Hebreus 7

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ra Melquisedec i cuu ra rey ñuu Salem, ta i cuu ra ra cu zutu cuenda ra Ndyoo cahnu. Ta minoo saha i tahan ra sii ra Abraham sa nasaa ra ta sa yaha sahñi ra sii ohon tahan rey. Ta i zoco ñaha ra Melquisedec sii ra Abraham.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Ta tandɨhɨ ndaha tyiño ta xuhun i nama ra Abraham sii rey ra i sahñi ra, i saha maa ra minoo sa tahan tahan usi tahan si sii ra Melquisedec. Zɨvɨ maa ra Melquisedec cuñi si catyi si “rey ra ndoo xaan”. Ta rey i cuu ra ñuu Salem. Ta sa yucuan cuñi si catyi si minoo nu cua cuyucu ñiyɨvɨ sihin sa taxi ñi.
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Ñahñi nu catyi si yoo ra cuu zutu ra Melquisedec a yoo ña cuu zɨhɨ ra a yoo cuu inga ñiyɨvɨ sii ra. Ta ñahñi nu catyi si ama i cacu ra a ama i sihi ra. Cuu ra minoo ra cu zutu tandɨhɨ cuii tyiemvu tañi ra cu Zehe ra Ndyoo.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Zaha ndo cuenda vatyi minoo ra ñiñi xaan cuu ra vatyi ra Abraham i cuu ra zutu sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa sino iñi sii ra Ndyoo, ta i saha xaan ra sa vaha sa i nama ra sii ra Melquisedec.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Catyi ley ra Ndyoo vatyi tandɨhɨ zehe ra Leví, ra cuu ra cu zutu, cuu quihin ra xuhun ñiyɨvɨ. Cuu quihin ra minoo sa tahan tahan usi tahan xuhun ñu. Cuu quihin ra xuhun cuan sii ra tahan ra.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Zoco yɨvɨ ra tahan ra Abraham i cuu sii ra Melquisedec, zoco zuun ñi i quihin ra Melquisedec xuhun ra Abraham ta i zoco ñaha ra sii ra Abraham. Ta sii ra Abraham, i saha xaan ra Ndyoo tuhun ra.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Sito tandɨhɨ ñiyɨvɨ vatyi ra cahnu ca cuu ra zoco ñaha sii inga ra.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Ra cu zutu, ñiyɨvɨ sii ra Leví, quihin ra xuhun ñiyɨvɨ, ta cuee ca ta cua cuu ra, zoco cahan Tuhun Ndyoo sa cuenda ra Melquisedec tañi sa ndito ca ra.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Ta ra Leví ta zehe ra, cuu ra tuhva quihin xuhun ñiyɨvɨ sa cuenda tyiño ra sa cuu ra ra cu zutu, zoco cuu catyi yo vatyi i tyiyahvi ra Leví xuhun sii ra Melquisedec quɨvɨ i tyiyahvi maa ra Abraham vatyi ñiyɨvɨ sahnu ra Leví i cuu sii ra Abraham.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Vatyi cua cuu ra Leví tata ra Abraham quɨvɨ i tahan ra Melquisedec sii ra Abraham.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Saha ra Ndyoo ley ra sii ra Moisés zehe ra Leví. Ta catyi ley cuan vatyi tata ra Leví cua cuu ra cu zutu. Tatu sa vatyi cuu nduvaha ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo sihin cuhva i zavaha zehe ra Leví, ra cuu ra cu zutu, ña siñi ñuhu sa tasi ra Ndyoo sii inga ra cu zutu tañi ra Melquisedec (ta ra Cristo cuu ra i tasi ra Ndyoo). Tatu ñá siñi ñuhu ra Cristo, cua tasi tucu ra Ndyoo sii inga ra cu zutu, ra cu zehe ra Leví, zoco ñá zavaha ra tacuan.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Ta quɨvɨ i tasi ra Ndyoo sii inga nuu ra cu zutu, yucuan ta i nazama ley ra.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Ta ra sa cahan yo tuhun ihya (ra Cristo cuu ra) ta yɨvɨ zehe ra Leví cuu sii ra. Ta ñiyɨvɨ sii ra ña tahan si sii ñu cahñi ñu quɨtɨ ta cuhva ñu sii tɨ sii ra Ndyoo nu altar.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Ra Judá i cuu ñiyɨvɨ sahnu sii ra Jesús, ta ñá catyi ra Moisés vatyi cua coo ra cu zutu sii ñiyɨvɨ sii ra Judá.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Zoco ndisi xaan ndyehe yo vatyi i zama ra Ndyoo cuhva tuhva ñiyɨvɨ sii ra vatyi i quisi ra Cristo ta cuu ra ra cu zutu ya cahnu zuun ñi cuhva i cuu ra Melquisedec.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Yɨvɨ tata ra Leví i cuu sii ra Cristo. Ta yucuan cuenda ña tahan si sa cuu ra ra cu zutu. Zoco cuu ra zutu vatyi iyo xaan cuhva sii ra ta vatyi ma cuu cuu ra.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Ta tacuan i catyi minoo ra tyaa Tuhun Ndyoo nu i tyaa ra tyehen:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 I tyaa siyo ra Ndyoo sii ley sahnu cuan vatyi ñá cuu tyindyee si sii ñiyɨvɨ
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 vatyi ñá zanduvaha si sii ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo. Zoco vityi iyo inga cuhva vaha ca, ta sa cuenda maa si cuu tuhva yo sii ra Ndyoo (vatyi zanduvaha ra Cristo sii yo sihin ra Ndyoo).
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 I saha ra Ndyoo zɨvɨ ra quɨvɨ i catyi ra vatyi ma naa cuhva sa cuu ra Cristo minoo ra cu zutu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Ñá cahan ra Ndyoo cuhva cuan sa cuenda inga ra cu zutu, zoco ñihi xaan i cahan ra Ndyoo ta i saha ra zɨvɨ ra quɨvɨ i saha ra tyiño sii ra Cristo, ta i catyi ra:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Sa cuenda ra Cristo, vaha xaan ca tyiño saa ya ta zɨquɨ tyiño sahnu.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Cuhva i sicoo tyiño sahnu cuan, cuaha xaan ra cu zutu i sicoo vatyi tuhva ra cuan sihi ta zɨquɨ ñá cuu ca zavaha ra tyiño cuan.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Zoco ra Cristo cuu ra cu zutu tandɨhɨ cuii tyiemvu vatyi ma cuu ca ra cuan.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Yucuan cuenda cuu zacacu ndisa cuii ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ natuhva sii ra Ndyoo sa cuenda maa ra vatyi ndito ra tandɨhɨ cuii tyiemvu, ta cuu cahan ra sihin ra Ndyoo sa cuenda yo.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Maa ra cuu ra cu zutu sa siñi ñuhu sii yo vatyi ii xaan ra; yoñi cuu tyaa cuatyi sata ra. Numinoo saha ta ñá zavaha ra sa ña vaha. Vazu ñiyɨvɨ cuu ra tañi maa yo, zoco ñahñi cuatyi ra, ta ɨɨn ñi ndyaa ra sihin ra Ndyoo gloria.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Ña zavaha ra tañi i zavaha ra cu zutu ta sa naha vatyi ña cuñi si sa cahñi ra quɨtɨ tandɨhɨ quɨvɨ sa cuenda cuatyi maa ra ta sa cuenda cuatyi ñiyɨvɨ vatyi sa yaha zavaha ra cuhva cuan quɨvɨ i saha ra sii maa ra ta i sihi ra sa cuenda maa yo.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Cuhva i sicoo ley sahnu, ndya maa ra cu zutu ta i sicoo cuatyi ra, zoco cuee ca i saha ra Ndyoo zɨvɨ ra ta i tyaa tyiño ra sii zehe ra sa cuu ra ra cu zutu, ta ñahñi cuatyi ra iyo tandɨhɨ cuii tyiemvu.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.