Lucas 16

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tacuan ta i quisaha catyi ra Jesús sihin ra i casi ra: Sicoo minoo ra cuca, ta sicoo minoo ra zacuenda xuhun ra. Zoco i catyi inga ñiyɨvɨ sihin ra cuca cuan vatyi zatɨvɨ xaan ra zacuenda cuan xuhun ra.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ta i cana ra cuca cuan sii ra, ta i catyi ra sihin ra: “Cuaha xaan tuhun ñihi sa cuendon. Nacuhva cuendon tandɨhɨ cuii tyiño i zacuun sii, vatyi ma zatyiño con sihin.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ta zɨquɨ i sica iñi ra zacuenda xuhun cuan sihin añima ra: “¿Yozo caa zacui vityi? Cuñi quindyaa patroin tyiñe, ta ñahñi tundyee iñi iyo sii, sa zatyiñe. Ta cahan xaan nui caque caridad sii ñiyɨvɨ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Zoco site yozo caa cua zavehi vatyi vaha sa coo amigi, ta zɨquɨ tatu ñahñi tyiñe, zoco cuu cuhin vehe ra.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tacuan i sica iñi ra cuan, ta zɨquɨ i cana ra sii sa minoo minoo ra tavi sii patrón ra. Ta i catyi ra sihin ra i saa sa xihna ñi: “¿Yozo tavun sii patroin?” Catyi ra.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ta i catyi ra cuan: “Tavi cumi mil litro azetye.” Catyi ra. Ta i catyi ra sihin ra: “Quihin inga tutu ya, ta tyoon uu mil ñi, ta tyoon zɨvun, ta zaviton tutu sahnu cuan.” Catyi ra. Ta tacuan i zavaha ra ta cuahan ra.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ta zɨquɨ i saa inga ra, ta i catyi ra sihin ra: “¿Yozo tavun sii patroin?” Ta i catyi ra cuan: “Tavi minoo mil arroba trigo.” Catyi ra. Ta i catyi ra sihin ra: “Quihin inga tutu ya, ta tyoon uña ziendu arroba ñi, ta tyoon zɨvun, ta zaviton tutu sahnu cuan.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tacuan ta i sito patrón ra sa ña vaha sa zavaha ra, ta iyo xaan i cuñi ra vatyi casi xaan iñi ra zavaha ra sa ña vaha. Catyi ra Jesús. Ta i catyi tucu ra sihin ra i casi ra: Casi ca iñi ñiyɨvɨ ña vaha añima ta zɨquɨ ñiyɨvɨ vaha añima.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ta catyi sihin ndo vatyi cutyiño ndo ndaha tyiño ndo sa iyo ñuu ñiyɨvɨ ya, ta tyindyee ndo sii ñiyɨvɨ. Ta quɨvɨ cua ndɨhɨ si, cua ñihi ndo minoo nu cundyaa ndo sa ma naa ca nu ndyaa ra Ndyoo.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ra zavaha sa ndoo sihin sa zuhva ñi sa iyo sii ra, tacuan cua zavaha tucu ra vazu sihin cuaha ca. Ta ra ña zavaha sa ndoo sihin sa zuhva ñi, ma zavaha tucu ra sa ndoo sihin sa cuaha ca iyo sii ra.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Yucuan cuenda tatu ña zavaha ndo sa ndoo sihin sa iyo ñuu ñiyɨvɨ ya, ma cuhva ra Ndyoo sa vaha xaan sa iyo andɨvɨ sii ndo.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tandɨhɨ sa iyo sii ndo, maa ra Ndyoo saha noo sii si sii ndo. Ta tatu ña zavaha ndo sa ndoo sihin si, ma cuhva maa ra sa cuu sii maa ndo.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ma cuu zatyiño minoo muzu sa cuenda uu tahan patrón vatyi cua cuñi ca ra sii minoo patrón ra, ta ma cuñi ra sii inga ra. A sii minoo ra cua tyaa ra yahvi, ta sii inga ra ma tyaa ra yahvi. Ma cuu cuñi ndo sii ra Ndyoo ta cuñi ndo sii xuhun. Catyi ra Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ta i siñi ra fariseo tandɨhɨ sa cahan ra Jesús. Ta i sacu ndyaa ra sii ra vatyi cuñi xaan ra fariseo cuan xuhun.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ityi nuu ñiyɨvɨ zaha maa ndo tuhun vatyi vaha xaan ñiyɨvɨ cuu ndo, zoco sito maa ra Ndyoo añima ndo. Ta tandɨhɨ sa zacahnu xaan ñiyɨvɨ, ña cuu ndyehe ra Ndyoo sii si.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ley ra Ndyoo sa i tyaa ra Moisés ta tuhun i tyaa ra profeta ta sa naha, yucuan cuu sa zañaha ityi sii ndo ndya quɨvɨ i saa ra Juan. Quɨvɨ i saa ra Juan ta i quisaha nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ cuhva ndyaca ñaha ra Ndyoo. Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ cuñi xaan ñu cuhva cuan.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Zoco catyi sihin ndo vatyi vazu cunaa ñuu ñiyɨvɨ a sa iyo ityi zɨquɨ, zoco ley ra Ndyoo sa i tyaa ra Moisés ma cuu naa si nu siin.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Tatu iyo minoo rayɨɨ ta zandoo ra sii ñazɨhɨ ra ta tani tutu sa tindaha ra ta tindaha ra sihin inga ñaha, zavaha ra cuan sa cuu adulterio. A tatu tindaha inga ra sihin ñaha sa zandoo yɨɨ sii, zuun ñi cuatyi cuan zavaha ra.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 I sicoo minoo ra cuca, ta tyaqui xaan i cuu zahma ra tyacu yuhva tixinda, ta yahvi xaan ndyaa si. Ta sasi vaha xaan ra tandɨhɨ quɨvɨ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ta sicoo tucu minoo ra ndahvi sa nañi Lázaro. Iñi xaan ra ityi, ta catuu ra yuvehe ra cuca cuan.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Cuñi xaan ra casi ra vazu sa canacava yumesa ra cuca cuan. Ta i saa ina nu catuu ra ndahvi cuan, ta yuyaa tɨ nu cahvi ra.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ta minoo quɨvɨ i sihi ra, ta i sindyaca ángel ra Ndyoo sii ra ndya nu ndyaa ra Abraham gloria. Ta i sihi tucu ra cuca cuan, ta tyihi ñu sii ra sisi ñuhu.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ta cuahan añima ra andyaya, ta ndyehe xaan ra tundoho yucuan. Ta i nandyehe ndaa ra, ta sica xaan i ndyehe ra sii ra Abraham sihin ra Lázaro.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ta i cana saa ra ñoho andyaya cuan ta catyi ra: “Tata Abraham, cundahvi iñun sii, ta tasun sii ra Lázaro nazatyii ra siin nundaha ra ta quisi zatoon ra nu yei vatyi yaha xaan cahnu tundoho ndyehi sisi ñúhu ya.” Catyi ra.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Zoco i catyi ra Abraham sihin ra: “Nacohon iñun vatyi cuaha xaan sa vaha sicoo suun quɨvɨ i sinditon ñuu ñiyɨvɨ. Ta ra Lázaro ndahvi xaan i cuu ra ñuu ñiyɨvɨ. Ta vityi iyo sa vaha sii ra, ta yoho ndyehun tundoho.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ta inga tucu cuhva vatyi iyo minoo xahva cahnu xaan mahñu nu yucu yo. Ta vazu cuñi ra ihya cuhun ra nu ndyoon, zoco ma cuu. Ta ma cuu quisi minoo ra ñoho nu ñohon nu ndyaa ndi.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ta zɨquɨ i catyi ra cuca cuan: “Tata Abraham, zohon tumañi iñi sii, ta tasun sii ra Lázaro ndya vehe zuti.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Vatyi iyo ohon tahan yañi, ta cuñi vatyi cunacatyi ra sihin ra yozo caa iye ihya nu ndyehi tundoho coto quisi tucu ra ihya.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Tacuan ta i catyi ra Abraham sihin ra: “Iyo ley sa i tyaa ra Moisés ta iyo tuhun i tyaa ra profeta ta sa naha. Nazavaha yañun sa catyi si cuan.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Tacuan ta i catyi ra cuca cuan: “Tata Abraham, ma tyaa ra yahvi sii si cuan. Zoco tatu cua nandoto minoo ra sa i sihi ta cuhun ra nu ndyaa ra, yucuan ndisa cua tyaa ra yahvi, ta cua zama ra cuhva iyo ra.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ta i catyi ra Abraham sihin ra: “Tatu ma tyaa ra yahvi sii ley i tyaa ra Moisés ta sii tuhun i tyaa ra profeta, ma sino iñi ra vazu cua nandoto minoo ñiyɨvɨ ta cahan ra sihin ra.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.