Atos 12
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ta zuun ñi tyiemvu cuan i quisaha ra rey Herodes zavaha ra sa ña vaha sihin ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Sahñi ñiyɨvɨ sii ra Jacobo yañi ra Juan sihin minoo mityi i zacuu ra Herodes.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ta sa ndyehe ra Herodes vatyi tahan iñi ñiyɨvɨ hebreo sa tacuan ta zɨquɨ i tɨɨn ra sii ra Pedro. Ta i cuu si quɨvɨ vico zavaha ñiyɨvɨ hebreo sa nacohon iñi ñu quɨvɨ i quita ñu ñuu Egipto. Ta vico cuan tuhva ñu casi pan ña ndaa.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ta i tɨɨn ra Herodes sii ra Pedro ta i tyihi ra sii ra vehe caa. Cumi ityi zandaru i sicumi sii ra. Ta cumi tahan zandaru i cuu tahan tahan ityi ra. Sa cumi tahan zandaru i sicumi sii ra tahan tahan ora. Sica iñi ra Herodes vatyi ndya sa yaha vico tacuan ta zɨquɨ cua cutuñi ra Pedro ta cua cuu ra nuu ñiyɨvɨ hebreo vatyi tacuan ta zɨɨ cua cuñi ñu.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ñoho ra Pedro vehe caa ta sicumi xaan zandaru sii ra, zoco ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo sica tahvi xaan ñu sii ra Ndyoo sa cuenda ra.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Tacuan ta zuun ñi sa cuaa cuan sica iñi ra Herodes vatyi inga quɨvɨ cua tasi ra sii ra Pedro cunahma ra nu yucu ñiyɨvɨ. Ta sa cuaa cuan i quixi ra Pedro tɨcuɨ uu tahan zandaru. Nuhñi ra sihin uu tahan cadena. Ta cumi inga zandaru yuvehe caa cuan.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ta ta sica ñi i quɨhvɨ minoo ángel Ndyoo sisi vehe caa ta i ndundisi. I tɨɨn ángel cuan zoco ra Pedro vatyi cua zandoyo ra sii ra. Ta i catyi ra sihin ra: Zanumi. Nduviton. Ta ta sica ñi i ndasi cadena ndaha ra Pedro.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ta i catyi ángel sihin ra: Nacuhñi vaha sisun ta natyuhun zapato sohon. Ta tacuan i zavaha ra. Ta i catyi ángel sihin ra: Nazucun zahmon suun. Ta quisi ndyicon sii.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 I sindyico ra Pedro sii ángel cuan sisi vehe caa cuan. Ña sito ra a sa ndisa zacuu ángel a ñimahna tahan ra.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 I yaha nduu tahan ra sa xihna ñi nu cumi minoo zandaru, ta zɨquɨ i yaha ra sa cu uu nu cumi inga ra ta i saa ra minoo yuvehe cahnu. Vee xaan si. Maa caa cuu si. Ta yucuan yuvehe quita si ndya calle. I nuña ñi maa yuvehe cuan ta i quita ra. I sica ra zuhva ca ta i zandoo ángel sii ra Pedro.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Tacuan ta zɨquɨ i sito ra Pedro sa ndisa ta i catyi ra: Vityi site vatyi ndisa cuu si. I tasi ra Ndyoo minoo ángel ta i zacacu ra sii mi si ndaha ra Herodes ta cuhva sa ña vaha sa cuñi ñiyɨvɨ hebreo zavaha ñu sihin.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Tacuan i sica iñi ra Pedro ta cuahan ra ndya vehe ña María zɨhɨ ra Juan Marcos. Yucuan siyucu cuaha xaan ñiyɨvɨ. Sica tahvi ñu sii Ndyoo.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 I cati ra Pedro yuvehe nuzama. Ta i quisi minoo ña cu muzu. Nañi ña Rode.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 I nacoto ña nduzu ra Pedro sa cahan ra, ta zɨɨ xaan i cuñi ña ta nu yuvehe ñá nuña ña. Sino ña i sinacatyi ña sihin ñiyɨvɨ vatyi ndyaa ra Pedro yuvehe cuan.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Zoco ñiyɨvɨ cuan i catyi ñu sihin ña: Zana tahan xiñun. Ta i catyi maa ña vatyi ndisa cuii vatyi maa ra cuu ra. Ta zɨquɨ i catyi ñiyɨvɨ: Ángel sa zacuenda sii ra cuu si.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ta ra Pedro ndita ñi i cati ra yuvehe cuan. Tacuan ta i nuña ñu yuvehe ta iyo xaan i cuñi ñu sa nandyehe ñu sii ra Pedro.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ta saha ra Pedro zeña sii ñu sihin ndaha ra nacutaxi ñu, ta i nacatyi ra sihin ñu yozo caa i tava ra Ndyoo sii ra vehe caa. Ta catyi ra sihin ñu: Tacuan nacatyi ndo sihin ra Jacobo ta sihin inga ra sino iñi Tuhun Ndyoo, i catyi ra. Tacuan i cahan ra ta zɨquɨ cuahan ra.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ta sa vasi cundisi ta sica xaan iñi tandɨhɨ zandaru vatyi ña sito ra ndyamaa cuahan ra Pedro.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 I tasi ra Herodes tyiño sa cua nanducu ra sii ra Pedro, zoco ñá nañihi ra sii ra. Tacuan ta zɨquɨ i zanahma xaan ra Herodes sii zandaru cuan. Ñá ñihi zandaru cuhva nacatyi ra. Tacuan i cuu, ta i catyi ra Herodes vatyi cua cuu tandɨhɨ zandaru cuan. Tacuan ta cuahan ra Herodes inga ñuu sa nañi Cesarea cua cundyaa ra.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Xaan xaan cuñi ra Herodes sihin ñiyɨvɨ ñuu Tiro ta ñiyɨvɨ ñuu Sidón ta ñá cuñi ra tyindyee ra sii ñu. Ta zɨquɨ i saa ñiyɨvɨ ñuu cuan nu iyo ra ta i cahan ñu sihin ra Blasto. Minoo ra ndyizo tyiño nuu ra Herodes cuu ra. I tyiyahvi ñiyɨvɨ sii ra sa cuu ra yuhu ñu nuu ra Herodes. I sica ñiyɨvɨ cuan sa coo sa taxi ñi sihin ra Herodes ta sihin ñuu ñu vatyi tandɨhɨ sa sasi ñu quita si ñuhu nu ndyaca ñaha ra Herodes.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Ta i sata ra Herodes quɨvɨ sihin ñu. Ta sa saa quɨvɨ i ndɨhvɨ ra zahma vaha ra ta i sindyaa ra tyayu cahnu ra ta i cahan ra sihin ñu.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ta sa ndɨhɨ cahan ra ta tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ i catyi: Yɨvɨ ñiyɨvɨ cuu ra cahan ya. Ndyoo cuu ra.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Zuun ñi caa cuhva cuan i quihin cuehe sii ra Herodes i zacuu minoo ángel Ndyoo vatyi tahan iñi ra Herodes sa catyi ñiyɨvɨ vatyi Ndyoo cuu maa ra. Cahnu xaan tundoho i ndyehe ra vatyi sasi tindacu sii ra ta sihi ra.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Tacuan i cuu ta Tuhun Ndyoo cuahan ca nducahnu ca si. Nacatyi xaan ca ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo sihin inga ñiyɨvɨ.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Sa ndɨhɨ tyiño ra Bernabé ta ra Saulo ñuu Jerusalén, ta i ndisi nanuhu ra ndya ñuu Antioquía. I quihin ra sii ra Juan Marcos ta vasi ra sihin ra.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.