Atos 28

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacuan cuu cuhva i cacu ndi. I catyi ñiyɨvɨ yucuan vatyi Malta nañi ñuhu cuan sa iyo mahñu tyañuhu.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 I cundahvi iñi ñiyɨvɨ sii ndi ta zatahan ñu ñúhu vatyi coon xaan zavi ta visi xaan ndi. Tacuan i tyindyee ñu sii ndi.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 I naquihin ra Pablo zuhva nducu ndyihi cua tyihi ra nu ñúhu. Ta zɨquɨ i quita minoo coo xaan sihin sa ihñi. Ta i tɨɨn tɨ ndaha ra ta ñá zaña tɨ.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 I ndyehe ñiyɨvɨ yucu yucuan vatyi ñá zaña tɨ ndaha ra Pablo, ta i quisaha catyi ñu sihin tahan ñu: Ra sahñi sii ñiyɨvɨ cuu ra ya. Sa cacu ra sisi tyañuhu, zoco ña saha ra Ndyoo sa cundito ra ñuu ñiyɨvɨ ya. Catyi ñu.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Tacuan ta zɨquɨ i naquɨzɨ ra Pablo ndaha ra ta i canacava coo cuan sisi ñúhu, ta ñahñi sa tahan ra Pablo.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 I ndatu ñiyɨvɨ ta sica iñi ñu tatu zandaa si sii ra Pablo a ta sica ñi cua cuu ra. Naha xaan i ndatu ñu, ta i ndyehe ñu vatyi ñahñi i tahan ra. Tacuan ta i sica iñi ñu inga cuhva ta catyi ñu: Minoo ndyoo cuu ra.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Yatyi ñi nu i siyucu ndi ndyaa terreno minoo ra nañi Publio. Ra ndyaca ñaha yucuan cuu ra. I saha ra sa cundyaa ndi vehe ra. Ta vaha xaan i siyucu ndi uñi quɨvɨ i zacuu ra.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ñihi xaan caa zutu ra Publio vatyi cuhu ra. Zaa ra ta siyo ra nɨñɨ. Cuahan ra Pablo nu caa ra. Sica tahvi ra sii Ndyoo ta tyizo ra ndaha ra sii ra ta zanduvaha ra sii ra.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 I ndyehe ñiyɨvɨ vatyi tacuan i cuu si, ta zɨquɨ i quisi tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuhu iyo ñuu cuan. Ta i nduvaha ñu.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ta zɨquɨ cuaha xaan sa saha maa ñu sii ndi. Ta quɨvɨ i quita tucu ndi sihin barco i saha maa ñu tandɨhɨ sa siñi ñuhu sii ndi sa cuenda ityi.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Uñi yoo i sindyaa ndi Malta cuan, ta zɨquɨ i quɨhvɨ ndi minoo barco sa iyo yucuan. Yucuan i ndoo tu vico zavi. Yutu sa quita ñuu Alejandría cuu tu, ta ndyaa uu tahan ndyoo, ra nañi Cástor ta ra nañi Pólux sa zanandacu ñiyɨvɨ xiñi barco.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 I quɨhvɨ ndi sisi tu ta cuahan ndi ñuu Siracusa. Ta yucuan i ndoo ndi uñi quɨvɨ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ta zɨquɨ i quita ndi yucuan ta cuahan ndi ñuu Regio. Inga quɨvɨ i quisi minoo tatyi ityi yuhu tyañuhu ta i sica barco uu quɨvɨ ca ta i saa ndi ñuu Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ñuu cuan i nañihi ndi zuhva ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús. I sica ñu sa cua ndoo ndi sihin ñu minoo vitya. Tacuan ta zɨquɨ i quita ndi ta cuahan ndi ñuu Roma sihin saha ndi.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ta sa ñihi ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús tuhun vatyi vasi ndi ta i quita ñu ñuu Roma ta i quisi zatahan ñu sii ndi ityi vasi ndi. Zuhva ñu i quisi, ñihi tahan ñu sihin ndi minoo nuyahvi nu nañi si Foro Apio. Ta inga ñu quisi, ñihi tahan ñu sihin ndi nu nañi si Uñi Tahan Vehe Posada. Sa ndyehe ra Pablo sii ñu ta saha ra tyahvi ndyoo sii Ndyoo ta sicoo ca tundyee iñi sii ra ta zɨɨ ca cuñi ra.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Tacuan ta i saa ndi ñuu Roma. Saha cuenda ra capitán sii ra Pablo ta sii inga ra sindyaca ra sii ra cumi vehe caa. I tyaa ica ra cuan sii ra Pablo. Ndyaa zɨɨn ra minoo vehe, ta minoo ñi zandaru cumi sii ra.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 I yaha uñi quɨvɨ ta zɨquɨ i cana ra Pablo sii tandɨhɨ ra ñiñi hebreo. Ta sa titahan ra i catyi ra sihin ra: Yañi xaa, ñahñi cuatyi i zavehi sihin ñiyɨvɨ hebreo ñu tahan yo. Ñahñi sa ña vaha i zavehi sa cuenda costumbre sahnu sa zavaha ñiyɨvɨ sahnu sii yo ta sa naha. Zoco i tɨɨn ñiyɨvɨ sii, ñuu Jerusalén ta saha ñu sii, sii ra ndyaca ñaha cuenda ñuu Roma.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 I tasi tuñi ra cuan sii, ta zɨquɨ i cuñi zaña ra sii, vatyi ñahñi cuatyi i zavehi ta cui.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Zoco ñá saha ra hebreo sa zaña ra ndyaca ñaha ñuu Roma sii. Yucuan cuenda i catyi vatyi cua cuhin nuu ra César ta cua cundaa tyiño ya. Tacuan i catyi vazu ña cuñi cuatyi sihin ñiyɨvɨ hebreo.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Yucuan cuenda i sique sa ndyehi sii ndo ta sa quehin sihin ndo. Cuñi zandei sihin ndo vatyi sino iñi vatyi sa yaha quisi ra cua zacacu sii tandɨhɨ yo. Maa ra cuu ra sa ndatu xaan tandɨhɨ maa yo ñiyɨvɨ hebreo. Ta yucuan cuenda nuhñi sihin cadena ya. Tacuan cuu cuhva i catyi ra Pablo.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Tacuan ta zɨquɨ i nacatyi ra hebreo cuan sihin ra Pablo: Ñahñi carta i tasi ra hebreo sii ndi sa cuenda moo. Ta ñiyɨvɨ hebreo ñu tahan yo, ñu i quita ñuu Jerusalén ta saa ñu ihya, ñahñi ndya vaha ñi i cahan ñu suun.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Cuñi ndi tyizoho ndi sa cohon. Cuñi ndi coto ndi yozo caa sica iñi moo vatyi sito ndi vatyi catyi ñiyɨvɨ nacahnu ñuu ñiyɨvɨ vatyi ña vaha ñiyɨvɨ cuu ñiyɨvɨ ndyico sii ra Jesús. Tacuan i catyi ra hebreo cuan.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Tacuan i cahan ra, ta zɨquɨ i sata ra hebreo cuan minoo quɨvɨ cua titahan tucu ra sihin ra Pablo. Ta quɨvɨ cuan tuu xaan ñiyɨvɨ i quisi vehe nu ndyaa ra Pablo. Ndyiyaca cuii i nacatyi tucu ra Pablo sihin ñu yozo caa cuñi ra Ndyoo cundyaca ñaha ra sii yo. I catyi ra vatyi nacatyi ra Moisés ndya ta tyiemvu yozo caa cua cuu ra Jesús. Ta zuun ñi cuhva cuan i cahan ra profeta ta tyiemvu, catyi ra Pablo. Tacuan i nacatyi xaan ra Pablo sihin ñu vatyi cuñi xaan ra sa cua sino iñi ñu sii ra Jesús.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Ta sicoo zuhva ñu sino iñi sa cahan ra Pablo, ta inga ñu ñá sino iñi ñu.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Ñá ndu‑ɨɨn ñu. Ta sa numi ñu cunuhu ñu ndya vehe ñu ta zɨquɨ i catyi ra Pablo minoo ca cuhva sihin ñu. Catyi ra: Ndisa cuii cuu si cuhva i cahan ra Isaías sa cahan ra cuenda Ndyoo i zacuu Tatyi Ii ta tyiemvu sihin ñiyɨvɨ sahnu sii yo.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Vatyi i catyi ra:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ta cahan ca Tatyi Ii sihin ra Isaías ta tyiemvu ta catyi ra:
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Ta zɨquɨ i catyi tucu ra Pablo sihin ñiyɨvɨ yucu yucuan: Nacoto vaha ndo vatyi ndya vityi cua nacatyi ndi Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ, ñu sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Cua tyizoho ñu cuhva zanduvaha ra Ndyoo añima ñiyɨvɨ, ta cua sino iñi ñu. Tacuan i catyi ra Pablo.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Ta sa yaha cahan ra Pablo tacuan ta i quita tandɨhɨ ñu hebreo. Sahñi tahan ñu zuhva vatyi ñá ndu‑ɨɨn ñu sihin tahan ñu sa cuenda cuhva cahan ra Pablo.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Uu cuiya i ndoo ra Pablo ñuu cuan. I sica noo ra minoo vehe ta tyiyahvi ra yahvi si. Ta vaha xaan i cahan ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ i saa vehe ra.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 I nacatyi ra sihin ñu yozo caa cuñi ra Ndyoo cundyaca ñaha ra sii yo. Ta i zacuaha ra sii ñu yozo caa iyo ra Jesús. Ñá yuhu ra ta nacatyi ra, ta yoñi i zayanga sii ra.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.