Atos 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 I saa quɨvɨ sa zacahnu ñiyɨvɨ hebreo minoo vico sa nañi Pentecostés, ta i titahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ ndyico sii ra Jesús.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Yatyi xaan i quisaha quisi minoo nduzu ndya yutyi andɨvɨ. Tañi minoo tatyi cahnu, tacuan i cuu nduzu cuan, ta i situ cuii nduzu vehe nu yucu ñu.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Ta i ndyehe ñu minoo tañi caa yaa ñuhu. I quɨtɨ cuatyi si ta i sicozo si xiñi ɨɨn ɨɨn ñu.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 I situ Tatyi Ii ra Ndyoo sii tandɨhɨ ñu, ta i quisaha cahan ñu tuhun sa ña tuhva ñu cahan. I cahan ñu sihin cuhva saha Tatyi Ii sii ñu.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Ta quɨvɨ cuan i siyucu cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo ñuu Jerusalén. Zɨɨn zɨɨn ñuu i quisi ra ta saa ra ñuu Jerusalén. Ndyico vaha ra sii costumbre maa ra.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Ta i siñi tucu maa ra cuan nduzu sa quita andɨvɨ. Yucuan cuenda i tuhva tandɨhɨ ra. Ñá cutuñi iñi ra ñaa cuenda siñi ra sa cahan ñiyɨvɨ. Vatyi tandɨhɨ cuhva cahan ñu, siñi ra hebreo cuan vatyi cahan ñu cuhva cahan ñiyɨvɨ zɨɨn zɨɨn ñuu, nu i quita ra hebreo.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Iyo xaan i cuñi ra hebreo cuan, ta i quisaha catyi ra sihin tahan ra: Tandɨhɨ ñiyɨvɨ ya, ñiyɨvɨ Galilea cuu ñu, zoco cahan ñu cuhva cahan maa yo.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Siñi yo sa cahan ñu. Cahan ñu cuhva cahan ñiyɨvɨ ñuu nu quita maa yo, ta zɨɨn zɨɨn ñuu yo.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ñiyɨvɨ ñuu Partia, Media, ta Elam cuu yo sihin ñiyɨvɨ ñuu Mesopotamia, Judea, Capadocia, Ponto ta Asia.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Iyo yo cuu yo ra ñuu Frigia, Panfilia, Egipto ta Libia yatyi ñi Cirene, ta iyo yo cuu yo ra ñuu Roma
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 tata hebreo, ta inga yo ra ñuu Roma, zacuaha yo costumbre ñiyɨvɨ hebreo. Iyo yo quita ñuu Creta ta ñuu Arabia ta siñi yo sa cahan ñu tandɨhɨ cuhva cahnu xaan zavaha ra Ndyoo. Catyi ra cuan.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ta iyo xaan i cuñi ra ta ñá sito ra ñaa sa cuu. Ta i natuhun tahan ra ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuu? Catyi ra.
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Zoco inga ra i sacu ndyaa ta catyi ra: Sihi xaan ñu ya ndixi (ta siñi ñu).
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Tacuan ta i nacuɨñɨ ndyaa ra Pedro sihin sa usi ɨɨn tahan ca ra apóstol ta saa xaan i cahan ra Pedro sihin ñiyɨvɨ cuan ta catyi ra: Ndoho sa ndyaa ihya nu cu si Judea ta tandɨhɨ inga ndo sa vasi ñuu Jerusalén ya, tyizoho vaha ndo ta cuɨñɨ ndo sa quehin.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Ña siñi ndi tañi sica iñi maa ndo vatyi nacaa cuu si caa ɨɨn sa ñaha ñi.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Sicoo minoo ra sinañi Joel ta tyiemvu. I cahan ra sa cuenda ra Ndyoo ta i catyi ra vatyi cua tahan si cuhva sa ndyehe ndo vityi vatyi i catyi ra:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Nu cua ndɨhɨ tyiemvu cua tasi Tatyi Ii, catyi ra Ndyoo, ta cua noo ra zɨquɨ tandɨhɨ ñiyɨvɨ.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ndisa, vatyi cua noo Tatyi Ii sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ ndyico sii mi sa ndisa, ta cua cahan ñu cuhva cua quehin sihin ñu.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ta cua zavehi sa ndyityi ityi andɨvɨ ta nu ñuhu ñuu ñiyɨvɨ. Nɨñɨ ta ñuhu ta ñuhma.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Cua nduñaa ñicandyi ta cua nducuaha yoo tañi nɨñɨ. Tacuan cua cuu si ta cua coo minoo quɨvɨ cahnu xaan, quɨvɨ cua tasi tuñi sii ñiyɨvɨ.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ta tandɨhɨ ra cua cahan ndahvi sihin mi, cua cacu ra.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Ta sa yaha nacatyi ra Pedro cuhva cuan ta i catyi tucu ra: Ndoho, ñiyɨvɨ hebreo tyizoho ndo tuhun ya: Ra Jesús ñuu Nazaret i sindyizo ra tyiño saha ra Ndyoo sii ra. Ta tañi sa sito ndo i saha ra Ndyoo sa zavaha ra cuaha xaan sa ndyityi ta cuaha xaan zeña nuu ndo.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Ta i sito ra Ndyoo vatyi cua cuhva ra sa tyaa ñiyɨvɨ cuatyi sata ra Jesús. Ta maa ndo i saha ndo sa cahñi ñiyɨvɨ ña sito sii ra Ndyoo sii ra nu cruz.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Zoco i zanandoto ra Ndyoo sii ra Jesús, ta i tava ra sii ra nu iyo ñɨyɨvɨ i sihi vatyi ma cuu ndoo ra yucuan.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 I cahan ra David ta tyiemvu sa cahan ra Jesús ta catyi ra:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Yucuan cuenda zɨɨ xaan cuñi, ta cua nacatyi sihin ndo vatyi zɨɨ cuñi. Site vatyi cua nandote sisi sa i sihi.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Ma caca xaan iñi vatyi ma zandoon sii, nu caa ndɨyɨ Ndyoo Zuti. Ta ma cuhvon sa tyahyu coño ñuhi vatyi zehe iun sii.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Sa zañohon sii yozo caa cua cundite suhun. Zɨɨ xaan cua cuñi vatyi cua cundyei suhun.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Ta i cahan ca ra Pedro ta catyi ra: Ndoho amigos, ndoo xaan cua nacatyi sihin ndo ñaa sa i tahan ra sahnu David, ñiyɨvɨ sii yo ta tyiemvu. I sihi ra, ta i quɨhvɨ ra ñuhu. Ta ihya iyo ñaña ra ndya cuhva ndya vityi. Ta tacuan cuu cuhva sito yo vatyi yɨvɨ tuhun sa zuun ñi maa ra cahan ra.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 I cahan ra David cuhva i cahan Tatyi Ii ra Ndyoo sihin ra, ta i sito ra vatyi cua zavaha ra Ndyoo tuhun i cahan ra sihin ra vatyi i catyi ra Ndyoo sihin ra: “Ityi nuu ca cua cundyaca ñaha minoo ñiyɨvɨ suun. Tañi ndyaca ñaha moo tacuan cua cundyaca ñaha maa ra.”
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 I sito ra David tyiño cuan ta tyiemvu, ta i catyi ra vatyi cua nandoto tucu ra Jesús. Yucuan cuenda i catyi ra David sa cuenda ra Cristo vatyi ma ndoo ra nu caa ndɨyɨ. Ta ma tyahyu coño ñuhu ra. Catyi ra.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 I zanandoto ra Ndyoo sii ra Jesús ta i ndyehe tandɨhɨ ndi sii ra.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ta cuahan ra Jesús gloria, ta saha ra Ndyoo cuaha xaan cuhva sii ra. Ndyaa ra ityi siyo cuaha ra Ndyoo. Ndya ta sa naha xaan ca i catyi ra Ndyoo: “Cua saa quɨvɨ cua cuhun Tatyi Ii vii ñuu ñiyɨvɨ.” Ta yucuan cuenda i tasi ra Jesús sii Tatyi Ii ihya. Tatyi Ii ra Ndyoo zavaha tandɨhɨ sa ndyehe ndo ta sa siñi ndo vityi vatyi sa i saa ra. Catyi ra Pedro.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ta zɨquɨ i catyi tucu ra Pedro: I saha ra David cuenda yozo caa cua tahan si sii ra Jesús ityi zɨquɨ vatyi yɨvɨ ra David i sahan gloria. Zoco i cahan ra tuhun cuhva cua tahan si sii ra Jesús ta i catyi ra:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 Iyo cuaha xaan ra cuxaan suun, zoco cua zahacanoon sii ra vatyi sehi cuhva suun.”
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Tacuan i cahan ra Pedro sihin ñiyɨvɨ hebreo tandɨhɨ cuhva cuan, ta i catyi tucu ra: I tyaa maa ndo sii ra Jesús nu cruz, zoco i zanducahnu xaan ra Ndyoo sii ra, ta vityi ndyaca ñaha maa ra, ta zacacu ra sii ñiyɨvɨ. Yucuan cuenda tyizoho ndo ta coto ndo sa quehin. Catyi ra.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Ta sa siñi ñiyɨvɨ sa cahan ra Pedro ta i sica xaan iñi ñu, ta i catyi ñu sihin ra Pedro ta sihin tandɨhɨ inga ra apóstol: ¿Amigo, ñaa sa cuñi si zavaha ndi? Catyi ñu.
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Ta i catyi ra Pedro sihin ñu: Tahan tahan ndo ndu‑uu iñi ndo cuatyi ndo ta coo ndutya ndo cuenda ra Jesucristo, ta cua zandasi ra Ndyoo cuatyi ndo. Ta cua cuhva ra Ndyoo sa noo Tatyi Ii sii ndo vatyi yucuan cuu sa cua cuhva ra Ndyoo sii ndo.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Vatyi ta tyiemvu i saha ra Ndyoo tuhun ra sii ndo ta sii zehe ndo ta sii tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ, tandɨhɨ ñu sa cua nacana ra Ndyoo. Cua sino iñi ñu sii ra. Ta maa ra cua cundyaca ñaha sii yo.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Cuaha xaan tuhun i cahan ra Pedro ta i saha ra sa siñi tuñi sii ñiyɨvɨ. I catyi ra sihin ñu: Zavaha ndo sa vaha nuu ra Ndyoo coto zanaa ra sii ndo sihin ñiyɨvɨ ña vaha. Catyi ra.
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i sino iñi tuhun cahan ra Pedro ta i sicoo ndutya ñu. Yucuan quɨvɨ i sino iñi tañi uñi mil ñiyɨvɨ sii Tuhun Ndyoo.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Tandɨhɨ quɨvɨ i titahan ñu cuan. I zacuaha xaan ñu sihin ra apóstol. Sasi ñu pan ta sihi ñu ndutya uva vatyi nacohon iñi ñu vatyi sihi ra Jesús, sa cuenda maa ñu, ta ɨɨn ñi i sica tahvi ñu sii Ndyoo tandɨhɨ quɨvɨ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Cuaha xaan sa ndyityi i zavaha ra apóstol, ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ vatyi i ndyehe ñu sa zavaha ra cuan ta yuhu ñu vatyi i ndyehe ñu yozo caa iyo ra Ndyoo.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa sino iñi, ɨɨn ñi i siyucu ñu, ta i tyindyee tahan ñu sii tahan ñu.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ta tatu cumañi xuhun i naxico ñu ñaa sa iyo sii ñu. I naxico ñu ñuhu ñu sihin ndaha tyiño ñu ta i saha ñu xuhun ñihi ñu sii inga ñiyɨvɨ sino iñi tatu cumañi si sii ñu.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Tandɨhɨ quɨvɨ i titahan ñu vehe ñuhu hebreo ta vehe ñiyɨvɨ ta i sasi ñu pan ta sihi ñu ndutya uva sa cuenda ra Jesús ta ɨɨn ñi i sasi ñu xita tandɨhɨ quɨvɨ. Zɨɨ xaan i cuñi ñu ta ña cuihna iñi ñu sii ñiyɨvɨ.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 I zacahnu xaan ñu sii ra Ndyoo, ta vaha xaan cahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa cuenda ñu. Ta tandɨhɨ quɨvɨ i saha ra Ndyoo sa sino iñi inga ca ñiyɨvɨ Tuhun ra.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.