Hebreus 6
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Yucuan cuenda, nazandoo yo cuhva i cuu yo ta nu quisaha sino iñi yo sii ra Cristo, ta nacuahnu yo sa ndisa cuii sihin Tuhun Ndyoo. Ma nacani tucu ndo inga saha Tuhun Ndyoo añima ndo ta zɨquɨ naquisaha ndaca tucu ndo tucahnu iñi sii ra Ndyoo ta quisaha sino tucu iñi ndo uu a uñi tahan saha.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Ma zacuaha xaan ca yo zɨquɨ cuhva yozo caa cua coo ndutya ñiyɨvɨ ta yozo caa ñihi ñiyɨvɨ Tatyi Ii. Ta ma zacuaha xaan ca yo sa cuenda yozo caa cua nandoto ñiyɨvɨ ta cuhva cua tasi tuñi ra Ndyoo sii ñu.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Tatu cua cuhva ra Ndyoo, vityi cua yaha yo ityi nuu ca ta cahan yo inga ca tuhun.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Tañi cuhva sii minoo ñuhu. Tatu coon vaha zavi nuu si ta sahnu vaha itu a ñaa sa tasi ñiyɨvɨ yucuan, tyindyee ñuhu cuan sii ñu, ta ñihi ñuhu cuan sa vaha sii ra Ndyoo.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Zoco tatu saha si maa ñi iñu ta yucu sa ñahñi yahvi ndyaa, ñahñi yahvi ndyaa tucu ñuhu cuan. Cua catyi ñiyɨvɨ vatyi ña vaha si, ta cua cayu si.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Ndoho hermanos, cuñi xein sii ndo, ta vazu quehin sa tacuan, zoco site vatyi iyo vaha maa ndo sihin Tuhun Ndyoo, ta ña iyo ndo tañi ñuhu ña vaha cuan. Site vatyi zavaha maa ndo sa vaha tañi zavaha ñiyɨvɨ cua cacu.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Vatyi ndoo xaan cuu maa ra Ndyoo, ta ma naa iñi ra cuhva i zatyiño ndo tyiño ra ta cuhva cuñi xaan ndo sii ñiyɨvɨ ta tyindyee ndo sii inga ñiyɨvɨ sino iñi sii ra vatyi cuñi xaan ndo sii maa ra. Ta tacuan zavaha ndo ndya cuhva ndya vityi.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Ta cuñi xein sa cua sino vaha iñi tahan tahan ndo sii ra Cristo ndya cua cuhva ra Ndyoo sa cundito ndo tandɨhɨ cuii tyiemvu.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Ta cuhva cuan ma cuzusa ndo, zoco cua zavaha ndo cuhva zavaha ñiyɨvɨ sino xaan iñi sii ra Ndyoo. Vatyi maa ñu zandyee xaan ñu iñi ñu ndyehe ñu tundoho, ta ma zaña ñu sa sino iñi ñu vatyi sihin cuhva cuan cua ñihi ñu sa vaha sa catyi ra Ndyoo sa cua cuhva ra sii ñu.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Quɨvɨ i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham vatyi ndisa cuii cua cuhva maa ra minoo sa cua cuhva ra sii ra Abraham, ñá ñihi ra Ndyoo zɨvɨ inga ra cahnu ca cua cahan ra ta cua coto ra Abraham vatyi ndisa cuii sa cahan ra. Yucuan cuenda i cahan ra Ndyoo zuun ñi sihin zɨvɨ maa ra vatyi ñahñi inga ca zɨvɨ cahnu ca tañi zɨvɨ maa ra Ndyoo.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Tyehen i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham: “Ndisa cuii cua tyindyei suun, ta cua zanducuaha xein suun.” Catyi ra.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Ta ra Abraham i zandyee ra iñi ra ta i ndatu ra quɨvɨ cua cuhva ra Ndyoo sa sa catyi ra. Ta ndisa i ñihi ra Abraham sii si.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Cuhva iyo ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ, tatu saha minoo ra tuhun ra sii ñu sa cuenda minoo tyiño sa cua zavaha ra, saha tucu ra cuan zɨvɨ inga ra cahnu ca ta zɨvɨ tucu maa ra vatyi tatu ma zavaha ra cuhva catyi ra, cua tasi tuñi ra cahnu cuan sii ra. Ta sihin cuhva cuan ta ndoo ñiyɨvɨ vaha vatyi sito ñu vatyi cua zavaha ra cuhva sa sa catyi ra.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ta zuun ñi cuhva cuan i zavaha ra Ndyoo. I cuñi ra zañaha ra sii ñiyɨvɨ vatyi ndisa cuii ra sa cahan ra ta ña zama ra inga cuhva, yucuan cuenda i cahan ra zuun ñi sihin zɨvɨ maa ra.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Tacuan i zavaha ra. I saha ra tuhun ra ta i saha ra zɨvɨ ra, ta nduu tahan si cuan ma cuu zama si vatyi ma cuu cuvatya ra Ndyoo. Ta yucuan cuenda maa yo, ra sa quɨhvɨ nu cua zacacu ra Ndyoo sii yo, cuu cunɨɨ xaan iñi yo ta cuu tɨɨn cuenda vaha xaan yo cuhva i catyi ra Ndyoo vatyi cua cuhva ra sii si sii yo.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Tañi minoo barco, iyo minoo caa vee xaan sa zanoo ñiyɨvɨ sisi ndutya ityi zuhma barco ta ma cuu cuhun barco cuan ndya vaha ñi. Ta tacuan tucu maa yo. Ma caca xaan iñi yo tatu cacu yo a ma cacu yo vatyi tuhun i saha maa ra Ndyoo sii yo, ndoo si sihin yo tandɨhɨ cuii tyiemvu. Ta vityi sa cuenda sa nɨɨ iñi yo sii sa catyi maa ra Ndyoo sihin yo ta cuu si tañi sa sá saa yo gloria
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 vatyi sa cuahan maa ra Jesús ndya indyacuan. Sa cuahan maa ra ityi nuu ca sa cuenda maa yo. Ta yucuan i ñihi ra minoo tyiño sa ma ndɨhɨ sa cuu ra ra cu zutu ya cahnu zuun ñi cuhva tañi i cuu ra Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.