Atos 9
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 Ta ra Saulo tañaha ca cua zaña ra cuhva sa sahñi tahan ra sihin ñiyɨvɨ ndyico sii ra Jesús, ta ñá zaña ra sa nducu cahñi ra sii ñu. Ta yucuan cuenda sahan ra nu ndyaa ra cu nuu sii ra cu zutu.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Ta i sica ra Saulo sa tyaa ra cu nuu carta sa cuhun sihin ra ñuu Damasco ndya vehe ñuhu hebreo. Ta tacuan cua ñihi ra Saulo cuhva vatyi tatu nañihi ra sii ñiyɨvɨ ndyico sii ra Jesús ta cua cuu tɨɨn ra sii ñu cundyaca ra sii ñu vehe caa ñuu Jerusalén, tandɨhɨ ñu, ñu zɨhɨ ta rayɨɨ.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ta i quihin ra Saulo ityi cuahan ra. Ta sa cua saa ra ñuu Damasco ta zuun ñi caa cuhva cuan i ndyehe ra minoo ñúhu cahnu xaan. I zandisi si nacahnu nu cuahan ra.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ta i nduva ra nu ñuhu ta i siñi ra nduzu ra Jesús sa cahan ra sihin ra ityi zɨquɨ ta catyi ra sihin ra: Saulo, Saulo. Sahñi tohon sihin mi.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ta i catyi ra Saulo: ¿Yoo sa cahan, tata? Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Yuhvi cui Jesús. Sahñi tohon sihin mi, zoco zuun ñi sii moo zañicuehun.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Tacuan ta i yuhu xaan ra Saulo ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun zavehi? Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Nduviton ta cuhun ndya ñuu ya, ta cua nacatyi ñiyɨvɨ suhun ñaa sa cua zavohon.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ta ra ndɨhɨ sihin ra Saulo iyo xaan i cuñi ra ndya cuhva ñá cuu ca cahan ra vatyi i siñi ra nduzu sa cahan, zoco yoñi ñiyɨvɨ i ndyehe ra.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 I nduvita ra Saulo, ta i nuña ra nuu ra, zoco ñá cuu ca ndyehe ra. Yucuan cuenda i tɨɨn amigo ra ndaha ra, ta i sindyaca ra sii ra ndya ñuu Damasco cuan.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Yaha uñi quɨvɨ sa ñá cuu ndyehe ra Saulo. Ñá sasi maa ra, ta nu ñá sihi ra ndutya.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Ta zuun ñi ñuu Damasco cuan iyo minoo ra nañi Ananías. I sindyico ra sii ra Jesús. Minoo saha i cahan ra Ndyoo sihin ra sisi ñimahna ta catyi ra: ¡Yoho Ananías! Ta i catyi ra Ananías: ¿Ñaa sa cuñun sihin, tata?
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ta i catyi ra Ndyoo Zutu yo sihin ra: Nduvita ta cuhun calle sa nañi ɨɨn ndoo ndita ñi. Ta sisi vehe ra Judas cua nanducun sii minoo ra ñuu Tarso. Nañi ra Saulo ta sica tahvi ra sii mi vityi.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Sa tahan tucu maa ra Saulo ñimahna ta sisi ñimahna i ndyehe ra vatyi vasun. I ndyehe ra vatyi quɨhvun ta tyizon ndohon sii ra vatyi cua nandyehe tucu ra. Tacuan i catyi ra Ndyoo sihin ra Ananías.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ta sa siñi ra Ananías cuhva cuan ta i catyi ra: Ndyoo Zuti, sa cuaha xaan ñiyɨvɨ i nacatyi ñu sihin mi vatyi cuaha xaan sa ña vaha i zavaha ra cuan sihin ñiyɨvɨ sino iñi suun ñuu Jerusalén.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ta vityi vasi ra ihya ta iyo cuhva sii ra sihin ra cu nuu sii zutu nahnu vatyi cua tɨɨn ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sica tahvi suun ta tyihi ra sii ndi vehe caa.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Zoco i catyi ra Ndyoo sihin ra Ananías: Cuahan vatyi i casi mi sii ra Saulo cuan vatyi cua cahan ra sa cuenda mi sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, ta sihin rey ñiyɨvɨ cuan ta cua zacuaha ra sii ñiyɨvɨ hebreo, ñiyɨvɨ sii ndo, ndɨhɨ ca.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ta cua zañehi sii ra cuhva cua tahan ra tundoho sa cuenda mi.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Tacuan ta zɨquɨ cuahan ra Ananías ndya vehe nu iyo ra Saulo. I quɨhvɨ ra ta i tyizo ra ndaha ra sii ra ta i catyi ra: Amigo Saulo, ra Jesús cuu ra ndyaca ñaha sii yo. Ta i quituu ra nuu moo ityi vasun. Ta vityi i tasi ra sii mi ihya vatyi cua nandyehun inga saha ta cua quɨhvɨ Tatyi Ii añimon.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i quita minoo sa quita tañi caa zoo tyiyaca sɨtɨ nuu ra Saulo. Ta zɨquɨ i cuu nandyehe ra. Tacuan ta cuahan ra Saulo ta i sicoo ndutya ra (vatyi cua cundyico ra sii ra Jesús).
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ta zɨquɨ i sasi ra xita, ta i nacoo tundyee iñi sii ra. Ta i ndoo ra zuhva quɨvɨ sihin ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús ñuu Damasco.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Tacuan i cuu ta zɨquɨ i quisaha ra Saulo zacuaha ra sii ñiyɨvɨ tandɨhɨ vehe ñuhu hebreo ñuu Damasco. I nacatyi ra sihin ñu vatyi ra Jesús, zehe Ndyoo cuu sii ra.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ta sa siñi ñiyɨvɨ sa cahan ra, ta iyo xaan i cuñi tandɨhɨ ñu. Ta i quisaha catyi ñu sihin tahan ñu: Zuun ñi ra ihya cuu ra sahñi tahan xaan sihin ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta i saa ra ihya vatyi cua tɨɨn ra sii ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús ñuu ya ta cundyaca ra sii ñu ndya nu ndyaa ra cu nuu sii zutu nahnu. Catyi ñu.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Zoco ñá zaña ra Saulo sa zacuaha ra sii ñiyɨvɨ. I zacuaha ra sii ñu vatyi ra Jesús cuu ra cu Cristo sa ndisa. Ta ñá ñihi ca ñiyɨvɨ hebreo ñuu Damasco cuhva cahan ñu inga cuhva.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Naha zuhva ta zɨquɨ i zacasi tahan ra hebreo, ra ña sino iñi Tuhun Ndyoo, tyiño sa cua cahñi ra sii ra Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Zoco i sito ra Saulo cuhva sa sica iñi ra cuan. Ta ñuu cuan sicoo minoo nuzama siconduu. Ñiyaca ta ndyiyaca i sicumi xaan ra hebreo cuan tandɨhɨ yuvehe si vatyi cua tɨɨn ra sii ra Saulo tatu cua yaha ra ta cua cahñi ra sii ra.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Zoco i zacacu amigo ra Saulo sii ra minoo sa cuaa vatyi i zanoo ra sii ra nuzama cuan sisi minoo tyica cahnu, ta i sino ra Saulo.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Cuahan ra Saulo ñuu Jerusalén. I cuñi ra sa cua ndutahan ra sihin ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús yucuan, zoco yuhu xaan ñu sii ra. Ñá sino iñi ñu sa cua cundyico ra sii ra Jesús sa ndisa cuii.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Tacuan ta i quihin ra Bernabé sii ra Saulo ta sindyaca ra sii ra ndya nu ndyaa ra apóstol ta catyi ra sihin ra: Ica ra Saulo ya i ndyehe ra sii ra Jesús ityi, ta i cahan ra Jesús sihin ra. Ta zɨquɨ vaha xaan i zacuaha ra Saulo sii ñiyɨvɨ ñuu Damasco sa cuenda ra Jesús ta ñá yuhu ra. Catyi ra Bernabé.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Tacuan ta i ndoo ra Saulo sihin ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ta nacahnu ñuu Jerusalén i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ tuhun ra Jesús. Ta i natuhun xaan ra Saulo sihin ñiyɨvɨ hebreo, ra cahan zahan griego. Ta i cuñi ra cuan sa cahñi ra sii ra Saulo (vatyi ñá sino iñi ra sa cahan ra).
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ta sa sito ra sino iñi sii ra Jesús cuhva cuan ta i sindyaca ra sii ra Saulo ndya ñuu Cesarea. Ta yucuan i tyihi ra sii ra Saulo sisi minoo barco ta natasi ra sii ra ityi ñuu ra, ñuu Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Tacuan ta i ndutaxi nu yucu ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús nacahnu nu cu si Judea ta Galilea ta Samaria. Ta ñá cuxaan inga ñiyɨvɨ sihin ñu. Ta cuaha xaan ca ñiyɨvɨ i quisaha sino iñi ñu Tuhun Ndyoo, ta i tyindyee xaan Tatyi Ii sii tandɨhɨ ñu. Ta i yuhu ñu sa ma tyaa ñu yahvi sii Ndyoo.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Cuahan ra Pedro nacahnu ñuu nu iyo ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús. Ta i saa ra ñuu Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Yucuan i ndyehe ra sii minoo ra xii. Nañi ra Eneas. Sa uña cuiya caa ra vatyi ñá cuu caca ra.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Tacuan ta i catyi ra Pedro sihin ra: Eneas, zanduvaha ra Jesucristo suun. Nduviton ta natuun yuun. Tacuan ta i nduvita ra Eneas vatyi sa i nduvaha ra.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu Lida cuan sihin ñu ñuu Sarón i ndyehe ñu sa nduvaha ra Eneas. Ta i sino iñi ñu sii ra Jesús. Ta i zandoo ñu costumbre sahnu sii ñu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ta ñuu Jope cuan sicoo minoo ñaha nañi ña Tabita. Ta sihin zahan griego nañi ña Dorcas. Sino iñi ña sii ra Jesús, ta tandɨhɨ quɨvɨ i zavaha ña sa vaha, ta i tyindyee ña sii ñiyɨvɨ ndahvi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ta quɨvɨ cuan i quihin cuehe sii ña Dorcas, ta i sihi ña, ta i zacutyi ñiyɨvɨ sii coño ñuhu ña, ta i saqui ñu sii ña si vehe ña, sa cu uu vehe toto ndya zɨquɨ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ta sa ñihi ñiyɨvɨ tuhun vatyi ndyaa ra Pedro inga ñuu nañi Lida yatyi ñi ñuu Jope cuan. Ta i tasi ñu sino iñi sii uu tahan ra cua zañiñi ra sii ra sa quisi ra.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Tacuan, ta cuahan ra Pedro sihin ra cuan. Ta sa saa ra yucuan ta i sindyaca ñu sii ra ndya nu caa ndɨyɨ sisi vehe toto cuan ndya zɨquɨ. Yucu tandɨhɨ ñu ndahvi, ñu sihi yɨɨ, sisi vehe cuan. Sacu xaan ñu. Zañaha ñu tandɨhɨ vestido, tandɨhɨ coto i zavaha ña Dorcas ta ndito ña.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Tacuan ta i tava ra Pedro sii tandɨhɨ ñu, ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra, ta i sica tahvi ra sii Ndyoo. Ta zɨquɨ i catyi ra sihin ñaha cuan: Nduviton maha Tabita. Tacuan ta nandyehe ña. I ndyehe ña sii ra Pedro ta nacundyaa ña.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 I tɨɨn ra Pedro ndaha ña ta i zanacuɨñɨ ndyaa ra sii ña. Tacuan ta i cana ra sii ñu sino iñi ta sii ñu ndahvi, ñu sihi yɨɨ cuan, vatyi sa nandoto ña.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ta i sito tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu Jope. Ta cuaha xaan ñu i sino iñi sii ra Jesús.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ta i ndoo ra Pedro zuhva ca quɨvɨ ñuu cuan vehe ra nañi Simón. Ta ra Simón zatyahyu ra ñɨɨ vatyi yucuan cuu tyiño ra.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.