João 11
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs BKJ
1 I cuhu minoo ra sa nañi Lázaro, cuhva ña María ta ña Marta. Betania cuu ñuu ñu.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ta ña María cuhva ra Lázaro, zuun ñi ña cuu ña sa tyozo azetye vixi saha ra Jesús ta zana‑ityi ña sihin ixi xiñi ña minoo saha.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Tacuan ta zɨquɨ i zacuhun cuhva ra Lázaro tyiño nu ndyaa ra Jesús ta catyi ñu: Tata, cuhu ra sa cuñi xoon.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ta sa i siñi ra Jesús tuhun cuan i catyi ra: Ma cahñi cuehe cuan sii ra. Zoco cua ndyehe ñiyɨvɨ vatyi cuu xaan zacuu ra Ndyoo, ta cua zacahnu xaan ñiyɨvɨ sii Zehe ra. Catyi ra Jesús.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ta cuñi xaan ra Jesús sii ña Marta ta sii cuhu ña ta sii ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ta sa i sito ra vatyi cuhu ra ta i ndoo ra uu ca quɨvɨ nu ndyaa ra.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tacuan ta zɨquɨ i catyi ra sihin ra i casi ra: Cohon yo Judea inga saha.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ta i catyi ra sihin ra: Maestro, nacaa cuñi ñiyɨvɨ hebreo yucuan cañi ñu yuu suun. ¿Atu cuhun yucuan inga saha?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ta i catyi ra Jesús: Iyo usi uu ora sa minoo ndyiyaca. Ra sa sica noo ora, ma catyihi saha ra vatyi ndisi ndyehe ra ta zavaha ra sa vaha.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Zoco tatu cua caca noo minoo ra sa sa cuaa ta zavaha ra sa ña vaha, cua catyihi saha ra vatyi cumañi ñúhu nu cuahan ra.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Tacuan i catyi ra Jesús ta zɨquɨ i catyi ra: Quixi xaan ra Lázaro amigo yo, zoco cuhin cua zandoye sii ra.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Tacuan ta catyi ra i casi ra: Tata, tatu quixi ra, cua nduvaha ra.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Zoco i cahan ra Jesús tuhun sa sihi ra, zoco i sica iñi ra i casi ra vatyi cahan ra tuhun sa quixi ndisa cuii ra ta quitatu ra.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ta tacuan ta i catyi casi ra Jesús sihin ra: Sa sihi ra Lázaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ta zɨɨ cuñi vatyi yoñi ndyaa yucuan. Vaha ca tacuan sa cuenda maa ndo vatyi cua sino ca iñi ndo. Coho yo nu catuu ra.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tacuan ta i cahan ra Tomás sa nañi Dídimo sihin inga ra i casi ra Jesús, ta i catyi ra: Coho tucu maa yo vatyi cuu yo ɨɨn ñi sihin ra Jesús.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ta sa i saa ra Jesús yucuan, i sito ra vatyi sa ñoho ra Lázaro cumi quɨvɨ sisi ñaña.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ñuu Betania cuan yatyi ñi ndyaa si sihin ñuu Jerusalén tañi uñi kilómetro zazava.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ta i saa cuaha xaan ra hebreo; cua cuhva ra tundyee iñi sii ña Marta ta ña María vatyi sihi cuhva ñu.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ta sa sito ña Marta vatyi vasi ra Jesús, cuahan ña cua zatahan ña sii ra. Zoco i ndoo ña María sisi vehe.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Tacuan ta i catyi ña Marta sihin ra Jesús: Tata, tatu sa vatyi ndyoon ihya, ma cuu cuhve.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Zoco site vatyi tandɨhɨ cuii ñi sa cua cacon sii ra Ndyoo, maa ra Ndyoo cua cuhva sii si suun.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Cua nandoto cuhvon.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ta i catyi ña Marta sihin ra: Site vatyi cua nandoto ra quɨvɨ cua tyicuhva ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Yuhvi cuu ra zanandoto, ta sehi sa cundito ñiyɨvɨ. Ra sa sino iñi sii, vazu sa sihi ra, zoco cua nandoto ra.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ta ñiyɨvɨ ndito ta sino iñi ñu sii, ma cuu ca ñu. ¿Atu sino iñun cuhva ya?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ta i catyi ña sihin ra: Ndisa tata. Sino iñi vatyi ra Cristo cuun, ta Zehe ra Ndyoo cuu suun. Ra sa cua quisi ñuu ñiyɨvɨ cuun. Catyi ña.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ta sa sa ndɨhɨ cahan ña tacuan, ta zɨquɨ cuahan ña ta cana xehe ña sii ña María cuhu ña, ta catyi ña: Sa saa ra Maestro ta cana ra suun.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ta sa i siñi ña María tuhun cuan, ta yatyi xaan i nduvita ña ta cuahan ña nu ndyaa ra Jesús.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ta tañaha ca cua quɨhvɨ ra Jesús sisi ñuu cuan. Ta cuhva ndyaa ñi ra nu tahan ña Marta sii ra.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ta ra hebreo, ra ndyaa sihin ña María vehe cuan, i ndyehe ra vatyi yatyi xaan i nduvita ña ta i cacono ña cuahan ña. Ta i sindyico ra sii ña vatyi catyi ra: Cuahan ña cua vacu ña nu ndyaa ñaña ra Lázaro.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Tacuan ta i saa ña María nu ndyaa ra Jesús, ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ña nuu ra ta catyi ña: Tata, tatu sa vatyi ndyoon ihya sihin ndi ndya icuñuu ca, ma cuu cuhve.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ta sa ndyehe ra Jesús vatyi sacu ña ta sacu tucu ra hebreo, ra ndɨhɨ sihin ña, ta i nducuihya xaan cuñi añima ra Jesús.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ta i catyi ra: ¿Ndyamaa i tyihi ndo sii ra? Ta i catyi maa ñu sihin ra: Coho, tata, vatyi cua ndyehun.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ta i sacu ra Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Tacuan ta zɨquɨ i catyi ra hebreo: Ndyehe ndo cuhva cuñi xaan ra sii ra sihi cuan.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Zoco i catyi inga ra: Ihya ra i zandundisi ndyehe ra cuaa cuan. ¿Ñacu ñá zavaha ra minoo cuhva ta ma cuu ra ya?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 I quisi minoo sa ndahvi xaan cuñi ra Jesús inga saha sa ndyehe ra ñaña nu ñoho ra Lázaro. Minoo yavi yuu, i cuu si, ta ndazi minoo yuu yuhu si.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 I catyi ra Jesús: Tyaa siyo ndo yuu ña. Ta i catyi ña Marta, cuhva ra i sihi cuan: Tata, sa iñi sahan ra vatyi sa cumi quɨvɨ sa sihi ra.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Sa catyi suhun vatyi tatu cua sino iñun, cua ndyehun vatyi cahnu xaan cuu cuhva iyo sii ra Ndyoo, ta cuu zacuu ra tandɨhɨ.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tacuan ta zɨquɨ i tyaa siyo ñu yuu nu ñoho ndɨyɨ cuan. Ta i nandyehe ndaa ra Jesús ityi zɨquɨ, ta catyi ra: Tyahvi ndyoo suun Ndyoo Zuti vatyi siñun sa quehin.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ta site vatyi siñun sa quehin tandɨhɨ saha, zoco catyi tacuan sa cuenda ñiyɨvɨ sa yucu ihya vatyi tacuan ta cua sino iñi ñu vatyi moo i tasi sii.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ta sa ndɨhɨ cahan ra tacuan, ta zɨquɨ i cana saa ra ta catyi ra: Lázaro quita xiña.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ta ra i sihi cuan, i quita ra. Zucu ra zahma. Ta nuhñi minoo zahma nuu ra. Ta i catyi ra Jesús sihin ñiyɨvɨ: Ndasi ndo sii ra, naquita ra.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Tacuan ta zɨquɨ i sino iñi cuaha xaan ra hebreo, ra ndɨhɨ sihin ña María ta ndyehe ra cuhva i zavaha ra Jesús.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Zoco sahan zuhva ra nu yucu ra fariseo ta nacatyi ra cuhva i zavaha ra Jesús.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Yucuan cuenda i titahan ra zutu nahnu sihin ra fariseo, ta catyi ra: ¿Yozo caa zacuu yo vatyi cuaha xaan sa ndyityi zavaha ra cuan?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Tatu cuhva yo sa zavaha ca ra tacuan, cua sino xaan iñi tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ sii ra. Ta cua quisi zandaru ñuu Roma ta cahñi ra sii yo ta zatɨvɨ ra ñuu yo. Catyi ra.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ta minoo ra nañi Caifás, maa ra cuu ra cu nuu sii tandɨhɨ cuii ra cu zutu cuiya cuan. Ta i catyi ra sihin ra: Ñahñi maa sa sito ndo.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ña cutuñi iñi ndo vatyi vaha ca sa nacuu minoo tuhun ñi ra sa cuenda ñiyɨvɨ, ta yɨvɨ ca sa cuu tandɨhɨ cuii yo. Catyi ra.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ñá cahan ra cuan sihin sa siñi tuñi xiñi ñi maa ra. Ra cu nuu sii tandɨhɨ cuii ra cu zutu i cuu ra cuiya cuan. Ta vazu ña sito ra, zoco i cahan ra profecía vatyi cua cuu ra Jesús sa cuenda tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ta yɨvɨ sa cuenda sa maa ñi maa ñu, zoco cua zandu‑ɨɨn ra sii tandɨhɨ zehe ra Ndyoo, ñu indyacuan ta indyehe.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ta ndya quɨvɨ cuan i zacasi tahan ra hebreo, ra ndyizo tyiño cuan, tyiño vatyi cua cahñi ra sii ra Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Yucuan cuenda ñá sica noo ndisi ca ra Jesús nu yucu ra hebreo. I quita ra yucuan ta saa ra ñuu Efraín yatyi nu ndyaa minoo nu ndahvi xaan caa, sa catyi yo desierto. Ta yucuan i ndoo ra sihin ra i casi ra.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ta sa cua tahan si quɨvɨ coo vico zuhun cuenda ñu hebreo. Ta i quita cuaha xaan ñu ñuu ñu, ta cuahan ñu ñuu Jerusalén cuee ca sa tahan si quɨvɨ coo vico vatyi cuñi ñu nduvaha ñu cuhva iyo costumbre maa ñu.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ta yucuan i nanducu ñu sii ra Jesús, ta catyi ñu sihin tahan ñu nu ñoho ñu vehe ñuhu cahnu: ¿Ñaa sa sica iñi ndo? ¿Atu ma quisi ra vico ya? Catyi ñu.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ra zutu nahnu sihin ra fariseo, sa i saha ra tyiño vatyi tatu yoo sa cua coto ndyamaa ndyaa ra Jesús cua zacoto ra sii ra cuan vatyi cua tɨɨn ra sii ra.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.