuan, ta catyi ra: ¿Ta ñaa sa cuenda nduhvi? ¡Ndyehe moo yozo caa zacuun vityi!
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tacuan ta i zavita ihno ra Judas xuhun cuan sisi vehe ñuhu cahnu ta cuahan ra, ta i sahñi ra sii ra. Tyihi ra minoo yoho zucu ra.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 I nacuaan ra zutu nahnu xuhun cuan, ta catyi ra: Ma cuu tyihi yo xuhun ya sihin xuhun ofrenda vatyi xuhun sa cuenda sa cua cati nɨñɨ minoo ra cu si.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ta zɨquɨ i ndu‑ɨɨn ra minoo cuhva, ta sihin xuhun cuan, i zata ra minoo ñuhu nañi si Nu Tava Ñiyɨvɨ Ndyahyu sa cua Zavaha Ñu Ndaha Tyiño. Ta tyaa ra cuhva vatyi ñuhu cuan cua cuu nuñaña sa cuenda ñiyɨvɨ inga ñuu tatu cua cuu ñu ñuu Jerusalén.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ta yucuan cuenda ndya cuhva ndya vityi nañi ñuhu cuan, Ñuhu Cuenda Nɨñɨ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ta cuhva cuan i natahan si cuhva i catyi ra Jeremías, minoo ra cu profeta ta sa naha. Tyehen i tyaa ra: “I naquihin ra sa usi uu tahan xuhun cuisi. Yucuan cuu yahvi i sicundyaa ra i zacuu ñiyɨvɨ hebreo.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ta sihin xuhun cuan i zata ra ñuhu sii ra zavaha quɨyɨ tañi i catyi maa ra Ndyoo sihin.” Tacuan i tyaa ra Jeremías sa cuenda cuhva cua tahan ra Jesús.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 I sindyaca ra sii ra Jesús ityi nuu ra Pilato, ra cu gobernador, ta i ndaca tuhun ra Pilato sii ra Jesús: ¿Atu yoho cuu rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo? Ta i catyi ra Jesús: Tacuan cu si tañi catyi moo.
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Tacuan ta i tyaa ra zutu nahnu ta ra mandoñi cuatyi sata ra Jesús, zoco ñá nacahan ra ndaha ñi.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ta zɨquɨ i catyi ra Pilato: ¿Atu ña siñun sa cahan ra ya, cuhva tyaa ra cuatyi saton? Catyi ra.
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Zoco ñá nacahan ra Jesús ndaha ñi, ta iyo xaan i cuñi ra Pilato.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ta vico cuan, tuhva ra gobernador tava sii minoo ra ñoho vehe caa, yoo ra cua catyi ñiyɨvɨ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ta sicoo minoo ra sa sito tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Barrabás nañi ra.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ta cuhva i titahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ, i ndaca tuhun ra Pilato sii ñu: ¿Yoo ra cuñi ndo sa zañe, a sii ra Barrabás a sii ra Jesús sa nañi Cristo?
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Vatyi sa sito ra Pilato vatyi ña tahan iñi ra cu tyiño hebreo sii ra Jesús, ta yucuan cuenda i saha cuenda ra sii ra sii ra.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nɨɨ ñi sa ndyaa ra Pilato tyayu ra nu zandaa ra tyiño, i tasi ñazɨhɨ ra tyiño nu ndyaa ra, ta catyi ña: “Coto ñaha ñaa sa zavohon sihin ra vaha cuan vatyi i ndyehi minoo ñimahna quiñi xaan sa cuenda ra cuñi.” Tacuan catyi tutu i tyaa ña.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Zoco i zasino ra zutu nahnu cuan ta ra mandoñi iñi ñiyɨvɨ vatyi cua caca ñu sii ra Barrabás, ta cua catyi ñu vatyi nacuu ra Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 I cahan ra gobernador inga saha, ta catyi ra: ¿Yoo ra cuñi ndo sa cua zañe? Ta i catyi ñu: Sii ra Barrabás.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra Pilato: Ta ¿ñaa sa cua zavehi sihin ra Jesús sa nañi Cristo? Ta i nacahan tandɨhɨ ñu, ta catyi ñu: ¡Nacuu ra nu cruz!
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ta i catyi ra Pilato: ¿Ñaa cuenda? ¿Ñaa sa ña vaha i zavaha ra? Zoco i cana saa ñu ñihi ca, ta catyi ñu: ¡Nacuu ra nu cruz!
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ta zɨquɨ i ndyehe ra Pilato vatyi ñá cuu zacuu ra. I nduvaa ñi maa ñiyɨvɨ. Yucuan cuenda i quihin ra ndutya, ta i nacatya ra ndaha ra ityi nuu ñiyɨvɨ, ta catyi ra: Yɨvɨ cuatyi mi cuu ta cua cati nɨñɨ ra vaha ya. Ndyehe maa ndo cua ndoo cuatyi sata maa ndo.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ta i nacahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ, ta catyi ñu: Nacuu si cuatyi maa ndi ta cuatyi zehe ndi. Catyi ñu.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ta zɨquɨ i zaña ra Pilato sii ra Barrabás, ta i tava ra tyiño vatyi cua cañi zandaru sii ra Jesús, ta zɨquɨ i saha cuenda ra sii ra vatyi cua cuu ra nu cruz.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 I sindyaca zandaru ra Pilato sii ra Jesús sisi vehe tyiño, ta i titahan tandɨhɨ inga zandaru sihin ra.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 I tava ra zahma ra Jesús, ta i natyihi ra minoo zahma tixinda sii ra.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ta i zavaha ra minoo corona iñu ta tyihi ra xiñi ra Jesús, ta saha ra minoo tuyoo caxtyila cuñaa ra, ta zɨquɨ i sicuɨñɨ sɨtɨ zandaru ityi nuu ra, ta i sacu ndyaa ra sii ra, ta catyi ra: Nacumi suun, yoho ra cu rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo.
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 I tyicu zɨɨ zandaru sii ra Jesús, ta i naquihin ra tuyoo caxtyila cuan, ta i cañi xaan ra xiñi ra.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ta sa yaha sacu ndyaa ra sii ra, i tava ra zahma tixinda cuan, ta i natyihi ra zahma maa ra sii ra. Ta zɨquɨ i quihin ra sii ra vatyi cua cahñi ra sii ra nu cruz.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ta cuhva sa cuahan ra ityi, i tahan ra sii minoo ra ñuu Cirene. Simón nañi ra. Ta i zacuizo zandaru cuan cruz ra Jesús sii ra.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ta cuahan tandɨhɨ ra nu nañi si Gólgota. Tuhun Gólgota cuan cuñi si catyi si Nu Yucu Yɨquɨ Xiñi Ndɨyɨ.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ta cuhva sa saa ra yucuan, i saha ra vino zaca si sihin minoo sa uva xaan vatyi cua coho ra Jesús, zoco i sihi ra Jesús siin ñi ta zɨquɨ ñá cuñi ca ra coho sii si.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ta sa yaha tyaa zandaru sii ra Jesús nu cruz ta zɨquɨ i sizɨquɨ ra vatyi cua ndyehe ra yoo ra cua zahacanaa minoo minoo zahma ra. Cuhva cuan i natahan si cuhva i tyaa minoo ra profeta sa cuenda ra Jesús nu catyi si tyehen: “I zasa ra zahme sii tahan ra, ta i sizɨquɨ ra yoo ra cua ñihi zahma cañi vii.”
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ta zɨquɨ i sicundyaa zandaru, ta i zacuenda ra sii ra Jesús.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ta xiñi cruz i tyaa ra minoo tutu, ta catyi si ñaa cuenda cua cuu ra, ta catyi si: “Ihya ra cuu ra Jesús, rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ta i sihi tucu uu tahan ra zuhu sihin ra Jesús, minoo ra siyo cuaha ra, ta inga ra siyo zatyi ra.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Cuhva sa yaha ñiyɨvɨ nu ndyaa ra Jesús, i sacu ndyaa ñu sii ra, ta zavico xiñi ñi ca ñu
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ta catyi ñu: Yoho, ra catyi vatyi cua canun vehe ñuhu ta uñi quɨvɨ ñi ta cua zanduvohon sii si, tatu sa ndisa vatyi zehe ra Ndyoo cuu suun, noon nu cruz.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ta i sacu ndyaa tucu ra zutu nahnu ta ra maestro cuenda ley ta ra mandoñi sii ra, ta catyi ra:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 I zacacu ra sii inga ñiyɨvɨ, zoco ña cuu zacacu ra sii ra. Tatu rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo cuu ra, nanoo ra nu cruz vityi, ta cua sino iñi yo sii maa ra.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Sino xaan iñi ra sii ra Ndyoo, nazacacu ra Ndyoo sii ra vityi tatu sa ndisa vatyi cuñi ra Ndyoo sii ra vatyi i catyi ra vatyi Zehe ra Ndyoo cuu sii ra. Catyi ra.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ta ndya cuhva ndya ra zuhu, ra sihi ɨɨn ñi sihin ra Jesús, ta i cahan tucu ra ndya vaha ñi sii ra Jesús.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tacuan ta i nduñaa xaan nacahnu ñuu ñiyɨvɨ ndya maa ora ta ndya cuhva ndya caa uñi sa sahiñi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ta cuhva caa uñi i cana saa ra Jesús minoo sa ñihi xaan, ta i catyi ra: Elí, Elí ¿lama sabactani? Cuñi si catyi si: Zutu mañi yu, Zutu mañi yu, ¿ñaa cuenda i zandoon sii? Catyi ra.
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Zuhva ñiyɨvɨ nandyaa yucuan, i siñi ñu ta catyi ñu: Ra ihya cana saa ra sii ra profeta Elías. Catyi ñu.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ta zuun ñi caa cuhva cuan, i cacono minoo ra cuan, ta i quihin ra sii minoo sa ñahma, ta i zatyii ra sii si sihin ndutya iya. I tyaa ra sii si numinoo yutu, ta i zandaa ra sii si nu ndyaa ra Jesús vatyi cua coho ra.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ta i catyi inga ra yucu yucuan: Cuatu noo, nandyehe yo tatu cua quisi zanoo ra Elías sii ra.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 I sacu saa ra Jesús inga saha minoo sa ñihi xaan, ta zɨquɨ i sihi ra.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Zuun ñi caa cuhva cuan, i ndata zava zama coco sa ndita sisi vehe ñuhu cahnu ndya zɨquɨ ta ndya xuu. I taan minoo sa ñihi xaan, ta i ndata yuu nahnu,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 ta i nuña ñaña, ta i nandoto cuaha xaan ñiyɨvɨ i sino iñi sii ra Ndyoo.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Sa yaha nandoto ra Jesús, ta zɨquɨ i quita maa ñu ñaña, ta saa ñu ñuu Jerusalén, ñuu ra Ndyoo, ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i ndyehe sii ñu.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ta minoo ra cu nuu sii minoo ziendu zandaru ta zandaru ra zacuenda sii ra Jesús ɨɨn ñi sihin ra cuan, i ndyehe ra cuhva i taan ta tandɨhɨ inga sa i cuu, ta i yuhu xaan ra, ta i catyi ra: Ndisa cuii ra ihya vatyi zehe Ndyoo cu sii ra.
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ndya zava ñi i siyucu cuaha xaan ñu zɨhɨ. Ndyehe ñu sii ra Jesús. I sindyico ñu sii ra ndya Galilea, ta i tyindyee ñu sii ra.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Minoo ña cuan, nañi ña María Magdalena, ta inga ña cuu ña María zɨhɨ ra Jacobo ta ra José, ta inga ña cuu ñazɨhɨ ra Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Minoo ra cuca sa nañi José, ra ñuu Arimatea cuu ra, ta ndyico ra sii ra Jesús. Ta sa tyahan cuan
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 i sahan ra nu ndyaa ra Pilato, ta i sica ra coño ñuhu ra Jesús. I saha ra Pilato tyiño vatyi cuu quihin ra sii si.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ta i quihin ra José coño ñuhu ra Jesús, ta i cava noo ra minoo zahma vaha sii si,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ta i saqui ra sii si sisi ñaña saa maa ra sa i zavaha ra sisi minoo yuu. I tyazi ra yuhu ñaña cuan sihin minoo yuu cahnu, ta cuahan ra.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ta cuhva cuan i siyucu ña María Magdalena ta inga ña María yatyi ñi yuñaña cuan.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Inga quɨvɨ, quɨvɨ sa cua quitatu ñiyɨvɨ, sa ndɨhɨ zanduvaha ñu sa cuenda vico cuan, ta i sahan ra zutu nahnu ta ra fariseo nu ndyaa ra Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ta i catyi ra sihin ra: Tata, nacohon iñi ndi vatyi nɨɨ ñi sa ndito ra vatya cuan ta i catyi ra vatyi tatu sa yaha uñi quɨvɨ cua nandoto ra sisi sa i sihi ra.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Yucuan cuenda cuñi ndi vatyi tavon tyiño vatyi cundyaa zeyun yuhu ñaña ra ndya cuhva ndya sa yaha uñi quɨvɨ coto quisi ra tahan ra sa sa cuaa ta zuhu ra coño ñuhu ra, ta zɨquɨ cua catyi ra sihin ñiyɨvɨ vatyi i nandoto ra sisi sa i sihi ra. Tatu tacuan cua cuu, yaha ca cua sino iñi ñiyɨvɨ tuhun vatya sa cahan ra ta zɨquɨ sa xihna ñi. Catyi ra.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ta i catyi ra Pilato sihin ra: Quihin ndo zuhva zandaru. Ta cuhun ndo ta cazi cutu vaha ndo yozo ca cuhva cuu sii ndo. Catyi ra.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tacuan ta cuahan ra, ta i tyazi cutu vaha ra ñaña cuan, ta i tyaa ra zeyu yuhu si, ta i zandoo ra sii zandaru yucuan vatyi cua zacuenda ra.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.