Lucas 24
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ta quɨvɨ tumingu ñaha cuii ñi i sinanuhu ñu zɨhɨ ndya ñaña ra. Ndaha ñu xahan vixi sa zanduvaha ñu. Ta i sahan tucu inga ñu zɨhɨ sihin ñu.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ta cuhva sa saa ñu i ndyehe ñu vatyi yuu cahnu sa sindazi yuñaña cuan sa sɨñɨ siyo si.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 I quɨhvɨ ñu sisi ñaña cuan, zoco ña nañihi ñu coño ñuhu ra Jesús, ra ndyaca ñaha sii yo.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta ñá ñihi ñu cuhva ñaa sa cuu. Ta cuhva cuan i quisi uu tahan ra nu nandyaa ñu; ñoho ra zahma xiño xaan si.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ta i yuhu xaan ñu. Ta i sicava ndyayu ñu nu ñuhu. Ta i catyi ra cuan sihin ñu: ¿Ñacu nanducu ndo sii minoo ra ndito ihya nu iyo ñiyɨvɨ i sihi?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Yoñi ca ra ihya; sa i nandoto ra. Nacohon iñi ndo cuhva i cahan ra sihin ndo quɨvɨ sa sica noo ra Galilea.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Vatyi i catyi ra: “Tahan si sa cuhva cuenda ñu sii ra i quisi ndya gloria ndaha ra iyo cuatyi. Ta cua cahñi ra sii ra nuu cruz. Ta sa cu uñi quɨvɨ cua nandoto tucu ra.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 (Tacuan i catyi ángel cuan sihin ñu.) Ta i nacohon iñi ñu tuhun i cahan ra Jesús quɨvɨ cuan.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ta i quita ñu nuñaña, ta i sinuhu ñu. Ta i nacatyi ñu tandɨhɨ cuhva cuan sihin sa usi ɨɨn tahan ca ra i casi ra Jesús ta sihin tandɨhɨ inga ñu sino iñi.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ta ñu nacatyi tuhun cuan sihin ra cuan cuu ña María Magdalena, ta ña Juana, ta ña María zɨhɨ ra Jacobo ta inga zuhva ca ñu.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Zoco ñá sino iñi ra cuan sa cahan ñu vatyi sica iñi ra vatyi cahan ñi maa ñu.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Zoco i nduvita ra Pedro, ta i cacono ra ta cuahan ra ndya ñaña. Ta i ndyehe ra sisi yavi yuu cuan. Ta i ndyehe ra vatyi zahma ñi ca ra catuu ndya zava. Ta i sinuhu ra. Ta iyo xaan i cuñi ra vatyi ñá catuu ca coño ñuhu ra Jesús sisi ñaña cuan.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ta zuun ñi quɨvɨ cuan cuahan uu tahan ra i sica noo sihin ra Jesús ndya minoo ñuu luhlu sa nañi Emaús. Ñuu cuan ndyaa si tañi usi ɨɨn kilómetro sata ñuu Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ta cuhva sa cuahan ra, natuhun tahan ra sa cuenda tandɨhɨ sa i cuu.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ta cuhva sa natuhun tahan ra sihin ra tahan ra, i natahan ra Jesús sii ra ta cuahan ra sihin ra.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Zoco vazu i ndyehe ra sii ra Jesús, ñá nacoto ra yoo ra cuu ra Jesús.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Tacuan ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Ñaa sa natuhun xaan ndo ityi cuahan ndo? Ta ¿ñacu nducuihya xaan iñi ndo?
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Tacuan ta i nacahan minoo ra sa nañi Cleofas, ta catyi ra: ¿Yozo caa cuu si vatyi i sohon ñuu Jerusalén, ta ña siton cuhva sa i cuu ñuu cuan?
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Ñaa sa i cuu? Catyi ra. Ta i catyi ra cuan sihin ra: Sa cuenda ra Jesús, ra ñuu Nazaret vatyi i cuu ra minoo ra profeta. Ta sihin tundyee iñi ra Ndyoo i zavaha xaan ra sa ndyityi. Vaha xaan i cuu ra nuu ra Ndyoo, ta vaha xaan i cahan ra nuu ñiyɨvɨ ndɨhɨ ca.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Zoco ra zutu nahnu ta ra cu nuu vehe ñuhu i saha cuenda ra sii ra sii zandaru romano vatyi cahñi ra sii ra. Ta i sihi ra nuu cruz.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ta vityi sa cuu si uñi quɨvɨ sa i cuu cuhva cuan. Ta i sica iñi maa ndi vatyi maa ra cuu ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ hebreo.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ta inga tucu cuhva vatyi iyo xaan cuñi ndi sihin cuhva catyi zuhva ñu zɨhɨ vatyi ñaha cuii ñi i sahan ñu nu ndyaa ñaña ra.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Ta ñá nañihi ñu coño ñuhu ra yucuan. Ta i quisi nacatyi ñu sihin ndi vatyi i ndyehe ñu sii uu tahan ángel. Ta catyi ángel cuan vatyi ndito ra Jesús.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Ta sahan zuhva ra tahan ndi nu ndyaa ñaña ra. Ta i ndyehe ra vatyi sa ndisa cuu cuhva catyi ñu zɨhɨ cuan. Ta ñahñi ca coño ñuhu ra Jesús ñoho.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Tacuan i catyi ra cuan. Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Zuhva cuii ñi cutuñi iñi ndo. Ta cuee xaan sino iñi ndo tuhun i tyaa ra profeta ta sa naha.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Atu ña sito ndo vatyi tahan si sa ndyehe xihna ra Cristo tundoho? ta zɨquɨ cua ñihi ra tyiño sa cundyaca ñaha ra. Catyi ra Jesús sihin ra.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ta zɨquɨ i quisaha nacatyi ra yozo caa cuahan tuhun nu tutu ra Ndyoo. I quisaha ra sihin tuhun i tyaa ra Moisés ta zɨquɨ sa i tyaa tandɨhɨ ra profeta. Ta i zañaha ra Jesús cuhva i cahan Tuhun Ndyoo sa cuenda maa ra.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ta cuhva sa saa ra ñuu nu cuahan ra, i zaha ra Jesús tuhun vatyi cua cuhun ra ityi nuu ca.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Zoco i zañiñi inga ra cuan sii ra ta catyi ra: Ndoon sihin ndi vatyi sa cua iñi xaan. Ta i quɨhvɨ ra Jesús vatyi cua ndoo ra sihin ra.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ta cuhva sa sacundyaa ra sihin ra mesa, i quihin ra pan. Ta saha ra tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo. Ta i sahnu ra sii si, ta saha ra sii si sii ra.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ta cuhva cuan i nacoto ra sii ra Jesús, zoco i naa ñi ra Jesús, ta ñá ndyehe ca ra sii ra.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ta i catyi ra sihin ra tahan ra: ¿Ñacu ñá nacoto yo sii ra cuhva sa vasi yo sihin ra? Vatyi zɨɨ xaan i cuñi yo cuhva sa natuhun ra sihin yo ta cuhva zacuaha ra sii yo yozo caa cuahan Tuhun Ndyoo.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Tacuan i catyi ra cuan, ta zuun ñi caa cuhva cuan i nduvita ra ta i sananuhu ra ndya ñuu Jerusalén. Yucuan i nañihi ra sii sa usi ɨɨn tahan ca ra i casi ra Jesús. Ɨɨn ñi yucu ra sihin inga ra.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ta i catyi ra sihin ra: Ndisa vatyi i nandoto ra ndyaca ñaha sii yo, ta sa ndyehe ra Pedro sii ra.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Tacuan i catyi ra, ta i nacatyi tucu ra i saa cuan cuhva i natuhun ra Jesús sihin ra ityi cuahan ra ta cuhva i nacoto ra sii ra nu i sahnu ra pan.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ta cuhva sa natuhun tahan ra tuhun cuan, ta i quituu ra Jesús mahñu nu yucu ra, ta i catyi ra sihin ra: Nacoo xaan sa taxi añima ndo. Catyi ra.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Zoco i yuhu xaan ra cuan vatyi sica iñi ra vatyi ndyehe ra sii minoo añima.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Ñacu yuhu xaan ndo? Ta ¿ñacu sica xaan iñi ndo? ta yuhvi cui.
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ndyehe ndo ndehi ta sehi vatyi zuun yuhvi cui. Tɨɨn ndo sii, ta cua coto ndo vatyi yɨvɨ minoo añima cui. Ñahñi yɨquɨ ta coño ñuhu iyo sii minoo añima tañi iyo sii mi.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ta cuhva sa ndɨhɨ cahan ra Jesús tuhun ya, i zañaha ra ndaha ra ta saha ra sii ra.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Zoco maa ra cuan, iyo xaan cuñi ra ta zɨɨ xaan cuñi ra ndya cuhva ndya ña cuu ca sino iñi ra sa ndyehe ra. Ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Atu iyo sa casi?
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ta i saha ra zuhva tyiyaca sa tyihyo ta zuhva xita tyahiñu sii ra.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ta i quihin ra sii si, ta i sasi ra nuu tandɨhɨ ra.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ta i catyi ra sihin ra: Tandɨhɨ sa i cuu sii, cuu sa nacatyi sihin ndo ta ndyei sihin ndo. I catyi vatyi cua cuu tandɨhɨ cuhva ndyaa nuu Tutu ra Ndyoo sa cuenda mi, tandɨhɨ sa catyi tuhun i tyaa ra Moisés, ta tuhun i tyaa ra profeta ta sa ndyaa nu libro salmos ndɨhɨ ca.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Tacuan i catyi ra Jesús sihin ra, ta i saha ra sa cutuñi iñi ra cuhva catyi si nuu tutu ra Ndyoo.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Ta i catyi tucu ra Jesús sihin ra: Tacuan ndyaa si vatyi tahan si sa cui. Ta sa cu uñi quɨvɨ cua nandoto tuqui, catyi si. Vatyi ra Cristo cui, ra zacacu sii ndo.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Ta vityi tahan si sa cuhun ndo tandɨhɨ ñuu nacahnu ñuu ñiyɨvɨ ta nacatyi ndo sihin ñiyɨvɨ vatyi cuñi ra Ndyoo sa ndu‑uu iñi ñu cuatyi ñu ta cua zandasi ra Ndyoo cuatyi ñu. Quisaha ndo cahan ndo tuhun ya ñuu Jerusalén ya.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta maa ndo cuu sa ndaa tandɨhɨ tuhun ya.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ta cua zaquisi Tatyi Ii ra Ndyoo zɨquɨ ndo tañi catyi Zuti vatyi cua cuhva ra sii ndo. Zoco ndoo ndo ñuu Jerusalén ya ndya cua quisi Tatyi Ii, ta cua ñihi ndo tundyee iñi sa cua quisi ndya andɨvɨ.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Tacuan i cahan ra Jesús sihin ra i casi ra, ta i sindyaca ra sii ra ndya ñuu Betania. Ta i zandaa ra ndaha ra, ta i nazoco ra sii ra.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ta cuhva sa nazoco ra sii ra ta i ndaa xica ñi ra ityi andɨvɨ.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ta i zacahnu xaan ra yucu yucuan sii ra Jesús. Ta i sinanuhu ra ndya ñuu Jerusalén. Ta zɨɨ xaan zɨɨ xaan i cuñi ra.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ta ñiyaca ta ndyiyaca yucu ra vehe ñuhu cahnu yucuan. Ta zacahnu xaan ra sii ra Ndyoo. Ndɨhɨ si vityi.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.