Atos 25
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Tacuan ta i saa ra Festo ta i quihin ra tyiño gobernador. I yaha uñi quɨvɨ ta i quita ra ñuu Cesarea ta cuahan ra ñuu Jerusalén.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Yucuan i cahan ra zutu nahnu ta inga ra ñiñi hebreo sihin ra. I catyi ra ñaa cuu cuatyi i tyaa ra sata ra Pablo.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Sica xaan ra hebreo tumañi iñi sii ra Festo sa natasi ra sii ra Pablo ñuu Jerusalén. Sica iñi ra hebreo vatyi cua quɨhvɨ xehe ra ta cua cahñi ra sii ra Pablo ityi vasi ra.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Zoco i catyi ra Festo: Cua ndoo ra Pablo ñuu Cesarea vatyi ña naha ca ta cunanuhi yucuan.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Yucuan cuenda catyi vatyi nacuhun ra ndyizo tyiño sii ndo indyacuan. Natyaa ra cuatyi sata ra Pablo indyacuan tatu ndisa vatyi iyo cuatyi ra. Tacuan i catyi ra Festo.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ta sindyaa ra Festo uña, a usi tahan quɨvɨ ñuu Jerusalén ta zɨquɨ i sinanuhu ra ndya ñuu Cesarea. Ta inga quɨvɨ cuahan ra vehe tyiño ta i tava ra tyiño sa cua quisi ndyaca zandaru sii ra Pablo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Tacuan ta i quɨhvɨ ra Pablo nu ndyaa ra, ta sa yucu ra hebreo. Sa quisi ra ndya ñuu Jerusalén. I tuhva ra hebreo ta i tyaa xaan ra cuatyi sata ra Pablo. Zoco ñá cuu cuhva cuñi ra vatyi ña ndisa ra.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Tacuan ta i catyi ra Pablo sihin ra Festo: Ñahñi numinoo cuatyi i zavehi. Ñá zavehi cuatyi cuenda ley ñiyɨvɨ hebreo. Ñá zavehi cuatyi cuenda vehe ñuhu cahnu ndi. Ta ñahñi cuatyi i zavehi cuenda ra César, ra cu tyiño cahnu ñuu Roma. Tacuan i catyi ra Pablo.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Cuñi ra Festo sa coo vaha ra sihin ñiyɨvɨ hebreo ta yucuan cuenda i ndaca tuhun ra sii ra Pablo: ¿Atu cuñun sa cuhun tucun ñuu Jerusalén? Ta yucuan cua catyi yozo caa cua cundoo tyiño ya. Catyi ra.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ta i catyi ra Pablo sihin ra: Sa ndyei nuu moo ta moo cuu ra ndyaca ñaha cuenda ra César, ra cu tyiño cahnu. Ihya cuu nu cuñi si sa cundoo tyiño ya vatyi ra ñuu Roma cui. Sito vohon vatyi ñahñi cuatyi i zavehi sihin ñiyɨvɨ hebreo.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Zoco tatu minoo cuatyi cahnu i zavehi ta saha si cuhva cahñi ñiyɨvɨ sii, ma nduqui cuhva caqui. Zoco tatu ña ndisa cuhva cahan ra hebreo, ma cuu cuhvon sii, sii ra. Yuhvi catyi vatyi nacatyi maa ra César yozo caa cua cundoo tyiño ya. Catyi ra.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Tacuan ta zɨquɨ i natuhun tahan ra Festo sihin ra ndyizo tyiño sihin ra ta zɨquɨ i catyi ra: Sa catyun vatyi cuñun sa cua catyi ra César yozo caa cua cundoo tyiño ya. Vaha, cua cuhun nuu ra.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 I yaha zuhva quɨvɨ ta zɨquɨ i quisi ra Agripa, ra cu rey cuenda ñiyɨvɨ hebreo. I saa ra sihin ña Berenice ñuu Cesarea cuan. Vasi zaha ñu saludar sii ra Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Cuaha quɨvɨ i ndoo ñu yucuan ta zɨquɨ i nacatyi ra Festo sihin ra rey cuan ñaa sa cuu sa cuenda ra Pablo. Tyehen i catyi ra: Iyo minoo ra zandoo ra Félix vehe caa quɨvɨ i quita ra sa cuu ra ra cu tyiño.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ta sa sehin ñuu Jerusalén i quisi ra zutu nahnu ta ra ñiñi sii ñiyɨvɨ hebreo nu ndyei ta i nacatyi xaan ra sihin sa cuenda ra Pablo ta cuñi xaan ra sa cua cahñi sii ra.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Zoco i nacatyi sihin ra yozo caa iyo cuhva sii maa ndi. Vatyi ra cu tyiño cuenda ñuu Roma cui. I catyi sihin ra vatyi ña tuhva ndi cahñi sii ñiyɨvɨ tatu ñá cundaa vaha tyiño. Ta saha ndi sa zacacu ñiyɨvɨ sii ñu yozo caa tyaa ñiyɨvɨ cuatyi sata ñu.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Tacuan ta i quisi tucu ra hebreo cuan ihya. Yucuan cuenda ñá ndatu que. Inga quɨvɨ i sehin vehe tyiño. Ta i tasi tyiño vatyi cua quisi ndyaca zandaru sii ra Pablo.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Sica iñi vatyi cahnu xaan cuu cuatyi i zavaha ra, zoco ña tacuan cuu cuatyi ra cuhva catyi ra hebreo.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Cuñi ra hebreo cuatyi sihin ra vatyi ña sino iñi ra cuhva iyo costumbre maa ndo hebreo. Cahan ra hebreo cuenda minoo ra nañi Jesús. Catyi ra vatyi ña ndito ca ra Jesús, zoco catyi ra Pablo vatyi ndito ra.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Tacuan ta ñá ñihi cuhva ñaa sa cua zavehi vatyi zɨɨn zɨɨn cahan ra. Yucuan cuenda i nducu tuhin sii ra Pablo tatu ña cuñi ra sa cuhun ra ndya ñuu Jerusalén vatyi yucuan cua cutuñi ra sa cuenda tyiño ya.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Zoco i sica ra sa ndoo ra vehe caa ndya cua cuu cuhun ra ta cutuñi ra nuu ra César ñuu Roma. Yucuan cuenda ñoho ca ra vehe caa ndya cua cuu tasi sii ra ñuu Roma. Tacuan i catyi ra Festo.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ta zɨquɨ i catyi ra Agripa sihin ra: Cuñi tucu mi tyizohi ñaa sa cua catyi ra Pablo. Ta i catyi ra Festo sihin ra: Zuun ñi ityaan cua tyizohon sa cahan ra.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Inga quɨvɨ i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii ra Agripa sihin ña Berenice. Tyaqui xaan zahma ndisi ñu. I quɨhvɨ ñu vehe nu cua tyizoho ñu sa cahan ra Pablo. I quɨhvɨ tucu zandaru ra ndyizo tyiño nahnu ta tandɨhɨ ra mandoñi ñuu cuan. Tacuan ta i tasi ra Festo tyiño vatyi cua quisi ndyaca zandaru sii ra Pablo. Ta sa saa ra yucuan
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 ta zɨquɨ i cahan ra Festo sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu yucuan ta catyi ra: Yoho rey Agripa ta tandɨhɨ ndoho ra yucu ihya, ica ndo sii ra ya. Cuaha xaan ra hebreo cuñi cuatyi sihin ra ityi ñuu Jerusalén. Ta tacuan tucu ñu ihya. Ña zaña ñu cuhva sa catyi ñu sihin, vatyi nacuu ra.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Sica iñi vatyi ñahñi cuatyi ra sa cua cuu ra, zoco maa ra Pablo i catyi vatyi nacatyi maa ra César yozo caa cua cundoo tyiño ya. Yucuan cuenda sica iñi vatyi cua tasi sii ra nu iyo ra César.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Cua tasi minoo carta sii ra César. Zoco ña ñihi cuhva ñaa sa cua catyi sihin ra. Yucuan cuenda catyi vatyi cua quisi ra Pablo nuu moo tata Agripa ta nuu inga ndoho, ndɨhɨ ca. Cua tyizoho ndo ñaa sa cua catyi ra, ta cua nacatyi ndo sihin yozo caa sica iñi ndo. Tacuan ta cua cote ñaa tuhun cua tasi sii ra César.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Sica iñi vatyi ña vaha cua tasi sii minoo ra nuhñi, nuu ra cu tyiño cuan tatu ma nacatyi sihin ra cu tyiño ñaa cuatyi ra iyo. Tacuan i catyi ra Festo.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.