João 4

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ta ityi cuhun ra, cua yaha ra nu cu si Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yucuan cuenda saa ra minoo ñuu sa nañi Sicar. Cuenda Samaria cuu ñuu cuan, ta ndyaa si yatyi minoo ñuhu i saha ra Jacob sii ra José zehe ra ta tyiemvu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Yucuan iyo zoco sa nañi zoco ra Jacob. Sitatu xaan ra Jesús vatyi sica ityi ra, ta yucuan cuenda sicundyaa ra yatyi ñi yuhu zoco cuan. Ta i cuu si maa ora.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ta i nacahan ñaha samaritana cuan ta catyi ña: Ra hebreo cuun, ta yozo caa vatyi sicon ndutya sii, ta ñaha samaritana cui. Tacuan i catyi ña vatyi iyo tizɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo sihin ñiyɨvɨ samaritana.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Tacuan ta zɨquɨ i nacahan ra Jesús ta catyi ra: Tatu sa vatyi siton ñaa sa saha maa ra Ndyoo ta yoo ra sica ndutya suun, cua cacon sii, ta cua cuhve ndutya sa cunditon.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ta zɨquɨ i catyi ña sihin ra: Tata, ñahñi sa ndohon sa cua tavon ndutya ya, ta cono xaan ñoho ndutya ya. ¿Ta ndyamaa cua cuhun ndutya sa saha sa cundito ñiyɨvɨ ta cuhvon sii?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Atu cahnu ca moo ta zɨquɨ ra Jacob ra cu ñiyɨvɨ sahnu sii ndi? Ihya ndutya i sihi maa ra ta zehe ra ta quɨtɨ zono ra, ta i zandoo ra ndutya ya sii ndi. Catyi ña.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa cua coho ndutya ya, cua cu‑ityi ñu inga saha.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Zoco ñiyɨvɨ sa cua coho ndutya sa cua cuhve, ma cu‑ityi ca ñu numinoo saha. Vatyi ndutya sa cua cuhve, cua caña si sisi añima ñu, ta cua cuhva si sa cundito añima ñu sihin ra Ndyoo.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Tacuan ta zɨquɨ i catyi ñaha cuan sihin ra: Tata, cuhvon ndutya cuan sii vatyi ma cu‑ityi que, ta ma quisi quihin que ndutya zoco ya.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Cuahan cua canon sii yɨun ta quisi ndo.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ta i nacahan ña ta catyi ña: Yoñi yɨi iyo. Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Ndison sa cohon vatyi yoñi yɨun iyo.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Vatyi sa sicoo ohon tahan yɨun. Ta ra sa ndyaa suhun vityi, yɨvɨ yɨun cuu sii ra cuan sa ndisa. Ndisa sa cohon vatyi yoñi yɨun iyo.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Tacuan ta i catyi ñaha cuan sihin ra: Tata, tuu iñi vatyi minoo ra cahan Tuhun Ndyoo cuun.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 I zacahnu ñiyɨvɨ sahnu sii nduhvi samaritana sii ra Ndyoo ihya yucu ya, zoco ndoho ñiyɨvɨ hebreo catyi ndo vatyi Jerusalén cuu nu cuñi si zacahnu ñiyɨvɨ sii ra Ndyoo, catyi ña.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Sino iñun sa quehin, maha, vatyi sa cua saa quɨvɨ ta cua zacahnu ndo sii ra Ndyoo Zutu yo, zoco yɨvɨ yucu ya ta yɨvɨ ndya Jerusalén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ndoho samaritana ña sito ndo ñaa sa zacahnu ndo, zoco nduhvi sito ndi yoo ra zacahnu ndi. Vatyi cuhva cacu yo vasi si sa cuenda ñiyɨvɨ hebreo.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Zoco sa cua saa cuhva, ta vityi cuu si, ta ñiyɨvɨ sa zacahnu sii ra Ndyoo sa ndisa, cua zacahnu ñu sii ra sihin tandɨhɨ añima ñu ta sihin sa ndisa. Vatyi nanducu ra Ndyoo Zutu yo sii ñiyɨvɨ sa cua zacahnu sii ra cuhva cuan.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ndyoo cuu ra tatyi, ta ñiyɨvɨ zacahnu sii ra, cuñi si vatyi zacahnu ñu sii ra sihin cuhva saha Tatyi Ii ra ta minoo sa ndisa. Tacuan catyi ra Jesús sihin ña.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ta zɨquɨ i catyi ñaha cuan: Site vatyi cua quisi minoo ra sa cua zacacu sii yo, ta Cristo cua cunañi ra. Ta quɨvɨ cua quisi ra, cua nacatyi ra tandɨhɨ sihin yo, catyi ña.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Zuun yuhvi cui ra cahan suhun ya.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ta cuhva sa cahan ra Jesús ta i nasaa ra i casi ra, ta iyo xaan i cuñi ra ñaa cuenda natuhun xaan ra Jesús sihin minoo ñaha. Zoco numinoo ra, ta ñá cuñi ra nducu tuhun ñaa sa cuñi ña a ñaa tuhun cahan ra sihin ña.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ta zɨquɨ i zandoo ñaha cuan quɨyɨ ña, ta cuahan ña ndya ñuu, ta i nacatyi ña sihin ñiyɨvɨ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 Coho ndo cua ndyehe yo sii minoo ra nacatyi sihin tandɨhɨ cuii sa zavehi. ¿Atu yɨvɨ ra Cristo cuu ra? Catyi ña.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Tacuan ta zɨquɨ i quita ñu ñuu cuan ta cuahan ñu ndya nu ndyaa ra Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Cuee ca sa saa ñiyɨvɨ yucuan ta i zañiñi ra i casi ra Jesús sii ra ta catyi ra: Maestro, casi zuhva.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Zoco i catyi ra Jesús sihin ra: Iyo sa sa sasi, zoco ña sito ndo.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Tacuan ta zɨquɨ i quisaha nducu tuhun tahan ra i casi ra sii tahan ra, ta catyi ra: ¿Atu iyo minoo ñiyɨvɨ sa quisi ndyaca sa sasi ra ya? Catyi ra.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Zoco i catyi ra Jesús sihin ra: Sa saha tundyee iñi sii, cuu sa zavehi cuhva cuñi ra tasi sii, ta sa zandɨhi tyiño ra.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ma catyi ndo: “Cumañi cumi ca yoo, ta cua naquihin ñiyɨvɨ tyiño i zacuu ñu.” Vatyi yuhvi catyi: Ndyehe vaha ndo itu vatyi sa sisa si. Sa cuu zaquee ñiyɨvɨ sii si.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ta ra sa cua naquihin, cua coo yahvi ra. Ta sa cua naquihin ra, cuu cuenda tandɨhɨ cuii tyiemvu. Ma cunaa si. Vatyi ra tasi ta ra cua naquihin cua cuzɨɨ xaan iñi nduu tahan ra.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ta ihya cuu minoo sa ndisa cuhva cahan ñiyɨvɨ: “Minoo ra tasi ta inga ra naquihin.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Tave tyiño sii ndo vatyi naquihin ndo nu ñá ndyehe ndo tundoho. Inga ra zatyiño ta vityi nañihi maa ndo sa vaha nu zatyiño ra cuan. (Tacuan i catyi ra Jesús sihin ra i casi ra.)
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ ñuu Samaria i sino iñi ñu sii ra Jesús sa cuenda sa i nacatyi ñaha cuan vatyi i catyi ña: “I nacatyi ra sihin tandɨhɨ cuii sa i zavehi.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Yucuan cuenda zañiñi ñu sii ra Jesús vatyi ndoo ra sihin ñu. Ta i ndoo ra Jesús uu quɨvɨ yucuan.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ta cuaha xaan ca ñu i sino iñi ñu sii ra Jesús sa cuenda tuhun i cahan ra sihin ñu.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ta zɨquɨ i catyi ñu sihin ñaha cuan: Vityi sino iñi ndi sii ra ta ña ɨɨn ñi sa cuenda tuhun i nacatyi moo, zoco vityi zuun ñi maa ndi siñi ndi sa cahan ra, ta sito ndi vatyi ndisa ra Cristo cuu ra, ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 I yaha uu quɨvɨ, ta i quita ra Jesús yucuan ta cuahan ra ndya nu cu si Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Vatyi sa catyi maa ra vatyi minoo ra cahan Tuhun Ndyoo, ña tyaa ñiyɨvɨ yahvi sii ra ñuu ra.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ta sa i saa ra Jesús ndya Galilea, ta yucuan zɨɨ xaan i cuñi ñiyɨvɨ sihin ra vatyi sa i sahan ñu vico zuhun ñuu Jerusalén ta i ndyehe ñu tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús yucuan.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Tacuan ta zɨquɨ i naquita tucu ra Jesús ndya ñuu Caná sa ndyaca ñaha Galilea nu i zanduu ra vino sii ndutya quɨvɨ cuan. Ta yucuan iyo minoo ra ñuu Capernaum. Cahnu xaan tyiño ndyizo ra cuenda ra cu rey. Ta cuhu xaan zehe ra ndya ñuu ra.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ta sa sito ra cuan vatyi sa i quita ra Jesús Judea ta nasaa ra Galilea, i sahan ra nu ndyaa ra sa cua cahan ra sihin ra vatyi cuhun ra ndya vehe ra ta zanduvaha ra sii zehe ra vatyi sa cuñi cuu ra.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Tacuan ta i catyi ra Jesús sihin ra: Tatu ma ndyehe ndo zeña ta sa ndyityi, ma sino iñi ndo sii.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Zoco i catyi ra ndyizo tyiño cuan sihin ra: Tata, coho vityi vityi ñi cuee ca sa cuu zehi.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cuahan ndya vehun. Sa nduvaha zehun. Tacuan ta i sino iñi ra sa catyi ra Jesús, ta i quihin ra ityi cuahan ra.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ta ityi cuahan ra ta i ñihi tahan muzu ra sihin ra ta catyi ra: Ñá sihi zehun.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Tacuan ta zɨquɨ i nducu tuhun ra: ¿Ñaa cuhva i quisaha nduvaha zehi? Ta i catyi muzu cuan: Icu, cuhva caa ɨɨn sa yaha ora i quita cahñi cuan.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tacuan ta i sito ra vatyi i cuu si zuun ñi cuhva sa i catyi ra Jesús sihin ra: “Sa nduvaha zehun.” Ta i sino iñi ra cuan sii ra Jesús sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ta ihya cuu sa cu uu sa ndyityi i zavaha ra Jesús sa quita ra Judea ta nasaa ra Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.