1 Tessalonicenses 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARA
1 Ta zuun ñi maa ndo sito ndo, ndoho yañi xaa, vatyi quɨvɨ i sindyaa ndi sihin ndo, vaha xaan i cuu.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Vatyi vazu i ndyehe xaan ndi tundoho ta i cañi xaan ñiyɨvɨ sii ndi ñuu Filipos, tañi sa sa sito maa ndo, zoco i tyindyee xaan ra Ndyoo sii ndi, ta ñá yuhu ndi, ta i nacatyi ndi Tuhun Ndyoo sihin ndo vazu i sahñi tahan xaan ñiyɨvɨ sihin ndi ñuu ndo.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ta tuhun i nacatyi ndi sihin ndo, ñahñi tuhun ña vaha i nazaca ndi sihin si ta ñahñi tuhun ña ndoo. Ta ñá zandavi ñaha ndi sii ndo.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ña tacuan, zoco cuhva i saha maa ra Ndyoo tyiño sii ndi sa nacatyi ndi Tuhun ra cuhva cacu ñiyɨvɨ, ta tacuan nacatyi ndi. Ña nducu xaan ndi cuhva sa cua cuzɨɨ iñi ñiyɨvɨ sihin ndi. Cuñi ndi sa cua cuzɨɨ iñi maa ra Ndyoo sihin cuhva zavaha ndi vatyi maa ra ndyehe ñaa sa iyo añima yo.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ta tañi sa sito maa ndo vatyi numinoo saha ta ña cahan ndi tuhun tyaqui vatyi cuñi ndi zandavi ñaha ndi a vatyi cuñi ndi ñihi ndi xuhun. Ta sito vaha maa ra Ndyoo vatyi sa ndisa quehin.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ta ña nducu ndi sa zacahnu ñiyɨvɨ sii ndi, a maa ndo a inga ñiyɨvɨ. Cuu cundyaca ñaha ndi sii ndo tatu cuñi ndi vatyi maa ra Cristo i tava tyiño sii ndi sa zatyiño ndi tyiño ra. Zoco ña cuñi ndi sa cundyaca ñaha ndi sii ndo.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Vii xaan i cahan ndi sihin ndo, ta vaha xaan i zavaha ndi tañi zavaha minoo ñuzɨhɨ sihin zehe ndyihi ñu vatyi cuñi xaan ñu sii si.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ta maa ndi cuñi xaan ndi sii ndo ta yɨvɨ Tuhun Ndyoo ñi saha ndi sii ndo. Vazu cuu ndi sa catyi ndo tatu sa vatyi cuu sa tacuan vatyi cuñi xaan ndi sii ndo.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Vatyi nacohon iñi ndo, ndoho yañi xaa, cuhva i zatyiño xaan ndi. Ñihi xaan i zatyiño ndi tandɨhɨ quɨvɨ ta sa cuaa vatyi ñá cuñi ndi sa cozo zɨquɨ ndo sii ndi nɨɨ ñi sa i nacatyi ndi Tuhun Vaha ra Ndyoo sihin ndo.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Maa ndo cuu sa ndaa ta maa ra Ndyoo vatyi quɨvɨ i sicoo ndi sihin ndoho sa sino iñi ta minoo cuhva vaha xaan i sicoo ndi sihin ndo. Ndoo xaan i zavaha ndi, maa maa ñi cuhva cuñi ra Ndyoo. Ta ñá saha ndi cuhva sii ñiyɨvɨ ta cuu tyaa ñu cuatyi sata ndi.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ta sito ndo cuhva i saha xaan ndi tuhun vaha sii ndo ta tundyee iñi ta i cahan ndi sihin ndo tañi cahan minoo zutu sa ndyihi sihin si.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Ta i catyi ndi sihin ndo vatyi coo ndo minoo cuhva vaha xaan tañi ñiyɨvɨ sito sii ra Ndyoo. Maa ra i casi sii ndo vatyi coo ndo sihin ra nu ndyaca ñaha ra, nu iyo tandɨhɨ cuii cuhva sii ra.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ta yucuan cuenda ña zaña ndi sa saha xaan ndi tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo vatyi quɨvɨ i siñi ndo Tuhun Ndyoo sa nacatyi ndi sihin ndo ta i sino iñi ndo sii si tañi sa Tuhun Ndyoo cuu si ta yɨvɨ tañi tuhun cahan ñiyɨvɨ. Ta ndisa vatyi zatyiño xaan si sihin maa ndo sa sino iñi ta zama si cuhva iyo ndo.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ta vityi tahan si sii ndo, yañi xaa, cuhva tahan si sa xihna ñi sii ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Ndyoo nu cu si Judea. Vatyi tañi zandyehe xaan ñiyɨvɨ hebreo tundoho sii ñu, ta tacuan tucu tahan ndo zacuu ñiyɨvɨ ñuu ndo.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ta ñiyɨvɨ hebreo cuan cuu ñu i sahñi sii ra Jesús, ra ndyaca ñaha sii yo. Ta zuun ñi ñiyɨvɨ ñuu ñu, ñu i nacatyi cuhva catyi ra Ndyoo sihin ñu, ta i sahñi ñu sii ñu. Zandyehe xaan ñu tundoho sii maa ndi. Ña zavaha ñu cuhva cuñi ra Ndyoo ta sahñi tahan xaan ñu sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ña saha ñu sa cahan ndi Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ta cacu ñu. Ta sa catyi sa zavaha ñu hebreo cuhva ya, ta cuaha xaan nduu cuatyi ñu. Zoco vityi cahnu xaan tundoho cua zaquisi ra Ndyoo zɨquɨ ñu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Yañi xaa, sa naha xaan sa ña ndyehe ca ndi sii ndo. Ta ña naa iñi ndi sii ndo. Ñoho xaan iñi ndi sii ndo. Ta i nducu xaan ndi cuhva cuhun ndi cua ndyehe ndi sii ndo.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Yucuan cuenda zuun ñi yuhvi ra Pablo i cuñi quisi minoo saha ta inga saha tucu, zoco ñá saha cuihna sa quisi.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Ta ñaa cuenda sica iñi ndi vatyi cua ñihi ndi sa vaha nuu ra Ndyoo? ¿Ta ñaa cuenda zɨɨ xaan cuñi ndi ta vaha xaan cuñi ndi? Catyi vatyi sa cuenda maa ndo vatyi quɨvɨ cua quisi tucu ra Jesús ta vaha xaan cua cuu si sihin maa ndi sa cuenda maa ndo.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Vatyi sa cuenda maa ndo ta ndyehe ñiyɨvɨ vatyi vaha cuu tyiño ndi, ta zɨɨ xaan cuñi ndi sa cuenda ndo.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.