Apocalipse 18
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NAA
1 Tacuan i cuu si, ta zɨquɨ i ndyehi sii inga ángel. I quita ra andɨvɨ, ta noo ra ndya nu ñuhu. Cuaha xaan cuhva iyo sii ra, ta ndisi xaan nduu ñuu ñiyɨvɨ sihin sa ndisi maa ra.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ta i cana saa ra sihin minoo nduzu saa xaan, ta catyi ra: Sa i tɨvɨ ñuu cahnu Babilonia. Maa ñi ca tatyi cuihna iyo ñuu cuan vityi, maa ñi ca tandɨhɨ cuii nuu tatyi ña vaha ta tyasii ta inga zaa quiñi caa.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Tacuan iyo ñuu cuan vityi vatyi ñiyɨvɨ ñuu cuan i zatɨvɨ xaan sii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ, ta i zavaha ñu ndya vaha ñi. Ra rey ra ndyaca ñaha ñuu ñiyɨvɨ ɨɨn ñi cuhva ndya vaha ñi i zavaha ra sihin ñiyɨvɨ ñuu cuan. Ta ra xico ndaha tyiño, cuca xaan nduu ra sa xico ra ndaha tyiño sii ñiyɨvɨ ñuu cuan vatyi zanaa xaan ñu xuhun ñu tandɨhɨ cuii cuhva.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Tacuan i catyi ángel cuan, ta zɨquɨ i siñi vatyi cahan inga ra andɨvɨ ta catyi ra: Quita ndo ñuu cuan, ndoho sa cuu ñiyɨvɨ sii. Ma zavaha ndo sa quiñi xaan tañi zavaha ñiyɨvɨ yucuan ta ndoho ndo tañi cua ndoho maa ñu.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Cuaha xaan cua nduu cuatyi zavaha ñu ndya cuhva ndya sa saa si ndya andɨvɨ, ta ma naa iñi ra Ndyoo cuatyi zavaha ñu.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Uu saha cua zandyehe ra tundoho sii ñu sa cuenda minoo minoo sa ña vaha i zavaha ñu. Uu saha cua nacuhva ra coho ñu sa xaan cuhva i zacoho tucu maa ñu sii ñiyɨvɨ.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 I zacahnu xaan ñu sii ñu, ta i cuzɨɨ xaan iñi ñu zavaha ñu tandɨhɨ cuii cuhva cuñi maa ñu. Yucuan cuenda nandyehe xaan maa ñu tundoho vatyi sica iñi ñiyɨvɨ ñuu cuan: “Ñuu ndi cuu tañi minoo ñaha ndyaca ñaha. Ña ndahvi ndi, ta ñahñi tucuihya iñi cua ndyehe ndi.”
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Sa cuenda cuhva zacahnu ñu sii ñu, ta minoo ñi quɨvɨ cua quisi xaan tundoho zɨquɨ ñu. Cua cuu ñu; cua nducuihya xaan iñi ñu; cua cuzoco ñu. Ta cua cayu ndɨhɨ ñuu cuan vatyi iyo xaan cuhva sii ra Ndyoo ra ndyaca ñaha sii yo, ta sa tyaa ra cuhva tasi tuñi ra sii ñuu cuan.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Ra rey ra ndyaca ñaha ñuu ñiyɨvɨ, ra i zavaha ndya vaha ñi ñuu cuan, cua vacu xaan ra ta cua nducuihya xaan iñi ra quɨvɨ ndyehe ra vatyi cayu ñuu cuan vatyi i zavaha ra rey cuan ñaa ndɨhɨ sa cuñi maa ra ɨɨn ñi cuhva sihin ñiyɨvɨ ñuu cuan.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Cua cuɨñɨ ndyaa ra ndya zava vatyi yuhu ra tundoho cahnu xaan sa cua coo ñuu cuan, ta cua catyi ra: Ndahvi yoho ñuu cahnu Babilonia. Tañi tyehen ñi ta sa i zanaa ra Ndyoo suun.
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Ra xico ndaha tyiño tucu, cua vacu xaan ra, ta cua nducuihya iñi ra sa cuenda sa cua tahan ñuu cuan vatyi yoñi ca zata ndaha tyiño ra
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 tañi xuhun cuaan, xuhun cuisi, yuu vaha, perla, zahma yahvi xaan, zahma seda, ta zahma yuhva tixinda ta yuhva cuaha, ta tandɨhɨ nuu vitu vaha sa tyaqui sahan xico ta ndaha tyiño sino sihin noho nahnu uru yucu ta vitu vaha ta caa ta yuu.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Yucuan i cuyahvi tucu yutu canela, ta yucu ta cutu ta perfume ta vino ta azetye ta yutyi pan vaha ta trigo, ta i cuyahvi tucu quɨtɨ tañi quɨtɨ ndyizo ndaha tyiño ta mvee ticatyi, ta caballo, ta carreta. Ta yucuan i cuyahvi tucu ñiyɨvɨ ndɨhɨ ca vatyi cua cuu ñu muzu ñiyɨvɨ.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Ta ra xico ndaha tyiño, cua catyi ra sihin ñuu cuan: ¡Ña cumi con tandɨhɨ ndaha tyiño vaha xaan sa tahan xaan iñun; sa ndaha cua naa tandɨhɨ cuii sa cucon! Catyi ra.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Ndya zava cua cuɨñɨ ndyaa ra i nducuca sa xico xaan ra ndaha tyiño ra ñuu cuan. Ndya zava cua cuɨñɨ ndyaa ra vatyi yuhu xaan ra ndyehe ra cuhva ndoho xaan ñuu cuan. Ta cua vacu saa xaan ra, ndya cuhva cana saa ñi ca ra, ta catyi ra:
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 ¡Ndahvi ñuu cahnu xaan cuan! Tañi minoo ñaha i cuu si vatyi ñiyɨvɨ ñuu cuan i siñoho ñu zahma vaha xaan, zahma yuhva tixinda ta zahma cuaha, ta i sityiño ñu ndaha tyiño xuhun cuaan ta yuu vaha ta perla.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 ¡Ta tañi tyehen ñi cua naa tandɨhɨ cuii sa cuca xaan ñu! Tandɨhɨ ra xu sii barco ta ra zacaca sii tu sihin ra zatyiño sihin tu, cua cuɨñɨ ndyaa ra ndya zava.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Ta cuhva sa ndyehe ra cuhva cayu ñuu cuan, cua catyi ra: Ñahñi inga ñuu iyo tañi ñuu cahnu ya. Cua catyi ra.
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ta cua tyizo ra ñuhu xiñi ra vatyi nducuihya xaan iñi ra, ta cua vacu saa xaan ra ndya cuhva cana saa ñi ca ra, ta cua catyi ra: ¡Ay! ¡Ndahvi ñuu cahnu cuan! Tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa iyo barco, nducuca xaan ra ñuu cuan vatyi i zata xaan ñiyɨvɨ ndaha tyiño ra yucuan. Ta vityi, tañi tyehen ñi ta sa cua naa ñuu cuan. Tacuan cua catyi ra.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Zoco vityi cuzɨɨ xaan iñi maa ndo ndoho sa yucu andɨvɨ ta ndoho ra apóstol ta ndoho ra profeta vatyi vityi tasi tuñi ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ ñuu cuan sa cuenda sa ña vaha i zavaha ñu sihin maa ndo.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Tacuan ta zɨquɨ i ndyehi vatyi i cañihi minoo ángel sii minoo yuu. Cahnu xaan yuu cuan tañi minoo yuu molino cahnu, ta i zavita ángel cuan sii si sisi tyañuhu, ta catyi ra: Zuun ñi cuhva ya cua zavita ra Ndyoo sii ñuu cahnu Babilonia. Ta yoñi cua ndyehe ca sii si.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ñahñi ca yaa cua coo ñuu cuan vatyi yoñi ca cua zavacu ndyalin, ta yoñi ca cua tɨvɨ tiyoo a cutu. Yoñi ca cua zatyiño yucuan, ta yoñi ca cua ndyico nuñi.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Ñahñi ca ñúhu cua cayu ñuu cuan sa sa cuaa. Ta ma coo ca vico tindaha vatyi ra ñuu cuan cuca xaan ra, ta cahnu xaan i nduu ra sa xico ra ndaha tyiño ra nacahnu ñuu ñiyɨvɨ. Ta i zandavi ñaha xaan ñiyɨvɨ ñuu cuan sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ (sihin sa ña vaha sa i zavaha ñu.)
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Ta ñuu cuan i sahñi ñiyɨvɨ sii ra profeta ta sii ñiyɨvɨ cuñi xaan sii ra Ndyoo, ta nacahnu ñuu ñiyɨvɨ i sahñi tucu ñu sii ñiyɨvɨ vaha.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.