Atos 11
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ra apóstol ta inga ra sino iñi Tuhun Ndyoo nu cu si Judea i ñihi ra tuhun vatyi sino iñi ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo. Ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñu.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ta sa naquita ra Pedro ñuu Jerusalén ta ra hebreo ra sino iñi sii ra Jesús i cahan ra sii ra Pedro vatyi ra hebreo cuan ñihi xaan ndyico ra costumbre ñiyɨvɨ hebreo ta sica iñi ra vatyi ñiñi xaan sa tahndya ñɨɨ xiñi xuu rayɨɨ ndɨhɨ ca, ta tacuan ta cua cacu añima ra, sica iñi ra cuan.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Ta i catyi ra: ¿Ñaa cuenda sohon vehe ñiyɨvɨ cuan ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñu? ¿Ta ñaa cuenda sasun sihin ñu ta ña ndyico ñu costumbre maa yo?
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Tacuan ta i nacatyi ra Pedro tandɨhɨ sihin ra ndya cuhva quisaha tyiño cuan ta catyi ra:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Ta sindyaa mi ñuu Jope ta zuun ñi cuhva sa sica tahvi sii ra Ndyoo ta i ndyehi minoo sa ndyehi. I noo minoo tañi minoo zahma yuu cahnu. I noo si sihin cumi tahan sɨquɨ si ndya nu ndyei.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Ta i ndyehe vehi vatyi cua ndyehi ñaa sa ñoho sisi si, ta i ndyehi vatyi ñoho tandɨhɨ nuu quɨtɨ iyo cumi tahan saha ta ñoho coo ta ñoho zaa.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Ta i siñi sa cahan ra Ndyoo ta catyi ra: “Nduviton Pedro. Cahñun sii tɨ ta casun.”
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Zoco i catyi: “Ma cuu tata vatyi tañaha ca casi sa cuxi caa.” (Ta ica casi quɨtɨ cuan sa cuenda costumbre maa yo.)
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Tacuan ta zɨquɨ i cahan tucu ra Ndyoo ta catyi ra: “Ma catyun vatyi ica sa sehi suun.”
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Tacuan i cuu si uñi tahan saha, ta zɨquɨ i nandaa tucu si ityi zɨquɨ.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa uñi tahan ra vehe nu ndyei. I tasi ñiyɨvɨ sii ra ndya ñuu Cesarea vatyi cua nanducu ra sii.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ta i tasi Tatyi Ii sii sa cuhin sihin ra ta i catyi si sihin vatyi ma caca xaan iñi. Ta i sahan tucu maa ra ihya sa iñu tahan ca ra sino iñi Tuhun Ndyoo. Tandɨhɨ ndi i quɨhvɨ ndi vehe ra sa i cana sii ndi.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ta i nacatyi maa ra sihin ndi cuhva i ndyehe ra minoo ángel sisi vehe ra. Nandyaa si ta catyi si: “Tasun sii ra cua cana sii ra Simón Pedro ndya ñuu Jope.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ta cua nacatyi ra Pedro cuan suhun yozo caa cua cacun sihin ñiyɨvɨ suun.” Tacuan i catyi ángel cuan sihin ra.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Ta sa quisehi quehin sihin ñu ta i noo Tatyi Ii sii ñu tañi i noo ra sii maa yo sa xihna ñi.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Tacuan ta i nacohon iñi cuhva i catyi ra Jesús: “Ndisa i zacoo ndutya ra Juan sii ñiyɨvɨ sihin ndutya, zoco sihin Tatyi Ii cua coo ndutya maa ndo.”
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ta vityi tatu ɨɨn ñi cuhva saha tucu ra Ndyoo sii ñu inuu ñi tañi saha ra sii maa yo ra sino iñi sii ra Jesucristo, ¿ñaa cuenda ma tahan iñi yo cuhva zavaha ra Ndyoo? I catyi ra Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Tacuan i cuu ta sa siñi ra sino iñi Tuhun Ndyoo ñuu Jerusalén cuhva cuan, ta ñá cahan ca ra, ta i zacahnu ra sii ra Ndyoo. Ta i catyi ra: Saha ra Ndyoo sa sino tucu iñi inga ñiyɨvɨ vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñu. Ta vityi cua zama ñu cuhva iyo ñu, ta tacuan ta cua ñihi ñu sa cundito ñu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Ta sa i sahñi ñiyɨvɨ sii ra Esteban ta zɨquɨ i quisaha sicoo tundoho sii inga ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo. Ta tandɨhɨ ñu i sitya cuatyi. Zuhva ñu i saa nu cu si Fenicia ta ñuu Antioquía ta inga ñu i saa minoo ñuhu sa nañi Chipre sa ndyaa mahñu tyañuhu. Ta i nacatyi maa ñu Tuhun Ndyoo maa ñi sihin ñiyɨvɨ hebreo.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Zoco zuhva ñu sino iñi, ñiyɨvɨ ñuu Chipre ta ñuu Cirene, cuahan ñu ndya ñuu Antioquía ta i nacatyi maa ñu Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. I nacatyi ñu sihin ñu tuhun ra Cristo Jesús.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 I saha xaan ra Ndyoo cuhva sii ñu, ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i sino iñi ta i zandoo ñu costumbre sahnu sii ñu. Ta i sindyico ñu sii ra Jesús.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 I saa tyiño ya ndya nu yucu ñu sino iñi ñuu Jerusalén, ta i tasi ñu sii ra Bernabé ndya ñuu Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Ta sa saa ra, ta i ndyehe ra vatyi ndisa i tyindyee xaan ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ cuan. Zɨɨ xaan i cuñi ra, ta i saha ra tyiño sii ñu sa tyaa xaan ñu yahvi sii ra Jesús ta cundyico ñu sii ra sihin tandɨhɨ cuii añima ñu.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Vaha xaan ra cuu ra Bernabé, iyo xaan Tatyi Ii sii ra, ta nɨɨ xaan iñi ra. Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i sino iñi sii ra Jesús sa cuenda maa ra.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Tacuan ta zɨquɨ cuahan ra Bernabé ndya ñuu Tarso vatyi cua nanducu ra sii ra Saulo.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Ta sa nañihi ra sii ra, i sindyaca ra sii ra ndya ñuu Antioquía. Ta minoo maa cuiya i sindyaa nduu tahan ra sihin ñiyɨvɨ sino iñi yucuan, ta i zacuaha ra sii cuaha xaan ñiyɨvɨ. Ta ñuu Antioquía cuan cuu ñuu sa xihna ñi nu i zacunañi ñiyɨvɨ cristiano sii ñu ndyico sii ra Cristo.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Ta quɨvɨ cuan i quita zuhva ra profeta ñuu Jerusalén ta cuahan ra ndya ñuu Antioquía.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Minoo ra nañi ra Agabo. I nduvita ra nu yucu ra sino iñi Tuhun Ndyoo ta i cahan ra cuhva catyi Tatyi Ii sihin ra. I catyi ra vatyi cua quisi minoo tama cahnu xaan nacahnu ñuu ñiyɨvɨ. Ta tacuan i tahan si cuhva i catyi ra zuun ñi sisi quɨvɨ i sindyaca ñaha ra emperador Claudio.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Tacuan ta ñu sino iñi ñuu Antioquía i sica iñi ñu vatyi cua tasi ñu xuhun ta tyindyee ñu sii ñu sino iñi nu cu si Judea. Cua tasi tahan tahan ñu yozo cuhva sa cundyee iñi ñu.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ta tacuan i zavaha ñu. I tasi ñu xuhun i zacasi tahan ñu sihin ra Bernabé ta ra Saulo ndya nu ndyaa ra ndyizo tyiño nu yucu ñu sino iñi Tuhun Ndyoo ñuu cuan.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.