Lucas 7
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Cuhva sa ndɨhɨ cahan ra Jesús sihin ñiyɨvɨ ta cua nanuhu tucu ra inga saha ndya ñuu Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ta yucuan ndyaa minoo ra ndyaca ñaha sii minoo ziendu zandaru. Ta minoo muzu ra, ra sa cuñi xaan ra, cuhu xaan ra, ta cuñi cuu ra.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Quɨvɨ sa sito ra cu nuu sii zandaru cuan tuhun ra Jesús, i tasi ra sii zuhva ra sahnu hebreo vatyi caca ra tumañi iñi sii ra Jesús sa quisi zanduvaha ra sii muzu ra.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ta i saa coyo ra sahnu cuan nu ndyaa ra Jesús, ta i sica xaan ra tumañi iñi sii ra ta catyi ra: Iyo minoo ra romano. Ra cu nuu sii zandaru cuu ra.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Ta vaha xaan ñiyɨvɨ cuu ra sihin maa yo ñiyɨvɨ hebreo ndya cuhva ndya i tyiyahvi maa ra ta i ndaa minoo vehe ñuhu ndi.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Tacuan ta cuahan ra Jesús sihin ra sahnu cuan, zoco cumañi ca saa ra vehe ra cu nuu cuan, ta i tasi ra cuan zuhva amigo ra, ta i catyi ra sihin ra Jesús: Tata, catyi ra cu nuu cuan vatyi ma zayangon suun sa cuhun ndya vehe ra vatyi cahnu xaan ca cuu moo, ta cahan nuu ra vatyi iyo cuatyi ra. Ta yoho, ra vaha xaan cuun.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Yucuan cuenda ña cuñi ra quisi ra nu ndyoon. Zoco tatu cua catyi moo vatyi nduvaha muzu ra, cua nduvaha ra vazu ma cuhun, catyi ra.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Vatyi maa ra, ra ndyaca ñaha sii zandaru cuu ra. Ta cuu catyi ra sihin minoo ra: “Cuahan”, ta cuhun ra. Ta catyi ra sihin inga ra: “Ñaha”, ta vasi ra. Ta catyi ra sihin muzu ra: “Tyehen zavohon”, ta zavaha ra sii si. Ta tacuan tucu moo, catyi ra, vatyi tatu catyun vatyi nduvaha muzu ra, cua nduvaha ra. Catyi ra cuan sihin ra Jesús.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ta sa siñi ra Jesús cuhva cahan ra cuan, ta iyo xaan i cuñi ra sa cuenda ra cu nuu cuan. Ta i nasico cava ra, ta i catyi ra sihin ñiyɨvɨ ndyico sii ra: Catyi sihin ndo vatyi tañaha ca nañihi sii minoo ra hebreo ra sino iñi sii ra Ndyoo tañi sino iñi ra cuan. Catyi ra.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ta cuanuhu ra i tasi ra cu nuu cuan, ta sa nasaa ra i ndyehe ra vatyi sa nduvaha muzu cuan.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Yaha cuan ta inga quɨvɨ cuahan ra Jesús minoo ñuu sa nañi Naín. Ta cuahan tucu ra sica noo sihin ra ta cuaha xaan ca ñiyɨvɨ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ta cuhva sa cua saa ra yatyi ñi ñuu cuan, ta ndyehe ra vatyi quita cuaha xaan ñiyɨvɨ ñuu cuan. Ta ndyizo ñu minoo ndɨyɨ. Minoo tuhun ñi zehe ña iyo cuu ra i sihi cuan. Ta ñandahvi cuu maa ña.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ta sa ndyehe ra Jesús sii ña, i cundahvi xaan iñi ra sii ña, ta i catyi ra: Ma vacun.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ta i tuhva ra Jesús, ta i tɨɨn ra satu ñoho ndɨyɨ. Ta ra ndyizo satu cuan, i sicuɨñɨ ra. Ta i catyi ra Jesús sihin ra ñoho cuan: Ra yoco, catyi suhun vatyi nduviton.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Tacuan ta i nduvita ra cuan, ta i quisaha cahan ra. Ta i nacuhva cuenda ra Jesús sii ra sii zɨhɨ ra.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ta i yuhu xaan tandɨhɨ ñiyɨvɨ i ndyehe. Ta i zacahnu xaan ñu sii ra Ndyoo, ta i catyi ñu: Ihya ra cuu minoo profeta cahnu. Ta inga ñu i catyi: Cahnu xaan sa zavaha ra Ndyoo sihin yo vityi.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ta i sito ñiyɨvɨ nacahnu Judea ta nacahnu ityi cuan cuhva i zavaha ra Jesús.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ta i nacatyi ra sica noo sihin ra Juan sihin ra tandɨhɨ sa zavaha ra Jesús. Ta i cana ra Juan sii uu tahan ra sica noo sihin ra.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ta i tasi ra sii ra nu ndyaa ra Jesús vatyi cua ndaca tuhun ra sii ra tatu ra Cristo cuu ra, ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ, a tatu cuñi si sa cuatu ra ndya cua quisi inga ra.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ta saa ra i tasi ra Juan nu ndyaa ra Jesús, ta i catyi ra sihin ra: ¿Atu yoho cuu Cristo, ra cua zacacu sii ndi a cuatu ca ndi naquisi inga ra?
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ta zuun ñi cuhva sa yucu ra cuan, i zanduvaha ra Jesús sii cuaha xaan ñiyɨvɨ cuhu, cuaha nuu cuehe, ta ñu ñoho tatyi cuihna. Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ cuaa i nandyehe zacuu ra.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Tacuan ta i catyi ra Jesús sihin ra i tasi ra Juan: Cuahan ndo ta nacatyi ndo sihin ra Juan tandɨhɨ sa i ndyehe ndo ta sa siñi ndo. Nacatyi ndo cuhva nandyehe ra cuaa, ta cuhva nacaca ra coxo, ta cuhva nduvaha ra tyahyu, ta cuhva nacuɨñɨ ra zoho, ta cuhva nandoto ñiyɨvɨ i sihi. Ta nacatyi ndo cuhva siñi ñiyɨvɨ ndahvi Tuhun Vaha, cuhva cua cacu ñu.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ta catyi ndo sihin ra vatyi zɨɨ xaan cua cuñi ñiyɨvɨ tatu ma zaña ñu sa sino iñi ñu sii. Catyi ra Jesús sihin ra.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ta sa yaha cuahan ra i tasi ra Juan, ta i quisaha ndaca tuhun ra Jesús sii ñiyɨvɨ, ta catyi ra: ¿Ñaa sa sindyehe ndo quɨvɨ i sahan ndo nu ityi xaan nu yoñi ñiyɨvɨ iyo? ¿Atu sahan ndo vatyi cua ndyehe ndo minoo tuñɨɨ sa canda zacuu tatyi?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿A atu sahan ndo vatyi cua ndyehe ndo sii minoo ra ñoho zahma vaha? Zoco ña tacuan vatyi ñiyɨvɨ ñoho zahma vaha xaan, iyo ñu vehe rey.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ¿Atu yɨvɨ minoo ra cu profeta cuu sa sindyehe ndo? Zuun. Ta cahnu ca ra cuu ra ta zɨquɨ tandɨhɨ inga ra cahan tuhun i saha ra Ndyoo sii ra.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Zuun ra cuu ra sa cahan si tuhun nuu tutu ra Ndyoo nu i tyaa ra Isaías tyehen: “Yuhvi ra Ndyoo cua tasi sii minoo ra ityi nuu ca, ta cua zanduvaha ra cuhva iyo ñiyɨvɨ vatyi cua saa moo cuee ca, ta cua tyizoho ñu sa cohon.”
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ta catyi sihin ndo vatyi tandɨhɨ rayɨɨ ra cacu, yoñi inga ca ra ñiñi ca ta zɨquɨ ra Juan. Zoco ra luhlu ca, ra cuhun nu ndyaca ñaha ra Ndyoo, cahnu ca ra ta zɨquɨ ra Juan, ra zacoo ndutya sii ñiyɨvɨ. Catyi ra Jesús.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa siñi sa cahan ra Jesús ta ra tava xuhun cuenda ra ndyaca ñaha, i zacahnu xaan ñu sii ra Ndyoo, ta nacoto ñu vatyi ndoo xaan sa zavaha ra Ndyoo. Sa yaha sicoo ndutya maa ñu i zacuu ra Juan.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Zoco ra fariseo ta ra maestro cuenda ley hebreo ñá cuñi ra quihin ra sa saha ra Ndyoo sii ra. Yucuan cuenda ñá cuñi ra coo ndutya ra.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Ta i catyi ra Jesús sa cuenda ra: ¿Ñaa ñi cuhva quehin sihin ñiyɨvɨ iyo vityi? ¿Tañi yoo ñi sa caa caa ñu?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Caa ñu tañi sa ndyihi sa ndyaa nuyahvi, ta cana saa si sii tahan si, ta catyi si: “Tɨvɨ ndi cutu, ta ñá sata saha ndo. Ta sata ndi yaa tucuihya iñi, ta ñá sacu ndo.”
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Tacuan iyo maa ndo vatyi ra Juan, ra i zacoo ndutya sii ñiyɨvɨ, i quisi ra ta ñá sasi vaha ra, ta ñá sihi ra vino. Ta catyi ndo vatyi ñoho minoo tatyi cuihna sii ra.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ta zɨquɨ i saa mi, ra i quisi ndya gloria. Ta sasi ta sihi. Ta catyi ndo vatyi tuhva xein coho ta cuahyi xein. Ta cuxaan ndo vatyi vaha ñiyɨvɨ cui sihin ra iyo cuatyi ta sihin ra tava xuhun cuenda ra ndyaca ñaha.
34 O
35 Ta catyi sihin ndo vatyi saha ra Ndyoo sa siñi tuñi maa ra sii ñiyɨvɨ sino iñi sii ra. Ta cua zañaha ñu sii maa ndo vatyi vaha sa siñi tuñi ra Ndyoo.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ta i cana minoo ra fariseo sii ra Jesús sa cua casi ra xita vehe ra. Ta cuahan ra Jesús vehe ra fariseo cuan, ta sicundyaa ra mesa.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Tacuan ta minoo ñaha zɨɨ iñi ñuu cuan i sito ña vatyi ndyaa ra Jesús vehe ra fariseo cuan, ta i quisi ña sihin minoo yutyi azetye vixi.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ta i sicuɨñɨ ndyaa ña saha ra Jesús, ta i sacu xaan ña vatyi ndu‑uu iñi ña cuatyi ña, ta i quisaha nacatya ña saha ra Jesús sihin ndutya nuu ña. Ta zɨquɨ i zana‑ityi ña saha ra sihin ixi xiñi ña. Ta sihi ña saha ra. Ta i saca ña azetye vixi cuan saha ra.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ta cuhva sa ndyehe ra Simón tacuan, ta i sica iñi ra: “Tatu ndisa vatyi minoo ra profeta cuu ra ya, cua nacoto ra yozo caa iyo ñaha sa tɨɨn sii ra vatyi iyo xaan cuatyi ña.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ta i catyi ra Jesús sihin ra Simón: Simón, iyo minoo tuhun cuñi nacatyi suhun. Ta i catyi ra Simón: Vaha, maestro. Nacatyun sihin.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Sicoo minoo ra, ta uu tahan ra i sitavi sii ra. Minoo ra tavi ra ohon ziendu denario (tañi ohon mil peso cuu si). Ta inga ra tavi ra uu xico usi ñi denario (tañi ohon ziendu peso ñi).
41 Jesus disse:
42 Ta nduu tahan ra cuan, ñá cuu tyiyahvi ra sa tavi ra. Ta ra sa saha noo xuhun cuan, zaha ra tucahnu iñi sii nduu tahan ra, ta ñá tyiyahvi ca ra sii ra. Ta vityi catyun, Simón, ¿ndya ra cua cuñi ca sii ra sa saha noo cuan? Catyi ra Jesús.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ta i nacahan ra Simón ta catyi ra: Ra sa cuaha ca tavi cuan. Catyi ra. Tacuan ta i catyi ra Jesús: Ndisa sa cohon.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ta zɨquɨ i nandyehe ra Jesús sii ñaha cuan, ta i catyi ra sihin ra Simón: Ndyehun sii ñaha ya. Yuhvi i quɨhvi vehun, ta ñá sohon ndutya ndoo sehi. Zoco maa ña i nacatya ña sehi sihin ndutya nuu ña, ta zana‑ityi ña sihin ixi xiñi ña.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Yoho ñá suhun xɨti. Zoco ndya cuhva ndya quɨhvi ihya ta ñá zaña maa ña sa sihi ña sehi.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ñá tyuhun azetye xiñi. Zoco ihya ñaha i tyihi azetye vixi sehi.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yucuan cuenda catyi suhun, Simón, vatyi vazu cuaha xaan cuatyi ña iyo, zoco sa zehi tucahnu iñi sii ña tandɨhɨ si. Yucuan cuenda cuñi xaan ña sii. Inga ñiyɨvɨ sa zuhva ñi cuatyi ñu iyo, zuhva ñi zehi tucahnu iñi sii ñu, ta zuhva ñi cuñi ñu sii.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Ta i catyi ra Jesús sihin ñaha cuan: Sa ndasi cuatyun. Catyi ra.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Tacuan ta inga ra yucu mesa sihin ra, i quisaha sica iñi ra sihin añima ra: “¿Yoo ra cuu ra ya vatyi zandasi tucu ra cuatyi ñiyɨvɨ?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ta i catyi ra Jesús sihin ñaha cuan: Cuahan vityi, sa cacun vatyi sino iñun. Cuahan sihin sa vaha.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.