Marcos 15

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta sa cundisi i zandoo ra tyiño, tandɨhɨ ra zutu nahnu ta ra mandoñi ta ra maestro cuenda ley ta tandɨhɨ inga ra cu tyiño hebreo. Ta i sihñi ra sii ra Jesús, ta i sindyaca ra sii ra nu ndyaa ra Pilato (ra cu gobernador).
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ta i ndaca tuhun ra Pilato sii ra Jesús ta catyi ra: ¿Atu yoho cuu rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo? Ta i catyi ra Jesús: Tacuan cu si tañi catyi moo.
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Tacuan ta i tyaa ra zutu nahnu cuatyi sata ra Jesús cuaha xaan cuhva.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra Pilato sii ra inga saha ta catyi ra: ¿Ñacu ña cohon ndaha cuii ñi? Ta cuaha xaan cuhva tyaa ra ya cuatyi saton.
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Zoco ñá cahan ra Jesús ndaha cuii ñi. Ta iyo xaan i cuñi ra Pilato.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ta vico cuan tuhva ra Pilato tava sii minoo ra ñoho vehe caa, yoo ra cua catyi ñiyɨvɨ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ta quɨvɨ cuan siñoho minoo ityi ra i sahñi tahan sihin ra cu tyiño. Minoo ra cuan nañi ra Barrabás, ta ñoho ra vatyi sahñi ra ñiyɨvɨ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ta i quisi cuaha xaan ñiyɨvɨ ta i sica ñu sii ra Pilato vatyi tava ra sii minoo ra ñoho vehe caa cuhva tuhva ra zavaha tahan cuiya.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ta i ndaca tuhun ra Pilato sii ñu: ¿Atu cuñi ndo vatyi cua tave sii ra cu rey sii maa ndo ñiyɨvɨ hebreo?
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Tacuan i catyi ra Pilato vatyi sito ra vatyi i nacuhva cuenda ra zutu nahnu sii ra Jesús sii ra vatyi cucuihna xaan iñi ra sii ra.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Zoco ñihi xaan i tyihi ra zutu nahnu tyiño sihin ñiyɨvɨ vatyi nacaca ñu sii ra Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra Pilato inga saha ta catyi ra: ¿Ta ñaa sa cuñi ndo cua zavehi sihin ra zacunañi ndo rey sii ñiyɨvɨ hebreo?
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ta i cana saa ñu ta catyi ñu: ¡Nacuu ra nu cruz!
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ta i catyi ra Pilato sihin ñu: ¿Ñaa cuenda? ¿Ñaa sa ña vaha i zavaha ra? Zoco i cana saa ñu ñihi ca ta catyi ñu: ¡Nacuu ra nu cruz!
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 I cuñi ra Pilato coo vaha ra sihin ñiyɨvɨ, ta yucuan cuenda i tava ra sii ra Barrabás. Ta i nacuhva cuenda ra sii ra Jesús vatyi cua ndoho ra sihin cuarta ta zɨquɨ cua cuu ra nu cruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ta i quihin zandaru sii ra Jesús, ta i sindyaca ra sii ra sisi vehe tyiño cahnu, ta i cana ra sii tandɨhɨ inga zandaru.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ta zɨquɨ i natyihi ra minoo zahma tixinda sii ra Jesús, ta i tyihi ra minoo corona iñu xiñi ra.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ta i quisaha sacu ndyaa ra sii ra. I cana saa ra ta catyi ra: ¡Nacumi suun tata; yoho cuu rey sii ñiyɨvɨ hebreo!
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 I cañi xaan zandaru tuyoo caxtyila xiñi ra Jesús, ta i tyicu zɨɨ ra sii ra. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra ta sacu ndyaa ra sii ra.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ta sa yaha sacu ndyaa ra sii ra, i tava ra zahma tixinda cuan, ta i natyihi ra zahma maa ra sii ra. Ta zɨquɨ i quihin ra sii ra vatyi cua cahñi ra sii ra nu cruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ta cuhva sa cuahan ra ityi i tahan ra sii minoo ra ñuu Cirene. I quita ra sicuhu ta vasi ra ndya ñuu Jerusalén. Simón nañi ra. Zutu ra Alejandro sihin ra Rufo sii ra. Ta i zacuizo zandaru cuan cruz ra Jesús sii ra.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ta cuahan tandɨhɨ ra nu nañi si Gólgota. Tuhun Gólgota cuan cuñi si catyi si Nu Yucu Yɨquɨ Xiñi Ndɨyɨ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ta i saha ra vino zaca si sihin minoo sa nañi mirra vatyi coho ra Jesús, zoco ñá sihi ra sii si.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ta sa yaha tyaa ra zandaru sii ra Jesús nu cruz, ta zɨquɨ i sizɨquɨ ra vatyi cua ndyehe ra yoo ra cua zahacanaa minoo minoo zahma ra Jesús.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Caa ɨɨn sa ñaha ñi cuu cuhva i tyaa ra sii ra Jesús nu cruz.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ta xiñi cruz cuan ndyaa letra i tyaa ra ta saha cuenda si ñaa sa cuu cuatyi ra. Tyehen catyi si: “Rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 I sañi ra cruz sa ndyaa minoo ra zuhu nuu siyo cuaha ra Jesús, ta inga ra siyo zatyi.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Cuhva cuan i quita si cuhva catyi Tuhun Ndyoo nu catyi si: “Cua catyi ñiyɨvɨ vatyi ra iyo cuatyi cuu ra.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 I yaha ñiyɨvɨ nu ndyaa ra Jesús, ta i sacu ndyaa ñu sii ra, ta zavico xiñi ñi ca ñu. Ta catyi ñu: Yoho ra catyi vatyi cua canun vehe ñuhu ta uñi quɨvɨ ñi ta cua zanduvohon sii si,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 zacacun suun ta noon nu cruz.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Tacuan tucu ra zutu nahnu sihin ra maestro cuenda ley, i sacu ndyaa ra sii ra. Ta i catyi ra sihin ra tahan ra: I zacacu ra sii inga ñiyɨvɨ, zoco ña cuu zacacu ra sii ra.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tatu cua noo ra nu cruz, tacuan ta cua sino iñi yo vatyi ra Cristo cuu ra. Ta rey sii maa yo ñiyɨvɨ hebreo cuu ra. Catyi ra cuan. Ta tacuan tucu ndya cuhva ndya ra zuhu, ra sihi ɨɨn ñi sihin ra Jesús, ta i cahan tucu ra ndya vaha ñi sii ra Jesús.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ta cuhva maa ora i nduñaa xaan nacahnu ñuu ñiyɨvɨ ndya cuhva ndya caa uñi sa sahiñi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ta cuhva caa uñi cuan i cana saa ra Jesús minoo sa ñihi xaan, ta i catyi ra: Elí, Elí, ¿lama sabactani? Cuñi si catyi si: Zutu mañi yu, Zutu mañi yu, ¿ñaa cuenda i zandoon sii?
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Zuhva ñiyɨvɨ nandyaa yucuan, i siñi ñu ta catyi ñu: Tyizoho ndo; cana ra sii ra profeta Elías.
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i cacono minoo ra, ta i quihin ra sii minoo sa ñahma, ta i zatyii ra sii si sihin ndutya iya. I tyaa ra sii si nu minoo yutu, ta i zandaa ra sii si nu ndyaa ra Jesús vatyi cua coho ra ta catyi ra: Cuatu noo, nandyehe yo tatu cua quisi zanoo ra Elías sii ra.
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 I sacu saa ra Jesús inga saha minoo sa ñihi xaan, ta zɨquɨ i sihi ra.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Zuun ñi caa cuhva cuan, i ndata zava zahma coco sa ndita sisi vehe ñuhu cahnu ndya zɨquɨ ta ndya xuu.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ta minoo ra cu nuu sii minoo ziendu zandaru i iñi ndyaa ra ityi nuu ra Jesús. Ta sa ndyehe ra cuhva i sacu saa ra ta cuhva i sihi ra, i catyi ra: Ndisa cuii ra ihya vatyi zehe Ndyoo cu sii ra.
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ndya zava ñi i siyucu cuaha xaan ñu zɨhɨ. Ndyehe ñu sii ra Jesús. Minoo ña nandyaa sihin ñu nañi ña María Magdalena. Inga ña cuu ña María zɨhɨ ra Jacobo, ra luhlu ca, ta ra José. Ta inga ña nañi ña Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Yucuan ñu cuu ñu i sindyico sii ra ta i tyindyee ñu sii ra quɨvɨ i sica noo ra nu cu si Galilea. Ta sihin inga ñu cuan i quisi ñu ndya ñuu Jerusalén sihin ra.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ta sahiñi viarni i cuu si, quɨvɨ zanduvaha ñiyɨvɨ sa cua casi ñu zavuru vatyi zavuru cuu quɨvɨ tuhva ñu quitatu.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ta i quisi ra José ra ñuu Arimatea. Minoo ra mandoñi cuu ra ta catyi ñiyɨvɨ vatyi vaha xaan ñiyɨvɨ cuu ra. Ndatu ra quɨvɨ cua tasi ra Ndyoo minoo ra cua cundyaca ñaha ñuu ñiyɨvɨ. Ñá yuhu ra, ta i sahan ra nu ndyaa ra Pilato, ta i sica ra tumañi iñi sii ra vatyi cuu quihin ra coño ñuhu ra Jesús.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Iyo xaan i cuñi ra Pilato vatyi yatyi xaan i sihi ra Jesús. Ta i cana ra sii ra ndyaca ñaha sii zandaru, ta i ndaca tuhun ra sii ra tatu sa tañi i sihi ra Jesús.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ta cuhva sa sito ra Pilato vatyi catyi ra cuan vatyi sa sihi ndisa cuii ra Jesús, ta zɨquɨ i saha ra Pilato sa quihin ra José coño ñuhu ra.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 I zata ra José minoo zahma vaha. I zanoo ra coño ñuhu ra Jesús, ta i cava noo ra zahma cuan sii si, ta i saqui ra sii si sisi minoo ñaña sa zavaha ñiyɨvɨ sisi yuu. Ta i tyazi ra yuhu ñaña cuan sihin minoo yuu cahnu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 I ndyehe ña María Magdalena sihin ña María zɨhɨ ra José nu i tyihi ra sii ra Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.