Atos 4
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ta cahan ca ra Pedro ta ra Juan sihin ñiyɨvɨ ta i quisi ra cu zutu ta ra cu nuu sii policía sa cuenda vehe ñuhu ta ra saduceo. (Ña sino iñi maa ra saduceo cuan vatyi cua nandoto ñiyɨvɨ tatu sa sihi ñu.)
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Cuxaan ra cuan vatyi zacuaha ra apóstol sii ñiyɨvɨ cuhva i nandoto tucu ra Jesús sisi sa i sihi ra.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 I tɨɨn ra sii ra Pedro ta ra Juan, ta i tyihi ra sii ra vehe caa sa iyo cuenda vehe ñuhu cuan. Ndya inga quɨvɨ cua cutuñi ra vatyi sa cua cuaa cuhva i tɨɨn ra sii ra.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Cuaha xaan ñiyɨvɨ i siñi ñu tuhun zacuaha ra Pedro ta ra Juan ta i quisaha sino iñi ñu sii ra Jesús. I sino iñi sa yatyi ñi ohon mil rayɨɨ quɨvɨ cuan ta zɨɨn ñu zɨhɨ.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Ta inga quɨvɨ i titahan tandɨhɨ ra cu zutu nahnu sihin ra mandoñi ta ra maestro cuenda ley. I titahan ra cuan ñuu Jerusalén.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 I quisi ra Anás, ra cu nuu sii zutu nahnu sihin ra Caifás ta sihin ra Juan ta ra Alejandro ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra cu nuu sii zutu nahnu cuan, ndɨhɨ ca.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 I cana ra sii ra Pedro ta ra Juan ta i quɨhvɨ ra nu yucu ra cu tyiño cuan ta i quisaha ndaca tuhun ra cuan sii ra ta catyi ra: ¿Yozo caa i zanduvaha ndo sii ra xii cuan? ¿Yoo ra i saha cuhva cuan sii ndo? Catyi ra.
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 I tyindyee Tatyi Ii ra Ndyoo sii ra Pedro, ta i quisaha catyi ra Pedro: Ndoho ra ndyaca ñaha ta ra nahnu,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 ndaca tuhun xaan ndo sii ndi vityi sa cuenda minoo sa vaha i zavaha ndi sihin ra xii ndahvi ya. Cuñi ndo coto ndo yozo caa i nduvaha ra.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Tatu yucuan cuñi ndo coto ndo, cua nacatyi sihin ndo ta cua coto ndo sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo vatyi i nduvaha ra vatyi iyo xaan cuhva sii ra Jesús, ra ñuu Nazaret. I tyaa ndo sii ra nu cruz, zoco i zanandoto ra Ndyoo sii ra.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Tañi minoo ra zandaa vehe sihin yuu cuu ndo ta zavita ndo yuu vaha. Tañi minoo yuu vaha xaan cuu ra Jesús, ta i tava ndo sii ra, ta ra ñiñi xaan cuu ra.
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Zacacu ra Jesús sii ñiyɨvɨ, ta yoñi inga ca ra nacahnu ñuu ñiyɨvɨ sa cuu zacacu sii yo ta ma cuhun yo andyaya. Tacuan i catyi ra Pedro.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Ta i ndyehe ra cu tyiño vatyi ña yuhu ra Pedro ta ra Juan ta sito ra vatyi ñahñi zɨcuela siñoho ra (ta yɨvɨ ra tuhva cuu ra). Ta yucuan cuenda iyo xaan i cuñi ra zoco i nacoto ra vatyi ra i sica noo sihin ra Jesús cuu ra.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Ta i ndyehe ra cu tyiño vatyi ndyaa ra xii cuan sihin ra. Sa nduvaha ra. Ta yucuan cuenda ñá ñihi ca ra cuhva cahan ra.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Tacuan ta i tava ra sii tandɨhɨ uñi tahan ra sata vehe vatyi cuñi ra sa natuhun tahan xihna ra.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 I catyi ra: ¿Ñaa sa cuu zacuu yo sihin ra ya? Ma cuu catyi yo vatyi zavaha ra sa ña vaha vatyi i zavaha ra minoo sa ndyityi cahnu xaan ta sito vaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ya.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Cua zayuhu yo sii ra ta cua catyi yo: “Ma cahan ca ndo tuhun ra Jesús.” Tacuan cua catyi yo ta ma coto cuaha ca ñiyɨvɨ cuhva i nduvaha ra xii. Catyi ra.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Tacuan ta zɨquɨ i cana ra sii ra ta i catyi ra: Ma cahan ca ndo tuhun ra Jesús, ta ma zacuaha ca ndo sii ñiyɨvɨ. Catyi ra.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Zoco i catyi ra Pedro ta ra Juan: Nacañi xihna iñi ndo ta zɨquɨ catyi ndo ñaa sa cuu sa vaha sa cuenda ra Ndyoo. ¿Atu vaha cua tyaa ndi yahvi sa cahan maa ndo a vaha tyaa ndi yahvi sa cahan ra Ndyoo?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Catyi ndi vatyi ma cuu sa cutaxi ndi vatyi ñiñi xaan cua nacatyi ndi sa ndyehe ndi. Cua nacatyi ndi sa siñi ndi. Tacuan i catyi ra Pedro.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Tacuan i cuu si, ta i zayuhu ra cu tyiño sii ra inga saha, ta zɨquɨ i zaña ra sii ra vatyi ñá ñihi ra cuhva tyaa ra cuatyi sata ra coto cuxaan ñiyɨvɨ ñuu. Zacahnu xaan ñiyɨvɨ cuan sii ra Ndyoo vatyi sito ñu cuhva i nduvaha ra xii cuan.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Vatyi sa uu xico cuiya sa ndyaa ra cuan tundoho ta i nduvaha ra. I ndyehe ñiyɨvɨ cuhva iyo ra Ndyoo vatyi i zanduvaha ra sii ra xii cuan.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 I quita ra Pedro ta ra Juan ta cuahan ra ndya nu yucu inga ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús. I nacatyi ra sihin ñu tandɨhɨ sa i catyi ra zutu nahnu ta ra sahnu cuan sihin ra.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 I tyizoho ñu sa cahan ra, ta zɨquɨ ɨɨn ñi cuhva i sica tahvi ñu sii ra Ndyoo ta catyi ñu: Zutu mañi yo, i zavohon yutyi andɨvɨ ta ñuhu ñuu ñiyɨvɨ sihin tyañuhu. Yoho i zavaha tandɨhɨ cuii sa iyo.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Ta tyiemvu i cohon sihin ra David ra i cuu muzun ta ñiyɨvɨ sahnu sii ndi. Ta i tyaa ra cuhva i cohon:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Cua titahan ra cu tyiño sii ñu sihin ra cu tyiño hebreo. Cua cuñi ra cahñi tahan ra sihin ra Ndyoo ta sihin ra Cristo, ra ndyizo tyiño ra Ndyoo.
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Ta i cahan ca ñiyɨvɨ cuan sihin ra Ndyoo ta catyi ñu: Ihya ñuu ya ndisa cuii vatyi i titahan ra Herodes ta ra Poncio Pilato ta ra i quisi inga ñuu ta ra tata hebreo, ta i sahñi ra sii ra Jesús, ra cuu muzu iun. Ta ra Jesús cuu ra i tasun vatyi cua cuizo ra tyiñon.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Zoco tacuan i zavaha ra cuan vatyi ta tyiemvu i tyoon cuhva yozo caa cua tahan si.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Ta vityi Zutu mañi yo, cuñi ra zayuhu ra sii ndi. Cuhvon tundyee iñi sii ndi vatyi muzun cuu sii ndi. Ma cuhvon sa cua yuhu ndi nu zuhva. Ta cuhvon sa cua zacoto maa ndi sii ñiyɨvɨ Tuhun moo.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Zanduvohon sii ñiyɨvɨ cuhu ta zavohon sa ndyityi sa cuenda ra Jesús, ra cuu muzu iun. Catyi ñu.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Ta sa ndɨhɨ sica tahvi ñu sii Ndyoo, ta i taan nu yucu ñu, ta i situ Tatyi Ii ra Ndyoo sii tandɨhɨ ñu, ta ñá yuhu ca ñu, ta i nacatyi ñu Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Inuu ndita ñi i sicoo tandɨhɨ ñu sino iñi. Numinoo ra ta ñá catyi ra vatyi iyo ndaha tyiño ra vatyi inuu ndita ñi i sicoo tandɨhɨ ñu.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Sihin cuaha xaan cuhva i nacatyi ra apóstol sihin ñiyɨvɨ cuhva i nandoto tucu ra Jesús. Ta i saha xaan ra Ndyoo tumañi iñi sii tandɨhɨ ñu sino iñi.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Ñahñi i cumañi sii tandɨhɨ ñu vatyi tatu iyo ñuhu a vehe ñu i xico ñu sii si tatu cumañi xuhun. Ta i quisi ndyaca ñu xuhun sa cuyahvi si.
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 Ta i saha ñu sii si sii ra apóstol, ta i saha maa ra sii ñu nu cumañi si.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Tacuan i zavaha minoo ra nañi José. I zama ra apóstol zɨvɨ ra. Bernabé i zacunañi ra sii ra vatyi i saha xaan ra tundyee iñi sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Ra ñuu Chipre i cuu ra ta ñiyɨvɨ sii ra Leví, ra i sihi ta tyiemvu.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 I xico ra ñuhu ra, ta i quisi ndyaca ra xuhun yahvi si, ta i saha ra sii si sii ra apóstol.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.