Atos 21

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta zandoo ndi sii ñiyɨvɨ ñuu Efeso ta cuahan ndi sihin barco. Ta sa ndoo ñi cuahan ndi ta saa ndi minoo ñuhu mahñu tyañuhu nañi si Cos. Ta inga quɨvɨ cuahan ndi inga ñuhu mahñu tyañuhu sa nañi Rodas. Ta yucuan i quita ndi ta cuahan ndi ñuu Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ta ñuu Pátara cuan i quɨhvɨ ndi inga barco, yutu cuahan nu cu si Fenicia. I quɨhvɨ ndi sii tu ta cuahan ndi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ta sa yaha ndi, ndyehe ndi minoo ñuhu luhlu nañi si Chipre. I yaha ndi sii si ityi siyo zatyi ndi ta cuahan ndi ndya nu cu si Siria. Ta zɨquɨ cuahan barco ñuu Tiro vatyi cua zandoo tu carga. Ta yucuan cuenda i ndoo ndi ñuu Tiro cuan.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 I nanducu ndi sii ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo, ta i ndoo ndi sihin ñu usa tahan quɨvɨ. Ta maa ñu i nacatyi ñu sihin ra Pablo vatyi ña vaha cuhun ra ñuu Jerusalén vatyi tacuan catyi Tatyi Ii sihin ñu.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Zoco sa ndɨhɨ sa usa quɨvɨ cuan ta i quita ndi. Tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ta ñu zɨhɨ ta sa ndyihi i cutahan ñu sihin ndi i sindyaca ñu sii ndi ndya yuñuu cuan. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ndi yuhu tyañuhu ta sica tahvi ndi sii Ndyoo.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Tacuan ta i nacahan ndi sihin ñu. I quɨhvɨ ndi barco ta cuanuhu tandɨhɨ ñu ndya vehe ñu.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 I quita ndi ñuu Tiro ta cuahan ndi ñuu Tolemaida. Ta yucuan i zandoo ndi barco ta i sahan ndi nu ndyaa ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo yucuan. Minoo ñi quɨvɨ i ndoo ndi sihin ñu.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ta inga quɨvɨ i quita ra Pablo ta tandɨhɨ ndi, ra ndɨhɨ sihin ra, ta cuahan ndi ñuu Cesarea. Yucuan i saa ndi vehe minoo ra sa nacatyi xaan Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ. Nañi ra Felipe. Maa ra cuu minoo sa usa tahan ra i casi ñiyɨvɨ vatyi cua tyindyee ra sii ra apóstol.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ta iyo cumi tahan zehe zɨhɨ ra Felipe. Ñu yoco cuu ñu. Ta i zaha ñu profetizar.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ta sa yucu ndi ñuu cuan zuhva quɨvɨ ta i saa minoo ra ndya nu cu si Judea. Nañi ra Agabo. Ta i zaha tucu maa ra profetizar.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 I quisi ndyehe ra sii ndi. Ta sa i saa ra i quihin ra ñɨɨ ñoho sisi ra Pablo ta i sihñi ra saha ra ta i sihñi ra ndaha ra ta i catyi ra: Catyi Tatyi Ii vatyi ñuu Jerusalén cua cunuhñi sitoho ñɨɨ ya tañi nuhñi mi, ta cua cuhva ñu sii ra sii ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ta sa siñi ñiyɨvɨ sa cahan ra cuan ta maa ndi ra ndɨhɨ sihin ra Pablo ta ñiyɨvɨ ñuu Cesarea i catyi xaan ndi sihin ra Pablo vatyi sa ndyoo ñi ma cuhun ra ñuu Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Zoco i catyi ra Pablo: ¿Ñacu sacu xaan ndo? ¿Ñaa cuenda saha ndo tucuihya iñi sii? Vatyi yuhvi sa ndyaa listi yɨvɨ sa cunuhñi ñi sehi ta vazu cui ñuu Jerusalén sa cuenda ra Jesús vatyi maa ra ndyaca ñaha sii.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Tacuan i catyi ra, ta ñá cuu zama ndi cuhva sica iñi ra. Yucuan cuenda i zandoo ndi tyiño cuan ta catyi ndi: Nazavaha maa ra Ndyoo cuhva cuñi ra.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ta zɨquɨ i tyihi vaha ndi ndaha tyiño ndi ta cuahan ndi ñuu Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Cuahan zuhva ra ñuu Cesarea sihin ndi, ra sino iñi Tuhun Ndyoo. Ta cuahan minoo ra ñuu Chipre. Mnasón nañi ra. Sa iyo cuiya sino iñi ra sii ra Jesús. Vehe ra Mnasón sindyaca ra cuan sii ndi vatyi cua cundyaa noo ndi sihin ra nu iyo vehe ra ñuu Jerusalén.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ta sa saa ndi ñuu Jerusalén zɨɨ xaan i cuñi tandɨhɨ ñu sino iñi Tuhun Ndyoo sa ndyehe ñu sii ndi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ta inga quɨvɨ sahan ndi sihin ra Pablo vatyi cua natuhun ra sihin ra Jacobo. Ta i titahan tandɨhɨ ra ndyizo tyiño sa cuenda ñiyɨvɨ sino iñi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ta i catyi ra Pablo: Nacumi sii maa ndo. Ta zɨquɨ i nacatyi ra tandɨhɨ cuii cuhva i zavaha ra Ndyoo. Ta i saha ra cuenda yozo caa i tyizoho ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu Tuhun Ndyoo tandɨhɨ ñuu nu sahan ra.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ta sa siñi ñu cuhva cuan i zacahnu xaan ñu sii Ndyoo. Ta i catyi ñu sihin ra Pablo: Vaha yañi xaa, zoco sa siton vatyi iyo cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo sa sino iñi sii ra Jesús vityi. Tandɨhɨ ñu catyi vatyi ñiñi xaan cua cundyico yo tandɨhɨ ley saha ra Moisés.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ta catyi xaan ñiyɨvɨ sihin ñu vatyi moo zacuaha sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo, ñu iyo ñuu nu iyo inga ñiyɨvɨ, vatyi nazaña ñu tandɨhɨ costumbre i saha ra Moisés. Catyi ñu vatyi moo catyi sihin ñu vatyi ma tahndya ca ñɨɨ xiñi xuu lee ta ma zavaha ca ñu costumbre sahnu ñu.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Yucuan cuenda ña ñihi ndi cuhva ñaa sa cua zavaha yo vatyi cua titahan ñiyɨvɨ tatu sa ñihi ñu tuhun vatyi saa ndo.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Yucuan cuenda vaha tatu cua zavohon cuhva catyi ndi. Iyo cumi tahan ra tahan yo ihya. Cua zavaha ra minoo cuhva sa catyi ra sihin Ndyoo.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ta catyi maa ndi vatyi vaha xaan tatu cua cuhun sihin ra vehe ñuhu hebreo. Ta cua coo ica moo sihin ra sa cuenda ra Ndyoo. Cua tyiyahvun yahvi cuenda mvee ticatyi sa cua cahmi ra sa cua cuhva ra sii Ndyoo. Ta cua zatya tyehe xiñi ra cuhva iyo costumbre. Tacuan ta cua coto ñiyɨvɨ sii yo vatyi yɨvɨ sa ndisa cuu sa cahan ñiyɨvɨ sa cuendon. Cua ndyehe ñu vatyi cumi vaha moo costumbre maa yo.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ta sa cuenda ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ta sino iñi ñu Tuhun Ndyoo. Sa tyaa ndi carta sii ñu ta catyi ndi vatyi ma caca iñi ñu cuenda costumbre hebreo. I catyi ndi maa ñi sa ma casi ñu coño sa saha ñiyɨvɨ sii inga ndyoo. Ma casi ñu nɨñɨ quɨtɨ ta ma casi ñu coño quɨtɨ tatu ñá sati vaha nɨñɨ tɨ. Ta ña vaha cua coo minoo ñaha sihin ndya vaha ñi rayɨɨ tatu yɨvɨ yɨɨ ñu cuu. Ta tacuan tucu rayɨɨ. Tacuan i catyi ra cuan sihin ra Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Tacuan cuu ta i quihin ra Pablo sii sa cumi tahan ra cuan. Ta inga quɨvɨ cuahan ra vehe ñuhu hebreo vatyi cua coo ica ra sa cuenda ra Ndyoo. Cuahan ra vehe ñuhu hebreo vatyi cua zacoto ra sii ra cu zutu hebreo ñaa quɨvɨ cua ndɨhɨ sa coo ica ra ta ñaa quɨvɨ cua cuhva ra ofrenda sii ra Ndyoo (vatyi tacuan i cuu costumbre sii ñiyɨvɨ hebreo).
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Zoco sa cuñi ndɨhɨ ra sihin sa usa quɨvɨ sa iyo ica ra ta i quisi minoo ityi ñiyɨvɨ hebreo, ñu ña sino iñi, ñu Asia ta i ndyehe ñu sii ra Pablo sisi vehe ñuhu hebreo, ta i zacuvaa ñu sii ñiyɨvɨ. Ta i tɨɨn ñu sii ra Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 I cana saa ñu ta catyi ñu: Ñiyɨvɨ ñuu Israel, tyindyee ndo sii ndi. Ra ihya cuu ra zacuaha sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ ta catyi ra vatyi ña vaha ley saha ra Moisés ta ñahñi tyindyee vehe ñuhu ya. Ta vityi i tyihi ra sii ra griego vehe ñuhu ya ta zatɨvɨ ra ihya ta ii xaan cuu ihya. Ta ña zacahnu ra sii ra Ndyoo sa ndisa cuii.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Tacuan i cahan ñu vatyi sa ndyehe ñu vatyi ndɨhɨ ra Trófimo ra ñuu Efeso sihin ra Pablo si ñuu ta sica iñi ñu vatyi sindyaca ra Pablo sii ra sisi vehe ñuhu hebreo, zoco ña tacuan.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Tacuan ta i quisaha cuvaa tandɨhɨ ñiyɨvɨ, ta i cacono ñiyɨvɨ ndya vehe ñuhu cua ndyehe ñu ñaa sa cuu. Ta yucuan i tɨɨn ñu sii ra Pablo ta i xita cañoho ñu sii ra cuhva ndya sata vehe ñuhu ta ta sica ñi i nacazi ñu yuvehe.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 I cuñi ñu cahñi ñu sii ra ta i saa tuhun cuan ndya nu ndyaa ra cu nuu sii minoo mil zandaru vatyi i cuvaa nacahnu ñuu Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ta ta sica cuii ñi i quihin ra cu nuu sii zandaru sii inga ra ñiñi cuenda zandaru sihin zandaru ra. Ta i cacono tandɨhɨ ra ndya nu yucu tuu ñiyɨvɨ. Ta sa ndyehe ñiyɨvɨ vatyi vasi zandaru ta i zaña ñu sa cañi ñu sii ra Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 I tuhva ra cu nuu cuan nu ndyaa ra Pablo, ta i tava ra tyiño vatyi cua tɨɨn zandaru sii ra ta cua cuhñi ra sii ra sihin uu tahan cadena. Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra cu nuu sii ra Pablo yoo ra cuu ra. Ta i ndaca tuhun ra ñaa cuatyi i zavaha ra.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Zoco i cana saa xaan ñiyɨvɨ. Zɨɨn zɨɨn cuhva cahan ñu ta ñá siñi ra cu nuu sa cahan ñu vatyi cuvaa xaan ñu. Ta zɨquɨ i tava ra tyiño sii zandaru vatyi cundyaca ra sii ra Pablo ndya vehe nu ndyaa zandaru.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ta sa saa zandaru nu iyo cuayu yuvehe ra ta i cañihi ra sii ra Pablo ndyizo ra vatyi i nduxaan xaan ñiyɨvɨ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ndyico tandɨhɨ ñu sii ra ta cana saa ñu: ¡Nacuu ra cuan! Catyi ñu.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Sa cua quɨhvɨ ra sisi vehe ra zandaru ta i quisaha cahan ra Pablo sihin ra cu nuu sii zandaru ta catyi ra: Cuñi quehin minoo tuhun suhun. Ta iyo xaan i cuñi ra cu nuu ta catyi ra: Aan, zɨquɨ cuu cahan moo zahan griego.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Vazɨquɨ yɨvɨ yoho cuu ra i quisi ndya Egipto, ra cuñi cahñi tahan sihin ra ndyaca ñaha quɨvɨ cuan, ra i zandu‑ɨɨn sisi cuhu cumi mil ra cahñi sii ñiyɨvɨ.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Tacuan i cahan ra ta i catyi ra Pablo: Yɨvɨ yuhvi. Ra hebreo cui. Ra ñuu Tarso sa iyo cuenda Cilicia cui. Cahnu xaan ñui. Sa ndyoo ñi cuhvon minoo tumañi iñi sii, naquehin sihin ñiyɨvɨ yucu ihya.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 I saha ra cu nuu cuan permiso vatyi cahan ra Pablo. Ta i sicuɨñɨ ndyaa ra Pablo nu iyo cuayu ta saha ra zeña sihin ndaha ra vatyi cua cutaxi ñiyɨvɨ. Ta sa cutaxi ñu ta zɨquɨ i cahan ra sihin ñu sihin zahan hebreo. Zahan cahan maa ñu cuu si cuan. Ta catyi ra:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.